Browsing Category:

Portugal

Faro, poort tot de Algarve

Posted in Portugal, Zuid-Europa by
Faro

We begonnen onze persreis eind oktober door de Algarve in Faro. Faro is letterlijk de toegangspoort tot Zuid-Portugal. De luchthaven van Faro heeft zowel binnen- als buitenlandse vluchten en heel wat toeristen komen dus langs Faro vooraleer ze verder de Algarve intrekken. In dit artikel zet ik graag even een aantal bezienswaardigheden in deze Portugese stad op een rijtje waar je zeker een halve tot volledige dag mee kan vullen.

Al van bij het vertrek van de luchthaven viel het op: Faro is de stad van de ooievaars. Ik herinnerde me dat ik er in Alentejo langs de weg ook veel gezien had. Hier in Faro zie je de nesten midden in de stad, op de daken van de huizen. Door de aanwezigheid van het natuurgebied Ria Formosa vind je hier trouwens veel vogels.

Faro

Faro van vuurtoren?

Faro kreeg in de loop ter tijd verschillende namen. In het Romeinse Rijk kreeg het de naam Ossónoba. Toen de Westgoten de stad veroverden noemden ze haar Sancta Maria. De naam Faro kan afgeleid zijn van de naam van de dochter van emir Abu Uthman Said ibn Harun die in 1031 Faro voor korte tijd hoofdstad van zijn taifa maakte. Volgens een andere versie zou de naam afgeleid zijn van ‘phare’ of vuurtoren.

De oude binnenstad van Faro

Faro was vroeger een eiland, daarna een schiereiland en uiteindelijk werd het zoals het nu is, met het natuurgebied Ria Formosa voor de deur. Er waren 2 ingangen naar de oude stad: Arco do Repouso en Arco da Vila. De poort Arco da Vila heeft een verschillende architectuur aan de binnen- en buitenkant. De stadspoort is een nationaal monument. Door de aardbeving van Lissabon (1755) raakte de poort erg beschadigd aan de buitenkant. Ze restaureerden en renoveerden in 1812 en kozen voor de neoclassicistische stijl. De binnenkant bleef een Arabische stijl behouden.

Cidade Velha Faro

De oude stad (Cidade Velha) had slechts 2 grote straten en op het kruispunt van beide bevond zich Largo da Sé. Op dit plein vind je het bisschoppelijk paleis en de kathedraal die in de 13e eeuw op de resten van de oude moskee gebouwd werd.

De oude binnenstad van Faro is een stad met veel kleine straatjes die kronkelen. De smalle straten en hoge gebouwen zorgen voor veel schaduw en de wind is een soort natuurlijke airco. Het is een plezier om je gevoel te volgen en je te laten verdwalen in de nauwe straatjes. Vergeet zeker niet af en toe eens naar boven te kijken naar de mooie gevels.

Archeologisch museum

Museu Arquelogico dat in het 16e eeuwse oude klooster Nossa Senhora da Assuncao

We liepen ook even binnen in het Museu Arquelogico dat in het 16e eeuwse oude klooster Nossa Senhora da Assuncao gelegen is. Er zijn tijdelijke en vaste tentoonstellingen. Niet te missen is de grote mozaïek die ze tot hun nationale schatten rekenen. De mozaïek is gevonden buiten de muren van de stad. Daardoor gaan archeologen ervan uit dat de stad in de 2e eeuw dus groter moet geweest zijn.

Mozaïek in Faro

De mozaïek telt 500.000 kleine steentjes en is vermoedelijk gemaakt door de Tunesiërs. Tot op vandaag hebben ze geen idee wie de figuur is. Omdat ze niet zeker weten welke kleuren de mozaïek had bij de ontbrekende stukken, hebben ze gekozen om die stukken niet te reconstrueren.

Feira de Sancta Ria

Goed om weten: eind oktober is er een jaarlijke ‘fair’ waardoor het extra druk is in Faro. In de binnenstad staan meer auto’s dan anders geparkeerd.

Overnachten

Er zijn in Faro slechts een paar hotels. Je kan er ook in een van de vele hostels of airbnb’s logeren. Hieronder vind je de beste deals.

Booking.com

Eten & drinken

Genoeg gezellige restaurantjes in Faro. Rond Pracai Alfonso III vind je vele leuke restaurantjes waar ze typische specialiteiten uit de Algarve serveren. Onze gids raadde Aqui del Rey aan.

Voor een brunch en om snel wat te werken stopte ik de laatste dag bij Chelsea Coffee & Brunch.

Meer ontdekken van de Algarve? Lees dan hier verder.

Pin for later

Faro, de poort tot de Algarve

Affiliate
Met dank aan Turismo de Portugal en ATA – Algarve Promotion

7 november 2019
/

Food tour door Olhão

Posted in Portugal by
Food tour door Olhão

De Algarve wist me aangenaam te verrassen: gezellige stadjes, zonnige dagen eind oktober, een prachtige kust en lekker eten. Een food tour bleek de ideale manier om Olhão, een vissersstadje met een aparte mentaliteit te ontdekken.

We lieten ons op sleeptouw nemen door de sympathieke gids van Eating Algarve Tours. De Ria Food Tour leidt je door het authentieke vissersstadje. Aan de hand van 9 verschillende tastings, leer je het leven in Olhão kennen en kan je proeven van wat de zee en het land voortbrengen.

De bijzondere geschiedenis van Olhão

Olhão is gesticht door inwoners van Faro die het beu waren zoveel belastingen te moeten betalen. De inwoners van Olhão hebben hun eigenheden. De oudere locals laten het formele achter zich. Iedereen is hetzelfde en iedereen heeft een connectie met het water. 

Food market: land & zee

We begonnen onze tour bij het water, aan de lagune van Ria Formosa. Deze lagune was van groot belang voor de lokale vissers. Voor de vissers leek de lagune op de figuur van een vrouw. De bochten van de rivier stonden symbool voor de rondingen van een vrouw. Het zal je dan ook niet verwonderen dat de lagune tot een van de zeven natuurwonderen van de Algarve gerekend wordt.

Replica Bom Sucesso

Op enkele meters van de wal ligt een replica van de Bom Sucesso voor anker. Toen de Portugezen Napoleon en de Fransen verdreven was de koning van Portugal in Rio de Janeiro (Brazilië). Een 17 tiental vissers voeren met de Bom Sucesso naar daar om hem het nieuws te brengen. De dappere vissers hadden een verborgen agenda: ze lieten de koning tekenen om hun stad te herkennen. Ze deden er 3 maanden, enkele reis over. Bij hun terugkeer werden ze als helden onthaald. Op de boot is een oog geschilderd, de naam van de stad Olhão betekent ‘groot oog’. 

Bom Sucesso replica

Aan de kade zien we de twee overdekte food markten. Een voor de seaside (vismarkt), de andere voor landside (landbouwproducten). Binnen wachten ons tientallen standjes met lokale producten.

Terwijl we naar de gids luisteren, spreekt een oude man ons aan. Hij wil ons waarschuwen want we staan net onder een verlichtingsarmatuur waar een meeuw op zit en die meeuw zou wel eens een ‘granaat’ op ons kunnen droppen. Ook verder tijdens de rondleiding word ik aangesproken door een oudere heer: “dat we altijd welkom zijn in zijn mooie land”.

Food market Olhão

Vijgenster

We wandelen verder naar de overdekte markt met producten van de aarde, waar onze eerste proeverij wacht bij Alquimia Da Terra Loja Gourmet. Hier proeven we een Estrela de figo. Deze vijgenster is eigenlijk vrij eenvoudig te maken. Het moeilijkste zal zijn om in België voldoende grote vijgen te vinden. De 2 vijgen worden in een stervorm gesneden, tussen de 2 ster-vormen komen amandelschilfers en zo wordt het geroosterd. Estrela de figo worden vooral op 1 november gegeten maar zijn heel jaar door verkrijgbaar. We kregen bij onze vijgenster een glaasje versgeperst wortelsap of rodebietensap.

Estrela de fig

Johannesbroodpitmeel

Veel desserts in de Algarve worden met amandelen, Johannesbroodpitmeel, vijgen,… gemaakt. Johannesbroodpitmeel wordt verkregen door het vermalen van de kiemende zaden van de Johannesbroodboom. De zaadjes zitten in boon-achtige omhulsels. Johannesbroodpitmeel is een verdikkingsmiddel dat vaak ook aan baby’s gegeven wordt en geroemd wordt om zijn gezonde eigenschappen.

