Tips voor droogpakduikers

Posted in Scuba diving by

Heel af en toe komt hier een duikgerelateerde artikel voorbij. Ik breng nu eenmaal een groot deel van mijn vrije tijd onderwater door. Voor de niet-duikers: misschien krijg je door het lezen van deze posts zin om zelf te beginnen duiken? Aarzel dan niet me te contacteren!
Toch geen duikkriebel? Don’t worry, het volgende artikel is weer eentje van boven water ;)

Tips voor droogpakduikers=

Tips voor droogpakduikers

Ik moet eerlijk bekennen, ik hou tijdens de winter meestal een winterstop. Ik blijf tussen november en maart een paar maand uit het water, op een enkele duik na. Tegen het prille voorjaar begint het dan echt te kriebelen om weer kopje onder te gaan.

Maar… ik ben een luxe duiker. Ik duik zowat het hele jaar door met droogpak. Dat is niet altijd zo geweest. De eerste vijf jaar of zo, dook ik altijd met een gewoon natpak. Tot ik overstag ging en een droogpak aanschafte. Ik zou niet meer zonder kunnen!

Is een droogpak echt warmer? Goh, onderwater hangt het vooral af van je onderkledij. Ik kocht een paar jaar geleden een onderpak van Fourth Element en kan dit alleen maar aanraden. Voorheen had ik gewoon een fleecebroek, een skipulli en een fleece trui onder mijn droogpak aan. Prima voor de zomermaanden maar als de watertemperatuur onder de 10 graden zakt, toch maar fris.

Wat voor mij het grote voordeel is: na de duik blaas je wat lucht in je droogpak en je warmt meteen weer op. Met een natpak zit de koude toch meer ‘in’ je lijf.

Tweede pluspunt: als je twee duiken op één dag doet, moet je voor de tweede duik niet opnieuw in dat koude natte pak. Omkleden met een droogpak is bovendien ook een stuk eenvoudiger.

Droogpak/natpak?

Er bestaan heel wat verschillende soorten droogpakken en natpakken. Het komt er op neer dat je met een natpak nat wordt en met een droogpak niet ;-)

Als je met een droogpak duikt, worden enkel je hoofd en je handen (als je niet met drooghandschoenen duikt) nat. Om je hals zit een rubberen of latex seal die voorkomt dat er water in je pak komt.

In het begin is het wel een beetje aanpassen. Met een droogpak duiken voelt toch wat anders dan duiken met een natpak. Zeker qua drijfvermogen. Een speciale droogpakopleiding of de eerste duiken met je droogpak doen met een buddy die veel ervaring heeft met droogpakduiken, is zeker aan te raden.

Soorten droogpakken

  • Trilaminaat
  • Neopreen
  • Compressed neopreen
  • Crushed neopreen

Er bestaan heel wat verschillende soorten droogpakken en regelmatig komen nieuwe modellen op de markt met een innovatieve samenstelling. Een gespecialiseerde duikwinkel kan je hier best wegwijs in maken.

Elke soort heeft zijn eigen voor- en nadelen. Neopreenpakken scoren bijvoorbeeld prima op isolatie maar zitten vaak stroever en het materiaal is niet zo sterk. Ik vind deze droogpakken geen aanrader voor duikers die in Zeeland (oesters) of op wrakken (scherpe randen) willen duiken. Bovendien droogt dit materiaal erg traag en je hebt veel lood nodig.

De compressed en crushed pakken lossen dit extra lood-probleem op en zijn ook een stuk beweeglijker. Ze zijn warmer dan de trilaminaatversies.

Zelf heb ik een droogpak in heavy duty cordura. Deze pakken isoleren niet maar met een goed onderpak los je dat makkelijk op. Heavy duty cordura pakken stretchen niet en zitten dus wat ruimer zodat je toch voldoende bewegingsvrijheid hebt. Het materiaal is sterk en droogt redelijk snel.

Enkele tips ivm onderhoud:

  • Talk de seals na elke duikdag in met parfumvrije talk (te verkrijgen in de apotheek). Gebruik geen Zwitsal oid. De parfumpartikels kunnen het rubber aantasten. De talk beschermt de seals. Bovendien is het makkelijker om het pak aan te trekken als er talk aan de seals hangt.
  • Eentje voor de dames (en heren) met lang haar: lang haar en een droogpak over je hoofd trekken, het kan bijzonder lastig zijn. Je haar samenbinden helpt al een beetje. Nog vlotter gaat het als je een douchemuts aantrekt. Beetje belachelijk zicht maar minder pijnlijk en minder kans op afgebroken haren. Een nylonkous lukt ook.
  • Spoelen! Net als je andere duikmateriaal moet je je droogpak elke keer goed spoelen. Ook de binnenkant spoel ik af en toe eens, als er tussen de geplande duikuitstapjes tijd genoeg is om de binnenkant van het pak volledig te laten drogen. Ik haal het droogpak dan binnenste buiten en steek krantenpapier in de botjes. Let wel op als je dit met een neopreen droogpak wil doen. Deze zijn niet zo snel droog als de trilaminaat exemplaren.
  • Ik hang mijn pak op aan de voeten. Daar zijn speciale kapstokken voor. Als je een gewone kapstok gebruikt, pas dan goed op dat je de nekseal niet kapot trekt.
  • Rits smeren: ik zweer bij de Zip-Oil. Mijn buddy’s zijn meestal altijd verbaasd hoe vlot ze mijn droogpakrits open en toe krijgen.
  • Opbergen: niet in de zon en niet vlakbij een verwarmingsbron, kwestie van de levensduur van je seals optimaal te houden.
  • Opbergen in de draagtas? Rol je droogpak dan op. Begin bij de botjes en rol zo op naar de nekseal toe. Op deze manier kan je de armen mooi rond het pak leggen waardoor de rits niet geplooid kan worden.

Mijn gouden tip als je een droogpak wil aanschaffen? Laat één op maat maken. Zeker als je buiten de standaardmaten valt, of in mijn geval, je een heavy duty cordura droogpak verkiest wat ze in een vrouwenmodel gewoonweg niet maken.

