Browsing Category:

Life is better at the beach

Zeewieren- en duinenkruidenwandeling met de #seaweedchef

Zeewier- en duinenkruidenwandeling met de seaweedchef

Als kind van de zee en duiker ben ik nieuwsgierig naar alles wat zich op en rond de zee afspeelt. Tijdens duiken in de Noordzee en in Zeeland zie je de zeewieren ook onderwater. Ik herinner me een driftduik in Scapa Flow waar we tussen de metershoge kelpen zwommen. Indrukwekkend!

Je moet geen duiker zijn om zeewier te zien. Als je na een storm gaat strandjutten zie je vaak aangespoeld blaasjeswier. Dankzij de #seaweedchef weet ik nu dat dit eigenlijk perfect eetbaar is. En ook in de duinen valt heel wat interessants te plukken.

Zeewier- en duinenkruidenwandeling met de seaweedchef

Ik durf wel eens experimenteren in de keuken. Sinds Delhaize een sushi-standje heeft in de winkel aan het Hazegras, ben ik een sushi-lover. Ik waagde me zelfs al aan het zelf maken van sushi. Leuk om doen! Een zeewierenwandeling met #seaweedchef Donald Deschagt leek echt iets voor mij en voor Living by the Sea.

Duinenkruiden

Hoewel ik me dus vooral ingeschreven had voor het zeewiergedeelte, vond ik het enorm leerrijk om met de #seaweedchef door de duinen te wandelen. Voorheen waren dit voor mij ‘de duinen’. Voortaan zal ik ook een paar struiken en kruiden herkennen. De interesse is gewekt. Ik wil hier zeker nog meer over te weten komen.

Dennenolie

Seaweedchef Donals legt uit hoe je dennenolie kan maken.

We waren nog maar goed vertrokken of we kregen al een eerste tip. Wist je dat je makkelijk zelf lekkere dennenolie kan maken? Verwarm de olie tot 30 graden, doe er de dennennaalden bij en bewaar in een goed afgesloten weckpot. Bewaren in een donkere ruimte. Ik moet het zelf nog proberen maar klinkt veelbelovend.

Duinpostelein

Duinpostelein

Wie duinpostelein in zijn gerechten wil verwerken, moet nu naar de duinen. Dit duinenkruid is nu plukklaar. Je herkent het kruid aan de witte bloemetjes.

Wilde kervel & rucola

Wilde kervel en duinpostelein

Het tempo van de wandeling lag vrij hoog. Ik heb zeker niet van alle getoonde kruiden een foto kunnen nemen, laat staan dat ik het allemaal kon noteren. Dat die gele bloemen die we vroeger ook in onze tuin hadden geen onkruid zijn maar wilde rucola ga ik nooit meer vergeten. Zoveel spijt dat ik dat toen niet wist want ik ben wel fan van rucola. Ideaal om rucolapesto van te maken. Goed om weten: wilde rucola smaakt pittiger.

wilde rucola

Ik leerde ook nog dat madeliefjes eetbaar zijn, dat duizendblad smaakt als postelein en erg gezond is, dat je aan het naaktstrand wilde venkel kan vinden en dat in de duinen ook bieslook en bosuitjes groeien.

Hoogwater

De week voor de wandeling had ik nog een mailtje gestuurd met de vraag of laarzen nodig waren. Domme vraag, zo bleek want we wandelden vooral op het duinenpad. Toen we aan het strand kwamen bleek ook dat we niet naar de golfbrekers konden. Aan de geluiden in de groep te horen was ik niet de enige die teleurgesteld was. Beetje jammer dat hier bij het inplannen van de wandelingen geen rekening mee gehouden wordt.

Tip: kijk voor je inschrijft zelf even of het wel laagwater is tijdens de wandeling.

Zeewieren

‘t Is niet omdat we geen wieren en algen op de golfbrekers konden gaan bekijken dat we geen uitleg over zeewieren en zeegroenten kregen. Zeegroenten zoals lamsoor en zeekraal groeien op de rotsblokken aan de kust, zeewieren vind je dieper in zee. Er zijn ruim 9000 verschillende soorten wier wereldwijd, ingedeeld in 3 families: groen-, bruin- en roodwieren. Die kleuren zijn relatief want wieren met een bruine kleur worden groen als je ze kookt. Als je ze droogt krijgen ze een donkerbruine tot zwarte kleur.

Denk je “jakkes zeewier” eten? Think again, je eet waarschijnlijk regelmatig zeewier zonder dat je het weet. Zeewier is een prima bindmiddel. Denk maar aan agar agar, de plantaardige variant van gelatine.

Zeewier pluk je niet maar knip je af. Wakame kan je nu in Zeebrugge vinden. Op de golfbrekers, in de Spuikom en ook aan Oosteroever kan je zeewier knippen. Ook de wieren die na een storm aanspoelen kan je perfect gebruiken in de keuken.

Zeesla is prima om zout te vervangen (en gezonder!). Je kan makkelijk zelf zeewier drogen: zet je oven op 60 graden en doe het zeewier er minstens 1 uur in tot het droog is. Maal het daarna fijn in de keukenrobot en bewaar het poeder in een afgesloten pot, donker bewaren.

