Browsing Tag:

Texel

Texel: winterse tips voor een weekendje weg

Posted in Europa, Nederland by

Meteen na Jordanië zou ik naar Texel vertrekken. Ik twijfelde. Want ik geef elke bestemming graag mijn volle aandacht. Ik had een beetje schrik dat ik niet zou weten wat te schrijven over Texel na de overweldigende ervaring van Jordanië. Je kan de twee bestemmingen natuurlijk niet vergelijken… Spoiler: mijn vrees bleek onterecht.

Texel (1)

Vanop Schiphol leidde lijn GPS me vlot tot op de overzetboot. Zo grappig om de madam van TomTom voor het eerst te horen zeggen: “Neem de ferry”. De overtocht duurt ongeveer 20 minuutjes. Tijd om even op het dek van het uitzicht te genieten en snel een soepje te eten. Van zodra ik voet zette op Texel wist ik het: man, er zijn veel mooie plekken op de wereld!

Dat gevoel is blijven overheersen. Ook nu nog, als ik vrienden en familie over mijn reisjes van de laatste tijd vertel, voel ik zoveel bewondering voor onze aarde! Ik voel me zo bevoorrecht dat ik al zoveel mooie bestemmingen heb mogen zien en ervaren. Texel is daar zeker een van!

Tien jaar geleden bracht ik al eens een blits-bezoekje aan Texel. Puur werkgerelateerd, met een gigantische kater (na die avond in Amsterdam heb ik nooit nog tequila gedronken!) en buiten Ecomare zag ik toen niets van het eiland. Ik moest dus echt nog wel eens terug. Deze keer had ik 4 volle dagen om van Texel te genieten. Ik slenterde door verschillende dorpjes en bezocht uiteenlopende attracties en restaurants. Ik geef je graag wat inspiratie voor als je zelf ook een korte (winter)vakantie op Texel plant.

Doen in Texel

Museum Kaap Skil

Texel (4)

Dit museum in Oudeschild is een must voor iedereen met interesse in onderwaterarcheologie of als je gewoon nieuwsgierig bent naar hoe het leven op Texel vroeger (en nu) was. Op de eerste verdieping krijg je zicht op de wrakduikers/onderwaterarcheologen. Hoe gaan ze te werk? Welke ‘schatten’ vinden ze? Met een quiz kan je je kennis testen. In de kelder leer je alles over het VOC-schip De Drie Papegaaien.

Texel (5)

De oude huisjes buiten charmeerden me meteen. Ze zijn zo heerlijk levensecht ingericht! Het voelt een beetje alsof je onverwacht op visite gaat. Je gaat gewoon binnen zonder kloppen en komt in een heel andere wereld terecht. De keukentafel staat nog gedekt, de man des huizes ligt te snurken, en af en toe hoor je zelfs protjes (gelukkig zetten ze geen geurmarketing in)! Er ging echt heel wat aandacht naar de details.

Texel (6)

Wat verder neem je plaats in een duikboot en ga je op zoek naar een VOC-wrak. Daarna sta je plots in een viskraampje en moet je er de juiste vis uithalen voor de klanten. Ja, veel musea kunnen nog iets leren van de manier waarop Museum Kaap Skil de bezoekers spelenderwijs kennis laat maken met diverse aspecten van het leven vroeger en nu op Texel.

Uitwaaien

Een zonnig winters weekend nodigt uit voor lange strandwandelingen. Ik genoot van het zonnetje, het ruisen van de zee en de natuur. Halfweg mijn wandeling, rustte ik even uit bij Strandpaal 21. Ik at er een stukje cheesecake met een warme chocomelk. Strandpaal 21 is echt leuk ingericht. Je kan je er tussen de schapenvelletjes voor de houtkachel nestelen om even op te warmen.

Texel (8)

Ik schreef eerder al over de wadexcursie. Dat wadlopen was zo plezant en leerrijk! Na de wadexcursie ging ik lunchen bij Strandpaviljoen Kaap Noord bij De Cocksdorp.

Texel (10)

Woolness

Texel (9)

De Texelaar is zowat het symbool van Texel. Er was een tijd dat de inwoners van Texel zo goed als enkel nog hun schapen hadden. Speciale schapen. Want door de barre weersomstandigheden: veel wind en een hoog zoutgehalte hebben de plaatselijke schapen een dikke wollen vacht. De wol van de Texelaar blijkt heel wat goede eigenschappen te hebben.

Een lokale kunstenares bedacht dat je wolpakkingen kan doen met de wil van de Texelaar. Wellness met wool dus. Het wolbad zou goed zijn voor allerlei lichamelijke klachten en door de lanoline zou je er een zacht velletje van krijgen. Iets wat ik met plezier voor jullie uittestte.

