Browsing Category:

Uncategorized

Column: Elke dag is een nieuw begin

Posted in Uncategorized by

Vandaag is de eerste dag van de rest van je leven. Ik moest glimlachen toen ik dat zinnetje de eerste keer las. Het lijkt wel een vrijgeleide om elke dag opnieuw te beginnen aan een dieet of één of ander goed voornemen. Je kan het ook als een kans zien. Elke dag krijg je een nieuwe kans om opnieuw te beginnen. 

Ik koos gisteravond voor een nieuw begin. Zette mijn wekker een uurtje vroeger. Tot mijn eigen grote verbazing (normaal zet ik mijn wekker dan op snooze en duw een uur lang elke 10 minuten op snooze), stond ik deze keer ook echt op en trok ik mijn looptenue aan. Ik durf niet zeggen hoe lang het geleden was dat ik nog eens was gaan lopen. Laat ons het houden op: zo lang geleden dat ik het plezante, onoverwinnelijke gevoel na het lopen bijna vergeten was.

Ik koos (ahum, alsof het een bewuste keuze was) voor een rustig tempo en liep een half uur zonder stoppen, zelfs toen het wind op was. 

Het lijkt alsof mijn beslissing om vanmorgen te gaan lopen vanalles in gang gezet heeft. Alsof ik alle goede voornemens nu wel tot een goed einde ga brengen: ik kocht verse groenten en fruit, maakte soep, zette me aan mijn to do-lijstje en drink al de hele dag water ipv frisdrank. 

Elke keer ik van mijn bureau opsta en spierpijn voel, ben ik weer eventjes trots op mezelf dat ik vanmorgen gaan lopen ben. 

Het staat hier nu zwart op wit. Ik kan nu echt niet anders dan volhouden en overmorgen weer mijn loopschoenen aantrekken. Ik kijk er eigenlijk al naar uit. Jep, we zijn weer vertrokken. Hoop ik. Duimen jullie mee?

Deze column verscheen in 2017 in Deze Week, editie Middenkust. Ik had het ook een maand geleden kunnen schrijven. 2-3 keer per week weer voorzichtig gaan lopen, ik doe mijn best… En anders herbegin ik over een paar weken/maanden nog eens opnieuw ;-)

Meer columns van mijn hand lezen? Je kan de laatste columns online terugvinden

24 januari 2021
/

2020

Posted in Uncategorized by
Jaaroverzicht 2020

365 dagen geleden had niemand kunnen voorspellen hoe onze wereld in 2020 zou veranderen. Als ik op tv iemand te dicht zie komen bij iemand anders, als ik handen zie schudden, als ik grote groepen mensen samen zie,… Dat lijkt niet te kloppen. Als ik zie hoe snel ik het gewoon werd om in een grote boog om anderen heen te lopen, om automatisch een stap achteruit te zetten als iemand anders een stap vooruit zet,… De cliché beelden van Aziaten met een mondmasker zijn hier nu ook dagelijkse kost, zelfs in openlucht. Soms hoop ik nog steeds dat we gewoon in een slechte film beland zijn.

Los van alle coronamiserie waren er mooie momenten en zelfs voordelen aan de lockdown. Ik kijk met een zekere nostalgie terug op die eerste periode. We waren in de waan dat we er in een paar weken vanaf zouden zijn. De rustige straten en lege agenda’s. De oorverdovende stilte…

Het applaus voor de zorg zorgde voor warme burencontacten op ons pleintje. Ik had tijdens de lockdown meer contact (veilig, vanop meer dan anderhalve meter) met mijn buren dan in de 20 jaar dat ik daar woon en plots was het ook veel makkelijker om een datum te prikken met de vriendinnen. We (her)ontdekten onze tuin en de wekelijkse garnaaltjes van de vistrap waren al snel een nieuwe traditie. Plots kwam het verlossende nieuws dat we ook aan onze strandcabine mochten zitten en zag ik strandburen in allerijl en te voet hun spullen naar het strand brengen. Het voelde als een half bevrijdingsfeest. 

Vreugde

Nog meer vreugde dit jaar! In februari mocht ik op persreis naar Zweden. Zo blij dat ik in 2020 toch even voeten op Zweedse grond kon zetten. Goh, wat mis ik het!

