Browsing Category:

Europa

Nausicaá, het grootste aquarium van Europa

Posted in Frankrijk by
Nausicaa, het grootste aquarium van Europa

Het grootste aquarium van Europa ligt net over de Franse grens, in Boulogne-sur-Mer. Het was waarschijnlijk zo’n 20 jaar geleden dat ik in Nausicaa geweest was. Deze keer bezochten we enkel het nieuwe gedeelte dat vorig jaar opende en kregen we een rondleiding achter de schermen.

Je moet weten, als jobstudent – en ook de eerste jaren nadat ik afstudeerde – werkte ik als edutainer en aquariste in Sea Life. Rondlopen tussen aquaria was dagelijkse kost voor mij. Het grote bassin waar ik voor onderhoud tussen haaien, tientallen tropische vissen en een tandbaars dook, had een inhoud van 180.000 liter water en was vrij indrukwekkend. Het grootste bassin van Nausicaá heeft zo maar even een inhoud van 10 miljoen liter water (of het equivalent van 4 olympische zwembaden! En ook achter de schermen trok ik grote ogen.

Ik was oprecht onder de indruk van hoe groot alles daar is. Al die jaren had ik me achter aquaria moeten wringen om de dieren eten te geven en de aquaria te onderhouden en hier in Nausicaa was het achter de schermen even luxueus als ervoor. Ik neem jullie graag even mee naar het grootste aquarium van Europa!

Grootste aquarium van Europa

Nausicaa heeft kweekprogramma’s voor zo’n 200 soorten. Bijna alle vissen die ze er hebben zijn in gevangenschap gekweekt. Het is hun streefdoel ervoor te zorgen dat er geen vissen meer in de vrije natuur gevangen moeten worden om verkocht te worden voor aquaria. In 2018 kweekten ze ook 22.000 stukken koraal.

Kwallen

Ook kwallen krijgen er alle ruimte om zich te vermenigvuldigen. Kwallen zijn bijzondere dieren. De meeste kwallen zijn tweeslachtig. Ook de voortplanting van de kwallen zit bijzonder in elkaar. Ze leggen eitjes die bevrucht worden. Hieruit komen larves voort die eerst poliepen worden en uiteindelijk uitgroeien tot kwallen. Als een kwal zijn voortplantingscellen heeft gelost, sterft de kwal.

Tandbaars

In een ander aquarium zat een tandbaars van ruim een meter groot. Deze ‘mérou’ kwam uit het aquarium van Luik maar daar hadden ze er geen plaats meer voor.

Malpelo aquarium

Nausicaa koos voor zijn grootste aquarium voor de bijzondere biotoop van het eiland Malpelo in Colombia. Rond dit eiland is veel stroming wat veel leven met zich meebrengt. Rond het eiland zijn dieptes tot 4000 meter te vinden.

Blikvangers in het grote aquarium zijn enkele rifhaaien, vele honderden tropische vissen zoals pompano’s en roggen. De grootste rog is een (jonge) Manta-rog. De spanwijdte van deze rog is momenteel zo’n 2 meter maar kan tot 8 meter worden. Het aquarium moest ook zo groot zijn omdat het de bedoeling is dat ze met deze soort gaan kweken.

Minpuntje wel: ze hebben deze rog gevangen in de vrije natuur omdat er momenteel nog niet mee gekweekt wordt. De tweede rog bleek ziek bij aankomst en is overleden. Ze hopen snel een nieuwe, tweede rog te hebben. Als duiker had ik het geluk al een paar keer Manta’s te zien in hun natuurlijke habitat. Mijn hart bloedde dan ook een beetje als ik deze Manta zag. Aan de andere kant kunnen ze, dankzij deze rog in gevangenschap, de soort beter bestuderen en heel wat ontdekken over de biotoop in zijn geheel.