Demo en hapjes seaweedchef

Demo zeewieren en hapjes

Van de duinen ging het naar het restaurant. Daar kreeg de groep nog uitleg over verschillende zeewieren. Het was een vrij grote groep. We waren met 22 (!). Persoonlijk denk ik dat een groep van 10 personen zou bijdragen aan de totale beleving. Of ligt dat vooral aan mijn kleine gestalte?

Zeebanaan

We kregen een paar proevertjes: pure zeewieren en zeegroenten zoals zeebanaan. Het was de eerste keer dat ik zeebanaan at. Zo lekker!

We mochten ook enkele hapjes proeven zoals brood en boter met zeewier, een tapenade met zeewier, gemarineerde zalm, meringue met zeewier (mijn persoonlijke favoriet) en cocosrotjes met zeewier.

cocosrotjes met zeewier

Plukken in het wild?

In Scandinavië heb je het allemansrecht. De natuur is er van iedereen. Maar hoe zit het in België? Wildkamperen mag hier niet. Op heel wat plekken heb je een visvergunning nodig. Mag je zomaar duinenkruiden plukken? In België mag dit. Uiteraard blijf je weg uit beschermd natuurgebied. Vermijd ook plaatsen waar hondjes gepasseerd kunnen zijn en spoel alles grondig!

Ook zeewier knippen mag je in België doen. Ook hier geldt: gebruik je gezond verstand. Wieren in de haven waar het water vervuild kan zijn laat je best. Let wel op: in Nederland is het knippen van zeewier streng verboden. De boetes lopen al snel op tot enkele honderden euros. In (Noord-)Frankrijk mag het wel. Informeer steeds naar de lokale wetgeving.

Praktisch

De wandelingen kunnen gereserveerd worden bij Toerisme Bredene of via de Twins Club in Bredene. De wandeling die ik volgde vertrok aan het Staf Versluys Centrum. Van daar wandelden we door de duinen tot aan het restaurant in de Duinenstraat. Hier stopt de wandeling ook. Goed om weten dat je dus ofwel best met het openbaar vervoer komt of je fiets/wagen ergens tussenin parkeert als je niet heel het stuk wil terug wandelen.

22 april 2019
/

Op ontdekking op Oosteroever

Oosteroever Oostende

Als ik naar mijn geheime plekje in Oostende word gevraagd, dan antwoord ik altijd Oosteroever. Omdat ik me er nog altijd over verbaas hoe weinig mensen, ja ook locals, al eens op Oosteroever geweest zijn. Ik zeg dat altijd een beetje met een dubbel gevoel. Het is net doordat het een geheim plekje is en het er zo rustig is dat ik zo graag op Oosteroever kom. Vertel het dus niet te veel voort ;-)

H. Baelskaar - Oosteroever Oostende

Oosteroever dompelt je onder in de maritieme sfeer. Het is een beetje een ruw kantje van Oostende. Het havengebied doet je nostalgisch worden. Tegelijk is de toekomst vlakbij. Het doet me wat denken aan Buenos Aires waar in een stuk van de oude haven moderne appartementen verrezen. Ik ben er nog niet helemaal uit wat ik van die appartementen vind. Mocht ik het budget hebben om zo’n appartement met zwembad met zicht op zee te hebben, zou ik niet nee zeggen. Tegelijk vind ik het ook jammer dat dit unieke stadsdeel zo vervreemd van zijn oorspronkelijke samenleving.

Gratis overzetboot

Met de gratis overzetboot sta je zo van het centrum aan de overkant van de havengeul. Oosteroever is een speciale plek: je bent zo dicht bij het bruisende stadscentrum en toch overvalt de rust je meteen. Hier zie je een heel ander gezicht van Oostende. Bovendien is zo’n boottochtje, hoe kort ook, altijd een belevenis. Je ziet de stad en de haven vanuit een andere hoek. Je voelt de wind door je haren en proeft het zilte zout van het opstuivend zeewater. Het lijkt wel of alle zorgen uit je hoofd worden geblazen en tegen dat je aan de overkant weer van boord gaat, ben je een ander mens.

Overzetboot - Oosteroever Oostende

Tip: geen zin om parkeerplek te zoeken in het centrum? Parkeer dan (gratis) op Oosteroever en laat de overzet je naar het centrum brengen.

De Vuurtorenwijk

De Oosteroever behoort tot de Vuurtorenwijk of Opex. Opex staat voor Ostende Phare et Extension, een maatschappij die eind 19e eeuw instond voor de ontwikkeling van deze nieuwe wijk. Tijdens het Beleg van Oostende (1601-1604) was Oosteroever de uitvalsbasis voor de belegeraars die zo de bevoorrading van de stad probeerden te verhinderen. De schorre die ontstond kreeg de naam Lissemores (of Liefkemores) en werd later door Bredene gedeeltelijk ingedijkt. Pas eind 19e eeuw werd Oesteroever onderdeel van Oostende en ontwikkelde dit stadsdeel zich in sneltempo.

Fort Napoleon

Napoleon liet in 1811 op Oosteroever een indrukwekkend fort bouwen, omdat hij vreesde voor een Engelse aanval. Het fort kreeg de naam Fort Napoleon. Tijdens de wereldoorlogen deed het fort ook dienst als militaire burcht.