Ben jij ook een droogpakduiker? Wat is jouw gouden tip?

september 20, 2018
/

Op duikweekend in Zeeland

Posted in Scuba diving by

Vorig weekend ging ik nog eens op duikweekend in Zeeland. Er was een tijd dat ik zowat elke week in Zeeland ging duiken. De laatste jaren ben ik wat minder actief maar als ik dan nog eens het water in geraak, geniet ik er des te meer van. Zeeland is een van mijn favoriete plekken om te duiken. Doordat het zicht soms beperkter is, kijk je anders naar het onderwaterleven. In tropisch water ‘zie je altijd alles’. In Zeeland kan ik oprecht blij zijn als ik een botervisje spot. Begrijp me niet verkeerd: er is heel wat te zien! Je moet er soms alleen oog voor hebben. Het onderwaterleven bij ons (Noordzee, Oosterschelde, Grevelingenmeer,…) is trouwens kleurrijker dan je zou denken. Alleen heb je soms/meestal een duiklamp nodig om de kleuren te zien.

We doken vorig weekend bij Dreischor en bij Den Osse, in het Grevelingenmeer. De zichtbaarheid was goed. Zeker tijdens de eerste nachtduik. Ik hou wel van nachtduiken. Heel wat dieren gaan op jacht ipv zich te verschuilen in kleine gaatjes. Meestal spot je wel een wandelende kreeft of een paling die zijn schuilplaats verlaat. Een nachtduik is haast nog rustgevender dan een duik overdag.

Behalve tijdens de twee nachtduiken trok ik heel het duikweekend eigenlijk weinig tot geen foto’s. Meestal wil dat zeggen dat ik echt genoten heb. Het maakt ook wel dat de foto’s in dit artikel een beetje beperkt zijn. Zowel in kwaliteit als kwantiteit ;-) Ik blijf koppig verder oefenen met de GoPro.

Het onderwaterleven van Zeeland

Zeedalia

Op de duikplek Den Osse zit al zo lang als ik me herinner een grote zeedahlia. Ik kan niet zeggen of het nog altijd dezelfde is maar de kans is wel groot. Een zeedahlia is een grote zee-anemoon. Een zeeanemoon is van dezelfde familie als de kwal. Eigenlijk kan je een zeeanemoon nog het best vergelijken met een kwal die omgekeerd vastzit op een rotsblok. Het is dus een diertje en geen bloem zoals sommigen soms denken.

Noordzeekrab

Krabben zie je met hopen. Er zijn meer dan 20 verschillende soorten krabben en sommige lijken zodanig goed op elkaar dat ik ze maar moeilijk uit elkaar kan houden. De Noordzeekrab is toch iets uitzonderlijker. Niet alleen zie je die niet zo vaak in het Grevelingenmeer, je herkent de krab ook onmiddellijk aan zijn ovalen lichaam. Dit is de krab die ook in de echte krabsla terechtkomt.

zeeanjelier

Op deze foto zie je tussen de oesters nog een zee-anjelier. Ook dit is een soort zeeanemoon. Er net onder zie je nog een zakpijp. Dit zijn manteldieren die door de ene ‘buis’ het water binnenhalen en het gezuiverde water aan de andere kant weer naar buiten stuwen. Fascinerende diertjes!

zeedalia (2)

Dat onderwaterleven zie ik voortaan nog net wat beter. Ik liet me overhalen tot een impulsaankoop. Mijn duikbril is ruim 8 jaar oud en sinds kort zat er een klein gaatje in de neus. Ik was al even aan het uitkijken naar een nieuwe duikbril maar geen enkel model zat even goed als mijn oude X-vision van Mares. Zelfs het nieuwe model van X-vision kon me niet bekoren. Tot ik de duurste bril van Tusa op mijn neus zette… Met speciale UV-glazen die bovendien reflectie zouden beperken. Omdat ik per se het kleur van op de display wou, kreeg ik een mooie korting en dus twijfelde ik niet lang. Ik heb er enkel nog maar de nachtduik mee gedaan dus kan er nog niet veel over zeggen. Een uitgebreidere review volgt nog wel eens.

Tusa

Leuke adresjes in Zeeland

Na het duiken maken we tijd om onze logboeken in te vullen. We hebben zo onze vaste adresjes voor de après-dive. De Kabbelaar aan Scharendijke is zo eentje. Ook in Zierikzee en Goes heb ik wel een paar adresjes waar het gezellig zitten is. Op de terugweg, net over de Belgische grens, is ‘t Niveau in Watervliet onze favoriet. We zijn er ooit eens toevallig beland en zijn blijven komen. De wafels zijn er zo lekker dat sommigen er meteen 2 bestellen.
Als we op duikweekend zijn in Zeeland, kiezen we ‘s avonds meestal voor een BBQ op de camping. Een minstens even leuk alternatief is all you can eat in De Wok van Zeeland. Voor amper 23 euro schuif je aan het buffet aan, kies je zelf je gerecht voor de teppanyaki en is er ook nog eens een dessertbuffet. Mijn tip: hou een beetje plaats over voor een lekkere citroensorbet.

De wok van Zeeland

Op de camping

Geradbraakt. Dat was ik na een nachtje op een dun matrasje. Koud had ik het niet maar mijn rug vertelde me dat ik misschien wat oud aan het worden ben om langer dan 1 nacht achter elkaar in een tent te slapen. Over het sanitair van de camping kan ik kort zijn: perfect in orde. Alles wordt netjes onderhouden, het douchen is niet met muntjes en er zijn voldoende douches en toiletten. Camping De Bloemhoek in Kerkwerve is een kleine camping met vooral vaste stacaravans maar er is ook plaats om je tent te plaatsen. Wie wil kan er ook een caravan huren.

Zeelandbrug

Zeelandbrug

De Zeelandbrug is onlosmakelijk verbonden met de vele duikdagen die ik al in Zeeland doorbracht. Onder de Zeelandbrug, tussen en rond de pijlers kan je namelijk ook duiken. Bovendien rij je sowieso over de brug (tenzij je in Goes of Wemeldinge gaat duiken). Als de bootjes door moeten, sta je voor een open brug. Eigenlijk is dat wel een leuk moment: motor even afleggen, uitstappen en naar de bootjes kijken.

Toen ik pas dook, was de Westerscheldetunnel er nog niet en moest je je haasten om de overzetboot te nemen. Dat was ergens ook wel een leuk rustmoment in de terugrit. Nu, de Westerscheldetunnel is ook een belevenis. Gegarandeerd liggen ze op de achterbank te slapen tegen dat je weer uit de tunnel rijdt ;-)

september 5, 2018
/

Wondere Onderwaterwereld: de pieterman

Van zodra het zeewater wat warmer wordt, hoor je in de media waarschuwingen voor de strandgangers. Niet alleen voor de kwallen maar ook voor de pieterman. Dit kleine venijnige visje heeft giftige stekels. Ze verstoppen zich in het zand, in ondiep water, en achteloze pootjebaders trappen er per ongeluk op. Zeker bij laagwater is het risico hoger. Toen ik laatst ging garnaalkruien hadden we een paar pietermannen in ons net. Gelukkig hadden we het op tijd gezien want een steek van dit kleine visje doet ongelooflijk veel pijn.