Diner with a view

De avond eindigde met een diner. Ooit had ik al eens overnacht ‘in de haaientunnel’ en zwommen de visjes boven me. Zo’n diner met zicht op het grote aquarium heeft ook wel iets. We hadden Nausicaa helemaal voor ons alleen. Met de rustgevende muziek op de achtergrond waren we meteen helemaal zen.

Achter de schermen

Met mijn achtergrond als aquariste was ik misschien wel het meest benieuwd naar het ‘achter de schermen’-gedeelte. Indrukwekkend! Er is minstens evenveel, zo niet meer geïnvesteerd in de infrastructuur achter de schermen als voor de bezoekersbeleving. Het is misschien wat technisch maar zo zie je dat er meer bij komt kijken dan je op het eerste zicht zou denken.

Voederplatform voor haaien en roggen

Het grote bassin heeft verschillende voederspots zodat ze de haaien en manta’s apart kunnen voederen en de dieren beter in de gaten kunnen houden. Dit is ook handig als ze vitamines en eventuele medicatie moeten geven. Ze leren de kleine mantaroggen zelfs aan om in de rij te staan om gevoederd te worden.

De grote manta trainen ze met een target zodat ze hem uiteindelijk tot op de stretcher kunnen krijgen om onderzoeken te kunnen doen. Van haaien is al veel geweten, van mantaroggen niet. Er komt zelfs een buitenlandse marien bioloog 2 maand onderzoek doen in Nausicaa om het zelfbewustzijn van de manta te bestuderen.

Maanlicht

Nausicaa hecht veel belang aan het nabootsen van de natuurlijke omgeving. Dit is van groot belang voor hun kweekprogramma’s. Boven de aquaria zijn LED-lampen gemonteerd die het natuurlijk daglicht en maanlicht nabootsen. Maanlicht triggert namelijk het paargedrag. Onmisbaar als je wil kweken.

Het zeecentrum stelt alles in het werk om zo milieuvriendelijk mogelijk te werk te gaan. Ze hebben 3 tot 8 keer minder verbruik dan andere aquaria.
Ook op andere vlakken doen ze inspanningen. In het restaurant is alles composteerbaar. Composteerbaar materiaal gebruiken is een ding, als het achteraf gewoon in de vuilnisbak belandt, haalt het niet zoveel uit. Daarom laat Nausicaa alles door bedrijf in Calais composteren. Een deel zal als bemesting gebruikt worden, een ander deel om om te zetten in elektriciteit.

Plant room

Toen ze destijds tijdens mijn eerste dag als jobstudent bezig waren over de plant room, dacht ik dat dit een ruimte was waar de plantjes stonden. Bleek het eigenlijk de machinekamer te zijn. Wel die plant room in Nausicaa is enorm indrukwekkend. Boven het grote aquarium is trouwens een soort hefkraan gemonteerd om het transport van de vissen en eventuele werkmaterialen te vergemakkelijken.

Wie thuis een zwembad of een klein aquarium heeft, weet dat er wel wat werk is om het water proper te houden. In Nausicaa houden ze het water zuiver met onder andere een mechanische en een biologische filter. De gefilterde micro-organismes worden dan in andere aquaria gebruikt als voedsel. Verder hebben ze ook een osmose skimmer, zandfilters en UV-lampen.

Food prep

Het eten voor de vissen wordt in een speciale keuken voorbereid. Van zodra de deur openzwaaide, ook van de quarantaineruimtes, kwam de geur me bekend voor. Neen, geen visgeur zoals je misschien vermoedt maar een mengeling van schoonmaakproducten en vitaminepreparaten. De keuken wordt elke dag van boven tot onder geschrobd. Aan de muur hingen alle checklists die de medewerkers dagelijks moeten afwerken en de menu’s voor de verschillende dieren. Tegen de muur stond een medicijnenbakje waar medicatie en vitamines per vis verdeeld worden.