De week voor de eerste lockdown kocht ik een huis. De renovaties zijn pittig maar het einde is stilaan in zicht. Of dat maak ik mezelf toch wijs. Het zorgt er in elk geval voor dat ik een project heb om me tijdens de lockdowns bezig te houden.

Dé kers op de taart dit jaar was ongetwijfeld de komst van metekindje 3. Ja, ook in 2020 waren er heel wat lichtpuntjes! 

2021

Waar ik er andere jaren naar uitkijk om met het nieuwe jaar ook een frisse start te kunnen nemen, aarzel ik nu. Wie weet wat 2021 in petto heeft… 
Het is ook lastig om echt plannen te maken of doelen te stellen. Alles is zo afhankelijk van factoren die ik niet in de hand heb.

Het nieuws van de nieuwe variant uit de UK en de mensen die deze kerstvakantie per se toch naar het buitenland moesten… Het geeft me een beangstigende déjà-vu. Ik hou mijn hart vast als weer een bepaalde groep vindt dat ze recht hebben op versoepelingen terwijl de cijfers nog steeds de pan uitswingen. En hoe positief en gemotiveerd ik de voorbije maanden ook was, veel langer trek ik het niet meer.

Alles komt goed

Afsluiten doe ik graag met wat voor mij dé woorden van het jaar zijn. Hoe rots in de branding, Martine Tanghe, afscheid nam van tv-kijkend Vlaanderen en ons geruststellend toesprak: “Hou het veilig, hou vol. Het komt allemaal weer goed.

Ik wens je een 2021 vol warmte en licht. Ik wens je een glas dat altijd halfvol is. Ik wens je geluk en bovenal een goede gezondheid voor jou en je dierbaren. Gelukkig nieuwjaar!

Je kapoen Heidi

30 december 2020
/

Inspiratie voor jouw verlanglijstje – kerst 2020

Posted in Uncategorized by
Cadeautjes

Kerst komt eraan en daar horen cadeautjes bij! Ik vind het geven van cadeautjes eigenlijk plezanter dan cadeautjes krijgen. Ik begin mijn zoektocht ruim en tijd en kan echt blij zijn als ik het geschikte geschenk gevonden heb. Ook van het inpakken (tegenwoordig met gerecycleerd inpakpapier of zelfs krantenpapier) maak ik echt mijn werk.

Maar dus zelf cadeautjes krijgen… Het hele jaar door hou ik een lijstje bij van wat ik graag wil hebben. Ik koop het echter niet. Is het tegen kerst of mijn verjaardag nog altijd iets dat ik graag wil of nodig heb? Dan mag het op mijn verlanglijstje. 

Vroeger kochten we in de familie altijd cadeautjes voor iedereen maar sinds een paar jaar trekken we namen. We hebben wel al zo lang als ik me kan herinneren met verlanglijstjes gewerkt. Zo koop je iets waar de gelukkige ook echt iets mee is. Dat sluit niet uit dat we er echt een zoektocht van maken om iets te zoeken dat bij iemand past. 

Ik geef toe dat ik geen gemakkelijke ben om cadeautjes voor te kopen. Niet dat ik niet snel content ben, integendeel! Spullen maken niet gelukkig. En wat koop je ook voor iemand die alles al heeft en houdt van minimaliseren? ;-) Ik hou het dus liever bij dingen die echt meerwaarde hebben, wat ik vaak ga gebruiken en waar dan liefst ook nog mooie herinneringen aan vast kunnen hangen. Bovenaan mijn lijstje staat uiteraard dat we corona onder controle krijgen en we weer zorgelozer kunnen leven, zonder beperkingen.

Wat er dit jaar verder op mijn lijstje staat ontdek je hier:

Maar ook met een beleving mag je me altijd verrassen! Een uurtje padel, een uitstapje, een etentje of een afhaalmenu,… Als ik het zo bekijk, heeft het allemaal met beleven te maken en grotendeels ook met wat we in 2020 zo hebben moeten missen: een gezellige avond met vrienden, een spelletje met de familie,… De boeken zijn een gedeeld cadeautje voor mijn petekind. Het Zeeboek kocht ik al en het is leuk om te zien hoe geïnteresseerd hij daar in is. Ook een goed doel scoort altijd goed!

Maken jullie ook lijstjes? En wat staat daar bij jou dit jaar op?