Fort Napoleon Oosteroever Oostende

Momenteel zijn ze het Fort Napoleon aan het renoveren maar het is de bedoeling dat het Fort, met het museum en restaurant binnenkort weer openen. Er zijn regelmatig interessante en educatieve tentoonstellingen, ook voor kinderen. De heropening is verwacht zomer 2019.

Tip: ga zeker eens naar het dakterras om van het uitzicht te genieten!

Oorlogsverleden

Bij de Halve Maan kan je de enige nog bewaarde Flaksite van België vinden. Deze zware bunkers dienden voor luchtafweergeschut. Andere bouwwerken uit de Tweede Wereldoorlog zijn o.a. de batterijen Hundius en De Halve Maan. Deze maakten deel uit van de Duitse kustverdediging Atlantikwall (1942-1944).

Helling - Oosteroever Oostende

Vlakbij de aanlegsteiger van de overzetboot vind je een betonnen helling. Hier losten en laadden ze de militaire schepen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Aan de Halve Maan staat ook nog een bouwvallige controlepost uit de Koude Oorlog.

Controlepost Koude Oorlog Halve Maan - Oosteroever Oostende

Maritiem erfgoed

Slipway

De slipway is een indrukwekkend bouwwerk om de schepen op het droge te trekken voor onderhoud, herstellingen,… Dit stukje maritiem erfgoed is uniek in zijn soort. Er is slechts 1 andere bewaard gebleven en dit in Canada.

Slipway - Oosteroever Oostende

Naast de slipway vind je een klein gebouw. Dit is de machinekamer. Door het raam kan je de tandwielen zien. Beide slipways zijn momenteel buiten werking maar het zou de bedoeling zijn de ene wel te laten herstellen. In 2012 knapte een kabel waardoor de O.33 Marbi, het schip dat ze op het droge wilden trekken, omviel en de structuur beschadigde.

Slipway - Oosteroever Oostende

0.225 Siol

Naast de slipway kan je nog een stukje uniek maritiem erfgoed vinden. De Siol is een houten garnaalvaartuig, gebouwd in 1957. Tot 2005 voer het op zee. Eigenaar Willy Versluys hoopt het schip een definitieve plek te kunnen geven op Oosteroever. De slipway zou een van de mogelijke plaatsen zijn.

De Lange Nelle

Oosteroever - Lange Nelle

Over de Lange Nelle, zoals de Oostendse vuurtoren genoemd wordt, zou ik een apart artikel kunnen schrijven. De Lange Nelle is de 4e vuurtoren van Oostende en de 3e die op deze plaats staat. De eerste vuurtoren kreeg de naam Vierboete en stond aan de andere kant van de havengeul, waar nu het kunstwerk van Arne Quinze staat.

De lichten van de Lange Nelle zijn tot 50 km ver te zien. De vuurtoren is 70 meter hoog en telt 324 trappen. Voor wie de vuurtoren graag wil bezoeken, is het goed om weten dat dit enkel bij speciale gelegenheden en onder begeleiding kan. De vuurtoren werkt nog steeds en is voor veel Oostendenaars een teken van ‘thuis’.

HMS Vindictive

HMS Vindictive

Een van de redenen waarom ik hou van wrakduiken in de Noordzee is omdat deze wrakken stuk voor stuk een verhaal te vertellen hebben. Het gaat om echte geschiedenis. Het zijn wrakken met een ziel. Helemaal anders dan de wrakken die ze in het buitenland, vlak bij de toeristenresorts afzinken voor de duikers.

Het verhaal van de HMS Vindictive neemt ons mee naar de nacht van 9 op 10 mei 1918. De Britten probeerden met de HMS Vindictive de havenuitgang te blokkeren voor de Duitse onderzeeboten zodat ze niet naar de Noordzee konden varen. Het schip werd daartoe afgezonken in de havengeul. Hierbij vielen 8 doden, 10 vermisten en heel wat gewonden.

De boeg werd later geborgen en kreeg in 2013 een nieuwe plek op de nieuwe Oostelijke Strekdam. Die strekdammen zijn trouwens indrukwekkend om op te wandelen. Je wandelt letterlijk midden in zee. Een van mijn favoriete plekken in Oostende!

Offshore industrie

Oosteroever bruist van de bedrijvigheid. Het is een belangrijk centrum in het uitbouwen van de windmolenparken op zee. De windmolens worden er geproduceerd en gemonteerd. De Belgen hebben wereldwijd aanzien als het op offshore windturbines aankomt. In de haven zie je het platform Vole au vent regelmatig opduiken. Deze 4 grote palen worden in de zeebodem verankerd zodat een tijdelijk platform ontstaat en de kraan stabiel staat. De offshore industrie zorgt voor heel wat banen in de Oostendse regio en is een belangrijke troef voor de haven.

Vuurtorenwandeling

Zin gekregen om Oosteroever te ontdekken? Er worden regelmatig (gratis) begeleide wandelingen georganiseerd. Ik volgde zelf de vuurtorenwandeling en leerde heel wat bij over de geschiedenis en de toekomst van Oosteroever. Ik koester Oesteroever nu nog meer!

Niet te missen adresjes op Oosteroever

Phare East - Oosteroever Oostende

Met de bouw van de nieuwe appartementen, kreeg Oosteroever er ook een paar nieuwe adresjes bij. Ik lijst ze, samen met de klassiekers, graag even voor je op.

