All Posts By:

Heidi

Oostende in de winter (update 2018)

Posted in België, Europa by

De kust een bestemming voor de zomer? Kustbewoners weten wel beter! Het is een goed bewaard geheim maar in de wintermaanden is het minstens evengoed vertoeven aan onze kust. Zeker in een stad als Oostende valt altijd ‘vanalles’ te beleven. Actie, rust, cultuur, shoppen… Hier volgen mijn 7 tips voor Oostende in de winter!

Op zoek naar tips voor de zomermaanden? Kijk dan zeker ook even hier.

Oostende in de winter

Winter in het park

Winter in Oostende (3)

Ik was vorig jaar serieus onder de indruk van de nieuwe kerstmarkt van Oostende! Het Leopoldpark biedt je vanaf 30 november en tot het einde van de kerstvakantie echte kerstsfeer! Je kan er schaatsen op de vijver (zelfs als de temperatuur boven het nulpunt zit), even opwarmen in één van de chalets of kerstcadeautjes kopen in een van de kerststalletjes. Natuurlijk mogen ook de glühwein, warme chocomelks en warme wafels niet ontbreken. En lichtjes! Duizenden lichtjes! Voor de kinderen staat er ook een nostalgische draaimolen.

Winter in Oostende (1)

Huis van de Kerstman

Op het Wapenplein kan je het Huis van de Kerstman bezoeken. Tijdens het weekend van 15 december is de échte kerstman uit Rovaniemi (Fins Lapland) aanwezig. Als je nog een foto moet nemen voor je kerstkaartjes: dit is de perfecte plek!

Unieke lichtshow

Ook dit jaar zijn er elke dag 4 lichtshows in de A. Buylstraat. 232.500 lichtjes die op maat van de muziek bewegen: het is niet iets wat je overal ziet. Net als vorig jaar, vind je me minstens een paar keer onder de lichttunnel. Zou Mariah Carey het dit jaar ook gehaald hebben of wordt het een volledig nieuwe mix? (Ik weet het al maar ga hier niets verklappen!)

Billekarren

Billekarren, ja zo noemen wij ‘rijden met een go-cart‘. Allé jong, da’s toch meer iets voor de zomer? Ok, ik geef toe, als het sneeuwt of regent dat het giet, kan je beter niet op een billekar kruipen maar op een zonnige winterdag is er niets leuker dan samen gaan billekarren. Het grote voordeel is de ruimte die je dan op de dijk hebt!

In de zomer is het voor de voetgangers slalommen tussen de go-carts. Verrassend dat er niet meer ongevallen gebeuren… In de wintermaanden kunnen de kinderen (en de groteren, want geef toe, ook als volwassene is dat nog wel een keertje plezant) naar hartenlust met hun wagentjes rijden. Goed ingeduffeld en gaan! Van al dat trappen krijg je vanzelf wel warm. Wij hadden jarenlang de traditie om met nieuwjaarsdag met de familie te gaan billekarren tussen het hoofdgerecht en het dessert :)

Midnight love

Al een paar jaar oud maar nog steeds een aanrader: de Marvin Gaye midnight love digital tour. Ik deed de wandeling op een heldere winteravond. Een heel romantische setting. Met een iPod die je bij de toeristische dienst kan huren trek je Oostende in en passeer je plaatsen die voor Marvin Gaye een speciale betekenis hadden.

Het is in Oostende, op een appartement op de Zeedijk, dat Marvin Gaye Sexual Healing schreef. De digitale wandeling neemt je ook mee naar het pleintje waar Marvin ging basketten. Dat pleintje ligt vlakbij mijn ouderlijk huis.
Oostende heeft op muzikaal vlak meer te bieden dan Arno en Lucy Loes. Ook qua wandelingen en digiwalks heeft Oostende naast Midnight love nog enkele andere toppers in aanbieding.

Stadsmuseum

Elke stad die naam waardig heeft zijn eigen stadsmuseum. Dat van Oostende kreeg een paar jaar geleden een grondige opknapbeurt. Het Stadsmuseum van Oostende heeft een koninklijk tintje. Het is ondergebracht in de koninklijke zomerresidentie waar de eerste Belgische koningin Louise-Marie stierf.

Het museum in de Langestraat biedt een overzicht van de geschiedenis van Oostende en heeft vooral aandacht voor toerisme, visserij, scheepvaart en de haven. Op de eerste verdieping kan je de sterfkamer van koningin Louise-Marie bezoeken.

Knap hoe het museum in het historische gebouw ingepast is. Vooral de authentieke trappenhal is me bijgebleven. Als je denkt dat je alle zalen gedaan hebt, toch nog even de trap naar boven nemen naar de Belvedère. Een interactief filmpje toont je hoe de koningin destijds naar boven werd gehesen om van het (destijds toch, nu helaas volgebouwd) prachtige uitzicht te genieten.

Gratis tot 18 jaar + elke eerste zondag van de maand gratis voor Oostendenaars. Dinsdag gesloten. Meer info ivm toegangsprijzen en openingsuren van Stadsmuseum Oostende.

Shopping

Shoppen kan in Oostende ook op zondag! Voor mij is het heel gewoon dat de winkels ook op zondag open zijn, ik heb het altijd zo geweten. De shoppingstraten in het centrum van Oostende zijn trouwens autovrij! De toffe boetieks lijken de jongste jaren trouwens als paddenstoelen uit de grond te schieten in Oostende!

Een heel ander soort shoppen: garnalen aan de vistrap! De beste periode voor garnalen is trouwens van september tot april. Met andere woorden elke maand waar een R in zit, met het najaar als absolute topperiode. Geen zin om garnalen te pellen maar wel zin in garnaalkroketten? Hier moet je zijn!

Inpakbar

Winter in Oostende - Oostende in de winter

In het Feest- en Cultuurpaleis zit een gezellige inpakbar waar je je eindejaarscadeautjes kan laten inpakken in uniek Oostends cadeaupapier. De service is gratis maar een vrijblijvende gift voor het goede doel (De Warmste Week) wordt zeker geapprecieerd.

Gratis doen!

Niks beter dan een strandwandeling in de winter. Laten we eerlijk zijn, op een zonovergoten dag is het vaak druk op het strand. Het contrast met een heerlijke uitwaai-strandwandeling kan niet groter zijn. Is ook één van de redenen waarom ik echt in Oostende (of aan de kust) wil blijven wonen: het gevoel van elk moment, te voet, naar het strand en de zee te kunnen gaan. Ook al doe ik dat eigenlijk veel minder dan ik het zou willen. Maar het kan. En die gedachte is veel waard.