Pieterman

De kleine pieterman

Een pieterman is een baarsachtige. De zandkleurige visjes kunnen 10 tot 18 cm lang worden. Ze komen voor in de Atlantische Oceaan, de Middellandse zee en de Noordzee. Ze houden vooral van wat warmer water. Door de giftige stekels op hun eerste rugvin, mogen ze zich tot een van de giftigste dieren van Europa rekenen. Toch is een steek van de pieterman slechts zelden ook dodelijk voor de mens. Een steek kan wel erg pijnlijk zijn en zelfs weken aanhouden als je de wonde niet snel genoeg behandeld.

De grote pieterman leeft wat dieper in zee. Toen ik zee ging duiken, zag ik wel eens eentje. Vissers kunnen de grote pieterman ook vangen in hun netten. Bij het zeehengelen ving ik ooit eens een pieterman. Gelukkig was de schipper alert en hielp hij me het visje te bevrijden. Pieterman kan ook gegeten worden.

Pieterman

Wat doen bij een steek van de pieterman?

Gestoken door een pieterman? Geen paniek! Spoel de plaats waar je gestoken bent overvloedig met water zodat je zoveel mogelijk van het gif wegspoelt. Zorg dat je de gestoken plek zo snel mogelijk gedurende een 20-tal minuten in zo heet mogelijk water steekt. Let wel op dat je niet verbrandt! Door te verwarmen tot minstens 40°C breekt het giftige eiwit af en vermindert/verdwijnt de pijn. Dit kan eventueel ook door een haardroger op die plek te richten. Reageer je allergisch op de steek en/of zwelt het lichaamsdeel waarin je gestoken bent gigantisch op, dan kan je best een dokter raadplegen.

Je herkent een steek aan de 3 punten, veroorzaakt door de stekels. Een steek van de pieterman kan zo pijnlijk zijn dat je je misselijk voelt. De plek zal al gauw rood zien, brandend aanvoelen en een beetje zwellen. Je kan ook tintelingen voelen. Een pijnstiller zal de pijn verzachten. Tot slot, ben je nog in orde met je tetanusvaccinatie? Die is 10 jaar geldig. In de meeste middelbare scholen wordt dit vaccin nog eens herhaald bij de 16-jarige leerlingen. Zelf liet ik de spuit nog eens zetten toen ik 26 was. Doe me er dus aan denken dat ik, nu ik 36 ben, ik binnenkort nog eens een afspraak bij de dokter maak hiervoor.

augustus 25, 2018
/

De Sea King – icoon van de Belgische kust

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Zowat iedereen die aan de kust woont, heeft iets met de Sea Kings. De reddingshelikopters van het 40ste smaldeel vliegen regelmatig boven onze kustgemeentes en het hinterland. Met de tv-reeks Windkracht 10 steeg de populariteit van de Sea King nog meer. Het zal vast een geromantiseerd beeld zijn maar dankzij die serie kunnen we ons beter voorstellen hoe het er op de Basis Koksijde aan toe gaat. VRT NU heeft de reeks deze zomer trouwens opnieuw online gezet. Oh nostalgie! Ik bleek de meeste verhaallijnen al vergeten te zijn. Een bingewatch-sessie later ben ik weer helemaal into Windkracht 10.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Zowat iedereen die de reeks bekeken heeft zal minstens een seconde gedroomd hebben hoe het zou zijn om zelf in zo’n flight suit rond te lopen en wing ops of, waarom niet, helicopterpiloot te zijn. Zoveel jaar later klinkt ‘Pilot has control’, ‘Winching down, winching up’ en ‘Ready in the back’ nog steeds erg vertrouwd. Ik kan me niet voorstellen dat er vandaag de dag nog zo’n reeks gemaakt zou worden. Daarvoor is er bij de VRT en bij het leger wellicht te veel veranderd op budgettair vlak, vermoed ik.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Tijden veranderen. Ook in de lucht. Het zijn de laatste maanden dat de Sea Kings vliegen. Het maakt elke keer dat de Sea King voorbij vliegt extra speciaal. De geruchten gaan dat de basis in Koksijde helemaal zou verdwijnen. Ik hoop van harte dat dit niet klopt.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

De benaming Sea King is zo ingeburgerd. Ik zie ons nog niet rap roepen: “Kijk de NH-90 is daar!”. Ook aan het uiterlijk zal het wennen zijn. Die rode neus is zo herkenbaar! En de helicopters konden ook geen passender naam krijgen dan Sea King. Ik denk dat het voor mij, en voor vele anderen altijd nog een beetje de Sea King zal blijven. Als duiker heb je een extra speciale band met de Sea King. Je hoopt uiteraard dat je hen nooit nodig hebt! Ik ken helaas ook wel enkele duikers die hun leven aan die mannen (en vrouwen) van het 40ste te danken hebben.

Open door B.Koksijde

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Gisteren was het opendeur op de luchtmachtbasis in Koksijde. Naast de Sea Kings kon je ook hun opvolgers de NH-90 en nog enkele andere helicopters, knappe piloten, een C-130, een passage van twee F-16’s en een demonstratie van de Red Devils bewonderen. Ik ben normaal niet zo aan helicopters en legertoestanden maar omdat het de laatste keer was met de Sea Kings wou ik dit evenement niet missen.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Het was ook gewoon leuk om eens op de basis te kunnen rondlopen. De toegang herkende ik uit verschillende scenes van Windkracht 10 en, hoewel de opnames van de briefing room wellicht niet in Koksijde opgenomen zullen zijn, bleek de briefing room (waar ‘s avonds voor de loopwedstrijd de kleedkamer voor de dames gevestigd was) qua interieur erg goed op deze uit de reeks.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Runway Run