  • STORM – gastronomisch restaurant van topchef Michiel Rabaey en Nathalie Hiele.
  • Marina – Italiaans restaurant dat na 45 jaar op de Albert I promenade verhuisde naar de H. Baelskaai.
  • Jolly Sailor – zeker proberen: fish & chips
  • The Sailor – nog een echt bruin visserscafé
  • Phare East – de enige strandbar in Oostende die het hele jaar door open is. Ideaal om even uit te rusten na je strandwandeling.
  • Kabine – deze concept store uit Koksijde strijkt vanaf juni 2019 ook neer op Oosteroever.

Oorspronkelijk bericht: 30 mei 2018, laatste update: 10 april 2019

10 april 2019
/

Eneco Clean Beach Cup

Eneco Clean Beach Cup - strandopruimactie

Vandaag deed ik voor het eerst mee aan de opruimactie in het kader van de Eneco Clean Beach Cup. Hoe vaak ik al Beach Clean Up geschreven of gezegd heb i.p.v. Clean Beach Cup? Ontelbaar. Vast even vaak als we vandaag sigarettenpeuken opgeraapt hebben. Met een grijper, uiteraard. Smetvrees en al.

Vol enthousiasme had ik ons ingeschreven. Als ik op het strand ga wandelen, raap ik ook elke keer alle plastiek en afval op die ik tegen kom. ‘t Is niet omdat de kinderen deze zomer tussen de hondenpipi moeten spelen (kleine ergernis) dat we hen niet moeten leren dat afval niet op het strand thuishoort. Zo’n strandopruimactie was dus ideaal om het petekindje wat milieubewustzijn bij te brengen.

Vieze sigarettenpeuken

Hij nam zijn taak erg serieus. Al op de zeedijk wees hij elke sigarettenpeuk aan. De eerste peuken duurde het even voor hij de handigheid had om de peuk met zijn grijper te grijpen en in de zak te doen maar hij kreeg (helaas) alle gelegenheid om te oefenen en na een tiental peuken was hij er helemaal mee weg. De sigarettengeur uit onze vuilniszak was ‘zum kotsen’.

Sigarettenpeuk op het strand

Aan het Thermae Palace kwam een jongeheer in kostuum zijn peuk in onze zak gooien. “Dan moet je die al niet meer oprapen”, zei hij. Ik vroeg hem stout wat hij anders zou doen. “Ah ja, dan gooide ik die op de grond en moest iemand anders het maar oprapen”, kreeg ik als antwoord. Toen ik hem er fijntjes op wees dat er amper 5 meter verder een vuilnisbak stond, antwoordde hij verbaasd: “Ah, staat daar een vuilnisbak?”. Om triest van te worden, toch?!

Hoe het nog beter kan

Vrolijk word je niet van zo’n strandopruimdag. Het was hartverwarmend om te zien hoeveel volk kwam helpen, dat wel. Hoe gedreven zowel jong als oud aan de slag gingen met hun grijper. Er is nog hoop voor de wereld.

Toch wil ik graag ook enkele suggesties doen aan de organisatie. Ik kan het niet helpen maar ik was vandaag vooral teleurgesteld. Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het fantastisch dat dergelijke opruimdagen georganiseerd worden maar:

  • Als je zoiets organiseert, wees dan consequent.
  • Moeten er elk jaar nieuwe (polyester!) fluovestjes gemaakt worden? Ik bracht die van ons terug omdat ik er oprecht van uitging dat ze deze dan hergebruiken. Niet dus. Als er dan toch fluovestjes moeten gemaakt worden, waarom dan niet voor een milieuvriendelijker alternatief kiezen? Ik zocht het even voor je op: “Buitensportmateriaal, leggings, fleeces en truien gemaakt van acryl, polyester, polyamide, spandex of nylon laten tot 700.000 microvezels per wasbeurt los. En eens ze in het water terechtkomen, is het is moeilijk om ze er weer uit te filteren.”
  • In hetzelfde rijtje: iedereen kreeg een grote plastic vuilniszak. Voor iedereen een nieuwe, vers van de rol gescheurd. Ten eerste waren die zakken voor de meeste mensen veel te groot en leverde de vuilniszak als verpakking op zich al evenveel of meer afval op dan het verzamelde afval. Om nog van de verkwisting van grondstoffen te zwijgen. Kleinere zakjes, misschien uit een gerecycleerd of milieuvriendelijker materiaal, leken me een beter alternatief. De binnengebrachte zakken werden toegebonden en zo bewaard. Waarom niet de inhoud in een container gieten en de lege vuilniszakken hergebruiken? Misschien deden ze dat achteraf en heb ik dat niet gezien. Ik hoop het.
  • Een beetje uitleg voor de deelnemers zou wel goed zijn. Ik zag mensen hun zakje enthousiast vullen met zeewier, zeeschuim (skelet van de zeekat wat ze ook in vogelkooien hangen), eikapsels van de wulk en andere natuurlijke aanspoelsels. Dat is natuurlijk niet de bedoeling. Die natuurproducten mogen gewoon blijven liggen.
  • Elke deelnemer kreeg een goodie bag: een handige katoenentas die hier vaak hergebruikt zal worden, milieuvriendelijk afwasmiddel,… Een leuke attentie. Alleen mis ik ook hier consequentie. In de goodiebag zit namelijk ook een flyer voor een foodbox. Niet echt een zero waste verhaal. Nog meer zero waste tips voor de organisatie.