Die strandwandeling kan je beginnen met de fototentoonstelling onder de gaanderijen. Elke keer opnieuw verrast een prachtige fotoreeks de toevallige voorbijganger. Ze organiseren dit nu al een paar jaar en ik hoop dat ze deze locatie daarvoor blijven inzetten.
Wie eens wat anders wil kan de gratis overzet naar de Oosteroever nemen en voor een wandeling in de duinen rond Fort Napoleon gaan.

Tip voor wie Oostende met de wagen bezoekt: parkeer gratis op Oosteroever en neem de overzet naar het centrum!

Een koffie’tje

Hotel du Parc

Of in mijn geval: een warme chocomelk. Een overzicht van de nieuwste koffiebars vind je hier.

Buiten categorie:

De Zee

Als in ‘Save the best for last’. In 2015 kon je in Oostende De Zee bezoeken. Deze salut d’honneur voor Jan Hoet vond plaats op verschillende plaatsen (waaronder het Mu.Zee) in Oostende. Het leuke nieuws: mijn persoonlijke favoriet is blijven staan! Het is het beeld op het strand voor het Thermae Palace. Elke keer anders. ‘t Is dat ik er meestal al lopend passeer want het zou een mooi project zijn: elke dag een foto van dit beeld maken en dan in een collage of filmpje gieten. Welke creatieveling voelt zich geroepen?

De Zee (1)

Meer Oostende-tips? Hier vind je de ultieme Oostende cityguide!

november 21, 2018
/

Waarom ik stop met bloggen

Ergens in 2010 zette ik mijn eerste blogpost online. Anoniem en zonder dat ik het aan iemand vertelde. Eerst kwamen er vooral reisverslagen online en toen ik Young House Love begon volgen, blogde ik ook over de renovatiewerken aan mijn huis. Wat later begon mijn interesse voor de naaimachine te groeien en gooide ik naaitutorials online. De naam en de focus van de blog veranderden nog een paar keer tot ik in 2015 met Living by the Sea ‘thuiskwam’.

Het was ook ongeveer in die periode dat ik het woord ‘blog’ minder ging gebruiken. Ik verving ‘blogpost’ meer en meer door ‘artikel’ of ‘reportage’. Want zo zag ik Living by the Sea (en later ook Take me to Sweden): als mijn eigen kleine online magazine. Een magazine met enkel artikels die ik zelf zou willen lezen. Op dat vlak dus wel persoonlijk maar tegelijk bleef het aantal keren dat ik echt persoonlijk werd, vrij beperkt.

De laatste tijd is hier minder verschenen. Er was privé heel wat aan de gang maar ik had ook geen goesting meer. Ik blog omdat ik graag schrijf. Niet voor free goodies of snoepreisjes. Misschien moet ik eens schrijven over ‘achter de schermen op persreis’ om de mythe te doorbreken dat dit ‘gratis vakantie’ is zoals sommigen denken. Ik was begin november nog op persreis in Portugal en het was verdorie hard werken!

Nu we het toch over dat reizen hebben: ik vind het belangrijk dat we onze uiterste best doen om de klimaatwijziging zoveel als mogelijk af te remmen. Hoe kan ik dan als reisblogger constant het vliegtuig nemen? Vorig jaar nam ik gemiddeld elke maand een vlucht, dit jaar waren het er amper 3. Nog altijd 3 te veel, ik weet het. Reizen (en dus indirect ook het vervuilende vliegen) promoten; het wringt.

Bovenop die identiteitscrisis kwam dan ook nog eens de hele discussie over influencers. Het is al ver gekomen als je jezelf een influencer gaat noemen en het zijn die zelfverklaarde influencers die mijn goesting om te bloggen deden kelderen. Het wordt nog erger: volgers worden gekocht, er zijn allerlei ‘trucjes’ om snel meer volgers te krijgen en dan heb ik het nog niet over de ‘comment pods’. Dat zijn (geheime) groepjes van influencers die afspreken elkaars posts te liken en te reageren zodat ze het algoritme van Instagram, Facebook,… kunnen omzeilen. Je moet je er maar mee willen bezig houden… En dan heb je nog de gesponsorde posts die niet als dusdanig aangeduid zijn. Authenticiteit en transparantie, anyone?! Het is zo erg dat zowat elke blogger die uit eigen beweging over iets schrijft, de noodzaak voelt om expliciet te vermelden dat het niet gesponsord is. Een beetje de omgekeerde wereld.

Een andere frustratie: de niet-aflatende stroom mailtjes met verzoekjes voor een do-followlink. Meestal van online marketingbureaus maar sinds kort ook van beginnende ‘influencers’. Bijna altijd een copy paste mailtje dat in het wilde weg wordt rondgestuurd zonder dat ze de blog bekeken hebben. Als zij de moeite niet nemen om even te kijken waarover LBTS gaat, dan neem ik ook de moeite niet om te antwoorden. Want: ik doe niet aan do-followlinkjes!

Hoe langer, hoe meer voelde heel de blogwereld als gebakken lucht aan. Nu mag ik niet gaan veralgemenen want ik heb door de jaren heen ook heel wat toffe bloggers ontmoet die vanuit hun passie schrijven. Feit is dat ik me de laatste jaren op blogevents de vreemde eend in de bijt voel. Ik skip dergelijke events tegenwoordig bijna allemaal. Als ik me toch eens laat overhalen om ergens naartoe te gaan, zie ik het alleen maar meer bevestigd.

Ik wil mijn energie steken in goede teksten, niet in allerlei trucjes om meer lezers/volgers te krijgen. Social media posts zijn zo weggeklikt. De teksten op mijn website zijn (hopelijk) een langer leven beschoren. Naïef misschien maar ik geloof dat kwalitatieve teksten het uiteindelijk zullen halen van geënsceneerde Instagramshots of snelle ‘top 5-jes’ of andere clickbaits.

Dus ja, ik stop met ‘bloggen’. Dit is geen impulsieve beslissing. Het zit er al jaren aan te komen en wat mezelf betreft ben ik al langer gestopt. De blogwereld is geëvolueerd en ergens onderweg zijn ze me kwijtgeraakt… Living by the Sea en Take me to Sweden blijven bestaan. Als online magazines en er komt zelfs nieuwe content aan, alhoewel ik niets kan beloven over de frequentie ervan. Achter de schermen ben ik bezig met een aangepaste lay-out. En ik weet wel, what’s in a name, ‘t is meer een statement.  Misschien merk je als lezer zelfs niet eens veel verandering.