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

In een opwelling had ik me vorige week ingeschreven voor de Runway Run. Tot het laatste moment heb ik getwijfeld of ik wel zou lopen. Ik sukkel sinds december met een achillespeesblessure die op en af gaat. De laatste dagen was het beter maar was het dat risico waard? Aude Audenda zal wel op iets anders slaan maar ik besloot ervoor te gaan.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Ik liep de 5,5 km al bij al vlot uit. Als ze volgend jaar nog een Runway Run organiseren: zeker meedoen! Het is uniek om op de tarmac tussen de helicopters te kunnen lopen. Bovendien is het voor het goede doel. Uiteraard mocht een selfie met de Sea King niet ontbreken. Ik had eigenlijk nog een vuistje willen geven. Je weet wel, zoals Patrick dat in Windkracht 10 altijd deed…

augustus 23, 2018
/

Roadtrip langs de Westkust van Zweden

Posted in Zweden by

Met de auto naar Zweden. Om verschillende redenen. Omdat ik dan meer kan meebrengen, omdat ik het aantal vluchten die ik neem drastisch probeer te beperken en omdat, met de nieuwe auto, ik dat wel zag zitten. Het plan was om eerst enkele dagen naar Göteborg te gaan en daar ook wat eilandjes voor de kust te verkennen en daarna weer af te zakken naar het zuiden en hier en daar te stoppen. Eindigen deed ik met een paar dagen in Lund en Malmö. Net voor ik de befaamde Öresundsbrug (Sontbrug) weer opreed, passeerde ik nog in de ICA, een Zweedse supermarkt, om mijn koelkast en voorraadkast te vullen met Zweedse producten en zo een stukje Zweden mee naar huis te nemen.

Vanillehartje

Göteborg

Het was de tweede keer dat ik in Göteborg was. In december was ik er ook al een kleine week. Ik schreef daar hier blijkbaar nog niets over (op mijn andere website Take me to Sweden zijn wel al stukjes verschenen en er komen de komende maanden nog meer artikels aan). We reisden toen met de trein van Kopenhagen naar Malmö en vervolgens naar Göteborg om de kerstsfeer op te snuiven. Het stukje over kerst in Kopenhagen vind je hier.

Göteborg is helemaal anders dan Stockholm. Ik kan er niet goed de vinger opleggen. Het water is in Göteborg minstens even aanwezig. Voor de oude stad kijk je op de kaart naar Inom Vallgraven. In december was ik al eens in Kronhusbodaren en daar liep ik nu ook even langs. Verder hield ik het deze keer vooral op de shoppingstraten.

Trädgardsföreningen Göteborg

Ik logeerde in een appartement in de wijk Olskroken, net buiten het centrum met een prachtig zicht op Skansen Lejonet. Mijn dagen vulde ik met slenteren door de stad, naar de sauna in het Jubileumpark bij Frihamnen, picknicken in de botanische tuin Trädgårdsföreningen met het Palmhuis en uitstapjes maken naar andere wijken van Göteborg. De laatste 2 dagen van mijn verblijf in Göteborg koos ik voor het Radisson Blu Riverside Hotel aan de overkant van de Götastroom. Dit hotel heeft een prachtige rooftopbar mét jacuzzi.

Jubileumparken Frihamnen Göteborg

Eriksberg

Göteborg

Haga

Hebbe Lelle in Haga - Göteborg

Haga is mijn favoriete wijk in Göteborg. Zoveel sfeer in de Nya Hagagatan! De oude traditionele huizen met een houten verdiep herbergen leuke winkeltjes en gezellige café’s, perfect voor fika. Ik denk dat ik ondertussen elk fika-adresje in Haga uitgetest heb. ‘s Middags lunchte ik in Sjöbaren. Hun vissoep is overheerlijk en zeer betaalbaar.

Botaniska trädgarden Göteborg

Vlakbij Haga vind je ook de Botanische tuin van Göteborg (zeker het padje van de rocky gardens naar de top volgen voor een prachtig zicht over de stad en zelfs de kust) en Slottskogen met een publieke zoo waar je zeehonden, pinguïns en rendieren kan zien. Op de terugweg stopte ik bij Barabicu, een heerlijk adresje met zonnig terras waar ik smoked salmon at. Het water loopt me alweer in de mond! ‘s Avonds is de buurt rond Långgatorna ook een aanrader. Vorige keer at ik er verrassend lekker in Byns Bistro.

De kust van Göteborg

Archipel Göteborg

Na een bezoekje aan het Volvo-museum reed ik verder naar Lilla Varholmen waar de auto-ferries vertrekken. Ik nam de veerboot naar Hönö en reed vervolgens verder over de bruggen naar Ockerö, Fotö en Halsö. Gewapend met Zweedse tijdschriften en een picknick, zocht ik een afgelegen plekje aan het water waar ik genoot van het uitzicht en zalig nietsdoen. Er komt op Take me to Sweden nog wel een overzichtje van de plekjes waar ik halt hield.

Archipel Göteborg

De archipel van Göteborg bestaat uit zuidelijke en noordelijke eilanden. De zuidelijke eilanden zijn allemaal autovrij. Op Saltholmen zijn grote parkings waar je je wagen kan achterlaten. Van hieruit kan je mee met de ferries naar de respectievelijke eilanden.

Archipel Göteborg

Archipel Göteborg

Archipel Göteborg

Archipel Göteborg

Mölndal

Kvarnbyn Mölndal

Net ten zuiden van Göteborg ligt een klein dorpje wat al lang op mijn bucketlist stond. In Mölndal vind je niet alleen een waterval tussen oude gebouwen (Kvarnbyn), ze mogen ook pronken met het beste stadsmuseum van Europa. In dit stadsmuseum dat in een voormalige sokkenfabriek gelegen is, kan je ook een wandelkaart afhalen om de omgeving te verkennen. 5 km verder ligt Gunnebo Slott, een 17e eeuws kasteel, voor de liefhebbers.

When in Sweden… Ikea!

Call me crazy maar ik ga graag naar Ikea. Zowat mijn hele inboedel komt van de Zweedse meubelgigant. In Zweden ben ik al een paar keer naar een Ikea-vestiging geweest – het is dus niet zo dat ik elke keer als in Zweden ben, ik naar de Ikea ga. Het aanbod is er lichtjes anders dan bij ons. Zo hebben ze in de Zweedse Ikea ook houten botermesjes en kaasschaven. De prijzen variëren ook. In het restaurant serveren ze ietwat andere gerechten. Enfin, wel een keertje plezant dus.