Texel - woolness

Je houdt enkel je lingerie aan en dan pakt de schoonheidsspecialiste je helemaal in de wol in. Door de vette lanoline zou de wol niet kriebelen. Je handen en voeten worden nog extra met lanoline ingesmeerd. Daarna mag je een uurtje in een kribbe gaan liggen en dekken ze je nogmaals toe met een wollen deken. Het lijkt de perfecte setting voor een middagdutje. Helaas, het licht in het toilet was blijven branden en dat maakte een vreselijk geluid. Alsof ze net buiten het hutje de haag aan het scheren waren. Mijn woolness treatment was dus niet zo relaxend maar mijn huid was na afloop wel streelzacht!

Naar de sterren turen

Het deed me spontaan luidop lachen. De week ervoor had de gids in de woestijn ons op de vele sterren aan de hemel gewezen. Het was echter een beetje bewolkt en ik kon er amper een paar tellen. Wat een verschil met toen ik uit mijn raam keek van het hotel en ontelbaar veel sterren aan de hemel zag!

Vuurtoren Texel De Cocksdorp

Vuurtorens spreken altijd tot de verbeelding. Voor zover ik weet zijn er ook niet zoveel vuurtorens die je kan beklimmen. Ik deed het deze zomer eens op Landsort in Zweden. De vuurtoren van Texel was dus pas de tweede vuurtoren die ik bekom. 118 trappen zijn er. Ik heb ze niet zelf geteld maar liet het me graag vertellen door de verantwoordelijke van de vuurtoren. Hij voegde er aan toe dat er 153 treden zijn tot helemaal boven maar dat stuk is enkel voor werknemers toegankelijk.

Speciaal aan deze vuurtoren is dat de nieuwe vuurtoren rond de oude gebouwd is! De oude raakte beschadigd in de oorlog. Op het vierde kan je de kogelsgaten nog zien. De nieuwe optiek bleek te groot dus besloten ze een grotere vuurtoren rond de oude vuurtoren te bouwen zodat ze de nieuwe optiek toch konden gebruiken. De oorspronkelijke vuurtoren dateert van 1864. Na de 118 trappen wacht je een leuke beloning: een prachtig zicht over het hele eiland en de Waddenzee!

Resto-tips Texel

Strandpaviljoen Paal 17

Net als Strandpaal 21 is Strandpaviljoen Paal 17 een leuk adresje, op de grens tussen de duinen en het strand. Ik ben helemaal fan van deze plekjes! Reserveren kan aan te raden zijn, zeker op zonnige weekenddagen!

Restaurant Wambinghe

Dit restaurant ligt in Hotel Greenside in De Koog. Als hapje kreeg ik pompoensoep met pompoen uit de tuin van de receptioniste, met olie van pompoenpitten. Het was de lekkerste en zachtste pompoensoep die ik ooit gegeten heb! Daarna volgden een carpaccio van zeebaars met zeekraal, en als hoofdgerecht tarbot met coquilles, mijn favoriete seafood! Ook al zagen de desserts er heerlijk uit, er was echt geen plaats meer in mijn buik :-)

De bediening in Restaurant Wambinghe was voortreffelijk. En ik was erg gecharmeerd door de lokale producten. Want pompoen uit de tuin van de receptioniste… Lokaler kan haast niet.  Klasse!

De Oude Vismarkt

Texel (2)

Deze viswinkel/restaurant in Oudeschild was de perfecte plek voor een snelle hap. Ik koos voor een Texels trio met gerookte zalm en versgepelde garnaaltjes, voor 7,95 euro en een garnaalkroket. Vergeet zeker ook niet even een kijkje te nemen in de expositieruimte boven het restaurant. Hier leer je meer over het leven van de vissers en de geschiedenis van de visserij. De expositie is gratis toegankelijk en zit echt leuk in elkaar, met video’s met persoonlijke getuigenissen van verschillende leden van een vissersfamilie.

Restaurant ‘t Pakhuus

Restaurant ‘t Pakhuus in de haven van Oudeschild is een echte aanrader. Ik kan hier enkel maar in superlatieven spreken. Het begon al met het hapje. Ze serveren bij het brood (dat nog lichtjes warm had, verser kan dus niet!) zelfgemaakte tonijnsla. Elke keer neem ik het me voor om geen brood meer te eten op restaurant maar dit brood was echt zo onweerstaanbaar lekker!

Daarna was er kreeftenbisque met zeekraal en in Nederland gepelde garnalen van de TX 65, de vissersboot die in de haven van Oudeschild aanmeert. Als hoofdgerecht had ik gegrilde schol met pastinaak, vissaus en schelpdieren. En dan moest het dessert nog komen: het dessert was met aardbeien en witte chocolade en thee-extracten. Overheerlijk!