P.S. Vind je het allemaal gezever? Je hebt gelijk hoor. Van echt stoppen is geen sprake. Ik spreek mezelf tegen. Welk woord je er ook op wil plakken, laat mij maar schrijven en verhalen vertellen. Alleen hoeft het voor mij niet meer onder de ‘blognoemer’.

november 19, 2018
/

Cadeautip: gepersonaliseerd telefoonhoesje en powerbank

Soms komen mailtjes echt op het goede moment. Mijn oude S5 was net vervangen door een nieuwe S9 en nog hoesjesloos. In de telecomwinkel zocht ik tevergeefs naar een telefoonhoesje dat mijn goesting was. En toen kreeg ik een voorstel van Hoesjemaken.nl voor een gepersonaliseerd hoesje + powerbank. Enfin, ik vond het idee van gepersonaliseerde hoesjes en powerbanks wel tof en dus verkocht ik uitzonderlijk een keertje mijn ziel (ik kreeg in ruil voor deze eerlijke review dus een gepersonaliseerd hoesje en een gepersonaliseerde powerbank). Hashtag reclame en al.

Telefoonhoesje #loveoostende

Gepersonaliseerd telefoonhoesje

Dat een foto kiezen voor dat hoesje niet gemakkelijk zou zijn (misschien zelfs even moeilijk als kiezen tussen de hoesjes in de winkel), merkte ik pas later. Je wil het beeld op het hoesje natuurlijk niet te snel beu zijn. Bovendien moet je ook rekening houden met het formaat, de uitsparingen en moet het voldoende hoge resolutie zijn. Een avondje door mijn foto-archief scrollen later, viel mijn keuze op een foto vanop de strekdammen in Oostende. Mijn favoriete locatie in mijn thuisstad. Het resultaat: een lichtblauw hoesje met sea view!

Gepersonaliseerde powerbank

Ik mocht ook een externe batterij laten personaliseren. Hier viel mijn keuze meteen op een foto van Stockholm, mijn tweede thuis. Het is een foto die ik in oktober nam vanop Monteliusvägen. Je hebt er een mooi zicht over de oude stad en het stadhuis. Ik kom niet zo vaak op Monteliusvägen wegens erg toeristisch maar het uitzicht is er adembenemend. Picture perfect!

Gepersonaliseerd telefoonhoesje + powerbank

Review

Het bestellen bij deze startup ging vrij vlot. Op de levering was het wel een paar dagen wachten. Vandaag besteld, morgen in huis gaat dus niet echt op voor verzendingen naar België. De eerste dagen stonk het hoesje naar nieuw maar dat is ondertussen weg. Aan de plooi zie je kleine rimpeltjes in de foto maar echt storend is het niet. Op de foto op mijn powerbank zijn wel al krasjes te zien en dat na relatief korte tijd. Benieuwd hoe lang de print zal blijven. Nog een minpuntje van de powerbank: er zit geen passend kabeltje bij. Je hebt dus een ander kabeltje nodig om de powerbank op te laden en om je smartphone op te laden. Als je smartphone een gewone mini-usb heeft, heb je dit probleem niet.

Ik ben content met het resultaat en erg blij dat ik mijn twee favoriete steden nu steeds bij me heb. Met de eindejaarsfeesten in aantocht, zie ik hier wel een leuk cadeau-idee in!

Welke foto zou jij kiezen om op je hoesje of powerbank te laten drukken? 

Met dank aan Hoesjemaken.nl

november 2, 2018
/

Column: werken in eigen stad

Posted in Uncategorized by

Oostende - werken in eigen stad

Het stoplicht springt op groen en ik trap mijn fiets op gang. Het is wind tegen en de ijskoude wind snijdt in mijn gezicht. Ik leerde al dat dit niet wil zeggen dat ik vanavond dan wind achter zal hebben. Toch deert het me niet. Als ik ‘s avonds langs de zeedijk terug naar huis fiets, heb ik het geluk dat ik dit met zicht op zee mag doen. Het zijn deze momenten die telkens weer een brede lach op mijn gezicht toveren. Weer of geen weer!

Ooit was ik elke dag uren onderweg. Pendelen noemen ze dat. Van deur tot deur net geen 2 uur, enkele rit. Ik fietste meestal naar het station maar nam soms ook de auto. Dat betekende nog vroeger vertrekken om parkeerplek te vinden. De treinrit zelf duurde één uur en achttien minuten. In theorie. Loopt de spits ooit niet in het honderd?

Ik weet niet of ik bewondering moet hebben voor anderen die jarenlang elke dag uren pendelen of hen net wakker moet schudden dat ze het leven niet aan zich voorbij mogen laten passeren. Je zou in de routine van elke dag vergeten dat het ook anders kan. Tip: voor je mentale gezondheid reken je beter niet uit hoeveel uren je per jaar pendelt en hoeveel je uur je dus kwijt bent aan ‘onderweg zijn’.

Dat pendelen ligt ondertussen al even achter me. Nu fiets ik in 10 minuutjes naar kantoor. Een wereld van verschil voor mijn levenskwaliteit en ik zou echt niet meer willen ruilen. Het is een voorrecht om zo dicht bij huis te kunnen werken en daar ben ik nog elke dag dankbaar voor! En ik vraag me af of iedereen die dichtbij huis of in de regio werkt eigenlijk wel beseft dat dit één van de grootste extralegale voordelen is die je kan hebben…

Deze column is gebaseerd op een eerder verschenen column in Deze Week, editie Middenkust. Meer columns van mijn hand lezen? Je kan de laatste columns online terugvinden

oktober 15, 2018
/

Zongedroogde tomaten

Posted in Eten & drinken by

De titel is misschien wat misleidend want het zijn niet echt zongedroogde tomaten, eerder in de oven gedroogde tomaten. Kenners zullen het verschil misschien proeven maar als je vooral de voorverpakte zongedroogde tomaten uit de winkel gewoon bent, zal je niet weten wat je proeft.

Als je dan ook nog eens kerstomaatjes neemt, dan kan je van een ware smaakbom spreken. Onder het receptje voor de zongedroogde tomaten, deel ik ook nog een superlekker pastagerechtje (zonder echte pasta).