Affiliate

12 december 2020
/

Mijn verlanglijstje voor Black Friday 2020

Posted in Uncategorized by
Black Friday Deals

Vorig jaar kon ik met Black Friday een professionele KitchenAid op de kop tikken. Zo’n keukenmachine stond al langer op mijn verlanglijstje maar de prijs (zo’n 1000 euro voor het model dat ik wou – we gebruikten dezelfde heavy duty in de patisserieles) hield me tegen. Ondertussen weten we allemaal wat er een paar maand later zou gebeuren en ik overdrijf niet als ik zeg dat ik mijn KitchenAid bijna dagelijks gebruik. Beste aankoop ever. Vooraleer je denkt dat ik hier elke dag cake en taartjes eet… Ik tover de lekkerste brooddegen tevoorschijn met mijn KitchenAid!

Ook dit jaar heb ik een lijstje gemaakt voor Black Friday. Dingen die ik al langer wil maar waar ik toch liever op wat korting wacht, dingen die ik in het nieuwe huis nodig zal hebben,… Het zijn dingen waar ik de prijs al even van in de gaten hou zodat ik kan toeslaan als het écht een koopje is.

Mijn Black Friday deals

Benieuwd? Dit zijn de Black Friday Deals die ik dit jaar extra in de gaten zal houden:

  • Hakselaar: ooit al voor gekeken maar ik twijfelde. Ofwel erg duur, ofwel betaalbaar maar dan twijfelde ik aan de kwaliteit. Nu ik eens een betaalbare van PowerPlus heb mogen gebruiken, ben ik overtuigd. Ik ga sowieso eentje kopen maar hoop dus dat deze met Black Friday nog een beetje in prijs zakken.
  • Sonos One: ik heb er al 2 en ben er zo content van dat ik er nog 2 bij wil. Dan heb ik er eentje voor de woonkamer, eentje voor de leefkeuken, eentje voor mijn slaapkamer en eentje voor mijn kantoorruimte.
  • Dyson Hot/Cool: ook hier, ik heb al een en ben er zo tevreden van dat ik ook nog een wil voor mijn nieuwe kantoor.
  • Verlichting voor het nieuwe huis. In mijn vorige woning vond ik nooit echt goede verlichting. Ik ging uiteindelijk voor goedkope Ikea-lampen. Nu weet ik plots wel heel goed welke lichten ik waar wil. De grote design plafondlamp voor boven de zetel kocht ik al. Meer dan 50% korting, dan twijfel je niet. Ook voor de andere ruimtes weet ik perfect wat ik wil. En ik probeer de soms dure smaak dus te compenseren door nu alvast uit te kijken. Het is allesbehalve dringend dus ik heb tijd om uit te kijken.
  • Voor in mijn dressing ben ik specifiek op zoek naar een spiegel met make-up licht. Zo eentje of dit model, daar ben ik nog niet uit.
  • In de badkamer wil ik dan weer een spiegel die ook infraroodverwarming heeft. Liefst 100 cm breed en met een zwart kader.
  • Een zwarte sensorkraan voor in het gastentoilet. Moeilijk te vinden. Net als voor de verlichting speur ik nu al de kortingen af. Voorlopig zonder succes maar ik heb nog wel even.
  • Een tablet. Geen must maar heb wel al gedacht dat het soms gemakkelijk zou zijn. Nu neem ik mijn laptop vaak mee. Als freelancer wil je toch altijd een soort van bereikbaar zijn. Stel dat een klant belt met een dringende vraag, dan wil ik ook meteen kunnen opvolgen. Ik probeer ook geregeld te ontkoppelen hoor maar het is nu eenmaal eigen aan mijn job dat er soms snel gereageerd moet worden. En hoewel mijn laptop al erg licht is, kan het soms nog compacter. Een tablet dus.
  • Van KitchenAid ga ik dan weer de accessoires in de gaten houden. Ik wil graag de pastamaker en een extra mengkom.
  • Oh en nu ik toch bezig ben, ook de De’Longhi Gran Lattissima staat hier al even op mijn wishlist.

Ik ga zeker niet alles van bovenstaand lijstje kopen. Het zijn ook allemaal geen dringende aankopen maar vooral in het teken van de inrichting van mijn huis. En wie het een beetje volgt, weet dat daar eerst nog flink verder verbouwd moet worden, haha.