Slapen

Slapen deed ik als een roosje in Grand Hotel Opduin in De Koog. De slogan van het hotel is: ‘Life is better at the beach’. Laat dat nu ook mijn levensmotto zijn! Ik voelde me er dus meteen thuis. De kamers zijn ruim met leuke designstoelen. Mijn kamer keek uit op de duinen. De zonsondergang kleurde de lucht en ik stond erbij en genoot van het kleurenspektakel.

Texel (7)

Het hotel heeft ook een zwembad en sauna. Daar maakte ik dankbaar gebruik van! Ook pluspunten voor het ontbijt (pannenkoeken en wafeltjes!). In heel wat hotels krijg je mini-glaasjes voor de fruitsap. Erg vervelend want dan moet je midden in je ontbijt terug naar het buffet lopen om aan te vullen. Bij Grand Hotel Opduin kreeg je niet alleen glazen van normaal formaat maar er stonden zelfs karafjes bij zodat je zelfs twee glazen versgeperst fruitsap kon drinken zonder tussentijds te moeten gaan bijtanken! Er was ook cava of champagne beschikbaar.

Het restaurant verdient ook een vermelding. Ik at er lokale Waddenzeegarnalenbisque + garnalencocktail als voorgerecht. Voor het hoofdgerecht koos ik de courgettini met chamignons. Als dessert was er tiramisu.

Ging jij al eens naar één van de Waddeneilanden? Nog tips voor Texel? Deel ze zeker in de comments want ik hoop deze zomer nog eens terug te kunnen gaan!

Met dank aan NBTC en VVV Texel. 

december 10, 2016
/

Wadexcursie: wadlopen op Texel

Wadlopen. Het klinkt best cool en tegelijk mysterieus. Het was zo één van die dingen die op mijn bucket list stonden ook al wist ik niet zo goed wat het precies was. Ik wist dat het op de Waddeneilanden te doen was en ik had al gehoord dat je soms van het ene wad naar het andere kan stappen.

Wadlopen - Texel (1)

Als ik in de weken voor mijn weekendje Texel vertelde dat ik zou gaan wadlopen kreeg ik twee reacties: of ze waren heel enthousiast of ze wisten (ook) niet wat het was. Het eerste geval was plezant voor mij want zo kon ik wat tips ivm kledij enz ontfutselen. In het tweede geval volgde een akward silence want ik kon ook niet echt uitleggen wat het was.

Ook benieuwd geworden naar dat wadlopen? Ik neem je graag mee naar vorige week zaterdag, naar het bijna noordelijkste puntje van Texel, een van de Waddeneilanden van Nederland. Om 11u stond natuurgids Bert De Boer mij (en een tiental Nederlanders) op te wachten voor een wadexcursie.

Kledij voor wadlopen in de herfst

Ik had me op voorhand best druk gemaakt over wat ik aan zou moeten trekken van kledij. Ik wou liefst op alles voorbereid zijn. Ik kocht in Decathlon nieuwe (hoge) regenlaarzen maar ik zag op internet foto’s van wadlopers die tot halfweg hun bovenbeen in het water stonden. En als ik pech had dan zouden we wadlopen op een koude herfstdag. Uiteindelijk bleek het eerder een stralende zonnige herfstdag te zijn. Conclusie: ik was een beetje te goed voorbereid.

Onder mijn hoge laarzen had ik mijn sokken van Fourth Element aangetrokken. Eenerzijds omdat mijn laarzen een maat te groot waren (ik zag liever de zwarte dan de donkerblauwe maar die hadden ze niet meer in mijn maat) en er in de briefing duidelijk stond: nauwaansluitende laarzen, anderzijds omdat deze sokken ook warm blijven als ze nat zijn (stel dat mijn laarzen dan toch niet hoog genoeg zouden zijn…).

Om dezelfde reden trok ik ook mijn broek van Fourth Element aan. Dit is een deel van mijn onderpak als ik duik met een droogpak. In de auto lag ook nog een regenbroek. Als bovenkledij ging ik voor 3 laagjes: een truitje in Merinowol, een fleece (die ik gelukkig last minute nog in de auto liet liggen) en mijn ademende, winddichte en waterproof winterjas. Verder ook nog handsschoenen, sjaal en muts. En mijn zonnebril. Ik zei het al: een beetje overdreven (behalve die zonnebril).