Zelf zongedroogde tomaatjes maken in de oven

Ingrediënten

Veel ingrediënten heb je niet nodig. (Kers)tomaten, olijfolie en kruiden. Je kan het ook met enkel tomaten maken. Zeker als je zongerijpte tomaten van het seizoen kan gebruiken. Qua hoeveelheid is de enige beperking de grootte van je ovenplaat. Je kan er namelijk maar zoveel in een keer verwerken als er op je ovenplaat passen. Voor het beste resultaat leg je de tomaatjes namelijk naast elkaar en liefst een beetje gespreid.

Bereiding zongedroogde tomaten

Was de tomaatjes en snij ze in 2. Neem een ovenplaat, leg hier de tomaatjes gespreid op bakpapier op. Strooi er naar eigen voorkeur wat olijfolie, zout en/of andere kruiden als basilicum, peper, tijm, knoflook, orgena, rozemarijn, … over. Zet het vervolgens in een oven op 80 à 100 graden gedurende 2 uur. Eventueel laat je ze er nog een uurtje langer inzitten.

Receptje heerlijke courgettini met zongedroogde kerstomaatjes

Sinds ik de spiralizer van de Magimix Cook Expert in huis haalde, tover ik hier regelmatig een heerlijke pasta zonder pasta op tafel. Mijn favoriet is de courgettini met zongedroogde tomaatjes.

Bereiding

Stoof een uitje in de wok. Doe hier een teentje knoflook bij. Vervolgens doe ik er de courgetteslierten erbij. Als de courgettes goed gemengd zijn met de uitjes en de look, kap ik er de tomatensaus bij (vers of uit een bokaal als het sneller moet gaan) en tenslotte roer ik er ook de zongedroogde tomaatjes onder. Afwerken met een beetje geraspte kaas en genieten maar!

september 25, 2018
/

Tips voor droogpakduikers

Posted in Scuba diving by

Heel af en toe komt hier een duikgerelateerde artikel voorbij. Ik breng nu eenmaal een groot deel van mijn vrije tijd onderwater door. Voor de niet-duikers: misschien krijg je door het lezen van deze posts zin om zelf te beginnen duiken? Aarzel dan niet me te contacteren!
Toch geen duikkriebel? Don’t worry, het volgende artikel is weer eentje van boven water ;)

Tips voor droogpakduikers=

Tips voor droogpakduikers

Ik moet eerlijk bekennen, ik hou tijdens de winter meestal een winterstop. Ik blijf tussen november en maart een paar maand uit het water, op een enkele duik na. Tegen het prille voorjaar begint het dan echt te kriebelen om weer kopje onder te gaan.

Maar… ik ben een luxe duiker. Ik duik zowat het hele jaar door met droogpak. Dat is niet altijd zo geweest. De eerste vijf jaar of zo, dook ik altijd met een gewoon natpak. Tot ik overstag ging en een droogpak aanschafte. Ik zou niet meer zonder kunnen!

Is een droogpak echt warmer? Goh, onderwater hangt het vooral af van je onderkledij. Ik kocht een paar jaar geleden een onderpak van Fourth Element en kan dit alleen maar aanraden. Voorheen had ik gewoon een fleecebroek, een skipulli en een fleece trui onder mijn droogpak aan. Prima voor de zomermaanden maar als de watertemperatuur onder de 10 graden zakt, toch maar fris.

Wat voor mij het grote voordeel is: na de duik blaas je wat lucht in je droogpak en je warmt meteen weer op. Met een natpak zit de koude toch meer ‘in’ je lijf.

Tweede pluspunt: als je twee duiken op één dag doet, moet je voor de tweede duik niet opnieuw in dat koude natte pak. Omkleden met een droogpak is bovendien ook een stuk eenvoudiger.

Droogpak/natpak?

Er bestaan heel wat verschillende soorten droogpakken en natpakken. Het komt er op neer dat je met een natpak nat wordt en met een droogpak niet ;-)

Als je met een droogpak duikt, worden enkel je hoofd en je handen (als je niet met drooghandschoenen duikt) nat. Om je hals zit een rubberen of latex seal die voorkomt dat er water in je pak komt.

In het begin is het wel een beetje aanpassen. Met een droogpak duiken voelt toch wat anders dan duiken met een natpak. Zeker qua drijfvermogen. Een speciale droogpakopleiding of de eerste duiken met je droogpak doen met een buddy die veel ervaring heeft met droogpakduiken, is zeker aan te raden.

Soorten droogpakken

  • Trilaminaat
  • Neopreen
  • Compressed neopreen
  • Crushed neopreen

Er bestaan heel wat verschillende soorten droogpakken en regelmatig komen nieuwe modellen op de markt met een innovatieve samenstelling. Een gespecialiseerde duikwinkel kan je hier best wegwijs in maken.

Elke soort heeft zijn eigen voor- en nadelen. Neopreenpakken scoren bijvoorbeeld prima op isolatie maar zitten vaak stroever en het materiaal is niet zo sterk. Ik vind deze droogpakken geen aanrader voor duikers die in Zeeland (oesters) of op wrakken (scherpe randen) willen duiken. Bovendien droogt dit materiaal erg traag en je hebt veel lood nodig.

De compressed en crushed pakken lossen dit extra lood-probleem op en zijn ook een stuk beweeglijker. Ze zijn warmer dan de trilaminaatversies.

Zelf heb ik een droogpak in heavy duty cordura. Deze pakken isoleren niet maar met een goed onderpak los je dat makkelijk op. Heavy duty cordura pakken stretchen niet en zitten dus wat ruimer zodat je toch voldoende bewegingsvrijheid hebt. Het materiaal is sterk en droogt redelijk snel.