P.S. Mocht je gigantische kortingen spotten op een van bovenstaande items, mag je het me altijd laten weten ;-)

En onverwacht moest ik daar ook nog ‘laptop‘ aan toevoegen. Mijn trouwe gezel gaf er na 3-4 jaar plots de brui aan. Het scherm blokkeerde en ik kon niets meer doen. En nu krijg ik alleen nog een zwart scherm. Hopelijk kan ik mijn recente downloads en een paar documenten van mijn bureaublad nog recupereren. De timing van zo’n dingen is nooit ideaal maar gelukkig spaarde ik enkele honderden euro’s uit door van een Black Friday deal gebruik te kunnen maken. Dankjewel, Art & Craft voor de snelle levering!

P.S. Ik verzamelde ook deze Black Friday deals voor Zweden-fans.

Pin for later

Affiliate

22 november 2020
/

Het leven zoals het is in coronatijden: van hamsteren tot exit-stress

Posted in Uncategorized by

12 maart 2020 is een datum die in mijn geheugen gegrift staat. Die dag ging ik in een soort lockdown. Dat was echt een vreemde week. Het leek wel alsof we in een slechte film beland waren. Ik was er niet gerust op en was blij dat we mochten thuiswerken. Die eerste dagen was het ook alle hens aan dek. Crisiscommunicatie is echt mijn ding! Na die eerste rush, viel het plots stil. Al mijn freelance opdrachten werden geannuleerd! Nogal dramatisch als je weet dat ik net een week voor de lockdown een huis gekocht had. 

Ik maakte plannen om die lege agenda op te vullen en toch nuttig te besteden. Als ik nu, zo’n 10 weken later, naar dat lijstje terugkijk is er weinig afgevinkt. Ja, het voelt alsof ik deze unieke periode beter had kunnen besteden. Tot ik begin op te lijsten: er was het geregel voor de lening, plannen maken voor de verbouwing, de website werd in een nieuw kleedje gestoken, ik volgde diverse cursussen (fotografie, SEO,…), ik kookte en bakte, ik ging elke dag wandelen, ruimde thuis verder op, begon te tuinieren, naaide mondmaskers,… Bovendien vroeg mijn parttime job meer aandacht dan anders. Mentaal was het zeker geen vakantie! Ik leerde dat ik vooral niet te streng voor mezelf moest zijn.

Op sociale media leken de mensen die zich verveelden en de ene to do na de andere konden afvinken in de meerderheid. Ik leek daar helemaal niet toe te komen. En nu iedereen stilaan zijn normale leven weer lijkt op te pikken, verandert er bij mij eigenlijk niets.

Hoe veranderde corona mijn leven? Van hamsteren tot exit-stress.

Hamsteren

Nog voor van hamsteren sprake was, nam ik het zekere voor het onzekere en vulde de huisvoorraad aan met bloem, wc-papier, pasta,… Ik pleit volledig schuldig. Ik las dat hamsteren niet nodig was. En toch deed ik het. Ik redeneerde dat als iedereen het zou beginnen doen, de mensen die het niet tijdig deden zonder zouden zitten. Ik was tegelijk visionair en oorzaak. Mea culpa!

Ook nu doe ik nog steeds om de 14 dagen boodschappen voor 2 weken. Het heeft niet zozeer met hamsteren te maken, dan wel met de supermarkten (en dus het risico op besmetting) zoveel mogelijk te vermijden.
Ik bedacht een heus strijdplan om naar de supermarkt te trekken: mondmasker aan, handgel in mijn handtas en 2 plastic diepvrieszakjes. Ik ben geen fan van handschoenen. Met handschoenen raak je alles achteloos aan en verspreid je het virus alleen maar. Ik dokterde een systeem uit met die diepvrieszakjes. Ik plak er een stukje dubbelgevouwen plakband aan en maak het zo vast aan de winkelkar. Zo kan ik de producten die ik meeneem naar huis gewoon met mijn hand nemen en moet ik de kar niet aanraken. Een ander diepvrieszakje dient voor het vasthouden van de zelfscanner en het openen van de koelkast- en diepvriesdeuren van de supermarkt. 