Wist je dat de zaadjes van Johannesbroodpitmeel altijd 0.02 gram geven? Die maat werd ook karaat genoemd. Dat doet een belletje rinkelen ivm diamanten niet?

Food market Olhão

Confituur to die for

Onze wandeling ging verder naar het tweede standje. Dit kleine standje in de hoek verkoopt de beste sinaasappelconfituur die je je kan inbeelden. Het geheime ingrediënt? Een beetje chili! Erg lekker met een beetje (gedroogde) geitenkaas of in sauzen. Ik wou meteen een potje mee naar huis doen maar ze waren nog verse aan het maken. Gelukkig reed de chauffeur de laatste dag achter een paar potjes zodat we nu ook thuis een beetje van de Algarve kunnen proeven.

Food market Olhão

Litão, gedroogde vis uit Olhão

De tweede food hall is de overdekte vismarkt. Je vindt er vele soorten vis die in de Algarve gevangen wordt. De gids vertelde ons hoe we verse vis konden herkennen: dit kan je onder meer zien aan de ogen en aan de kieuwen. 

Litão, gedroogde vis uit Olhão

De Portugezen eten graag kabeljauw maar hebben deze vis niet in hun eigen water. Ze moesten de kabeljauw dus invoeren uit Noorwegen maar de arme stad kon dit niet betalen. Daarom probeerden ze het recept voor ‘bacalhau’ uit met hun eigen litão (blackmouth catshark) en een nieuwe lokale specialiteit was geboren. Ze eten litão vooral tijdens de kerstperiode. Er is momenteel slechts 1 familie die dit authentieke recept nog maakt. Het is dus enkel hier dat je dit nog zal zien/vinden. 

Food market Olhão

Sardienen uit blik

Voor mijn bezoekje aan het familiebedrijf Conserveira do Sul trok ik mijn neus op voor ingeblikte vis. Het was zoiets dat we thuis wel eens aten als we echt niets anders in huis hadden. Nu ik de mensen van Conserveira do Sul met zoveel passie over hun product hoorde vertellen, beschouw ik ingeblikte vis plots als een echte delicatesse.

Het bedrijf bestaat sinds 1954 en momenteel is het de vierde generatie die aan het roer staat van het familiebedrijf. Op onze food tour bezochten we het kleine museum en leerden we meer over de geschiedenis van het bedrijf. Als 9-jarige ging de António Jacinto Ferreira, de oprichter van Conserveira do Sul, mee met zijn moeder om op de vismarkt te werken. Toen hij 15 jaar was kwam hij naar Olhão en zocht een manier om vis te bewaren. De oplossing bleek de vis in te blikken. 

Over de jaren groeide hun aanbod enorm uit. Ze hebben nu verschillende merken: Manná, Good boy en Jupiter en naast sardienen blikken ze ook tonijn, makreel, ansjovis,… in en brachten ze diverse vispatés zoals sardienenpaté op de markt. De paté hebben ze pas sinds de jaren 80. Het was meteen een groot succes en zowat elk restaurant serveert als hapje vooraf, bij het brood, de vispaté.

Good Boy

Het merk Good Boy is hun favoriet omdat een van zijn zonen het gezicht was. Canned fish kan 4 tot 5 jaar bewaard blijven. Ze proefden onlangs zelf een van 13 jaar na productie. De vis was veel zachter en ze vonden het lekkerder. Er zitten geen bewaarmiddelen in maar doordat er geen lucht aan de vis kan, blijft de vis goed bewaard. Het is trouwens allemaal handwerk om de vis in de blikken te doen. De vis wordt in de blikken gekookt en dan wordt de saus erbij gedaan.

Good boy canned fish

We mochten enkele van hun meest verkochte producten proeven en ik kocht in hun winkeltje met plezier een paar blikken om mee te nemen naar huis.

Street art in Olhão

Fans van street art moeten zeker ook even aan de achterkant van Conserveira do Sul kijken. In de Rua da Fábrica Velha vind je diverse zwart-wit murals die een blik werpen op de recente vissersgeschiedenis van Olhão. De artiesten gebruikten oude foto’s als basis voor hun murals. Iedereen in Olhão kent wel iemand die hier geportretteerd is.

Portugese waterhond - street art Olhão
street art Olhão
street art Olhão
street art Olhão
street art Olhão

Olhão, de blokjes-stad

Naast de schoorstenen waar ik hier al over vertelde zijn ook de versierde lijsten aan de huizen erg typisch voor hier. Er is nog een derde eigenschap die opvalt. Olhão wordt ook wel eens de ‘cubic town’ genoemd. Mocht je de stad vanuit de hoogte bekijken, zou het meteen opvallen dat op de huizen precies kubussen staan. Dit komt omdat de huizen in Olhão twee terrassen hebben. Het eerste terras was om fruit en octopus te drogen. Het tweede terras gebruikten ze om de zee in de gaten te houden, iets wat voor vissers uiteraard erg belangrijk was. De bevolking in Olhão was/is een bijzonder volk. De terrasjes waren ook een uitkijkpost om te zien of de politie in buurt was. Was de kust veilig, dan konden ze smokkelen.

Cubus city Olhão

Verborgen plekje

Tijd voor nog wat meer eten. We stoppen bij Republica Recreativa. Vroeger was dit een privé-club, enkel voor beperkte kring. Nu is het huis open en toegankelijk voor iedereen. Er worden allerlei activiteiten georganiseerd zoals workshops, danslessen,… Buiten wacht een grote verrassing: er is een heus openluchtcinema ingericht en je kan ook lekker eten op een heerlijk zonneterras.

Republica Recreativa Olhão

Het verhaal van de lange, zwarte mantels

De bioco is een lange zwarte mantel die tot op de enkels reikt en met een kap, zodat je je helemaal kon verbergen. Omdat je op deze manier onherkenbaar was, werd het ook een klederdracht voor wie zondige of illegale handelingen wilde stellen. Ook mannen die wilden smokkelen, trokken de bioco aan. In 1892 was het niet langer toegelaten om een bioco te dragen maar in Olhão trokken ze zich daar niets van aan.

Restaurant Bioco Olhão

Almond Lover

Afsluiten doe ik graag met het receptje van de cocktail die we als afsluiter van onze food tour in het 5-sterrenhotel dronken. De cocktail is speciaal voor deze tour gemaakt en kreeg de naam Almond Lover. De cocktail is op basis van citroensap, sinaasappelsap, bittere amandelenlikeur, suikersiroop en een opgeklopt eiwit. Ik drink zelden alcohol maar vond de cocktail zo lekker dat ik op de luchthaven toch een fles amandellikeur kocht zodat ik het receptje thuis ook eens kan uitproberen.

Algarve Lover

Het was de eerste trip dat ik zoveel lokaal eten kocht voor thuis (behalve in Zweden dan, maar da’s een uitzondering). Doen jullie dat ook? Op die manier verleng ik mijn reisjes, ook als ik al lang weer thuis ben. Een mooie manier om de herinneringen levendig te houden, vind ik.

Meer ontdekken van de Algarve? Lees dan hier verder.

Pin for later

Olhão

Met dank aan Turismo de Portugal en ATA – Algarve Promotion

28 oktober 2019
/

Algarve – tips & bezienswaardigheden

Posted in Portugal by
Algarve

Na Centraal-Portugal en Alentejo mocht ik deze keer op ontdekking in de Algarve. De Algarve is een bijzonder stukje Portugal. Doorheen de geschiedenis spraken ze over “Portugal en de Algarve”. Al gharb betekent ‘het westen’. Zelfs de Portugezen die niet uit de Algarve komen, zeggen aan het einde van hun vakantie dat ze nu helaas terug naar Portugal moeten.

Je vindt aan de zuidkust van Portugal zowel rotsformaties (ten westen van Faro) als zandstranden en lagunes (ten oosten van Faro). We bezochten er een paar leuke stadjes en de Algarve veroverde al snel een plekje in mijn hart.