Enkele tips ivm onderhoud:

  • Talk de seals na elke duikdag in met parfumvrije talk (te verkrijgen in de apotheek). Gebruik geen Zwitsal oid. De parfumpartikels kunnen het rubber aantasten. De talk beschermt de seals. Bovendien is het makkelijker om het pak aan te trekken als er talk aan de seals hangt.
  • Eentje voor de dames (en heren) met lang haar: lang haar en een droogpak over je hoofd trekken, het kan bijzonder lastig zijn. Je haar samenbinden helpt al een beetje. Nog vlotter gaat het als je een douchemuts aantrekt. Beetje belachelijk zicht maar minder pijnlijk en minder kans op afgebroken haren. Een nylonkous lukt ook.
  • Spoelen! Net als je andere duikmateriaal moet je je droogpak elke keer goed spoelen. Ook de binnenkant spoel ik af en toe eens, als er tussen de geplande duikuitstapjes tijd genoeg is om de binnenkant van het pak volledig te laten drogen. Ik haal het droogpak dan binnenste buiten en steek krantenpapier in de botjes. Let wel op als je dit met een neopreen droogpak wil doen. Deze zijn niet zo snel droog als de trilaminaat exemplaren.
  • Ik hang mijn pak op aan de voeten. Daar zijn speciale kapstokken voor. Als je een gewone kapstok gebruikt, pas dan goed op dat je de nekseal niet kapot trekt.
  • Rits smeren: ik zweer bij de Zip-Oil. Mijn buddy’s zijn meestal altijd verbaasd hoe vlot ze mijn droogpakrits open en toe krijgen.
  • Opbergen: niet in de zon en niet vlakbij een verwarmingsbron, kwestie van de levensduur van je seals optimaal te houden.
  • Opbergen in de draagtas? Rol je droogpak dan op. Begin bij de botjes en rol zo op naar de nekseal toe. Op deze manier kan je de armen mooi rond het pak leggen waardoor de rits niet geplooid kan worden.

Mijn gouden tip als je een droogpak wil aanschaffen? Laat één op maat maken. Zeker als je buiten de standaardmaten valt, of in mijn geval, je een heavy duty cordura droogpak verkiest wat ze in een vrouwenmodel gewoonweg niet maken.

Ben jij ook een droogpakduiker? Wat is jouw gouden tip?

september 20, 2018
/

Op duikweekend in Zeeland

Posted in Scuba diving by

Vorig weekend ging ik nog eens op duikweekend in Zeeland. Er was een tijd dat ik zowat elke week in Zeeland ging duiken. De laatste jaren ben ik wat minder actief maar als ik dan nog eens het water in geraak, geniet ik er des te meer van. Zeeland is een van mijn favoriete plekken om te duiken. Doordat het zicht soms beperkter is, kijk je anders naar het onderwaterleven. In tropisch water ‘zie je altijd alles’. In Zeeland kan ik oprecht blij zijn als ik een botervisje spot. Begrijp me niet verkeerd: er is heel wat te zien! Je moet er soms alleen oog voor hebben. Het onderwaterleven bij ons (Noordzee, Oosterschelde, Grevelingenmeer,…) is trouwens kleurrijker dan je zou denken. Alleen heb je soms/meestal een duiklamp nodig om de kleuren te zien.

We doken vorig weekend bij Dreischor en bij Den Osse, in het Grevelingenmeer. De zichtbaarheid was goed. Zeker tijdens de eerste nachtduik. Ik hou wel van nachtduiken. Heel wat dieren gaan op jacht ipv zich te verschuilen in kleine gaatjes. Meestal spot je wel een wandelende kreeft of een paling die zijn schuilplaats verlaat. Een nachtduik is haast nog rustgevender dan een duik overdag.

Behalve tijdens de twee nachtduiken trok ik heel het duikweekend eigenlijk weinig tot geen foto’s. Meestal wil dat zeggen dat ik echt genoten heb. Het maakt ook wel dat de foto’s in dit artikel een beetje beperkt zijn. Zowel in kwaliteit als kwantiteit ;-) Ik blijf koppig verder oefenen met de GoPro.

Het onderwaterleven van Zeeland

Zeedalia

Op de duikplek Den Osse zit al zo lang als ik me herinner een grote zeedahlia. Ik kan niet zeggen of het nog altijd dezelfde is maar de kans is wel groot. Een zeedahlia is een grote zee-anemoon. Een zeeanemoon is van dezelfde familie als de kwal. Eigenlijk kan je een zeeanemoon nog het best vergelijken met een kwal die omgekeerd vastzit op een rotsblok. Het is dus een diertje en geen bloem zoals sommigen soms denken.

Noordzeekrab

Krabben zie je met hopen. Er zijn meer dan 20 verschillende soorten krabben en sommige lijken zodanig goed op elkaar dat ik ze maar moeilijk uit elkaar kan houden. De Noordzeekrab is toch iets uitzonderlijker. Niet alleen zie je die niet zo vaak in het Grevelingenmeer, je herkent de krab ook onmiddellijk aan zijn ovalen lichaam. Dit is de krab die ook in de echte krabsla terechtkomt.

zeeanjelier

Op deze foto zie je tussen de oesters nog een zee-anjelier. Ook dit is een soort zeeanemoon. Er net onder zie je nog een zakpijp. Dit zijn manteldieren die door de ene ‘buis’ het water binnenhalen en het gezuiverde water aan de andere kant weer naar buiten stuwen. Fascinerende diertjes!

zeedalia (2)

Dat onderwaterleven zie ik voortaan nog net wat beter. Ik liet me overhalen tot een impulsaankoop. Mijn duikbril is ruim 8 jaar oud en sinds kort zat er een klein gaatje in de neus. Ik was al even aan het uitkijken naar een nieuwe duikbril maar geen enkel model zat even goed als mijn oude X-vision van Mares. Zelfs het nieuwe model van X-vision kon me niet bekoren. Tot ik de duurste bril van Tusa op mijn neus zette… Met speciale UV-glazen die bovendien reflectie zouden beperken. Omdat ik per se het kleur van op de display wou, kreeg ik een mooie korting en dus twijfelde ik niet lang. Ik heb er enkel nog maar de nachtduik mee gedaan dus kan er nog niet veel over zeggen. Een uitgebreidere review volgt nog wel eens.

Tusa

Leuke adresjes in Zeeland

Na het duiken maken we tijd om onze logboeken in te vullen. We hebben zo onze vaste adresjes voor de après-dive. De Kabbelaar aan Scharendijke is zo eentje. Ook in Zierikzee en Goes heb ik wel een paar adresjes waar het gezellig zitten is. Op de terugweg, net over de Belgische grens, is ‘t Niveau in Watervliet onze favoriet. We zijn er ooit eens toevallig beland en zijn blijven komen. De wafels zijn er zo lekker dat sommigen er meteen 2 bestellen.
Als we op duikweekend zijn in Zeeland, kiezen we ‘s avonds meestal voor een BBQ op de camping. Een minstens even leuk alternatief is all you can eat in De Wok van Zeeland. Voor amper 23 euro schuif je aan het buffet aan, kies je zelf je gerecht voor de teppanyaki en is er ook nog eens een dessertbuffet. Mijn tip: hou een beetje plaats over voor een lekkere citroensorbet.