Toen ik onze vuilniszak terug naar het startpunt in de surfclub bracht, passeerde ik weer langs de dijk waar ondertussen alweer een tiental sigarettenpeuken lagen. Dweilen met de kraan open. Ik snap niet waarom niet iedereen zijn eigen vuiligheid opruimt. Het motiveert me om nog beter mijn best te doen om zo zero waste mogelijk te leven. Als een soort anti-gif.

24 maart 2019
/

De Grote Schelpenteldag

De Grote Schelpenteldag

Vandaag was het voor de tweede keer De Grote Schelpenteldag. Stevige wind kon ons niet deren. Goed ingeduffeld trokken we naar Oosteroever om mee te helpen schelpen te tellen. Samen met tientallen andere wetenschappers-voor-een-dag zouden we schelpen rapen, determineren en tellen. Je kon in zowat elke badplaats schelpen tellen. Wij bleven in Oostende.

De Grote Schelpenteldag

Aan de vloedlijn

Aan het infopunt kregen we uitleg over wat precies van ons verwacht werd. Ze gaven ons een draagtas mee en stuurden ons naar de vloedlijn. Hier verzamelden we volgens een bepaalde methodologie 100 schelpen. Laat je niet afschrikken door het woord methodologie. Je markeert een middelpunt en gaat dan spiraalgewijs alle schelpen die je er rond vindt verzamelen in je tasje (of emmertje als je zo voorzienig was om dit mee te brengen).

De wind speelde ons een beetje parten en het was af en toe omdraaien om geen zand in je gezicht te krijgen. Toch bleven jong & oud dapper verder rapen en tellen tot ze 100 schelpen verzameld hadden.

Schelpenzoekkaart

Met 100 schelpen in onze draagtas, keerden we terug naar het infopunt. Hier sorteerden we de buit soort per soort. De mosselschelpen en de kokkels waren het makkelijkste. Ook de zaagjes en de nonnetjes haalde ik er vlot uit. We vonden ook een paar specialere zoals de Amerikaanse boormossel. Hier vind je enkele van de meest voorkomende schelpensoorten van de Belgische kust.

De Grote Schelpenteldag

Mijn schoonbroer had zelfs een schelp gevonden die niet op de schelpenzoekkaart stond! Ik had zelf nooit eerder zo’n schelp gezien. Het leek wel een kruising tussen een kokkel en een halfgeknotte strandschelp. De aanwezige mariene bioloog wist ons te vertellen dat het om een Japanse tapijtschelp ging. Deze schelp duikt pas de jongste jaren bij ons aan de kust op. Aan het Klein Strand zou een kolonie te vinden zijn maar het was de eerste melding op Oosteroever!

De Grote Schelpenteldag - Japanse tapijtschelp

Het was een plezante middag. In totaal hielpen zo’n 800 mensen 50.000 schelpen determineren en tellen. Voor de wetenschappers is de schelpenteldag van groot belang om meer te weten te komen over klimaatverandering, milieuvervuiling en biodiversiteit. De wetenschappers verwerken alle gegevens nu en geven daarna de resultaten. Ik ben benieuwd. Volgend jaar zijn we er alvast weer bij!

16 maart 2019
/

Wondere Onderwaterwereld: de pieterman

Van zodra het zeewater wat warmer wordt, hoor je in de media waarschuwingen voor de strandgangers. Niet alleen voor de kwallen maar ook voor de pieterman. Dit kleine venijnige visje heeft giftige stekels. Ze verstoppen zich in het zand, in ondiep water, en achteloze pootjebaders trappen er per ongeluk op. Zeker bij laagwater is het risico hoger. Toen ik laatst ging garnaalkruien hadden we een paar pietermannen in ons net. Gelukkig hadden we het op tijd gezien want een steek van dit kleine visje doet ongelooflijk veel pijn.

Pieterman

De kleine pieterman

Een pieterman is een baarsachtige. De zandkleurige visjes kunnen 10 tot 18 cm lang worden. Ze komen voor in de Atlantische Oceaan, de Middellandse zee en de Noordzee. Ze houden vooral van wat warmer water. Door de giftige stekels op hun eerste rugvin, mogen ze zich tot een van de giftigste dieren van Europa rekenen. Toch is een steek van de pieterman slechts zelden ook dodelijk voor de mens. Een steek kan wel erg pijnlijk zijn en zelfs weken aanhouden als je de wonde niet snel genoeg behandeld.

De grote pieterman leeft wat dieper in zee. Toen ik zee ging duiken, zag ik wel eens eentje. Vissers kunnen de grote pieterman ook vangen in hun netten. Bij het zeehengelen ving ik ooit eens een pieterman. Gelukkig was de schipper alert en hielp hij me het visje te bevrijden. Pieterman kan ook gegeten worden.

Pieterman

Wat doen bij een steek van de pieterman?