De geschiedenis van de Algarve

De Algarve dankt zijn naam aan de Moren die er van 711 tot 1249 heersten. Ze verdeelden de zuidelijke delen van Iberië in west en oost. Het oostelijke deel kreeg de naam Andalusië. In 1755 was er de grote aardbeving van Lissabon die in de regio diepe sporen naliet en heel wat historische gebouwen beschadigde.

Het dingetje met de schoorstenen in de Algarve

Het valt je meteen op als je naar de daken van de gebouwen kijkt: er staat meestal meer dan 1 schoorsteen op en die schoorstenen zijn dan ook vaak nog eens versierd. Er zijn er geen 2 hetzelfde. Het zit namelijk zo: hoe langer je kon wachten op je schoorsteen, hoe duurder en gedetailleerder afgewerkt de schoorsteen was. Als je je schoorsteen ging bestellen, gaf je geen budget op maar zei je hoeveel tijd ze hadden om de schoorsteen te maken. Eigenlijk is er maar 1 schoorsteen voor de haard. De rest is eerder als versiering. Over het algemeen geldt dat er per generatie die onder hetzelfde dak woonde een schoorsteen was.

Faro, poort tot de Algarve

Faro - hoofdstad van de Algarve

Hoewel de meeste toeristen hun vakantie niet in Faro toebrengen is het stadje zeker een bezoekje waard. Het is de hoofdstad van de Algarve. We begonnen onze wandeling in de oude stad, wandelden langs beide toegangspoorten van het oude Faro (Arco da Vila en Arco do Repouso) en lieten ons meeslepen door de kleine straatjes. Een bezoekje aan het Museu Municipal toont je onder andere een mozaïek die uit zo’n 500.000 steentjes bestaat. Ook de winkelstraten zien er erg gezellig uit.

Winkelstraat Faro

Meer over Faro volgt in een apart artikel.

Olhão, de rebelse stad

Het stadje in de Algarve dat me het meest wist te charmeren, is Olhão. Olhão is een visserstadje en de inwoners worden omschreven als ‘rough but nice’. Een rebels stadje met een hoek af, een beetje zoals Oostende dus.

Food markets Olhao

We starten onze wandeling aan de kade van Ria Formosa, in de 2 overdekte foodmarkets en wandelden van daar verder, de stad in. Onderweg stopten we bij alle bezienswaardigheden en ontdekten we de culinaire rijkdom van de Algarve. Het bezoek aan het bedrijf van de ‘sardienen in blik’ veranderde mijn blik (pun intented) op die ingeblikte visjes. Veel van de proevertjes op de food tour waren zo lekker, dat zowat iedereen in onze groep een voorraadje kocht voor thuis.

Streetart in Olhao

De dag werd afgesloten met een boottochtje op de Ria Formosa. Er stond die dag best wat wind en de golven die over het bootje sloegen zorgden voor de nodige hilariteit en natte broeken. Vanop de boot zagen we de vissers bij de oesterkwekerijen en ‘clam banks’.

Eilandje in Ria Formosa

Ik ontdekte Olhão aan de hand van een Ria food tour met 9 tastings doorheen de stad. Lees er meer over in een volgend artikel.

Lagos

Lagos is vooral gekend als bestemming voor strandvakanties. Toch is er ook heel wat geschiedenis te rapen. Lagos was de vertrekstad van heel wat ontdekkingsreizen. Tot 1755 was het zelfs de hoofdstad van de Algarve.

Lagos

Ik wandelde tegen de vooravond door het oude centrum van het stadje en liet me met plezier meedrijven door de kleine steegjes, de pleintjes waar ze muziek speelden en langs de winkeltjes met handwerk.

Wandelroute ‘Seven hanging valleys’

Seven Hanging Valleys

De kust van de Algarve nodigt uit tot hiking. Is er trouwens een Nederlands woord voor hike? Een wandeling klinkt zo saai en dat is de route absoluut niet. Je wandelt langs de kust, kijkt uit op prachtige rotsformaties en op bepaalde stukken voldoende uitdagend. Ik weet niet hoe het met jullie zit maar als ik af en toe moet uitkijken hoe ik best kan stappen, soms zelfs mijn handen moet zetten om ergens op of af te komen, dan voel ik me avontuurlijk, haha.

Bewegwijzerde route The Seven Hanging Valleys

We wandelden een deeltje van de route ‘the seven hanging valleys’, van Marinha Beach naar Benagil. Het volledige traject is 5,7 km en kreeg het label ‘medium’. De route is duidelijk bewegwijzerd en aan het start- en eindpunt zijn de nodige faciliteiten. Zeker als je de tocht op een warme dag onderneemt is het aangeraden om water, zonnecrème en eventueel een hoofddeksel mee te nemen. Op winderige dagen kan je de hike beter niet doen.

The Seven Hanging Valleys

Aan de kust hier vind je limestone, een erg poreuze kalksteen. De zee holt de kliffen van onder uit en de rotsen hangen dus over de zee. Als er veel golven staan, kan je op bepaalde stukken het water onder de rotsen voelen.

Vissershuisjes

Let wel erg goed op dat je enkel op de aangeduide paadjes wandelt. Zoals ik al schreef is de limestone erg poreus en brokkelt er regelmatig een stukje af. De waarschuwingen van onze gids waren duidelijk. Hoe verleidelijk een selfie aan de rand van de rotsen ook is, doe het niet!

Aan het eind van de route zagen we in de verte zelfs dolfijnen zwemmen. Het vraagt een beetje oefening (en goede ogen) om ze te zien maar het was in elk geval een mooie afsluiter van deze dag.

Culinair Algarve

De mensen in de Algarve eten graag. Ze houden ook graag interne wedstrijdjes. Overal zagen we wel een label van producten die een of andere wedstrijd gewonnen hadden. Met 2 copieuze maaltijden per dag, leerden we de keuken van Algarve is sneltempo kennen.

Cataplan
  • Folar de Olhão is een paasdessert, uit verschillende laagjes opgebouwd dat qua smaak een beetje aan kanelbullar doet denken.
  • Cataplana is een visgerecht dat klaargemaakt wordt in een koperen pan. Ik at het in Restaurante o Patio (zie verder).
  • De verrassing voor mij was Xarem. De gids legde dit uit als een soort havermoutpap met vis. Mijn verwachtingen lagen dus niet vrij hoog en ik schepte maar een klein beetje op. En dan nog een beetje en nog wat meer want ik vond het echt lekker.
  • Van de Feijoada heb ik niet geproefd want er zit vlees in deze maaltijdsoep. Het was het lievelingsgerecht van onze gids en het deed hem aan zijn moeder denken. Alleen daarom al vond ik dat dit gerecht hier zeker ook vermeld moest worden.

Ze serveren in de Algarve graag zoete desserts. Veel desserts bestaan uit amandelen, Johannesbroodpitmeel, vijgen,… Over Johannesbroodpitmeel vertel ik meer in het artikel over de food tour die ik Olhão volgde. Stay tuned!

Seven Hanging Valleys - Algarve

Goed om weten

Beste tijd om te reizen

In augustus is half Portugal met vakantie in de Algarve. Het is er dan erg druk. Bovendien gaan de temperaturen al snel richting de 40 graden. Nogal veel als je de hike van hierboven wil ondernemen. Als je kan, probeer de zomermaanden te vermijden. Ook in het najaar is de Algarve namelijk vrij zonzeker. Eind oktober was het rond de 20 graden, wel met beduidend koudere nachten.

Naar Faro vliegen

We vertrokken om 6u15 vanuit Brussels Airport. Een kleine 3 uur later stonden we in Lissabon van waar we nog een binnenlandse vlucht van ruim een halfuur moesten nemen tot Faro.

Had ik de reis zelf geboekt, had ik dit laatste traject vanuit milieu-overwegingen met de bus of de trein afgelegd. Met de trein zou je 2,5 uur over dit traject doen. De bus doet er, afhankelijk van het verkeer, ongeveer 3 uur over. Je zou dus ongeveer even laat op je eindbestemming aankomen. Ik koos ervoor om mijn vlucht te compenseren. Dit kostte me bij Treecological net geen 9,5 euro enkele reis. Ik weet ook wel dat ik het klimaat niet ga redden door mijn vlucht te compenseren en dat het eigenlijk nog beter is om niet te vliegen. Ja, ik zit daar mee want hoewel ik echt mijn best doe om zo weinig mogelijk te vliegen, vlieg ik meer dan goed is voor het milieu. Klimaatcompenseren en bewust omgaan met vliegreizen is beter dan helemaal niet klimaatcompenseren.