De wok van Zeeland

Op de camping

Geradbraakt. Dat was ik na een nachtje op een dun matrasje. Koud had ik het niet maar mijn rug vertelde me dat ik misschien wat oud aan het worden ben om langer dan 1 nacht achter elkaar in een tent te slapen. Over het sanitair van de camping kan ik kort zijn: perfect in orde. Alles wordt netjes onderhouden, het douchen is niet met muntjes en er zijn voldoende douches en toiletten. Camping De Bloemhoek in Kerkwerve is een kleine camping met vooral vaste stacaravans maar er is ook plaats om je tent te plaatsen. Wie wil kan er ook een caravan huren.

Zeelandbrug

Zeelandbrug

De Zeelandbrug is onlosmakelijk verbonden met de vele duikdagen die ik al in Zeeland doorbracht. Onder de Zeelandbrug, tussen en rond de pijlers kan je namelijk ook duiken. Bovendien rij je sowieso over de brug (tenzij je in Goes of Wemeldinge gaat duiken). Als de bootjes door moeten, sta je voor een open brug. Eigenlijk is dat wel een leuk moment: motor even afleggen, uitstappen en naar de bootjes kijken.

Toen ik pas dook, was de Westerscheldetunnel er nog niet en moest je je haasten om de overzetboot te nemen. Dat was ergens ook wel een leuk rustmoment in de terugrit. Nu, de Westerscheldetunnel is ook een belevenis. Gegarandeerd liggen ze op de achterbank te slapen tegen dat je weer uit de tunnel rijdt ;-)

september 5, 2018
/

Wondere Onderwaterwereld: de pieterman

Van zodra het zeewater wat warmer wordt, hoor je in de media waarschuwingen voor de strandgangers. Niet alleen voor de kwallen maar ook voor de pieterman. Dit kleine venijnige visje heeft giftige stekels. Ze verstoppen zich in het zand, in ondiep water, en achteloze pootjebaders trappen er per ongeluk op. Zeker bij laagwater is het risico hoger. Toen ik laatst ging garnaalkruien hadden we een paar pietermannen in ons net. Gelukkig hadden we het op tijd gezien want een steek van dit kleine visje doet ongelooflijk veel pijn.

Pieterman

De kleine pieterman

Een pieterman is een baarsachtige. De zandkleurige visjes kunnen 10 tot 18 cm lang worden. Ze komen voor in de Atlantische Oceaan, de Middellandse zee en de Noordzee. Ze houden vooral van wat warmer water. Door de giftige stekels op hun eerste rugvin, mogen ze zich tot een van de giftigste dieren van Europa rekenen. Toch is een steek van de pieterman slechts zelden ook dodelijk voor de mens. Een steek kan wel erg pijnlijk zijn en zelfs weken aanhouden als je de wonde niet snel genoeg behandeld.

De grote pieterman leeft wat dieper in zee. Toen ik zee ging duiken, zag ik wel eens eentje. Vissers kunnen de grote pieterman ook vangen in hun netten. Bij het zeehengelen ving ik ooit eens een pieterman. Gelukkig was de schipper alert en hielp hij me het visje te bevrijden. Pieterman kan ook gegeten worden.

Pieterman

Wat doen bij een steek van de pieterman?

Gestoken door een pieterman? Geen paniek! Spoel de plaats waar je gestoken bent overvloedig met water zodat je zoveel mogelijk van het gif wegspoelt. Zorg dat je de gestoken plek zo snel mogelijk gedurende een 20-tal minuten in zo heet mogelijk water steekt. Let wel op dat je niet verbrandt! Door te verwarmen tot minstens 40°C breekt het giftige eiwit af en vermindert/verdwijnt de pijn. Dit kan eventueel ook door een haardroger op die plek te richten. Reageer je allergisch op de steek en/of zwelt het lichaamsdeel waarin je gestoken bent gigantisch op, dan kan je best een dokter raadplegen.

Je herkent een steek aan de 3 punten, veroorzaakt door de stekels. Een steek van de pieterman kan zo pijnlijk zijn dat je je misselijk voelt. De plek zal al gauw rood zien, brandend aanvoelen en een beetje zwellen. Je kan ook tintelingen voelen. Een pijnstiller zal de pijn verzachten. Tot slot, ben je nog in orde met je tetanusvaccinatie? Die is 10 jaar geldig. In de meeste middelbare scholen wordt dit vaccin nog eens herhaald bij de 16-jarige leerlingen. Zelf liet ik de spuit nog eens zetten toen ik 26 was. Doe me er dus aan denken dat ik, nu ik 36 ben, ik binnenkort nog eens een afspraak bij de dokter maak hiervoor.

augustus 25, 2018
/

De Sea King – icoon van de Belgische kust

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Zowat iedereen die aan de kust woont, heeft iets met de Sea Kings. De reddingshelikopters van het 40ste smaldeel vliegen regelmatig boven onze kustgemeentes en het hinterland. Met de tv-reeks Windkracht 10 steeg de populariteit van de Sea King nog meer. Het zal vast een geromantiseerd beeld zijn maar dankzij die serie kunnen we ons beter voorstellen hoe het er op de Basis Koksijde aan toe gaat. VRT NU heeft de reeks deze zomer trouwens opnieuw online gezet. Oh nostalgie! Ik bleek de meeste verhaallijnen al vergeten te zijn. Een bingewatch-sessie later ben ik weer helemaal into Windkracht 10.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Zowat iedereen die de reeks bekeken heeft zal minstens een seconde gedroomd hebben hoe het zou zijn om zelf in zo’n flight suit rond te lopen en wing ops of, waarom niet, helicopterpiloot te zijn. Zoveel jaar later klinkt ‘Pilot has control’, ‘Winching down, winching up’ en ‘Ready in the back’ nog steeds erg vertrouwd. Ik kan me niet voorstellen dat er vandaag de dag nog zo’n reeks gemaakt zou worden. Daarvoor is er bij de VRT en bij het leger wellicht te veel veranderd op budgettair vlak, vermoed ik.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Tijden veranderen. Ook in de lucht. Het zijn de laatste maanden dat de Sea Kings vliegen. Het maakt elke keer dat de Sea King voorbij vliegt extra speciaal. De geruchten gaan dat de basis in Koksijde helemaal zou verdwijnen. Ik hoop van harte dat dit niet klopt.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

De benaming Sea King is zo ingeburgerd. Ik zie ons nog niet rap roepen: “Kijk de NH-90 is daar!”. Ook aan het uiterlijk zal het wennen zijn. Die rode neus is zo herkenbaar! En de helicopters konden ook geen passender naam krijgen dan Sea King. Ik denk dat het voor mij, en voor vele anderen altijd nog een beetje de Sea King zal blijven. Als duiker heb je een extra speciale band met de Sea King. Je hoopt uiteraard dat je hen nooit nodig hebt! Ik ken helaas ook wel enkele duikers die hun leven aan die mannen (en vrouwen) van het 40ste te danken hebben.