Gestoken door een pieterman? Geen paniek! Spoel de plaats waar je gestoken bent overvloedig met water zodat je zoveel mogelijk van het gif wegspoelt. Zorg dat je de gestoken plek zo snel mogelijk gedurende een 20-tal minuten in zo heet mogelijk water steekt. Let wel op dat je niet verbrandt! Door te verwarmen tot minstens 40°C breekt het giftige eiwit af en vermindert/verdwijnt de pijn. Dit kan eventueel ook door een haardroger op die plek te richten. Reageer je allergisch op de steek en/of zwelt het lichaamsdeel waarin je gestoken bent gigantisch op, dan kan je best een dokter raadplegen.

Je herkent een steek aan de 3 punten, veroorzaakt door de stekels. Een steek van de pieterman kan zo pijnlijk zijn dat je je misselijk voelt. De plek zal al gauw rood zien, brandend aanvoelen en een beetje zwellen. Je kan ook tintelingen voelen. Een pijnstiller zal de pijn verzachten. Tot slot, ben je nog in orde met je tetanusvaccinatie? Die is 10 jaar geldig. In de meeste middelbare scholen wordt dit vaccin nog eens herhaald bij de 16-jarige leerlingen. Zelf liet ik de spuit nog eens zetten toen ik 26 was. Doe me er dus aan denken dat ik, nu ik 36 ben, ik binnenkort nog eens een afspraak bij de dokter maak hiervoor.

25 augustus 2018
/

De Sea King – icoon van de Belgische kust

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Zowat iedereen die aan de kust woont, heeft iets met de Sea Kings. De reddingshelikopters van het 40ste smaldeel vliegen regelmatig boven onze kustgemeentes en het hinterland. Met de tv-reeks Windkracht 10 steeg de populariteit van de Sea King nog meer. Het zal vast een geromantiseerd beeld zijn maar dankzij die serie kunnen we ons beter voorstellen hoe het er op de Basis Koksijde aan toe gaat. VRT NU heeft de reeks deze zomer trouwens opnieuw online gezet. Oh nostalgie! Ik bleek de meeste verhaallijnen al vergeten te zijn. Een bingewatch-sessie later ben ik weer helemaal into Windkracht 10.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Zowat iedereen die de reeks bekeken heeft zal minstens een seconde gedroomd hebben hoe het zou zijn om zelf in zo’n flight suit rond te lopen en wing ops of, waarom niet, helicopterpiloot te zijn. Zoveel jaar later klinkt ‘Pilot has control’, ‘Winching down, winching up’ en ‘Ready in the back’ nog steeds erg vertrouwd. Ik kan me niet voorstellen dat er vandaag de dag nog zo’n reeks gemaakt zou worden. Daarvoor is er bij de VRT en bij het leger wellicht te veel veranderd op budgettair vlak, vermoed ik.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Tijden veranderen. Ook in de lucht. Het zijn de laatste maanden dat de Sea Kings vliegen. Het maakt elke keer dat de Sea King voorbij vliegt extra speciaal. De geruchten gaan dat de basis in Koksijde helemaal zou verdwijnen. Ik hoop van harte dat dit niet klopt.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

De benaming Sea King is zo ingeburgerd. Ik zie ons nog niet rap roepen: “Kijk de NH-90 is daar!”. Ook aan het uiterlijk zal het wennen zijn. Die rode neus is zo herkenbaar! En de helicopters konden ook geen passender naam krijgen dan Sea King. Ik denk dat het voor mij, en voor vele anderen altijd nog een beetje de Sea King zal blijven. Als duiker heb je een extra speciale band met de Sea King. Je hoopt uiteraard dat je hen nooit nodig hebt! Ik ken helaas ook wel enkele duikers die hun leven aan die mannen (en vrouwen) van het 40ste te danken hebben.

Open door B.Koksijde

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Gisteren was het opendeur op de luchtmachtbasis in Koksijde. Naast de Sea Kings kon je ook hun opvolgers de NH-90 en nog enkele andere helicopters, knappe piloten, een C-130, een passage van twee F-16’s en een demonstratie van de Red Devils bewonderen. Ik ben normaal niet zo aan helicopters en legertoestanden maar omdat het de laatste keer was met de Sea Kings wou ik dit evenement niet missen.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Het was ook gewoon leuk om eens op de basis te kunnen rondlopen. De toegang herkende ik uit verschillende scenes van Windkracht 10 en, hoewel de opnames van de briefing room wellicht niet in Koksijde opgenomen zullen zijn, bleek de briefing room (waar ‘s avonds voor de loopwedstrijd de kleedkamer voor de dames gevestigd was) qua interieur erg goed op deze uit de reeks.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Runway Run

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Sea King Basis Koksijde 40SQN

In een opwelling had ik me vorige week ingeschreven voor de Runway Run. Tot het laatste moment heb ik getwijfeld of ik wel zou lopen. Ik sukkel sinds december met een achillespeesblessure die op en af gaat. De laatste dagen was het beter maar was het dat risico waard? Aude Audenda zal wel op iets anders slaan maar ik besloot ervoor te gaan.