Voor de transfers ter plekke konden we steeds op João van Domitur rekenen. Discreet als het moest, grappig als het kon. Ik ken weinig chauffeurs die met de glimlach zouden omrijden omdat je per se nog een potje appelsienconfituur met chili wil.

Overnachten in de Algarve

Aquashow Park Hotel

Tijdens deze persreis was het Aquashow Park Hotel onze uitvalsbasis. De eerste dag lunchten we hier ook: een heerlijke pompoensoep, gevolgd door een garnalenrisotto en een dessert. Het ontbijt is uitgebreid met voor elk wat wils. Er is aan de zoetebekjes en de fans van het Engels ontbijt gedacht en ook aan mensen met lactose-intolerantie. Probeer zeker het ‘detox’-sapje met citroen, appel en komkommer.

De kamers zijn ruim maar mogen wel wat grondiger gepoetst worden. Was mijn oorbel niet onder het bed gevallen, had ik het waarschijnlijk niet opgemerkt. Pluspunten: heerlijk warm water uit de regendouche en een balkon met een uitzicht om U tegen te zeggen. Die dramatische zonsondergang gevolgd door een lichtspel tijdens het onweer was er eentje om in te kaderen.

Aquashow Hotel

Er is een zwembad (zowel binnen als buiten) met wellnessgedeelte maar dat heb ik helaas niet zelf uitgetest. Van een medereizigers weet ik wel dat het water van de jacuzzi niet echt warm was. In de (nabije?) toekomst opent er bij het hotel een gigantisch indoor waterpretpark. Zo hopen ze ook buiten seizoen meer gezinnen met kinderen aan te trekken.

Klik hier voor meer hotels in de Algarve

Restaurants

Eten zou het hoofdthema van deze persreis kunnen zijn. Lees: elke dag twee keer een (minstens) driegangenmenu. Een dag zaten we om 15u30 nog aan tafel voor de lunch en wachtte ons om 19u00 alweer het diner. De Portugezen eten twee keer per dag warm. Als hapje vooraf stond er steevast lekker brood met onder meer vispaté op tafel. Als je weet dat ze in Algarve erg goed zijn in desserts maken, weet je dat we meer dan eens overeten van tafel kwamen. But we would do it all again :-)

Er zijn in deze regio tientallen adresjes die de moeite waard zijn. Ik kan uiteraard enkel spreken over de restaurantjes waar we op deze persreis zelf zijn gaan eten. Allemaal lekker. Mijn favorieten kregen een sterretje naast hun naam.

  • Magnólia Hotel wist me te verleiden met de hippe en toch rustgevende inrichting. De pasta was lekker, zonder meer. Als dessert was er cheesecake. Er zijn vast authentiekere adresjes maar soms is goed ook gewoon ok. Of omgekeerd. Het hotel ligt vlakbij Parque Natural da Ria Formosa en is een ‘adults only’ resort.

    Adres: Estrada da Quinta do Lago, LOULE
  • Restaurante Paixa * is een absolute must try. Ze serveren er lokale en internationale gerechten in tapasvorm. Na de hapjes (lekker brood – zelfs muffins) volgen de koude tapas en daarna de warme tapas. Hoewel ik meestal geen fan ben van het sharing food concept was het hier wel erg leuk. Tientallen lekkere gerechtjes kwamen op onze tafel en je kon overal van proeven. Ideaal om je ook eens aan minder gekende gerechten te wagen. Zo at ik ‘xarem’, een gerecht dat ik anders niet zou bestellen maar wat ik wel erg lekker vond. Ook de zalmmousse, de halfgedroogde tomaten en de kabeljauwtaart doen me nog altijd het water in de mond lopen.

    Adres: Quadradinhos, Lote 52, LOULE
  • In Restaurante O Pátio maakte ik kennis met cataplan. Een lekker visgerecht dat klaargemaakt wordt in een koperen pan. De meningen aan tafel waren verdeeld. Zelf vond ik de cataplan erg lekker. Het voorgerecht, met de scampi’s was eerlijk gezegd minder. De scampi’s waren helemaal platgekookt. Het dessert, een lekker cheesecake, maakte veel goed.

    Adres: Rampa do Paraíso – Edf. P.4, LAGOA
  • Restaurante Don Sebastião zou het beste restaurant van Lagos zijn. De Zweden aan het tafeltje naast ons waren niet overtuigd. Onze vis werd in zijn geheel geserveerd en sommigen aan tafel bedekten de kop diplomatisch met een blaadje sla alvorens aan het fileren te beginnen. De vis was erg zacht en lekker. Ook de dessertjes werden door iedereen gesmaakt.

    Adres: Rua 25 de Abril, 20-22, Apartado 388, LAGOS
Culinair Algarve
  • Casa do Lago * ligt tussen de chique villa’s en vakantieverblijven van de rijke Britten. Zo zijn er vakantie-tenniskampjes voor kinderen met onder meer Andy Murray. Het restaurant ligt aan de rand van het meer. In dit domein is veel aandacht voor open oppervlakte. Wie hier wil bouwen mag slechts een beperkt deel van de grond bebouwen. Omdat de grond erg schaars is, worden villa’s van amper 15 jaar oud hier al afgebroken om een nieuwe villa te bouwen. Je kan je het als gewone sterveling amper inbeelden. In tegenstelling tot wat je misschien zou vermoeden is het restaurant van Casa do Lago best betaalbaar. Zeker voor de lekkere gerechten die ze er serveren. Ik denk dat we allemaal met veel plezier terugdenken aan het dessertbordje en dan vooral de pavlova – de vele gelatine in de cheesecake vond ik minder. Ook de zeebaars in saffraansausje was hemels. Dat receptje wil ik wel! Een absolute aanrader voor de fijnproevers.

    Adres: Quinta do Lago, Roundabout 6, Av. Ayrton Senna de Silva QUINTA DO LAGO

Pin for later

Algarve

Met dank aan Turismo de Portugal en ATA – Algarve Promotion
Affiliate

27 oktober 2019
/

Sterren kijken in het Dark Sky Reserve van Alentejo

Posted in Europa, Portugal by
Dark Sky Reserve Alentejo

De regio rond het Alqueva-meer in Alentejo kreeg als eerste in de wereld de onderscheiding Starlight Tourism Destination, ondersteund door de Unesco. Toen ik in november in Alentejo was, stond er een bezoekje aan en sterren kijken op deze bijzondere plek op het programma.

Wat is een Dark Sky Reserve?

Er is nauwelijks lichtvervuiling en er zijn 286 heldere, wolkenloze nachten per jaar. Typisch natuurlijk dat wij net in een van de 79 andere nachten van het jaar in het Dark Sky Reserve waren. Ons bezoekje aan de Observatorio Lago Alqueva werd een dagje/nachtje uitgesteld en als bij wonder zagen we dan toch de sterren en de maan. En zelfs Saturnus en de melkweg!

Observatorium van Lago Alqueva

Naar de sterren en de melkweg kijken in het Dark Sky Reserve van Alentejo

Het was begin november overdag nog vrij warm in Portugal maar eens de zon achter de horizon verdween, koelde het serieus af. Nu ben ik gelukkig altijd goed voorzien, zeker als ik vermoed dat er airco in de busjes zal zijn. Ik had dus een warme trui mee maar anderen in het gezelschap zaten toch maar wat te bibberen. Laat het een tip zijn: breng warme kledij voor ‘s avonds mee. Als je sterren gaat kijken, zit je namelijk een tijdje stil en dus kan het frisjes zijn.

Na een deskundige uitleg, wetenschappelijk maar verstaanbaar door een knappe Portugees trokken we naar buiten waar een gigantische telescoop opgesteld stond. We leerden hoe we de Noordster konden vinden en zagen clusters sterren door de telescoop. Een bijzonder momentje toen we Saturnus zagen. Ik slaagde erin Saturnus met mijn smartphone vast te leggen, alhoewel ik moet toegeven dat je goed moet kijken ;-).