Båstad

Bastad (2)

Bij tennisliefhebbers zal de naam Båstad misschien een belletje doen rinkelen? Toen ik er was, was het Zweedse voetbalelftal er ook net aan het trainen. Båstad is tegelijk een rustig en een mondain kuststadje. De Zweedse prins Carl Philip wordt er regelmatig gespot. De haven is zo pittoresk dat je instant verliefd wordt op de plek.

Bastad (1)

Voor een wandeling op de rotsen tussen zee en land ga je naar Hovs Hallar. Ook Norrviken, een domein met tuinen en een kasteel, is een bezoekje waard. Zo’n 5 km verder vind je Kattvik met een kleine jachthaven en vlakbij een natuurreservaat. Ik huurde een typisch Zweeds huisje in Torekov.

Norrviken

Tylösand

Als tiener had ik bijna alle cd’s van Roxette. Toen ik Zweeds leerde, ontdekte ik ook het Zweedstalige werk van Marie Fredriksson en Per Gessle. Per blijkt ondertussen een hotel te hebben in de regio Halland. En aangezien ik toch in de buurt was… Per heb ik niet gezien maar ik heb wel genoten van mijn verblijf in dit wellness-hotel (met binnen- en buitenzwembad met zicht op de zonsondergang). Het plan was ook het vlakbij gelegen Halmstad te bezoeken maar verder dan shopping in het shoppingcenter Hallarna ben ik niet geraakt. Ach, plannen zijn er om te wijzigen. Zeker als je op roadtrip bent!

Tylösand

Tylösand

Lund

Van Halland ging het weer naar Skåne voor een blij weerzien met Lund. Het was een hete zomer in Zweden. De botanische tuin in Lund bood met zijn vele bomen wat schaduw en was een van de koelste plekjes van de universiteitsstad. Ik passeerde bij het vernieuwde Skissernas Museum en ging naar Hökeriet, een authentieke kruidenier. Via Google Maps zocht ik naar enkele rustige stranden in de buurt waar ik vooral van de stilte en de rust genoot. Kwestie van de batterijen volledig op te laden.

Meer tips voor Lund vind je hier en natuurlijk ook op Take me to Sweden!

Malmö

Turning Torso

Malmöhus

Net als in Lund was ik ook al meerdere keren in Malmö. Ik ken mijn weg er ondertussen al vrij goed maar ontdek regelmatig nog nieuwe adresjes en plekjes. Ik liet me charmeren door de Kärleksgatan, bezocht de Turning Torso en at een (vegetarische) burger bij Max Burgare. Even buiten Malmö – in Ystad – bezocht ik een groot tuincentrum, Åbergs Trädgård & Café. Voor een prachtig zicht op de zonsondergang trok ik naar Ribersborgs Strand waar ik de drone even de lucht instuurde bij Ribersborgs Kallbadhuset.

Ribersborg Kallbadhus bij zonsondergang

Meer tips voor Malmö vind je hier en natuurlijk ook op Take me to Sweden!

Abergs trädgarden Ystad

Roadtrip langs de Westkust van Zweden: praktisch

Roadtrip westkust Zweden - archipel Göteborg

In het doorrijden nam ik de ferry naar Ystad, de stad van Wallander. Ik was hier eerder al eens en bezocht toen ook Ales Stenar (een soort Stonehenge). Deze keer reed ik meteen via de E20 naar Göteborg. Terugkeren deed ik via de brug (kost ongeveer 50 euro). Ik vertrok na de middag in Malmö en was rond 2u ‘s nachts terug thuis. Ik had eigenlijk nog een hotel geboekt in Duitsland om de rit op te splitsen maar toen ik rond 19u aan het hotel was, voelde ik me nog superfit en leek het me wel ok nog even door te rijden. ETA was toen 23u (maar dat is dus zonder pauzes).

The Bridge

Rond 21u belandde ik in een hevige regenbui waarbij je amper nog een hand voor je ogen kon zien. Ik besloot de eerstvolgende afrit te nemen en wachtte daar op beter weer. Ja, ik heb me toen toch even beklaagd dat ik niet gestopt was in dat hotel. Eens in Nederland ging het weer vlotter. Ik nam, zoals ik mezelf beloofd had, regelmatig pauze. Het is dus te doen om het hele traject in een keer alleen te rijden maar je mag zeker niet vermoeid aan de rit beginnen. Qua files bleek na de middag vertrekken ideaal.

Tip: stel je gps in op ‘ferries vermijden’. Je kan de bruggen in Denemarken nemen – je rijdt dan 120 km meer maar in tijd komt het op hetzelfde neer. De ferry kost nog eens 80 euro. Nu, het is wel fijn om nog even de beentjes te kunnen strekken. Ik ben voor Take me to Sweden alle mogelijke opties om van België naar Zweden te rijden aan het oplijsten en wil ze ook allemaal uittesten. Kwestie van echt te kunnen zeggen wat de beste optie is. To be continued!

Affiliate

augustus 23, 2018
/

Tips voor de perfecte picknick

Posted in Eten & drinken by

Picknicken zorgt voor een instant vakantiegevoel. Het weer hoeft geen spelbreker te zijn als je wil picknicken. Met de tips in dit artikel organiseer je zonder moeite de perfecte picknick. Je moet enkel nog een leuk plekje en enkele receptjes uitkiezen en zelfs daarvoor vind je hieronder inspiratie. Alles voor een geslaagde picknick!

kimberly-mears-unsplash picknick

Tips & tricks voor de perfecte picknick

  • Check het weerbericht. Hou tijdens de picknick ook buienradar in het oog zodat je indien nodig nog op tijd kan opruimen en schuilen.
  • Picknicken dat is op de grond, op een picknickkleed zitten. Uit ervaring weet ik dat een korte rok (en eigenlijk zelfs ook een lange jurk) niet zo praktisch zijn. Lees: je kan niet zitten hoe je wil.
  • Kies voor herbruikbaar materiaal. Neem een vuilniszak mee voor wat toch niet herbruikbaar is. Zorg dat je al je afval weer meeneemt. Bonuspunten als je ook afval wat er al lag meeneemt.
  • Niet vergeten: bekers, borden, bestek, servetten en een picknickdeken.
  • Een snijplank met een echt, scherp mes en een krukkentrekker zijn ook musts!
  • Neem ook (wasbare) vochtige doekjes mee. Heb je ook een EHBO-kit, citronellakaarsen en zonnecrème mee, dan zullen je gasten vast onder de indruk zijn van hoe goed je voorbereid bent!
  • Om je drank koel te houden, rol je die in een natte handdoek. Die natte handdoek kan nog dienst doen om je handen af te wassen. De hapjes bewaar je best in een koelbox met koelelementen zodat alles fris en vers blijft.
  • Een tarp biedt bescherming tegen zon, wind en regen. Bovendien is het vrij snel opgezet en makkelijk mee te nemen. Geen must maar zeker wel handig.