Nausicaa: praktisch

Zin om ook in de wondere onderwaterwereld te duiken? Nausicaa ligt in Boulogne-sur-Mer, op nog geen anderhalf uur rijden van Oostende. De toegangsprijs bedraagt € 25,90, kinderen 3-12 jaar betalen € 19,50. Check de website voor de recentste openingsuren.

Zelf ook een rondleiding achter de schermen volgen? Dat kan! Er zijn dagelijks 3 rondleidingen. Je hebt hier wel een apart ticket voor nodig.

22 april 2019
/

Lente in Oostende (update 2019)

Posted in België, Europa by
Lente in Oostende

Elk jaar kijk ik er naar uit: dat moment waarop de eerste strandcabines verschijnen op het strand. Niets anders kondigt zo hard de start van de lente aan als de ‘kabientjes’ die weer hun plek innemen. Er zit iets hoopvols aan de lente. Ook al laat de zon soms nog een beetje op zich wachten, de lente heeft de troef van het verlangend uitkijken naar de zomer. Een fijn voorproefje als het ware en een welgekomen afwisseling na de lange, koude en donkere winter. Duizend hartjes voor de lente!

Lente in Oostende

Life is better at the beach

Ik ben een kind van de zee. De zee en het strand zet ik elk seizoen als tip. Ook in de winter kan ik echt van de zee en het strand genieten. Vanaf de lente kriebelt het net wat meer. Van zodra de cabine er staat (en anders eigenlijk ook) zitten we tijdens de warmste uren van de dag op het strand. Ik ben in februari zelfs al gaan pootjebaden!

Oostende in de lente

Eneco Beach Clean Up

Nadat we eerder schelpen telden, is het de eerste zondag van de lente tijd om het strand op te ruimen. De Eneco Beach Clean Up kan elk jaar op tientallen vrijwilligers rekenen om het afval van het strand te halen. Inschrijven kan op deze site. Jij komt toch ook?!

Wandelen en fietsen

Wil je in de gezonde buitenlucht vertoeven, van het lentezonnetje genieten en Oostende wat beter leren kennen? Dan zijn er verschillende wandelingen die je kan ondernemen. Hier vind je een overzicht van gratis wandelingen in Oostende. Een aanrader is ook het Groene Lint, een fietstocht die je de stadsrand op een verrassend groene manier leert kennen. Je kan ook de gratis overzetboot nemen voor een wandeling op Oosteroever en of een bezoekje aan Fort Napoleon (terug open vanaf juli 2019).

Fort Napoleon op Oosteroever - Oostende

Bezoeken

Domein Raversyde

Raversyde anno 1465


Dit openluchtmuseum bestaat uit drie delen: een natuurgebied, Raversyde anno 1465 met 3 heropgebouwde vissershuisjes uit de Middeleeuwen en een interactieve tentoonstelling en het pas gerenoveerde Atlantikwall waar je een parcours langs de bunkers en het kanonnengeschut uit de tweede wereldoorlog kan volgen. Uniek is Batterij Aachen, het enige bewaard gebleven stuk van de kustverdedigingslinie uit de eerste wereldoorlog. Op het domein kan je ook het Memoriaal Prins Karel bezoeken. Dankzij de audioguides in de verschillende delen, ontdek je op eigen tempo de geschiedenis van dit stuk Oostende. Ik schreef er hier al over.

De Mercator

Mercator Oostende

Geen typischer stadszicht dan de Mercator. Het voormalig opleidingsschip van de marine keerde, na grondige renovaties, definitief terug naar zijn vaste stek tegenover het stadhuis van Oostende. Ook de binnenkant is grotendeels gerenoveerd. De frissere lentedagen zijn een perfect moment om het verhaal van de Mercator te ontdekken en het museumschip te bezoeken. Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar als ik op het dek van de Mercator sta, begin ik spontaan weg te dromen.