Sea King Basis Koksijde 40SQN

Ik liep de 5,5 km al bij al vlot uit. Als ze volgend jaar nog een Runway Run organiseren: zeker meedoen! Het is uniek om op de tarmac tussen de helicopters te kunnen lopen. Bovendien is het voor het goede doel. Uiteraard mocht een selfie met de Sea King niet ontbreken. Ik had eigenlijk nog een vuistje willen geven. Je weet wel, zoals Patrick dat in Windkracht 10 altijd deed…

23 augustus 2018
/

Garnaalkruien aan de Belgische kust

Als kind van de zee stond het al lange tijd op mijn bucket list: een keertje gaan garnaalkruien. Ik had er al heel wat over gelezen en was gefascineerd door de garnaalkruiers die je soms bij laagwater in zee ziet gaan. Blij als een kind was ik toen ik een uitnodiging kreeg om eens mee te gaan. Voor dagen en dauw stond ik al op het strand. Ik kreeg zelfs de kans om zelf ook een trek te doen. Ik trok mijn droogpak aan om zeker geen water binnen te krijgen. Mijn research leerde me namelijk dat garnaalkruien niet zonder gevaar was.

Het was een hele belevenis. Je moet het net op eigen kracht vooruit trekken. Ik duwde met mijn volle gewicht tegen het water in. Hoewel het vrij inspannend was, vond ik het ook uitermate ontspannend. Eén met de zee als het ware. En tegelijk tegen de druk van de zee proberen in te gaan. Ik denk niet dat ik me al ooit zo ‘kustbewoner’ gevoeld heb als toen ik aan het garnaalkruien was. De vangst was beperkt maar daar was het me niet echt om te doen. Het echte seizoen voor de garnaalkruiers moet nog beginnen.

Na de trek was het tijd om te sorteren. Ik ken wel wat van het zeeleven en het was interessant om te zien wat we in onze netten hadden. We sorteerden in 2 emmertjes: eentje voor de garnalen, eentje voor de bijvangst die we terug in de zee zouden terugzetten. Het was even oppassen voor de pietermannen. Elke trek zaten er wel een paar in de netten. Verder ook veel kleine platvisjes, enkele zeesterren en heel veel mosselen. Bij mijn laatste trek had ik zelfs een (grote) kwal gevangen!

Garnaalkruien, een unieke belevenis

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Pieterman

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Garnaalkruien

Garnalen koken

Thuis spoelden we de garnalen meteen en brachten we water aan de kook om de garnalen te koken. Het water mag je goed kruiden met veel zout en cayennepeper. Je kan eventueel ook zeewater gebruiken om de garnalen te koken. Als het water kookt, mogen de garnalen er in. Best telkens kleine hoeveelheden. Als de garnalen klaar zijn, drijven ze naar de oppervlakte. Wacht dan nog even en schep ze er uit. Spreid de garnalen op een bakplaat en laat ze (buiten) afkoelen. Eens ze afgekoeld zijn, kan je ze beginnen pellen.

Garnalen koken

Garnalen koken

Garnalen koken

19 augustus 2018
/

DIY: knutselen met schelpen

Soms ben ik in een creatieve bui. Slechts zelden begin ik dan te knutselen. Maar. Het schelpen rapen inspireerde me en leidde tot onderstaande kunstwerkjes. Zoals je ziet is er geen groot kunstenaar aan mij verloren gegaan. Ik denk dat zelfs het gemiddelde kind kan knutselen met schelpen!

Knutselen met schelpen: diertjes maken

Het was kweetniehoelang geleden dat ik nog eens met waterverf aan de slag ging. Ik moest zelfs speciaal verf kopen! Achteraf gezien was waterverf misschien geen goede keuze. Bovendien had ik beter ook geïnvesteerd in fijne stiftjes en fijne penseeltjes. Ach, ik liet mijn creativiteit even de vrije loop en ben best fier op het resultaat :-)

Knutselen met schelpen

Mocht je het niet herkennen: ik maakte een sneeuwman, een lieveheersbeestje, een schildpad, een krab, een octopus, een visje, een euhm hondje en een kwal. Ware het niet dat mijn schelpen ‘op’ waren, ik had misschien nog enkele andere diertjes getekend. Zo zie ik nog mogelijkheden in een katje en een pandabeer. Misschien zelfs een konijn en, als we dan toch bezig zijn, een varken.

Op mijn verlanglijstje staat ook nog een windvanger of mobiel met schelpen. Alleen moet ik daar heel veel schelpen voor rapen.

Andere ideetjes?

Heb jij nog andere ideetjes om te knutselen met schelpen? Of heb je meer teken- en schildertalent en zijn jouw schelpendiertjes beter gelukt? Let me know!

27 juli 2018
/

Het microklimaat van de Belgische kust

Wat. Een. Zomer! We hebben al zoveel stranddagen gehad dat we al eens een dagje durven overslaan. Terwijl we normaal weten dat we moeten pakken wat we kunnen pakken want dat het zo weer gedaan kan zijn. De avonden dat we tot na zonsondergang op het strand bleven zitten zijn ondertussen ontelbaar. Nooit gedacht dat ik het zou zeggen maar een beetje regen zou welkom zijn. De enige druppels die we sinds eind mei kregen droogden bij wijze van spreken al op voor ze de grond raakten. Het is een uitzonderlijk jaar. De zomer van 2018 zal altijd in ons geheugen gegrift staan als die eindeloze zonnige zomer.