Inspiratie voor leuke picknickplekjes

Mijn nummer 1 plek voor een leuke picknick is het strand. Ook het park, een bos of je eigen tuin kunnen een leuk picknickplekje zijn. Er hoeft zelfs geen picknicktafel te staan. Hieronder en op Facebook mag je jouw favoriete picknickplekje delen en dan zorg ik hier voor een update met alle plekjes verzameld :-)

Ideale receptjes voor een picknick

Kleine hapjes die snel klaar zijn en gerechtjes die je makkelijk uit het vuistje kan eten vormen de basis van een geslaagde picknick. Kies voor simpele maar smakelijke gerechtjes en zorg voor voldoende variatie. Vergeet ook geen zoete snacks. Quiche, wraps en zelfs soep (gazpacho of warme soep in een thermos)! In de herfst/winter is een heerlijk warme chocomelk en iets lekkers ook heerlijk. Alles kan en alles mag, van aperitief tot dessert.

augustus 20, 2018
/

Garnaalkruien aan de Belgische kust

Als kind van de zee stond het al lange tijd op mijn bucket list: een keertje gaan garnaalkruien. Ik had er al heel wat over gelezen en was gefascineerd door de garnaalkruiers die je soms bij laagwater in zee ziet gaan. Blij als een kind was ik toen ik een uitnodiging kreeg om eens mee te gaan. Voor dagen en dauw stond ik al op het strand. Ik kreeg zelfs de kans om zelf ook een trek te doen. Ik trok mijn droogpak aan om zeker geen water binnen te krijgen. Mijn research leerde me namelijk dat garnaalkruien niet zonder gevaar was.

Het was een hele belevenis. Je moet het net op eigen kracht vooruit trekken. Ik duwde met mijn volle gewicht tegen het water in. Hoewel het vrij inspannend was, vond ik het ook uitermate ontspannend. Eén met de zee als het ware. En tegelijk tegen de druk van de zee proberen in te gaan. Ik denk niet dat ik me al ooit zo ‘kustbewoner’ gevoeld heb als toen ik aan het garnaalkruien was. De vangst was beperkt maar daar was het me niet echt om te doen. Het echte seizoen voor de garnaalkruiers moet nog beginnen.

Na de trek was het tijd om te sorteren. Ik ken wel wat van het zeeleven en het was interessant om te zien wat we in onze netten hadden. We sorteerden in 2 emmertjes: eentje voor de garnalen, eentje voor de bijvangst die we terug in de zee zouden terugzetten. Het was even oppassen voor de pietermannen. Elke trek zaten er wel een paar in de netten. Verder ook veel kleine platvisjes, enkele zeesterren en heel veel mosselen. Bij mijn laatste trek had ik zelfs een (grote) kwal gevangen!

Garnaalkruien, een unieke belevenis

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Pieterman

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Garnalen koken

Thuis spoelden we de garnalen meteen en brachten we water aan de kook om de garnalen te koken. Het water mag je goed kruiden met veel zout en cayennepeper. Je kan eventueel ook zeewater gebruiken om de garnalen te koken. Als het water kookt, mogen de garnalen er in. Best telkens kleine hoeveelheden. Als de garnalen klaar zijn, drijven ze naar de oppervlakte. Wacht dan nog even en schep ze er uit. Spreid de garnalen op een bakplaat en laat ze (buiten) afkoelen. Eens ze afgekoeld zijn, kan je ze beginnen pellen.

Garnalen koken

Garnalen koken

Garnalen koken

augustus 19, 2018
/

Vakantie nemen als freelancer

Posted in Freelance life by

Voor het eerst in ruim 3 jaar neem ik 2 weken verlof. Niet vanzelfsprekend als freelancer maar het was nodig. Ik kies door het jaar grotendeels zelf mijn uren en geniet van de vrijheid die dat met zich mee brengt. Anderzijds ben ik nooit echt vrij en loert mijn werk altijd wel om de hoek. Het weekend is vaak een moment waarop ik wat werk probeer in te halen. Mijn hoofd echt leegmaken zit er dus vaak niet in.

Hoewel ik uiteindelijk toch geen out-of-office heb ingesteld, is het de bedoeling max. 2 keer per dag mijn mails of sociale media te bekijken. Een soort mini-digital detox dus. Ik wou dat ik durfde een out-of-office instellen die zegt dat de ontvangen mails sowieso niet gelezen zullen worden en ze hun mail dus na mijn verlof opnieuw moeten versturen. Dan kan je op die eerste werkdag na je vakantie gewoon ‘delete all’ doen en met een lege inbox beginnen. Hoe fantastisch zou dat niet zijn?

De grote uitdaging van vakantie nemen is die niet te vol te plannen (want waar blijft anders de rust?) maar ook vermijden dat je achteraf het gevoel hebt dat je je dagen verspild hebt. Nee, niet zo eenvoudig in mijn hoofd om te beseffen dat ‘lege dagen’ ook hun nut hebben. Als freelancer komen daar nog een paar uitdagingen bij.

Vakantie freelancer

Verlof nemen als freelancer: de mogelijkheden en de valkuilen

Niet werken als freelancer is geen geld. Zo simpel is het. Je moet de dagen/weken dat je vakantie neemt dus meerekenen in je jaarbudget zodat je een buffer hebt om je vakantiedagen financieel te overbruggen. Ik probeer mijn werk zo te verdelen dat ik wat meer opdrachten in de wintermaanden aanneem zodat ik het tussen juni en augustus wat rustiger aan kan doen. Dat lukt niet altijd. Als er een grote, leuke of noodzakelijke opdracht aankomt bij een van mijn klanten, ben ik flexibel.

Aan de ene kant probeer ik vakantie lang op voorhand in te plannen zodat mijn opdrachtgevers hier rekening mee kunnen houden (en zelf hou ik natuurlijk ook rekening met de timing van mijn vakantie: bv niet vlak voor een groot evenement ofzo). Aan de andere kant vallen er soms onverwacht een paar kalmere dagen uit de lucht waardoor ik plots een vrije dag kan inplannen. Op tijd en stond rust nemen en je batterijen weer opladen is essentieel om steeds de beste versie van jezelf voor je klanten beschikbaar te stellen. Eigenlijk is een paar dagen vakantie dus win-win. Alleen heb ik het er soms moeilijk mee om aan opdrachtgevers te laten weten dat ik even niet bereikbaar zal zijn.