Tip: van 23 t.e.m. 26 mei is het Oostende voor Anker. Tientallen schepen zijn dan te bewonderen in en rond het Mercatordok. Ook in het centrum is heel wat animatie voorzien.

The Crystal Ship

Het street art festival The Crystal Ship is het grootste van Europa in zijn soort. Meer dan 50 kunstenaars toverden de gevels om tot kleurrijke kunstwerken. Ik heb een paar favorieten: de oude visser op Oosteroever, het kunstwerk in negatief in het centrum van Oostende en ook het (oude) zwembad van Oostende vind ik erg geslaagd. Benieuwd welke werken er dit jaar bijkomen! Tijdens de paasvakantie kan je de artiesten trouwens live aan het werk zien.

Omdat het prille lentezonnetje er helaas niet altijd bij is: tips bij regenweer.

Wat is jouw favoriete lente-tip in Oostende?

21 maart 2019
/

Oostende in de winter (update 2018)

Posted in België, Europa by

De kust een bestemming voor de zomer? Kustbewoners weten wel beter! Het is een goed bewaard geheim maar in de wintermaanden is het minstens evengoed vertoeven aan onze kust. Zeker in een stad als Oostende valt altijd ‘vanalles’ te beleven. Actie, rust, cultuur, shoppen… Hier volgen mijn 7 tips voor Oostende in de winter!

Op zoek naar tips voor de zomermaanden? Kijk dan zeker ook even hier.

Oostende in de winter

Winter in het park

Winter in Oostende (3)

Ik was vorig jaar serieus onder de indruk van de nieuwe kerstmarkt van Oostende! Het Leopoldpark biedt je vanaf 30 november en tot het einde van de kerstvakantie echte kerstsfeer! Je kan er schaatsen op de vijver (zelfs als de temperatuur boven het nulpunt zit), even opwarmen in één van de chalets of kerstcadeautjes kopen in een van de kerststalletjes. Natuurlijk mogen ook de glühwein, warme chocomelks en warme wafels niet ontbreken. En lichtjes! Duizenden lichtjes! Voor de kinderen staat er ook een nostalgische draaimolen.

Winter in Oostende (1)

Huis van de Kerstman

Op het Wapenplein kan je het Huis van de Kerstman bezoeken. Tijdens het weekend van 15 december is de échte kerstman uit Rovaniemi (Fins Lapland) aanwezig. Als je nog een foto moet nemen voor je kerstkaartjes: dit is de perfecte plek!

Unieke lichtshow

Ook dit jaar zijn er elke dag 4 lichtshows in de A. Buylstraat. 232.500 lichtjes die op maat van de muziek bewegen: het is niet iets wat je overal ziet. Net als vorig jaar, vind je me minstens een paar keer onder de lichttunnel. Zou Mariah Carey het dit jaar ook gehaald hebben of wordt het een volledig nieuwe mix? (Ik weet het al maar ga hier niets verklappen!)

Billekarren

Billekarren, ja zo noemen wij ‘rijden met een go-cart‘. Allé jong, da’s toch meer iets voor de zomer? Ok, ik geef toe, als het sneeuwt of regent dat het giet, kan je beter niet op een billekar kruipen maar op een zonnige winterdag is er niets leuker dan samen gaan billekarren. Het grote voordeel is de ruimte die je dan op de dijk hebt!

In de zomer is het voor de voetgangers slalommen tussen de go-carts. Verrassend dat er niet meer ongevallen gebeuren… In de wintermaanden kunnen de kinderen (en de groteren, want geef toe, ook als volwassene is dat nog wel een keertje plezant) naar hartenlust met hun wagentjes rijden. Goed ingeduffeld en gaan! Van al dat trappen krijg je vanzelf wel warm. Wij hadden jarenlang de traditie om met nieuwjaarsdag met de familie te gaan billekarren tussen het hoofdgerecht en het dessert :)

Midnight love

Al een paar jaar oud maar nog steeds een aanrader: de Marvin Gaye midnight love digital tour. Ik deed de wandeling op een heldere winteravond. Een heel romantische setting. Met een iPod die je bij de toeristische dienst kan huren trek je Oostende in en passeer je plaatsen die voor Marvin Gaye een speciale betekenis hadden.