Open door B.Koksijde

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Gisteren was het opendeur op de luchtmachtbasis in Koksijde. Naast de Sea Kings kon je ook hun opvolgers de NH-90 en nog enkele andere helicopters, knappe piloten, een C-130, een passage van twee F-16’s en een demonstratie van de Red Devils bewonderen. Ik ben normaal niet zo aan helicopters en legertoestanden maar omdat het de laatste keer was met de Sea Kings wou ik dit evenement niet missen.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Het was ook gewoon leuk om eens op de basis te kunnen rondlopen. De toegang herkende ik uit verschillende scenes van Windkracht 10 en, hoewel de opnames van de briefing room wellicht niet in Koksijde opgenomen zullen zijn, bleek de briefing room (waar ‘s avonds voor de loopwedstrijd de kleedkamer voor de dames gevestigd was) qua interieur erg goed op deze uit de reeks.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Runway Run

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

In een opwelling had ik me vorige week ingeschreven voor de Runway Run. Tot het laatste moment heb ik getwijfeld of ik wel zou lopen. Ik sukkel sinds december met een achillespeesblessure die op en af gaat. De laatste dagen was het beter maar was het dat risico waard? Aude Audenda zal wel op iets anders slaan maar ik besloot ervoor te gaan.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Ik liep de 5,5 km al bij al vlot uit. Als ze volgend jaar nog een Runway Run organiseren: zeker meedoen! Het is uniek om op de tarmac tussen de helicopters te kunnen lopen. Bovendien is het voor het goede doel. Uiteraard mocht een selfie met de Sea King niet ontbreken. Ik had eigenlijk nog een vuistje willen geven. Je weet wel, zoals Patrick dat in Windkracht 10 altijd deed…

augustus 23, 2018
/

Roadtrip langs de Westkust van Zweden

Posted in Zweden by

Met de auto naar Zweden. Om verschillende redenen. Omdat ik dan meer kan meebrengen, omdat ik het aantal vluchten die ik neem drastisch probeer te beperken en omdat, met de nieuwe auto, ik dat wel zag zitten. Het plan was om eerst enkele dagen naar Göteborg te gaan en daar ook wat eilandjes voor de kust te verkennen en daarna weer af te zakken naar het zuiden en hier en daar te stoppen. Eindigen deed ik met een paar dagen in Lund en Malmö. Net voor ik de befaamde Öresundsbrug (Sontbrug) weer opreed, passeerde ik nog in de ICA, een Zweedse supermarkt, om mijn koelkast en voorraadkast te vullen met Zweedse producten en zo een stukje Zweden mee naar huis te nemen.

Vanillehartje

Göteborg

Het was de tweede keer dat ik in Göteborg was. In december was ik er ook al een kleine week. Ik schreef daar hier blijkbaar nog niets over (op mijn andere website Take me to Sweden zijn wel al stukjes verschenen en er komen de komende maanden nog meer artikels aan). We reisden toen met de trein van Kopenhagen naar Malmö en vervolgens naar Göteborg om de kerstsfeer op te snuiven. Het stukje over kerst in Kopenhagen vind je hier.

Göteborg is helemaal anders dan Stockholm. Ik kan er niet goed de vinger opleggen. Het water is in Göteborg minstens even aanwezig. Voor de oude stad kijk je op de kaart naar Inom Vallgraven. In december was ik al eens in Kronhusbodaren en daar liep ik nu ook even langs. Verder hield ik het deze keer vooral op de shoppingstraten.

Trädgardsföreningen Göteborg

Ik logeerde in een appartement in de wijk Olskroken, net buiten het centrum met een prachtig zicht op Skansen Lejonet. Mijn dagen vulde ik met slenteren door de stad, naar de sauna in het Jubileumpark bij Frihamnen, picknicken in de botanische tuin Trädgårdsföreningen met het Palmhuis en uitstapjes maken naar andere wijken van Göteborg. De laatste 2 dagen van mijn verblijf in Göteborg koos ik voor het Radisson Blu Riverside Hotel aan de overkant van de Götastroom. Dit hotel heeft een prachtige rooftopbar mét jacuzzi.

Jubileumparken Frihamnen Göteborg

Eriksberg

Göteborg

Haga

Hebbe Lelle in Haga - Göteborg

Haga is mijn favoriete wijk in Göteborg. Zoveel sfeer in de Nya Hagagatan! De oude traditionele huizen met een houten verdiep herbergen leuke winkeltjes en gezellige café’s, perfect voor fika. Ik denk dat ik ondertussen elk fika-adresje in Haga uitgetest heb. ‘s Middags lunchte ik in Sjöbaren. Hun vissoep is overheerlijk en zeer betaalbaar.

Botaniska trädgarden Göteborg

Vlakbij Haga vind je ook de Botanische tuin van Göteborg (zeker het padje van de rocky gardens naar de top volgen voor een prachtig zicht over de stad en zelfs de kust) en Slottskogen met een publieke zoo waar je zeehonden, pinguïns en rendieren kan zien. Op de terugweg stopte ik bij Barabicu, een heerlijk adresje met zonnig terras waar ik smoked salmon at. Het water loopt me alweer in de mond! ‘s Avonds is de buurt rond Långgatorna ook een aanrader. Vorige keer at ik er verrassend lekker in Byns Bistro.

De kust van Göteborg

Archipel Göteborg

Na een bezoekje aan het Volvo-museum reed ik verder naar Lilla Varholmen waar de auto-ferries vertrekken. Ik nam de veerboot naar Hönö en reed vervolgens verder over de bruggen naar Ockerö, Fotö en Halsö. Gewapend met Zweedse tijdschriften en een picknick, zocht ik een afgelegen plekje aan het water waar ik genoot van het uitzicht en zalig nietsdoen. Er komt op Take me to Sweden nog wel een overzichtje van de plekjes waar ik halt hield.