Shoppen gebeurt dus met de zelfscanner en daarna steek ik mijn waren meteen in de juiste tas: een aparte voor koelkast, diepvries, groenten en andere voor de rest. Zo kan ik thuis die dingen voor de voorraadkast nog even ‘in quarantaine’ zetten. De rest steek ik wel meteen weg maar omdat het virus goed bewaart bij koude temperaturen, let ik er extra op mijn handen goed te wassen als ik thuis iets uit de diepvries of koelkast haal. Overdreven? Ja waarschijnlijk wel maar ik had al smetvrees en dat is er met die corona zeker niet beter op geworden.

Van hamsteren naar maandmenu

Dat hamsteren leidde tot een basisboodschappenlijstje en zelfs een heuse maandmenu. Dubbele win want je verliest minder tijd in de supermarkt en je hebt elke dag inspiratie voor de ‘wat gaan we eten’-vraag opsteekt. We maakten een lijst met allemaal gerechtjes die we graag eten en baseerden daar ons basisboodschappenlijstje op. Er zit zelfs een heus systeem achter. Ik ga het liefst winkelen bij Delhaize. Colruyt vind ik dan weer handig voor de hoeveelheidskortingen en de producten die we hier in grote hoeveelheden gebruiken. Voor speciallekes ga ik af en toe naar Albert Heijn.

Momenteel ga ik dus 1 keer per maand naar de Colruyt en 2 weken later naar afwisselend Delhaize of Albert Heijn. Ik heb dus eigenlijk 3 boodschappenlijstjes, afhankelijk van het aanbod per supermarkt en gebaseerd op de maandmenu. Die maandmenu zetten we flexibel in. ‘t Is te zeggen, in volgorde van de uiterste verbruiksdatum zodat we geen (zo weinig mogelijk) voedsel moeten weggooien. Die maandmenu kan wisselen maar ik merk dat we een aantal klassiekers toch wekelijks of tweewekelijks laten terugkomen. En zeggen dat ik vroeger echt geen nut zag in weekmenu’s!

Coronakilo’s

Het woord van het jaar wat mij betreft: coronakilo’s. Ik denk dat het hier nog binnen de perken gebleven is. Ik had er dan ook al meer dan genoeg voor corona, haha! Nee, echt, ondanks alle taarten die ik bakte, toont de weegschaal een stabiel gewicht. Misschien zelfs lichtjes minder. Een unicum want ik heb de neiging bij te komen in stresssituaties. En stress was er de voorbije maanden meer dan genoeg!

Misschien lag het aan mijn dagelijkse wandeling? Elke dag even uitwaaien tot op het einde van de strekdam en terug. Hoe moe ik ook was. Het zorgde voor opklaringen in mijn hoofd. Het is dan ook iets wat ik wil blijven doen.
Ik kocht voor thuis ook een nieuwe standing desk. Zeker video calls probeer ik rechtstaand te doen. Als de concentratie ver te zoeken is, sta ik even recht en voor ik het weet zit ik helemaal in de flow. Ik kan het dus alleen maar aanraden! 

Om nog even op dat bakken terug te komen: naast taarten en ander zoets bakte ik ook om de 2-3 dagen een broodje. Begin dit jaar verwelkomde ik mijn KitchenAid met open armen. Het plan was uiteraard om die vaak te gebruiken maar ik had toen nooit kunnen vermoeden dat ik ‘t bijna dagelijks zou gebruiken! Zelf brood bakken, het wordt een blijver!

Het leven na corona

De vraag is nog of er een leven komt na corona. Wanneer is het ‘na corona’ en hoe zal dat dan zijn? Ik stond de voorbije weken regelmatig stil bij hoe een ideale week er voor mij zou uitzien. Spoiler: dé ideale week bestaat niet. Aan de ene kant wil ik flexibiliteit, aan de andere kant merk ik dat routines een goede houvast zijn. 

Wat ik wel snel weer wil oppikken is het vroeger opstaan. Tot ergens begin april stond ik elke dag rond 6u op. Sindsdien heb ik al enkele pogingen gedaan om de wekker weer om 6u te zetten maar het lukt me niet.

Misschien zal dat vroeg opstaan vlotter gaan als mijn freelance opdrachten weer opstarten. Sinds vorige week schrijf ik weer wekelijks een column maar voor de rest is het wachten tot daguitstappen weer mogen en vooral tot de grenzen weer open zijn. De toeristische sector is zwaar getroffen en ik vrees dat ik de gevolgen nog lang zal voelen. 