Het is in Oostende, op een appartement op de Zeedijk, dat Marvin Gaye Sexual Healing schreef. De digitale wandeling neemt je ook mee naar het pleintje waar Marvin ging basketten. Dat pleintje ligt vlakbij mijn ouderlijk huis.
Oostende heeft op muzikaal vlak meer te bieden dan Arno en Lucy Loes. Ook qua wandelingen en digiwalks heeft Oostende naast Midnight love nog enkele andere toppers in aanbieding.

Stadsmuseum

Elke stad die naam waardig heeft zijn eigen stadsmuseum. Dat van Oostende kreeg een paar jaar geleden een grondige opknapbeurt. Het Stadsmuseum van Oostende heeft een koninklijk tintje. Het is ondergebracht in de koninklijke zomerresidentie waar de eerste Belgische koningin Louise-Marie stierf.

Het museum in de Langestraat biedt een overzicht van de geschiedenis van Oostende en heeft vooral aandacht voor toerisme, visserij, scheepvaart en de haven. Op de eerste verdieping kan je de sterfkamer van koningin Louise-Marie bezoeken.

Knap hoe het museum in het historische gebouw ingepast is. Vooral de authentieke trappenhal is me bijgebleven. Als je denkt dat je alle zalen gedaan hebt, toch nog even de trap naar boven nemen naar de Belvedère. Een interactief filmpje toont je hoe de koningin destijds naar boven werd gehesen om van het (destijds toch, nu helaas volgebouwd) prachtige uitzicht te genieten.

Gratis tot 18 jaar + elke eerste zondag van de maand gratis voor Oostendenaars. Dinsdag gesloten. Meer info ivm toegangsprijzen en openingsuren van Stadsmuseum Oostende.

Shopping

Shoppen kan in Oostende ook op zondag! Voor mij is het heel gewoon dat de winkels ook op zondag open zijn, ik heb het altijd zo geweten. De shoppingstraten in het centrum van Oostende zijn trouwens autovrij! De toffe boetieks lijken de jongste jaren trouwens als paddenstoelen uit de grond te schieten in Oostende!

Een heel ander soort shoppen: garnalen aan de vistrap! De beste periode voor garnalen is trouwens van september tot april. Met andere woorden elke maand waar een R in zit, met het najaar als absolute topperiode. Geen zin om garnalen te pellen maar wel zin in garnaalkroketten? Hier moet je zijn!

Inpakbar

Winter in Oostende - Oostende in de winter

In het Feest- en Cultuurpaleis zit een gezellige inpakbar waar je je eindejaarscadeautjes kan laten inpakken in uniek Oostends cadeaupapier. De service is gratis maar een vrijblijvende gift voor het goede doel (De Warmste Week) wordt zeker geapprecieerd.

Gratis doen!

Niks beter dan een strandwandeling in de winter. Laten we eerlijk zijn, op een zonovergoten dag is het vaak druk op het strand. Het contrast met een heerlijke uitwaai-strandwandeling kan niet groter zijn. Is ook één van de redenen waarom ik echt in Oostende (of aan de kust) wil blijven wonen: het gevoel van elk moment, te voet, naar het strand en de zee te kunnen gaan. Ook al doe ik dat eigenlijk veel minder dan ik het zou willen. Maar het kan. En die gedachte is veel waard.

Die strandwandeling kan je beginnen met de fototentoonstelling onder de gaanderijen. Elke keer opnieuw verrast een prachtige fotoreeks de toevallige voorbijganger. Ze organiseren dit nu al een paar jaar en ik hoop dat ze deze locatie daarvoor blijven inzetten.
Wie eens wat anders wil kan de gratis overzet naar de Oosteroever nemen en voor een wandeling in de duinen rond Fort Napoleon gaan.