Zonsondergang Oostende

Het weer aan de Belgische kust

Jaren heb ik naar Brussel gependeld. Ik merkte het elke keer opnieuw: ik vertrok zonder regenjas in Oostende om in Brussel in een bui terecht te komen. Had het in Brussel de hele dag gemiezerd, dan zag ik tijdens de terugrit de zon in de verte opduiken. Letterlijk en figuurlijk ;-)

Het was voer voor vele discussies met de collega’s daar maar ik blijf bij mijn standpunt: het weer aan de kust is meestal beter. We hebben meer uren zonneschijn, dat is ook met statistieken te bewijzen. We hebben zachtere winters (ook wel koelere zomers maar vaak is dat net een zegen) en minder regen. Ja, we hebben ook af en toe een stevige zeebries maar is dat niet net ideaal om uit te waaien (pun intended)?

Frank en Sabine doen hun best om het weer aan de Belgische kust te vermelden. Toch kijk ik, zeker als watersporter, regelmatig naar het kustweerbericht. Zeker handig als het over de windvoorspellingen gaat.

Microklimaat

Wist je dat we aan zee elk jaar gemiddeld zo’n 200 uur meer zonneschijn krijgen dan elders in het land? Dat we aan de kust een microklimaat hebben is algemeen geweten en aanvaard. De temperatuur van het zeewater zorgt voor zachtere seizoenen. Toch kunnen ook aan de kust nog verschillen voorkomen in het weerbeeld. De ligging ten opzichte van Groot-Brittannië speelt hierin een rol.

Alle kustgemeentes hebben ook webcams waar je het weer in real time kan volgen. Want het is dus niet omdat het regent waar jij woont dat het aan de kust ook zo is!

26 juli 2018
/

Doen op het strand: strandspelletjes

Op het strand is geen tijd om je te vervelen. In zee gaan zwemmen, strandbloemen maken, verstoppertje spelen,… Naast de klassieke strandspelletjes schud je met een beetje creativiteit nog enkele andere spelletjes uit je mouw. Totaal geen inspiratie? Hieronder zet ik je met veel plezier op weg!

Klassieke strandspelen

Beach ball

Strandspelen beach ball

Een variatie op tennis of pingpong maar dan zonder kaatsen, zonder net of zonder tafel, da’s beach ball. Meer dan 2 palletjes en een zacht balletje, liefst in vrolijke kleuren, heb je niet nodig. Het ziet er makkelijk uit maar op het zand kan het toch een goede workout zijn.

Petanque

Strandspelletjes petanque

Petanque had lange tijd een oubollig imago, iets wat je vooral met senioren associeerde. Ondertussen is petanque aan een ware revival bezig en duiken in het buitenland zelfs hippe ‘boulebars’ op. Laat ons eerlijk zijn, op het strand is petanque nooit echt weggeweest! Het principe is eenvoudig: je gooit het kleinste balletje en probeert dan met de grotere ballen zo dicht mogelijk te geraken. Wie zijn bal het dichtst gooit, wint.

Vliegeren

Als er wat wind staat, kan je talrijke kleurrijke vliegers in de lucht zien. Vliegeren heet tegenwoordig kiten. Er zijn papieren en stoffen vliegers en de kites zijn zelfs heuse opblaasbare vliegers. Vliegeren is niet aan te raden op een druk strand. Als kind zag ik ooit een vlieger naar beneden komen, de stok recht op een oudere heer zijn borstkas. Het zag er waarschijnlijk erger uit dan het was maar sindsdien blijf ik toch liever uit de buurt van amateur-vliegeniers.

Frisbee

zachte frisbee

Zowat alle balspelen kunnen ook op het strand. Frisbee dus ook. We kochten in Decathlon deze zachte frisbees. Ideaal als voor kleinere kindjes!

Kubb

Hoewel het spelletje Kubb pas de jongste jaren bij ons opduikt, zou het zijn oorsprong zo’n 5000 jaar geleden bij de Egyptenaren hebben. Via de Romeinen kwam het uiteindelijk bij de Vikingen terecht. In dit Scandinavische draait alles om de blokken en daarna de koning van de tegenpartij zo snel mogelijk omver te gooien. Tip: als je met kleine kindjes wil ‘kubben’ maak het veld dan wat kleiner.

De coureurs

Strandspelletjes de coureurs

Nostalgie! Als kind speelden we uren de Tour de France na op het strand met mini-wielrennertjes. Eerst maakten we een grote berg waar het parcours op uitstippelden. Dat parcours werd in vakjes verdeeld en de renners konden aan de start verschijnen. De dobbelsteen bepaalde hoeveel vakjes de coureur vooruit mocht. Er was uiteraard ook een gele, groene en bolletjestrui.

Met een beetje creativiteit

OXO

OXO

Slaat de verveling toe en heb je geen strandspeelgoed bij? Teken dan een rooster van 3 op 3 in het zand. Meer heb je niet nodig om OXO te spelen. De eerste speler zet een O of een X op het bord, dan de volgende,… De eerste die OXO kan vormen wint. Als variant kan je de ene speler een O laten zetten en de andere speler een X. Wie het eerst 3 op een rij heeft, is gewonnen.

Strandkermis

Zo simpel en toch hadden we er als kind uren plezier mee. We organiseerden onze eigen Vlaamse kermis op het strand. Betalen gebeurde met schelpjes. Een van de simpelste spelletjes was een schelpje gooien in een zeefje. Wie erin kon gooien kreeg 2 schelpjes terug. Een lucratieve bezigheid tot de kindjes wat beter leerden mikken ;)

Welke strandspelen ontbreken nog?

23 juli 2018
/