Nu alles stilaan weer meer ‘normaal’ wordt, blijft de vraag: willen we dat alles weer wordt zoals vroeger? Wat hebben we van deze verplichte stilstand geleerd? Hoe willen we het in de toekomst doen? Wat nemen we mee uit deze coronacrisis, zodat het toch niet allemaal voor niets is geweest.

En dan is er nog de exit-stress. Na weken in je cocon thuis is het gewoon onwennig om weer meer mensen, meer activiteit, meer auto’s te zien. De versoepelingen komen allemaal erg snel na elkaar. Gaan we niet te snel?

Deze tekst is veel langer geworden dan de bedoeling was. En ik had er nog veel meer aan willen toevoegen. Ik ben benieuwd hoe jij heel de coronacrisis ervaren hebt. En heb je ook exit-stress?

17 mei 2020
/

Column: een kopje koffie!

Posted in Uncategorized by

“Hoezo? Drink je geen koffie? Wacht maar, hier zal je wel snel koffie beginnen drinken. Iedereen drinkt hier koffie.” Zo ongeveer ging een van de eerste gesprekjes met de nieuwe collega’s bij zowat elke werkgever. Allemaal waren ze ervan overtuigd dat ik het zwarte goud wel zou leren appreciëren. Allemaal zaten ze fout. Ik lust geen koffie. Ik vind het heerlijk ruiken maar koffie smaakt duidelijk niet zoals het ruikt. Mijn eerste kopje koffie dronk ik toen ik een jaar of 12 was.
Het was het jaar dat ‘1 kopje koffie’ de hitlijsten aanvoerde. Mijn broer, zus en ik zongen het liedje uit volle borst mee en we wisten duidelijk van geen ophouden want plots stond er een kopje koffie voor onze neus. Hoe het precies zat herinner ik me niet meer. Het was kerstavond of oudjaar en we werden duidelijk uitgedaagd om dat kopje koffie uit te drinken. Ik herinner me nog dat ik er heel wat klontjes suiker in deed om het toch maar drinkbaar te maken. Te veel suiker. Maar ik dronk het kopje wel leeg. Ik krijg nog buikpijn als ik aan al die suiker denk!
Fast forward naar vorige week toen ik een externe vergadering had na een erg korte nacht. Mijn inbreng in de vergadering was belangrijk en ik kon het niet maken om er slaperig bij te zitten. Er stond een kan koffie op tafel. Ik overwon mijn koffietrauma en greep naar de kan. Mijn hart begon te bonken en mijn ogen stonden wagenwijd open. Dit was dus het effect van koffie! Ik geloof dat ik het voortaan op ‘vroeg in bed’ en een glaasje water hou.

Deze column is gebaseerd op een eerder verschenen column in Deze Week, editie Middenkust. Meer columns van mijn hand lezen? Je kan de laatste columns online terugvinden

20 december 2018
/

Column: Ik moest kloppen

Posted in Uncategorized by

“Ik moest kloppen want de bel doet het niet”. Het was destijds bij Samson & Gert het meest gehoorde zinnetje. Als ik bezoek verwacht, stuur ik hen dat zinnetje “Kloppen want de bel doet het niet.” steevast door in een berichtje, vlak voor ze aan mijn deur verschijnen. Ik herinner het me nog goed, dat moment tijdens de verbouwingen waarop ik twijfelde om die elektriciteitskabel in de gang toch maar weg te doen. De vorige eigenaars hadden de kabel wat slordig in de gang opgehangen. Het leek me makkelijker om de kabel weg te halen dan de kabel netjes weg te werken. Een draadloze deurbel zou het wel oplossen. Eén knip en de kabel verdween.
De draadloze deurbel was in geen tijd geïnstalleerd en werkte perfect.
Op een blauwe maandag hoorde ik mijn deurbel en dus haastte ik me nieuwsgierig naar de voordeur. Daar was niemand te zien. Een paar huizen verder wel maar mijn frank viel toen nog niet. Hetzelfde scenario viel nog een paar keer voor. Het leek wel belletjetrek. Wat bleek? Een paar huizen verder hadden ze dezelfde draadloze deurbel. Ik verzette de frequentie van mijn deurbel en het probleem leek opgelost. Je vraagt je nu waarschijnlijk af waarom ik iedereen toch laat weten ‘dat ze moeten kloppen want de bel doet het niet’? In zo’n draadloze bel zit een batterijtje. Een batterijtje dat snel leeg geraakt. Net zoals met veel kleine klusjes is het vervangen van die batterij iets wat blijft liggen. In mijn geval al een jaar of twee. Dus ja, Gert, ik snap nu eindelijk hoe het komt dat jij jouw deurbel nooit liet repareren. Met kloppen op de deur lukt het ook.