Saturnus

Nog specialer was het moment dat we de melkweg zagen. De wetenschapper toonde ons zelfs een ander melkwegstelse. Ik kon niet anders dan er met open mond naar zitten kijken.

Het was magisch en al, maar ergens heeft mijn brein er ook moeite mee om dat allemaal te begrijpen. Eindigt het heelal dan nergens? Dan kan toch haast bijna niet. En wat is er dan buiten dat heelal? Je voelt je als mens vooral heel klein als je daarover begint na te denken.

Stargazing apps

Thuis ook sterren kijken? België heeft ‘s nachts veel te veel lichtvervuiling. Je zal maar een fractie van de sterren zien. In Zeeland ben ik, na een nachtduik, altijd verbaasd over hoeveel sterren er aan de hemel staan. Sinds een weekendje kamperen in Zeeland met een sterrenliefhebber, weet ik Orion er altijd uit te halen. Wil je weten wat je ziet, download dan een stargazing app. Ik heb er hieronder een paar voor je opgelijst:

  • Sky Map: een goede, gratis, app die je vertelt wat je ziet als je naar de sterren kijkt.
  • SkyWiki: leert je meer over astronomie en, handige extra, heeft een ingebouwd kompas.

Welke app gebruik jij om naar de sterren te kijken?

31 juli 2019
/

Rota Vicentina

Posted in Europa, Portugal by
Rota Vicentina - Alentejo

Ergens in november was ik enkele dagen op persreis in Alentejo, de grootste regio van Portugal. Naast kennismaken met de regio van kurk & wijn, zouden we ook hiken langs de Rota Vicentina.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Het voor- en najaar zijn de beste periodes om te hiken in Portugal. Tijdens de zomermaanden is het te warm en is het bovendien ook veel drukker in de regio. Jaarlijks zijn er zo’n 25.000 wandelaars, goed voor 26 verschillende nationaliteiten, die (een stukje van) de Rota Vicentina wandelen. Er zijn 2 routes en 8 circulaire routes die (binnenkort) goed zijn voor 750 km wandelplezier.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Fisherman’s Trail

De Fisherman’s Trail is de populairste route. Dit traject is 125 km lang en loopt vooral langs de zee. Helemaal op mijn lijf geschreven.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

We wandelden 2 stukken uit de Fisherman’s Trail. Er zitten pittige stukken tussen langs de kust. De erg steile stukken hebben we niet gedaan. Misschien maar goed ook want ik heb wel een beetje last van hoogtevrees. De Fisherman’s Trail is in elk geval adembenemend. Ik was helemaal in mijn sas, hier langs de kust en in de zilte lucht. Wat een indrukwekkende golven! Ik nam letterlijk honderden foto’s van de golven die tegen de rotsen slaan.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)
Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Het tweede stukje deden we, ongepland bij en na zonsondergang. We probeerden wel snelheid te maken maar bleven telkens staan om foto’s te nemen en van het uitzicht te genieten. Gelukkig konden we via Whats App onze locatie doorgeven en kwamen ze ons oppikken. Heel misschien waren we mogelijks een beetje verdwaald.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)
Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)
Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Historical Route

Op het programma stond ook een stukje van de historische route. We zouden 18 km wandelen. Omwille van timings werd de route jammer genoeg ingekort. De Historical Route is in totaal 230 km lang en kan ook gecombineerd worden met de Fisherman’s Trail.

Het stuk van de historical route dat we wandelden vond ik persoonlijk niet echt de moeite. Voor het vlakke landbouwlandschap waar dit stuk route doorheen loopt moet je niet meteen naar Alentejo.

Touro Azul – culturele programma’s

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal) - Touro Azul

Gekoppeld aan de Rota Vicentina zijn culturele programma’s uitgewerkt. Je gaat er op stap met een local. Wij brachten kunstenares Odette een bezoekje. Ze stelde haar huis dat 150-200 jaar oud is, open voor ons. De weg ernaartoe legden we per wagen af. Het was een heuvelachtig en bochtig parcours en ik moest me concentreren om niet wagenziek te worden. Ik was dus maar wat blij toen we arriveerden.

Odette was een kranige dame. Het was een speciaal zicht: ze droeg traditionele schoenen en een Quecha-fleece. Haar familie woont al generaties lang op deze boerderij. Meer zelfs: Odette is in dezelfde kamer geboren als haar moeder destijds. Toen ze klein was, moest ze anderhalf uur wandelen naar school. Odette zelf verhuisde eerst naar Lissabon mar keerde terug naar ‘haar berg’.

Ze brouwt haar eigen Medronho, een alcoholische drank uit een lokale vrucht met maar liefst 40% alcohol. Uiteraard moesten we allemaal proeven. Het was een warme ontvangst maar tegelijk voelde het wat vreemd om daar met een groep in haar authentieke thuis binnen te vallen.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal) - Touro Azul

Met dank aan Visit PortugalAlentejo Promotion Bureau & TAP Air Portugal

Pin for later

Vond je dit artikel interessant? Vergeet het dan niet te pinnen zodat je het later meteen terug vindt.

Rota Vicentina in Alentejo (Portugal)
28 juli 2019
/

Alentejo, regio van kurk en wijn

Posted in Europa, Portugal by
Alentejo, regio van wijn & kurk

Ergens begin november, midden in de verhuisstress, stond er nog een paar dagen Portugal op het programma. De zomerse dagen van 2018 waren een verre herinnering en het deed deugd om wat zuiderse zon op mijn snoet te voelen. Het was voor mij de derde keer in Portugal. Na Lissabon en Centro de Portugal mocht ik weer een nieuwe regio ontdekken: Alentejo.

Alentejo, een kennismaking

Alentejo ligt net ten zuiden van Lissabon en net boven de Algarve. De regio omvat een derde van Portugal. Alentejo heeft slechts 500.000 inwoners maar is groter dan België. Een heel lage bevolkingsdichtheid dus! De regio is vooral gekend voor zijn wijnen, kurk en olijfolie. Of de Portugezen nu wijn zijn beginnen verbouwen omdat ze zoveel kurk hadden of dat ze kurkbomen geplant hebben voor hun wijnflessen is een ‘kip of ei’-verhaal. Wat wel opvallend was, is hoeveel wijn de Portugezen drinken. Je zou haast verwonderd zijn dat ze nog wijn over hebben om uit te voeren ;-)

De kurkbomen van Alentejo

Van zodra we de brug overreden, weg van Lissabon, dwaalde een rust over ons neer. De komende dagen was het genieten geblazen. Ik staarde uit het autoraam en genoot van het groene landschap. Plots vloog een groepje ooievaars voorbij. We zullen er tijdens de reis nog veel tegenkomen, op hun nest, op de palen van de hoogspanningskabels. Langs de weg komen we overal kurkbomen tegen. Als je goed kijkt zie op de kurkbomen cijfertjes staan. Een aantal hebben een donkerrode stam met een wit cijfer op. Dit zijn de bomen die dit jaar ontschorst werden.

Kurkboom Alentejo

Even beslissen om een kurkbedrijfje te beginnen is verloren moeite, tenzij je aan de volgende generatie denkt. Het duurt namelijk 30 jaar voor je een kurkboom voor het eerst kan ‘oogsten’. De eerste en de tweede oogst zijn niet bruikbaar. Als je weet dat een boom slechts om de 9 jaar ontschorst kan worden, dan heb je je eerste bruikbare oogst pas na 48 jaar! Hopelijk ben ik over 48 jaar op pensioengerechtigde leeftijd dus kurkboer ga ik niet meer worden, haha. Ik zou wel graag nog eens een kurkfabriek bezoeken. Ik vind het fascinerend hoe ze van die schors allerlei voorwerpen in kurk maken. Blijkbaar verwerken ze de kurkschors tot een soort pasta die ze dan uitsmeren en waarmee ze vervolgens kurken vellen hebben om te verwerken. Het kurkpatroon wordt er dan weer opgedrukt.

Cante Alentejano

Naast de fado is de Cante Alentejano sinds 2015 toegevoegd aan de lijst van UNESCO Werelderfgoed. Deze bijzondere manier van zingen wordt ingezet met één stem. Daarna voegt een tweede stem, de Alto, zich bij de zang en tenslotte zet het volledige koor in. En dit allemaal zonder muziekinstrumenten. De liederen werden destijds door de boeren op het land gezongen. Tegenwoordig vertolken vele koren ze tijdens de regionale festivals in Alentejo.