Ik kan in principe van overal werken. Wat ik soms ook doe. Mijn opdrachtgevers weten niet altijd wanneer ik in het buitenland zit. Op zich doet dit er ook niet toe. Soms kan het wel een uitdaging zijn om dan bijvoorbeeld een locatie te vinden waar het rustig genoeg is en waar het wifi-signaal sterk genoeg is voor bv een skype-call.

Weekends en feestdagen

Over het algemeen doe ik als freelancer niet mee met de feestdagen. Integendeel. Het zijn vaak dagen waarop ik goed kan doorwerken want geen telefoontjes of tientallen mails. Bovendien heb ik een paar klanten in het buitenland waar de feestdagen op andere momenten vallen en een paar klanten in de toeristische sector die net tijdens de weekends of feestdagen volop werken. Flexibiliteit is een iets. Mijn eigen grenzen bewaken staat daar soms haaks tegenover. But we’re learning.

Enkele tips voor freelancers die vakantie nemen

  • Plan je vakantie ruim van tevoren in. Hou ook enkele dagen als reserve zodat je zeker alle deadlines kan halen.
  • Begin bij terugkomst al een dag vroeger te werken dan je communiceert. Zo kan je door je mails gaan, documenten sorteren en een planning opmaken voor de komende weken/maanden.
  • Plan aan het begin of einde van je vakantie ook een halve dag in om na te denken over welke richting je met je bedrijfje uit wil.
  • Stel je voicemail in met een bericht waarbij je meldt dat je van een paar dagen vakantie geniet, je je voicemail niet beluistert maar vraagt of ze je een mailtje kunnen sturen. Zo ben je toch een beetje bereikbaar.
  • Kan het niet anders, beperk je werk dan tot max. een uurtje per dag. Dat zou moeten volstaan om de dringendste zaken op te volgen.
  • Speel dringende opdrachten door aan een collega-freelancer.
  • Start nieuwe klanten pas op na je vakantie.
  • Besteed je vakantie nuttig. Dat kan lekker luieren en zalig nietsdoen zijn. Dat kan eindelijk die kelder opruimen waar je tijdens het jaar geen tijd voor hebt zijn. Kan echt vanalles zijn. Ik maak op voorhand een lijstje met dingen die ik graag wil doen en hou elke dag ook bij wat ik effectief gedaan heb. Zo heb ik aan het einde van de vakantie vooral het gevoel dat ik mijn vakantie goed besteed heb. Ja, ook een dagje bingewatchen of luilekker in de zetel liggen valt daaronder!
  • Update: Zoals je wel vaak hoort, ook bij werknemers, is de kans groot dat je tijdens je vakantie enkele dagen moet afkicken. Je zou de eerste niet zijn die ziek valt. Ook hier: hoofdpijn en een geblokkeerde rug, alsof alle spanning van de laatste maanden pas in mijn verlof voelbaar werd. Nu, mijn verlof verliep wel een beetje anders dan gepland maar daarover binnenkort meer ;-)
augustus 10, 2018
/

De beste garnaalkroketten van de Belgische kust

Posted in Eten & drinken by

Als ik op restaurant ga, kies ik vaak voor garnaalkroketten. Het staat bovenaan mijn bucketlist om zelf eens garnaalkroketten te maken maar het kwam er nog niet van. Ik proefde dus al veel verschillende soorten garnaalkroketten buitenshuis. Slechts zelden at ik garnaalkroketten die ik niet lekker vond, hoewel de ene garnaalkroket natuurlijk lekkerder is dan de andere. KW vroeg me deze zomer naar mijn favoriete culinaire adresjes aan de Belgische kust. Zo ging ik ijsjes proeven, cocktails drinken, pannenkoeken vergelijken en mosselen en garnaalkroketten uittesten.

Madam Kroket - Oostende HVDB (2)

Madam Kroket

Voor de garnaalkroketten moest ik niet lang twijfelen: in Oostende zijn die van Madam Kroket mijn favoriet. Ik ontdekte dit kleine winkeltje in de Nieuwstraat in Oostende toen ik vorig jaar ging ontbijten bij Caruso. Sindsdien haal ik er af en toe garnaalkroketten om mee te nemen. In de zomermaanden is het ook gezellig druk op het kleine terras. Sinds Madam Kroket in Het Laatste Nieuws stond met een 10 op 10 van Luc Bellings zijn de wachtrijen er alleen maar gegroeid maar het wachten wordt beloond.

Madam Kroket maakt al haar kroketten zelf, op artisanale wijze. Ze gebruikt hier alleen maar verse, natuurlijke producten voor (zonder gelatine!). Ze levert ook aan een aantal restaurants. Niet alleen de garnaalkroketten zijn er lekker. Proef zeker ook eens de kroket met kreeft of zalm of de kaaskroketten! Bij de garnaalkroketten is er keuze uit 30% en 40% garnalen. En dat krokante panko-jasje… Het water loopt me alweer in de mond!

Benieuwd naar mijn andere favoriete adresjes? Je vindt De Zeewacht Kust nog tot donderdag in de krantenwinkel. Vrijdag ligt een nieuwe editie voor je klaar!

augustus 5, 2018
/

Niet te missen rond het IJsselmeer – Nederland Waterland

Posted in Nederland by

Nederland, waterland. Onder dat motto trok ik enkele dagen naar het Noorden van Nederland om er een stuk van de waterroute te verkennen. Ik schreef eerder al over het nostalgische dorpje Urk en over het pittoreske Giethoorn. Vandaag neem ik jullie met veel plezier mee naar enkele andere hoogtepunten rond het IJsselmeer!

Hoe noordelijker ik reed, hoe opener het landschap trok. Op mijn GPS zag ik steeds meer water opduiken. Er stond die dag een stevige wind en ik moest mijn stuur stevig vasthouden om de rukwinden de baas te blijven. Onderweg viel wat regen. Toen ik wat later bij het Wouda-gemaal naar het filmpje keek, leek het alsof het weer buiten speciaal gereserveerd was om me in de juiste mood te krijgen. Ik kan wel al verklappen dat het na de middag volledig opklaarde.  De zon bleef voor de rest van het weekend van de partij.