Deze column is gebaseerd op een eerder verschenen column in Deze Week, editie Middenkust. Meer columns van mijn hand lezen? Je kan de laatste columns online terugvinden

10 december 2018
/

Column: werken in eigen stad

Posted in Uncategorized by

Oostende - werken in eigen stad

Het stoplicht springt op groen en ik trap mijn fiets op gang. Het is wind tegen en de ijskoude wind snijdt in mijn gezicht. Ik leerde al dat dit niet wil zeggen dat ik vanavond dan wind achter zal hebben. Toch deert het me niet. Als ik ‘s avonds langs de zeedijk terug naar huis fiets, heb ik het geluk dat ik dit met zicht op zee mag doen. Het zijn deze momenten die telkens weer een brede lach op mijn gezicht toveren. Weer of geen weer!

Ooit was ik elke dag uren onderweg. Pendelen noemen ze dat. Van deur tot deur net geen 2 uur, enkele rit. Ik fietste meestal naar het station maar nam soms ook de auto. Dat betekende nog vroeger vertrekken om parkeerplek te vinden. De treinrit zelf duurde één uur en achttien minuten. In theorie. Loopt de spits ooit niet in het honderd?

Ik weet niet of ik bewondering moet hebben voor anderen die jarenlang elke dag uren pendelen of hen net wakker moet schudden dat ze het leven niet aan zich voorbij mogen laten passeren. Je zou in de routine van elke dag vergeten dat het ook anders kan. Tip: voor je mentale gezondheid reken je beter niet uit hoeveel uren je per jaar pendelt en hoeveel je uur je dus kwijt bent aan ‘onderweg zijn’.

Dat pendelen ligt ondertussen al even achter me. Nu fiets ik in 10 minuutjes naar kantoor. Een wereld van verschil voor mijn levenskwaliteit en ik zou echt niet meer willen ruilen. Het is een voorrecht om zo dicht bij huis te kunnen werken en daar ben ik nog elke dag dankbaar voor! En ik vraag me af of iedereen die dichtbij huis of in de regio werkt eigenlijk wel beseft dat dit één van de grootste extralegale voordelen is die je kan hebben…

Deze column is gebaseerd op een eerder verschenen column in Deze Week, editie Middenkust. Meer columns van mijn hand lezen? Je kan de laatste columns online terugvinden

15 oktober 2018
/

Column: kind van de zee

Posted in Uncategorized by

kokkels

Zo lang ik me kan herinneren, hebben wij een strandcabine. Eerst jaren in Middelkerke en nu in Oostende. Als kind gingen we elke dag naar het strand. Naast onze cabine zaten ‘de tantes’. Zeven zussen die samen een strandcabine hadden. Schuin voor ons zat elk jaar hetzelfde gezin. Ze huurden tijdens de zomermaanden een appartement in Middelkerke.

Alle kinderen, ongeacht het leeftijdsverschil, vormden één grote bende. Verstoppertje was een klassieker. We waren ook creatief: we organiseerden onze eigen kermis met verschillende spelletjes. Betalen deden we met schelpen. Een zomer organiseerden we een heuse playbackshow waar we zelfs geld voor vroegen! Ik denk dat we net genoeg inzamelden om samen frietjes te halen. Het podium was een grote berg zand. Het was geen echte playback, we zongen zelf ook mee. Bij deze mijn excuses. Ik hoop dat het publiek van toen er geen blijvende gehoorschade aan over heeft gehouden.

Het petekindje van 3 kreeg de liefde voor de zee en het strand van jongsaf ingelepeld. Toen de cabine er 2 jaar geleden pas stond, zette hij net zijn eerste stapjes. Hij leerde dus eigenlijk stappen op het strand. Elke meeuw en elk vliegtuig in de lucht, elke boot op het water heeft hij gezien. Ziet hij een bal enkele strandcabines verder dan is hij er direct naartoe. Hij geniet van de aandacht van onze strandburen en fleurt helemaal op als zijn strandvriendinnetje er ook is. ‘s Avonds zijn z’n zakken en schoenen steevast gevuld met zand. Ik moet glimlachen als mijn zus een foto van het verzamelde zand doorstuurt. Want elk korreltje zand staat voor een pleziertje op het strand.