Tip voor wie Oostende met de wagen bezoekt: parkeer gratis op Oosteroever en neem de overzet naar het centrum!

Een koffie’tje

Hotel du Parc

Of in mijn geval: een warme chocomelk. Een overzicht van de nieuwste koffiebars vind je hier.

Buiten categorie:

De Zee

Als in ‘Save the best for last’. In 2015 kon je in Oostende De Zee bezoeken. Deze salut d’honneur voor Jan Hoet vond plaats op verschillende plaatsen (waaronder het Mu.Zee) in Oostende. Het leuke nieuws: mijn persoonlijke favoriet is blijven staan! Het is het beeld op het strand voor het Thermae Palace. Elke keer anders. ‘t Is dat ik er meestal al lopend passeer want het zou een mooi project zijn: elke dag een foto van dit beeld maken en dan in een collage of filmpje gieten. Welke creatieveling voelt zich geroepen?

De Zee (1)

Meer Oostende-tips? Hier vind je de ultieme Oostende cityguide!

21 november 2018
/

Roadtrip langs de Westkust van Zweden

Posted in Zweden by

Met de auto naar Zweden. Om verschillende redenen. Omdat ik dan meer kan meebrengen, omdat ik het aantal vluchten die ik neem drastisch probeer te beperken en omdat, met de nieuwe auto, ik dat wel zag zitten. Het plan was om eerst enkele dagen naar Göteborg te gaan en daar ook wat eilandjes voor de kust te verkennen en daarna weer af te zakken naar het zuiden en hier en daar te stoppen. Eindigen deed ik met een paar dagen in Lund en Malmö. Net voor ik de befaamde Öresundsbrug (Sontbrug) weer opreed, passeerde ik nog in de ICA, een Zweedse supermarkt, om mijn koelkast en voorraadkast te vullen met Zweedse producten en zo een stukje Zweden mee naar huis te nemen.

Vanillehartje

Göteborg

Het was de tweede keer dat ik in Göteborg was. In december was ik er ook al een kleine week. Ik schreef daar hier blijkbaar nog niets over (op mijn andere website Take me to Sweden zijn wel al stukjes verschenen en er komen de komende maanden nog meer artikels aan). We reisden toen met de trein van Kopenhagen naar Malmö en vervolgens naar Göteborg om de kerstsfeer op te snuiven. Het stukje over kerst in Kopenhagen vind je hier.

Göteborg is helemaal anders dan Stockholm. Ik kan er niet goed de vinger opleggen. Het water is in Göteborg minstens even aanwezig. Voor de oude stad kijk je op de kaart naar Inom Vallgraven. In december was ik al eens in Kronhusbodaren en daar liep ik nu ook even langs. Verder hield ik het deze keer vooral op de shoppingstraten.

Trädgardsföreningen Göteborg

Ik logeerde in een appartement in de wijk Olskroken, net buiten het centrum met een prachtig zicht op Skansen Lejonet. Mijn dagen vulde ik met slenteren door de stad, naar de sauna in het Jubileumpark bij Frihamnen, picknicken in de botanische tuin Trädgårdsföreningen met het Palmhuis en uitstapjes maken naar andere wijken van Göteborg. De laatste 2 dagen van mijn verblijf in Göteborg koos ik voor het Radisson Blu Riverside Hotel aan de overkant van de Götastroom. Dit hotel heeft een prachtige rooftopbar mét jacuzzi.

Jubileumparken Frihamnen Göteborg

Eriksberg

Göteborg

Haga

Hebbe Lelle in Haga - Göteborg

Haga is mijn favoriete wijk in Göteborg. Zoveel sfeer in de Nya Hagagatan! De oude traditionele huizen met een houten verdiep herbergen leuke winkeltjes en gezellige café’s, perfect voor fika. Ik denk dat ik ondertussen elk fika-adresje in Haga uitgetest heb. ‘s Middags lunchte ik in Sjöbaren. Hun vissoep is overheerlijk en zeer betaalbaar.