De dorpjes en steden van Alentejo

Evora

Evora

Evora is het eerste stadje dat we bezoeken. Elke periode uit de geschiedenis kan je hier ontdekken, langs talloze hoogtepunten en een mix van bouwstijlen. We wandelen tussen de witte huisjes naar de goed bewaarde Romeinse tempel. Er is lang gedacht dat dit een tempel ter ere van Diana, de godin van de jacht, was maar het bleek een tempel voor de Emperor.

Evora

Evora is erkend als Werelderfgoed. Laat je verdwalen door de straten met witte huisjes en gebouwen van tussen de 16e en 18e eeuw.

Evora

Shoppingliefhebbers moeten in de 5 oktoberstraat zijn. Dit is een shoppingstraat met winkeltjes gespecialiseerd in allerlei voorwerpen (tasjes, magneten,…) in kurk. Echt, je kan het zo gek niet bedenken of ze hebben het hier. In kurk.

Kurk in Evora

We eindigen onze wandeling op Praca de Giraldo. Dit gezellige plein heeft een minder gezellige geschiedenis. Deze plek was het centrum van de Spaanse inquisitie in de 16e eeuw. Het is ook de plek waar de hertog van Braganza in 1484 geëxecuteerd werd.

Evora

Monsaraz

Monsaraz is een prachtig middeleeuws stadje. De timing was perfect. We kwamen er net voor zonsondergang aan. Het licht veranderde het stadje in een sprookje. Ik krijg nooit genoeg van zonsondergangen! De sfeer in Monsaraz is uniek. Je lijkt wel op een filmset beland, van een film die zich in de middeleeuwen afspeelt. Toch is alles wat je ziet uniek.

Monsaraz

Elk jaar in juli wordt Monsaraz een openluchtmuseum waarbij je als bezoeker meer te weten komt over de oude gebruiken, over het handwerk van Alentejo en over de lokale keuken.

Troia

Een van de hoogtepunten van deze reis was voor mij het bezoekje aan de ruïnes van Troia. Ze maken graag gebruik van de spraakverwarring met Troje maar het heeft er niets mee te maken. Troia is een schiereiland op een uurtje rijden van Lissabon. Je vindt er Romeinse ruïnes die dateren uit de 1e eeuw na Christus.

Troia

De ruïnes waren een grote viszouterij. Hun producten werden over het hele Romeinse Rijk uitgevoerd. Je vindt in Troia ook een thermencomplex. De opgravingen en conservatie gaan nog steeds door. Toen Hans Christian Anderson deze plek bezocht, noemde hij het Pompei van Setubal.

Comporta

Comporta wordt veelal vergeleken met Ibiza of Saint-Tropez. De stranden zijn minstens even hip en trendy maar het grote verschil is dat het bij Comporta nog puur, ongerept en rustig is. Het zandstrand is er eindeloos lang en logeren kan in vissershuisjes of in hippe villa’s direct aan zee.

Comporta

We waren er buiten het hoogseizoen en veel strandbars waren gesloten maar je voelde gewoon dat dit de place to be is! Het was heerlijk om even met je voeten door het strand te kunnen woelen.

Een verborgen parel

We waren eigenlijk al op de terugweg naar de luchthaven, toen we nog een klein ommetje maakten. En wat voor één! Het leek wel alsof ik in een andere wereld terecht gekomen was. Had ik het niet met eigen ogen gezien, ik zou niet geloven dat je dit in Portugal kon vinden. De oude haven veroverde meteen mijn hart.

Oude haven Portugal

Rota Vicentina

We wandelden verschillende stukjes van de Rota Vicentina. Ik vertel je er graag meer over in een apart artikel.

Logeertips

We verbleven in een aantal opvallende hotels. De meeste zijn zogenaamde ‘Herdade’. Dit zijn agrarische bedrijven die ook actief zijn in het toerisme. Alentejo heeft een divers aanbod logies.

Eten & drinken

  • Sao Lourenço do Barrocal
  • Tasca do Celso
  • A Escola Restaurant

Met dank aan Visit Portugal, Alentejo Promotion Bureau & TAP Air Portugal

Affiliate

7 mei 2019
/

10x niet te missen in Lissabon

Posted in Europa, Portugal by

Nu de Songfestivalkoorts begint te stijgen, leek het me wel een goed moment om even in mijn archieven te duiken en te schrijven over Lissabon. Ik was er vele jaren geleden, lang voor er van Living by the Sea sprake was, en hield de reisgids waarin ik destijds enkele notities schreef al die jaren bij. Komt goed van pas nu ;-) Ga je binnenkort voor de eerste keer naar Lissabon, sla dit artikel dan zeker op bij je favorieten!

Lissabon (4)

Tram 28

Absoluut op nummer 1: de toeristische siteseeing-tram 28. Je ontdekt de Portuguese hoofdstad op een toffe manier en het is een hele belevenis hoe de tram zich een weg baant door de nauwe en steile straatjes. Ja, het is zowat het meest toeristische wat je kan doen maar een bezoekje aan Lissabon zonder de befaamde Tram 28 is niet compleet. Het zou zijn alsof je Kopenhagen voor het eerst bezoekt maar De kleine Zeemeermin overslaat.

São Jorge Castle

Dit kasteel zal zowat de populairste toeristische attractie van Lissabon zijn. Castelo de São Jorge ligt op de hoogste heuvel van de stad en kijkt uit op de Taag. De fundamenten van de burcht dateren al van de 6e eeuw voor Christus. In de jaren ’40 werd het kasteel in zijn oorspronkelijke staat hersteld. Reken toch enkele uurtjes uit voor een bezoek want naast het adembenemende uitzicht, valt er ook binnen heel wat te bezichtigen en te leren.

Lissabon (1)

Mosteiro dos Jerónimos & Torre de Belém

Op de eerste dag van onze citytrip trokken we naar een plekje net buiten Lissabon. Het klooster en de toren van Belém zijn een echte must visit. Ik herinner me nog dat ik het erg indrukwekkend vond om vanop de toren over de Taag uit te kijken. Beide bezienswaardigheden zijn UNESCO Werelderfgoed. Torre de Belém is een 16e eeuwse verdedigingstoren en is gebouwd om de ontdekkingsreizen van Vasco da Gama te herdenken.

Pastéis de Belém

Wie Portugal zegt, zegt Pastéis de Belém of Pastéis de Nata. Deze zoete lekkernij met pudding in, kan je zowat overal vinden. Volgens de traditie eet je de pastéis lauwwarm met kaneel en poedersuiker over. Het eigenlijke recept is geheim. Enkel Fábrica dos Pastéis de Belém heeft het oorspronkelijke recept.

Wandelen in Parque das Nações

Deze vrij recente wijk kwam tot ontwikkeling voor Expo 98, de wereldtentoonstelling. De hypermoderne wijk contrasteert met het charmante karakter van de oude stad. Toch is het zeker ook de moeite om door te wandelen als je van moderne architectuur houdt. Je vindt er ook enkele attracties zoals het grootste aquarium van Europa (en zelfs bijna het grootste van de wereld) en een kabelbaan die wat aan die in Londen doet denken.

Musea die de moeite waard zijn

Ik herinner me nog het bezoek aan Museu Nacional do Azulejo. Dit museum leert je meer over het bekende Portuguese tegelwerk. Goed om weten: elke eerste zondag van de maand is een bezoek aan dit museum gratis.

Andere musea die de moeite waard zijn in Lissabon zijn Berardo, Gulbenkian, Arte Antiga, Coach en het Lisboa Story Centre.

Lissabon (10)

Het historische Lissabon

Het authentieke Lissabon vind je in Alfama, Bairro Alto en Mouraria. Deze wijken zijn gekend als de historische wijken. Bairro Alto is the place to be op zaterdagavond. Dit stadsdeel bruist! Alfama is dan weer het oudste stadsdeel. Wie iets traditioneels wil eten of naar een traditionele fado-avond wil gaan, moet in Alfama zijn. Mouraria is de geheime parel van Lissabon. Het is de oude Moorse wijk die de laatste jaren steeds meer in opmars komt.