Spoiler: het was zo zalig warm (en je stapt natuurlijk ook het grootste deel van de wadexcursie) dat ik uiteindelijk al snel met open jas rondliep. De muts en de handsschoenen deed ik zelfs niet eens aan :-)

In de zomer volstaat een korte broek trouwens! Je hoeft dan ook geen laarzen aan. Om je voeten te beschermen tegen de (oester)schelpen doe je dan best oude sportschoenen of waterschoenen met stevige zool aan.

In het voor- en najaar zijn die hoge laarzen dus echt wel een must. Twee in onze groep hadden kortere laarsjes aan en zij hadden al snel natte voeten.

Wadexcursie

Wadlopen - Texel (2)

Na een korte inleiding door Bert vertrokken we voor een ruim 2u durende wandeling op het wad. Het wad is de zand- of modderplaat die tussen laag- en hoogwaterniveau zit. Bij eb kan je hier een wadexcursie maken. Op sommige plaatsen is het zelfs mogelijk om van het ene eiland naar het andere te stappen. Wadlopen mag je nooit alleen doen. Het is echt aan te raden om enkel mee te gaan met iemand die de weg zeer goed kent. De zee kan verraderlijk zijn! Elk jaar moet er wel iemand van het wad gered worden omdat het water te snel opkomt of omdat ze vastraken in het slib.

Wadlopen - Texel (3)

Van zodra we op het slibberige deel komen, houdt Bert even halt om ons wat uitleg te geven over de dieren die we op het wad kunnen aantreffen. En dat zijn er heel wat meer dan je op het eerste zicht zou denken. Hij gaat even met zijn hand door het zand en toont ons een wadpier. Deze wadpieren eten zand voor de eencellige beestjes die erin zitten en kunnen tot 20 cm lang worden. Als we wat later door de verrekijker turen, spotten we een zestigtal zeehonden. Zeehonden in de vrije natuur kunnen spotten, het is voor mij één van de plezantste dingen die er zijn!

Ik durf zeggen dat ik best vrij veel weet over het zeeleven maar Bert wist me toch nog heel wat nieuwe zaken bij te brengen. Ik vond het echt superinteressant! Bert weet het bovendien op een zeer onderhoudende manier te brengen. Echt een aanrader!
Zo leerde ik dat de tweekleppers, de kokkels, net onder het zand leven en met hun 2 buisjes gigantische hoeveelheden water zuiveren. Met zijn allen slagen ze erin om al het water van de Waddenzee 1x/maand te filteren.
En wist je dat de 5mm grote wadslak het diertje is waarvan er in de Waddenzee het meeste zitten? Gelukkig maar dat ze zo talrijk zijn want de steltlopers eten ze massaal op. Zo’n 700 stuks per uur, per steltloper!

Wadlopen – techniek

Sta je tijdens de zomermaanden aan onze kust soms ook even stil, voetjes in de zee, wat voor je uit te staren? Je zal vast al gemerkt hebben dat je voeten dan wat wegzakken. Dat gebeurt dus ook als je op het wad staat. Je laarzen zakken weg en zuigen zich vast in de modderige ondergrond.

Levert hilarische momenten op als je je probeert los te wrikken. Bij de ene durft de laars al eens blijven steken. De andere gaat net niet tegen de grond. Maar er zijn dus trucjes om dit wat te vermijden. Ten eerste zijn nauwaansluitende laarzen dus wel een must :-) Verder lukt het beter als je eerst een voorwaartse stap zet ipv je te proberen draaien.

Wadlopen - Texel (4)

Wil je tijdens het stappen wat minder diep zakken, dan kan je de langlauftechniek proberen. Nu is langlaufen (in Zweden, liefst) ook zoiets dat op mijn bucket list staat en ik dus nog nooit gedaan heb en waarvan ik geen idee heb hoe je dat moet doen. Het blijkt een beetje ‘recht vooruit schaatsen’-techniek-achtig te zijn. Ik zou zeggen: gelukkig bestaat er geen beeldmateriaal van mijn pogingen. We hadden in elk geval veel plezier. Na ruim 2 uur bereikten we terug de dijk en zat de wadexcursie er op.

Heb je me de voorbije week gezien, dan is de kans heel groot dat ik je enthousiast over het wadlopen gesproken heb. Ik vond het echt een supertoffe ervaring en ik heb wadlopen meteen bovenaan het lijstje: ‘nog-eens-doen!’ gezet!

Ben jij al eens gaan wadlopen? Was het ook zo leerrijk en plezant?

PS Ik kreeg al een paar keer de vraag naar een tweede Run Blogger Run. En dankzij haar schop onder mijn kont (ze kwam bovendien met een heel leuk idee voor een parcours), kan ik je deze Save-the-date al meegeven: zondag 8 januari 2017 om 10u in Oostende! Meer info volgt hier en inschrijven kan hier. Hopelijk tot dan?!

december 5, 2016
/