Archipel Göteborg

De archipel van Göteborg bestaat uit zuidelijke en noordelijke eilanden. De zuidelijke eilanden zijn allemaal autovrij. Op Saltholmen zijn grote parkings waar je je wagen kan achterlaten. Van hieruit kan je mee met de ferries naar de respectievelijke eilanden.

Archipel Göteborg

Archipel Göteborg

Archipel Göteborg

Archipel Göteborg

Mölndal

Kvarnbyn Mölndal

Net ten zuiden van Göteborg ligt een klein dorpje wat al lang op mijn bucketlist stond. In Mölndal vind je niet alleen een waterval tussen oude gebouwen (Kvarnbyn), ze mogen ook pronken met het beste stadsmuseum van Europa. In dit stadsmuseum dat in een voormalige sokkenfabriek gelegen is, kan je ook een wandelkaart afhalen om de omgeving te verkennen. 5 km verder ligt Gunnebo Slott, een 17e eeuws kasteel, voor de liefhebbers.

When in Sweden… Ikea!

Call me crazy maar ik ga graag naar Ikea. Zowat mijn hele inboedel komt van de Zweedse meubelgigant. In Zweden ben ik al een paar keer naar een Ikea-vestiging geweest – het is dus niet zo dat ik elke keer als in Zweden ben, ik naar de Ikea ga. Het aanbod is er lichtjes anders dan bij ons. Zo hebben ze in de Zweedse Ikea ook houten botermesjes en kaasschaven. De prijzen variëren ook. In het restaurant serveren ze ietwat andere gerechten. Enfin, wel een keertje plezant dus.

Båstad

Bastad (2)

Bij tennisliefhebbers zal de naam Båstad misschien een belletje doen rinkelen? Toen ik er was, was het Zweedse voetbalelftal er ook net aan het trainen. Båstad is tegelijk een rustig en een mondain kuststadje. De Zweedse prins Carl Philip wordt er regelmatig gespot. De haven is zo pittoresk dat je instant verliefd wordt op de plek.

Bastad (1)

Voor een wandeling op de rotsen tussen zee en land ga je naar Hovs Hallar. Ook Norrviken, een domein met tuinen en een kasteel, is een bezoekje waard. Zo’n 5 km verder vind je Kattvik met een kleine jachthaven en vlakbij een natuurreservaat. Ik huurde een typisch Zweeds huisje in Torekov.

Norrviken

Tylösand

Als tiener had ik bijna alle cd’s van Roxette. Toen ik Zweeds leerde, ontdekte ik ook het Zweedstalige werk van Marie Fredriksson en Per Gessle. Per blijkt ondertussen een hotel te hebben in de regio Halland. En aangezien ik toch in de buurt was… Per heb ik niet gezien maar ik heb wel genoten van mijn verblijf in dit wellness-hotel (met binnen- en buitenzwembad met zicht op de zonsondergang). Het plan was ook het vlakbij gelegen Halmstad te bezoeken maar verder dan shopping in het shoppingcenter Hallarna ben ik niet geraakt. Ach, plannen zijn er om te wijzigen. Zeker als je op roadtrip bent!

Tylösand

Tylösand

Lund

Van Halland ging het weer naar Skåne voor een blij weerzien met Lund. Het was een hete zomer in Zweden. De botanische tuin in Lund bood met zijn vele bomen wat schaduw en was een van de koelste plekjes van de universiteitsstad. Ik passeerde bij het vernieuwde Skissernas Museum en ging naar Hökeriet, een authentieke kruidenier. Via Google Maps zocht ik naar enkele rustige stranden in de buurt waar ik vooral van de stilte en de rust genoot. Kwestie van de batterijen volledig op te laden.

Meer tips voor Lund vind je hier en natuurlijk ook op Take me to Sweden!

Malmö

Turning Torso

Malmöhus

Net als in Lund was ik ook al meerdere keren in Malmö. Ik ken mijn weg er ondertussen al vrij goed maar ontdek regelmatig nog nieuwe adresjes en plekjes. Ik liet me charmeren door de Kärleksgatan, bezocht de Turning Torso en at een (vegetarische) burger bij Max Burgare. Even buiten Malmö – in Ystad – bezocht ik een groot tuincentrum, Åbergs Trädgård & Café. Voor een prachtig zicht op de zonsondergang trok ik naar Ribersborgs Strand waar ik de drone even de lucht instuurde bij Ribersborgs Kallbadhuset.

Ribersborg Kallbadhus bij zonsondergang

Meer tips voor Malmö vind je hier en natuurlijk ook op Take me to Sweden!

Abergs trädgarden Ystad

Roadtrip langs de Westkust van Zweden: praktisch

Roadtrip westkust Zweden - archipel Göteborg

In het doorrijden nam ik de ferry naar Ystad, de stad van Wallander. Ik was hier eerder al eens en bezocht toen ook Ales Stenar (een soort Stonehenge). Deze keer reed ik meteen via de E20 naar Göteborg. Terugkeren deed ik via de brug (kost ongeveer 50 euro). Ik vertrok na de middag in Malmö en was rond 2u ‘s nachts terug thuis. Ik had eigenlijk nog een hotel geboekt in Duitsland om de rit op te splitsen maar toen ik rond 19u aan het hotel was, voelde ik me nog superfit en leek het me wel ok nog even door te rijden. ETA was toen 23u (maar dat is dus zonder pauzes).

The Bridge

Rond 21u belandde ik in een hevige regenbui waarbij je amper nog een hand voor je ogen kon zien. Ik besloot de eerstvolgende afrit te nemen en wachtte daar op beter weer. Ja, ik heb me toen toch even beklaagd dat ik niet gestopt was in dat hotel. Eens in Nederland ging het weer vlotter. Ik nam, zoals ik mezelf beloofd had, regelmatig pauze. Het is dus te doen om het hele traject in een keer alleen te rijden maar je mag zeker niet vermoeid aan de rit beginnen. Qua files bleek na de middag vertrekken ideaal.

Tip: stel je gps in op ‘ferries vermijden’. Je kan de bruggen in Denemarken nemen – je rijdt dan 120 km meer maar in tijd komt het op hetzelfde neer. De ferry kost nog eens 80 euro. Nu, het is wel fijn om nog even de beentjes te kunnen strekken. Ik ben voor Take me to Sweden alle mogelijke opties om van België naar Zweden te rijden aan het oplijsten en wil ze ook allemaal uittesten. Kwestie van echt te kunnen zeggen wat de beste optie is. To be continued!

Affiliate

augustus 23, 2018
/