Fado

Niet direct mijn favoriet muziekgenre maar iets wat je toch minstens een keer in je leven moet meemaken: een fado-voorstelling. Wij reserveerden een fado-avond gecombineerd met een diner. Ik noteerde de exacte plaats helaas niet maar het was ergens in een kelder met gigantische gewelven. De locatie was top, het eten ok en de fado… tja, niet mijn ding. Toch ben ik blij dat ik het eens meegemaakt heb. We hebben er achteraf nog vaak om gelachen.

Shopping

Portugal is over het algemeen een beetje goedkoper, alhoewel dit de laatste jaren minder en minder opgaat. Shopliefhebbers wandelen naar Avenida da Liberdade, Baixa, Chiado en Prinipe Real.

Lissabon (2)

Praktisch

Naar Lissabon

Het vliegtuig vanuit Brussels Airport zal het makkelijkste en snelste zijn. Ryanair vliegt ook vanaf Charleroi. De vlucht duurt net geen 3 uur.

Van de luchthaven naar het centrum

Om van de luchthaven naar het centrum te reizen en omgekeerd kan je gebruik maken van de metro, de Aerobus of een taxi. De metro is de goedkoopste optie. Je koopt voor 50 eurocent een Viva Viagem kaart die je daarna kan bijladen voor je rit(ten). Deze kaart is niet alleen geldig voor de metro maar ook voor de gele bussen in de stad. Het principe is een beetje zoals de Oyster-card in Londen.

Overnachten

Wij verbleven destijds in Duas Nações, een centraal gelegen hotelletje vanwaaruit het perfect te doen was om de meeste delen van Lissabon te voet te verkennen.

Op zoek naar een hotel in Lissabon? Kijk dan hier voor de beste prijs!

Affiliate

5 mei 2018
/

Obidos en Peniche, 2 charmante stadjes in Centraal-Portugal

Posted in Europa, Portugal by

2 voor de prijs van 1! Vandaag neem ik je voor de laatste keer mee naar Centraal-Portugal, naar 2 unieke stadjes. Obidos kende zichzelf de titel toe van literaire stad, Peniche is dan weer een heerlijk havenstadje dat zelfs Jamie Oliver wist te charmeren.

Obidos

Op 4 km van Caldas en zo’n 45 minuten van de luchthaven van Lissabon vind je Obidos. Het is een typisch Zuid-Europees stadje met witte huisjes.

Obidos (5)

Bij het binnenkomen van het stadje wacht een muzikant je op. Hij bespeelt een traditioneel Portugees instrument waarvan ik de naam niet kon uitspreken, laat staan spellen. Kijk in de poort ook even naar boven voor een 18e eeuws tegeltableau.

Obidos (4)

Om de hoek kan je de trap nemen en een stukje op de oude stadsmuur wandelen. Na de sportieve uitdaging op de trappen kan je bekomen en terwijl van het mooie uitzicht genieten. Wees voorzichtig op de trappen. Het zijn vrij hoge treden en er is geen leuning.

Obidos (2)

In de gezellige straatjes wisselen de eethuisjes en de winkeltjes elkaar af. In de winkeltjes vind je heel wat artisanale producten: keramieken tegeltjes, voorwerpen in kurk,… Je kan er ook de lokale specialiteit proberen: kersenliqueur geschonken in chocolade glaasjes.

Obidos (7)

Achteraan het stadje kan je ook op de stadsmuur lopen met zicht over de omgeving. Deze zijn nog iets avontuurlijker dan deze aan de voorkant. Ik begon er vol goede moed aan maar toen de muur smaller werd en je amper tegenliggers kon passeren, keerde ik op mijn stappen terug. Niet meteen geschikt voor wie hoogtevrees heeft want ook hier is er geen balustrade en kijk je zo de dieperik in.

Óbidos, de literaire stad van Portugal

Obidos (6)

Op initiatief van de Ler Devagar boekhandel openden verschillende boekenwinkeltjes in het stadje. Deze zijn steeds genoemd naar de plaats waar de boekenwinkel gevestigd is. Zo is er nu bijvoorbeeld ook een biological market bookstore. De vroegere functie (een markt waar je biologische producten kon kopen) is er nu gecombineerd met een boekenwinkeltje. Het stadje wist zich met dit opmerkelijke project snel in de kijker te werken en pakt overal uit met deze toeristische troef.

Hoteltip: The Literary Man Obidos Hotel

Boekenhotel Obidos (3)

Boekenhotel Obidos (2)

Lounge, bar en bookshop in 1. Er is een open keuken waar het ontbijt geserveerd wordt en waar ook kookworkshops georganiseerd kunnen worden. De boeken in dit stuk hebben allen een link met koken en eten. De kamers zijn trendy ingericht en overal zijn boeken te vinden. Open sinds april 2016.

Boekenhotel Obidos (1)

Daarna is het alweer tijd om Obidos te verlaten (en eerlijk, een halve dag is prima om dit stadje te verkennen). Voor we wegrijden neem ik ook nog even een foto van de aquaduct. Sinds de Italië-reis in het zesde middelbaar heb ik wel iets met aquaducten. Ik weet niet goed waarom maar ik vind ze erg interessant.

Obidos (1)

Peniche

Niet ver van Obidos vind je Peniche. Blikvanger hier is het fort van D. João IV uit de 17e eeuw. Het fort was een belangrijk militair complex om het land te beschermen tegen invallen vanuit zee. Tijdens de dictatuur (1933 to 1974) deed het fort dienst als gevangenis. Er zouden plannen zijn om het fort om te bouwen tot luxe hotel maar bepaalde politieke groeperingen zijn tegen.

Peniche (1)

Ook de visserij is voor Peniche erg belangrijk. Heerlijk om even over het water te turen en de vissersboten gade te slaan die hun vis komen lossen in de haven. Uiteraard komt deze verse vis dan ook veelvuldig voor in de lokale gastronomie. Vorig jaar nog kwam de Naked Chef Jamie Oliver naar Peniche om er een programma op te nemen, uiteraard met de vis in de hoofdrol.

Peniche (2)

Lunchen deden we in Restaurant Nau dos Corvos. Hoewel de bediening vriendelijker kon, maakte het uitzicht en het lekkere eten veel goed. Het restaurant zit op een schiereiland midden in zee. Een goede plek ook voor vogelspotters.

Met dank aan Toerisme Portugal.

Affiliate

30 november 2016
/

Coimbra

Posted in Europa, Portugal by

Vandaag krijg je de voorlaatste blogpost van de blogtrip naar Centraal-Portugal. Coimbra is de oudste universiteit van Portugal en is op 1 maart 1290 gesticht. Net als Leuven behoort Coimbra tot de tien oudste universiteiten van Europa. De universiteit van Coimbra behoort tot het UNESCO Werelderfgoed.

Coimbra (4)

Tot de universiteitsgebouwen behoren ook de 12e eeuwse Kathedraal van Santa Cruz en een aantal 16e eeuwse colleges, het Koninklijk Paleis van Alcáçova (waar sinds 1537 de universiteit gehuisvestigd is), de Joanine Library met een duidelijke barokke inrichting en de University City die in 1940 gebouwd werd toen onder de dictatuur beslist werd de oude bouwvallige middeleeuwse huisjes af te breken om op die plek enkele universiteitsgebouwen op te trekken.

Aan de ingangspoort van de Court Yard zorgt de Royal Academic Guard nog steeds voor de veiligheid. Binnen de muren van de universiteit gelden eigen rechtsregels. De politie mag zelfs pas door de poort als de rector hiervoor toestemming geeft! De Guards zijn nog een overblijfsel van toen er een gevangenis was.

Universiteitsbibliotheek van Coimbra

Coimbra (5)

Ik was vrij onder de indruk van de universiteitsbibliotheek van Coimbra. Ze hebben een gigantische collectie historische boeken.
Boeken uit de bibliotheek, ook de historische, kunnen uitgeleend worden. De aanvraag wordt na 24u (ze checken je achtergrond) beantwoord en dan wordt het boek naar de openbare bieb gebracht. Daar kan je het inkijken terwijl iemand van de bibliotheek een oogje in het zeil houdt. je moet zelfs handschoenen aantrekken om de pagina’s om te draaien! Mocht mijn Latijn niet zo roestig zijn, ik zou wel eens zo’n oud boek willen lezen.