Deze column is gebaseerd op een eerder verschenen column in Deze Week, editie Middenkust. Meer columns van mijn hand lezen? Je kan de laatste columns online terugvinden

15 juli 2018
/

Opmerkelijke gevels in Oostende

Posted in Uncategorized by

Mooie panden met uitzonderlijke details weten mijn aandacht altijd te trekken. In mijn eigen huis koos ik er bijvoorbeeld ook voor om de valse plafonds in de hall weg te halen en de oorspronkelijke sierelementen weer in ere te herstellen. Er was de voorbije week heel wat te doen over de hoogbouw aan onze kust. Ja, er staan veel appartementen in Oostende maar dat heeft tegelijk een voordeel: er zijn heel wat mensen die op die manier vanuit hun appartement van zeezicht kunnen genieten. Gelukkig zijn er ook een paar pareltjes bewaard gebleven. En niet alleen op de zeedijk. Ook in de rest van de stad vind je waardevolle panden terug.

Het idee om hier eens enkele opmerkelijke gevels te delen speelde al een tijd in mijn hoofd. Het voorbije weekend vond ik eindelijk de tijd om in eigen stad op pad te gaan. Het weer zat ook mee: heerlijk zonnig winterweer. Ik had bijna lenteweer getypt maar daarvoor stond er net een te strakke zeebries. Wat je hieronder ziet is maar een kleine selectie van de prachtige Belle Epoque, art deco, art nouveau,… die je in Oostende kan vinden.

Langs de zeedijk

Het pronkstuk van de zeedijk van Oostende (naast het Kursaal, de Koninklijke villa en het Thermae Palace natuurlijk) blinkt sinds enkele jaren weer. De voorgevel is ondertussen al klaar, binnenin wordt nog volop verder gewerkt.

Opmerkelijke gevels in Oostende (3)

Leuk weetje: het appartement ernaast, meer bepaald op de vierde verdieping, was de plaats waar Marvin Gaye zijn bekende hit ‘Sexual healing’ schreef.

Wat verderop liggen nog een aantal panden die doen terugdenken aan lang vervlogen tijden en knap gerenoveerd werden.

Opmerkelijke gevels in Oostende (2)

In de winkelstraten

Ik kijk in de winkelstraten niet vaak omhoog. Toch is dit soms wel een aanrader. Zo zit de C&A in Oostende in een prachtig pand. Zeker dus eens omhoog kijken als je in de Kapellestraat passeert.

Opmerkelijke gevels in Oostende (8)

Ook in de Christinastraat vind je een opmerkelijk pand. Hier zat ooit een wasserij en een speelgoed- en snoepwinkeltje. Dit arbeidershuisje is ook gekend als het Spaans Huisje en dateert van 1741. In de jaren ’80 sloopten ze het huisje steen voor steen om het daarna terug op te bouwen.

Opmerkelijke gevels in Oostende (7)

Aan de jachthaven

De meningen over dit project zijn verdeeld. De ene vindt het een gedrocht, de ander vindt het een mooi compromis tussen oud en modern. Opvallend is het in elk geval wel.

Opmerkelijke gevels in Oostende (1)

Pareltjes in Oostende

Deze herenhuizen waren de inspiratie achter dit artikel. Ik passeerde er eerder toevallig en was onder de indruk van de details aan de gevels. Blij dat we, ondanks de vele nieuwbouw, toch ook enkele pareltjes uit vorige eeuwen wisten te bewaren in Oostende.

Villa Maresfield is ook vanbinnen in de oorspronkelijke staat bewaard gebleven.

Opmerkelijke gevels in Oostende (4)

Ook Villa Graziella en Villa du Loiret vallen op door hun opmerkelijke gevel en prachtige details die bewaard gebleven zijn. Ook het interieur is beschermd.

Opmerkelijke gevels in Oostende (5)

Opmerkelijke gevels in Oostende (6)

Welke gevels zou ik hier nog aan moeten toevoegen? Laat het zeker weten in de comments, dan ga ik nog eens op pad!

15 februari 2018
/