Wouda-gemaal

Woudagemaal

Als duiker kende ik het Gemaal van Dreischor maar heel eerlijk, ik snapte de werking van zo’n gemaal niet helemaal. Het Wouda-gemaal is zo’n 100 jaar oud en zorgt ervoor dat Friesland niet overstroomt. Toen het gemaal gebouwd werd was het IJsselmeer nog de Zuiderzee. In 2012-2013 onderging het gemaal een grondige renovatie. Het behoort ondertussen ook tot het Werelderfgoed.

Woudagemaal (1)

De gids vertelde indrukwekkende verhalen. De kolen voor het gemaal werden per schip aangevoerd maar moesten met de hand gelost worden. Als het gemaal aangestoken moest worden, stookten ze eerst een vuurtje in de schouw zodat deze goed zou trekken. Als de vissers dit zagen, haasten ze zich naar het gemaal om te helpen met het lossen van de kolen. Ze werden hiervoor per gewicht uitbetaald en dit was een mooie extra verdienste voor hen. Grappig detail: op maandag mocht de roetblazer niet opgezet worden want toen werd de was gedaan en ook buiten opgehangen.

Woudagemaal (3)

Het Gemaal werd op het droge gebouwd en later haalden ze de dijk weg. Het kanaal erbij zou met de handen uitgegraven zijn! Toen de gids uitleg gaf over de werking van de machinekamer zag ik vraagtekens in de ogen van de dame naast me. De heren knikten af en toe begrijpend. Zelf hoorde ik het ook een beetje in Keulen donderen maar ik kon afleiden dat het allemaal best hoogtechnisch en ingewikkeld in elkaar zat. Het Gemaal werkt nog steeds zo’n 10 dagen per jaar. Daarnaast zijn er ook nog 2 opleidingsweken. Het opstarten gebeurt met 15 personen. Daarna kunnen ze het gemaal draaiende houden met 4 personen. Toen het gemaal op steenkool draaide, was 24 man per shift nodig!

Woudagemaal (2)

Leuk detail voor de Belgische bezoekers: de tegels in de stoomzaal komen oorspronkelijk uit België. Tijdens de restauraties lieten ze deze reproduceren door de Friese tegelfabriek Albarello. Pas later ontdekten ze dat de Belgische fabriek nog steeds bestond. Meer zelfs: ze hadden nog originele tegels op voorraad liggen.

Zuiderzeemuseum

Zuiderzeemuseum (1)

Zuiderzeemuseum (3)

Zuiderzeemuseum (2)

Het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen stond al een hele poos op mijn verlanglijstje. In dit maritieme museum ontdek je hoe de mensen vroeger leefden aan de Zuiderzee. Je verdwaalt er tussen oude, authentieke en heropgebouwde huisjes. Je leert er meer over de ambachten uit die tijd zoals touwen draaien en netten weven. Wie wil kan er ook typische specialiteiten proeven zoals wafels op basis van aardappelen. Reken zeker op minstens een halve dag als je alles wil bekijken.

Zuiderzeemuseum (4)

Praktische tip: de parking en de ingang liggen aan de overkant van het water. Je vaart met een bootje naar het binnen- en buitenmuseum. Elke 20 minuten is er een boot die op de terugweg ook stopt aan het station.

Zuiderzeemuseum (6)

Zuiderzeemuseum (5)

Museummolen Schermer

Als kind was ik met school vast nog wel eens naar een molen geweest maar ik herinner me er niet veel van. Ik was dus erg blij dat er deze keer ook een bezoekje aan een molen op het programma stond. Molens zijn onlosmakelijk met Nederland verbonden. Shame on me maar ik had nog nooit de link gelegd met water. Vele molens in Nederland hadden als doel het drooghouden van de polders.

Museummolen Schemer

De molenaar wachtte me al op. Hij was net bezig met het opstarten van de molen en ik mocht mee een kijkje nemen boven in de molen. Hij draaide de molen om de wieken in de wind te zetten en ging de zeilen opleggen. Daarvoor klom hij, op zijn klompen, in de wieken. Hij vertelde me dat het aantal zeilen dat ze opleggen afhankelijk is van de windvoorspellingen. Tot 7 Beaufort kan de molen draaien. Oorspronkelijk stonden hier 52 molens om de polders droog te houden. Slechts een paar zijn er overgebleven. De molen brengt water van lagergelegen gebieden hoger zodat het terug in de Zuiderzee (nu het IJsselmeer) kan lopen.

Schermer museummolen (1)

Op amper 4 zaterdagen kan je leren hoe de molen werkt. Toch duurt de opleiding tot molenaar 2 jaar! Het weer en de seizoenen kan je niet leren en moet je ondervinden. Kandidaat-molenaars moeten dus vooral ervaring opdoen.

Schermer museummolen (2)

In deze museummolen woonde tot in 1968 een gezin met 10 kinderen. Er was trouwens een specifiek reglement voor molenaars. Ze moesten de deur altijd loslaten zodat steeds gecontroleerd kon worden dat het effectief de molenaar was die aan het werk was en niet zijn vrouw of kinderen.

‘t Kleinste snoepwinkeltje van Nederland

Kleinste winkeltje (1)

Op de laatste dag van mijn weekendje rond het IJsselmeer stond een fietstocht in De Rijp op het programma. Het bracht me langs het kleinste winkeltje van Nederland ‘Bram & Aagje’. Hier vind je oud-hollansch snoepgoed op amper 5,4m². Het winkeltje dateert van 1890 en doorheen de jaren is amper iets veranderd. Vroeger konden de buurtbewoners hier terecht voor brood en groenten. Later verkochtten ze er sigaren en sigaretten. Het is de kleinzoon van Bram & Aagje die het winkeltje nu opendoet. Een bezoekje aan dit snoepwinkeltje is meer dan snoep kopen. Het is een stukje (familie-)geschiedenis ontdekken. Zo van die unieke plekjes… hartjes!

Kleinste winkeltje (2)

Meer in de buurt van De Rijp

Zeker ook een aanrader is de beeldentuin van Nic Jonk. In museum ‘In ‘t Houten Huis’ leer je meer over de geschiedenis van het Schermereiland. In Graft en De Rijp vind je gezellige straatjes met leuke winkeltjes en fijne eethuisjes.

De Rijp

Met dank aan NBTC.

juli 30, 2018
/