Om de boeken tegen insecten en motten te beschermen hebben ze een familie vleermuizen die in de bibliotheek woont en deze insecten opeet. Elke avond leggen ze een leren doek op de Braziliaanse hardhouten tafels om deze te beschermen tegen de uitwerpselen van de vleermuizen.

Via de catacomben kom je in de oude gevangenis. Er zijn ook twee isoleercellen waar je tot een maand in het donker opgesloten werd.

Graduation zaal

Coimbra (1)

We mochten ook een blik werpen in de graduation zaal waar net een student zijn thesis of doctoraat aan het verdedigen was. De gids wist ons op een humoristische en onderhoudende manier enkele anekdotes te vertellen over de tradities op de universiteit. Zo zit de rector altijd op de hoogste stoel. Zelfs toen de paus enkele jaren geleden de universiteit bezocht, moest de rector hoger zitten.

In de zaal hangen portretten van (bijna) alle Portugese koningen. Dit was oorspronkelijk de troonzaal. Ook alle ceremonies en de opening van het academiejaar gebeurt in deze zaal. De inrichting dateert van 1655!

Bij graduation wordt door vrienden en familie het uniform in stukken geknipt en aan de toegangspoort geknoopt. De cape wordt niet geknipt maar afgenomen door een van je collega studenten en deze moet je dan terug te pakken zien te krijgen. Na de graduatieviering gaat iedereen met de cape aan vieren in de stad.

Kapel

In de kapel word je letterlijk onder de voeten gelopen van de toeristen. De Japanners op kop! Ook deze universiteitskapel is rijkelijk gedecoreerd. Pronkstuk is het orgel uit 1733 met maar liefst 2000 buizen en heel veel goud! Naast de horizontale buizen zijn er ook enkele verticale wat uitzonderlijk is. De kapel dateert van de 16e eeuw. De wanden zijn bekleed met tegels van 1663.

Lunchtip: Coimbra – Cafeteria of the Science Museum of the University of Coimbra is een plek waar de locals duidelijk graag komen. We hebben op deze trip vele lekkere dingen gegeten maar het vegetarische gerecht dat ze hier serveerden was het allerlekkerste! Ook hun huisgemaakte limonades verdienen een vermelding in dit artikel :-)

Coimbra (3)

Coimbra (2)

Met dank aan Toerisme Portugal.

25 november 2016
/

Aveiro, van tegeltjes tot street art

Posted in Europa, Portugal by

Nadat ik jullie eerder al meenam naar Caldas da Rainha en Vista Alegre in Centraal Portugal, reizen we vandaag verder naar een stadje dat me positief verraste. Ik zie er mezelf nog wel eens terugkeren voor een weekendje relaxen, kuieren in het stadje, een beetje shopping en lekker eten.

Station van Aveiro

station Aveiro

We begonnen de verkenning van de stad aan het station. Dit station verdient wat mij betreft zeker een bezoekje. Waar anders zie je de stationsgevel versierd met blauw en witte tegeltjes? Je ontdekt er enkele landschappen uit de regio.

Streetart Aveiro

Als je in de buurt van het station van Aveiro bent, vergeet dan ook niet even de straat over te steken. Ik moet toegeven, ik ben geen groot street art-kenner maar het kunstwerk op de muur van dit pakhuis is een buitenbeentje. De kunstenaar maakte gebruik van een unieke manier. Kenners herkennen hier Vihls in. Ik geloof het als ze me dit vertellen ;-)

Oves Moles

Aveiro (3)

Daarna wandelden we langs het water naar het centrum van de stad. We passeerden nog een modern shopping centre waar ik graag wat langer rondgelopen had om winkeltjes te ontdekken die je bij ons niet vindt. Dat de Portugese prijzen een stukje lager liggen dan deze bij ons is natuurlijk ook mooi meegenomen.

Wat verder liepen we even binnen bij een winkeltje dat gespecialiseerd is in de Oves Moles. Dit zijn erg zoete snoepjes met een eimengsel binnenin. Het is een lokale specialiteit. Zeker proeven dus!

Traditionele vissersbootjes

‘s Avonds stond er nog een verrassing op het programma. Toen we om 19u30 verzamelden in de lobby van het hotel bleken we niet met de bus naar het restaurant te gaan maar mochten we inschepen in één van de traditionele vissersbootjes. Aan boord klonken we met een glaasje bubbels en onder een sterrenhemel op het fijne gezelschap en de Portugese vriendelijkheid.

Boottocht Aveiro (2)

Boottocht Aveiro (1)

De bestemming was het, volgens TripAdvisor, zevende beste restaurant van Portugal. Hun specialiteit is kabeljauw. Helaas stond voor ons geen vis op de menu en kan ik dus niet bevestigen of het waar is wat ze zeggen.

Stadsverkenning

Aveiro (6)

Na een verkwikkende nachtrust en een uitgebreid ontbijt trokken we opnieuw de stad in. Deze keer liepen we door de oudere wijken aan de overkant van het water om de authentieke gevels met tegels en ijzerwerk te bewonderen. Enkele belangrijke huizen hebben op de grond een metalen bordje met daarop hun (vroegere) functie.

Aveiro (2)

Aveiro (5)

Aveiro (4)

Aveiro’s Museum

Aveiro (7)

Ook een bezoekje waard is Aveiro’s Museum. Deel van het museum is het oude convent waar de afbeeldingen op de tegels verwijzen naar de mythologie. Diana is één van de hoofdfiguren. Het is opvallend dat in dit oude klooster geen katholieke afbeeldingen teruggevonden zijn.

Aveiro (8)

Op de foto zie je ook de kantine van de nonnen. Zij moesten in absolute stilte eten. Hoewel dit 17e eeuwse kunstwerken zijn, is vooral gebruik gemaakt van de blauwe kleur die kenmerkend is voor de 18e eeuw. De tegels uit de 17e eeuw waren veel kleurrijker met ook geel en groen en nog andere kleuren.

Aveiro (9)

In de kapel vind je wel religieuze afbeeldingen op de tegels. Verder is er vooral veel goudwerk gebruikt voor de versiering. Zowel de tegels als de schilderijen dateren uit 1729 en zijn van de hand van Manuel Ferreira de Sousa. Het leven van prinses Santa Joana staat hier centraal. Ze is de patroonheilige van Aveiro. Haar sterfdag is nog steeds een vakantiedag voor de hele stad!

Aveiro (12)

Aveiro (10)

Dit schilderij van de Madonna met de blote boobie komt uit Brugge! Het is één van de enige schilderijen met een blote Madonna op. Wat later verbood de kerk dergelijke afbeeldingen en werden heel wat dergelijke schilderijen vernield. Ik vermoed dat Instagram deze foto tegenwoordig ook niet zou accepteren.

Als extraatje kregen we nog een rondleiding in de catacomben waar de collectie die niet tentoongesteld is, bewaard wordt. Ze zijn nog volop bezig met de inventaris. De Moorse tegels (zie foto) zijn iets dikker en er is gebruik gemaakt van een andere techniek. Een bezoek aan de kelder kan ook voor bezoekers, in groepjes van max.5.

Aveiro (14)

Hippe buurt

Aveiro (1)

Als je nog wat tijd over hebt, kan je ook even rondwandelen in de buurt van de vissersmarkt. De kleine, kleurrijke huisjes en de vissersboten zorgen voor een aparte sfeer. Het is één van de opkomende wijken in Aveiro en er zijn leuke koffiehuisjes te vinden met gezellige binnentuintjes.

Hoteltip: Wij overnachtten in Hotel Moliceiro. Dit boetiek-hotel heeft elke kamer anders ingericht. Ik had een mooie zwart-wit kamer, helemaal mijn stijl! Andere kamers hadden bv een New York-thema waarbij zelfs het vuilnisbakje in de badkamer was aangepast! Hotel Moliceiro ligt aan het water, niet ver van het toerismekantoor.

Hotel Moliciero - Aveiro

Ook volgende keer zetten we onze reis in Centraal-Portugal nog wat verder. Je hebt nog het reisverhaal en -tips van universiteitsstad Coimbra, literaire stad Obidos en kuststadje Peniche te goed!

Met dank aan Toerisme Portugal.

Affiliate

20 november 2016
/