Botaniska trädgarden Göteborg

Vlakbij Haga vind je ook de Botanische tuin van Göteborg (zeker het padje van de rocky gardens naar de top volgen voor een prachtig zicht over de stad en zelfs de kust) en Slottskogen met een publieke zoo waar je zeehonden, pinguïns en rendieren kan zien. Op de terugweg stopte ik bij Barabicu, een heerlijk adresje met zonnig terras waar ik smoked salmon at. Het water loopt me alweer in de mond! ‘s Avonds is de buurt rond Långgatorna ook een aanrader. Vorige keer at ik er verrassend lekker in Byns Bistro.

De kust van Göteborg

Archipel Göteborg

Na een bezoekje aan het Volvo-museum reed ik verder naar Lilla Varholmen waar de auto-ferries vertrekken. Ik nam de veerboot naar Hönö en reed vervolgens verder over de bruggen naar Ockerö, Fotö en Halsö. Gewapend met Zweedse tijdschriften en een picknick, zocht ik een afgelegen plekje aan het water waar ik genoot van het uitzicht en zalig nietsdoen. Er komt op Take me to Sweden nog wel een overzichtje van de plekjes waar ik halt hield.

Archipel Göteborg

De archipel van Göteborg bestaat uit zuidelijke en noordelijke eilanden. De zuidelijke eilanden zijn allemaal autovrij. Op Saltholmen zijn grote parkings waar je je wagen kan achterlaten. Van hieruit kan je mee met de ferries naar de respectievelijke eilanden.

Archipel Göteborg

Archipel Göteborg

Archipel Göteborg

Archipel Göteborg

Mölndal

Kvarnbyn Mölndal

Net ten zuiden van Göteborg ligt een klein dorpje wat al lang op mijn bucketlist stond. In Mölndal vind je niet alleen een waterval tussen oude gebouwen (Kvarnbyn), ze mogen ook pronken met het beste stadsmuseum van Europa. In dit stadsmuseum dat in een voormalige sokkenfabriek gelegen is, kan je ook een wandelkaart afhalen om de omgeving te verkennen. 5 km verder ligt Gunnebo Slott, een 17e eeuws kasteel, voor de liefhebbers.

When in Sweden… Ikea!

Call me crazy maar ik ga graag naar Ikea. Zowat mijn hele inboedel komt van de Zweedse meubelgigant. In Zweden ben ik al een paar keer naar een Ikea-vestiging geweest – het is dus niet zo dat ik elke keer als in Zweden ben, ik naar de Ikea ga. Het aanbod is er lichtjes anders dan bij ons. Zo hebben ze in de Zweedse Ikea ook houten botermesjes en kaasschaven. De prijzen variëren ook. In het restaurant serveren ze ietwat andere gerechten. Enfin, wel een keertje plezant dus.

Båstad

Bastad (2)

Bij tennisliefhebbers zal de naam Båstad misschien een belletje doen rinkelen? Toen ik er was, was het Zweedse voetbalelftal er ook net aan het trainen. Båstad is tegelijk een rustig en een mondain kuststadje. De Zweedse prins Carl Philip wordt er regelmatig gespot. De haven is zo pittoresk dat je instant verliefd wordt op de plek.

Bastad (1)

Voor een wandeling op de rotsen tussen zee en land ga je naar Hovs Hallar. Ook Norrviken, een domein met tuinen en een kasteel, is een bezoekje waard. Zo’n 5 km verder vind je Kattvik met een kleine jachthaven en vlakbij een natuurreservaat. Ik huurde een typisch Zweeds huisje in Torekov.

Norrviken

Tylösand

Als tiener had ik bijna alle cd’s van Roxette. Toen ik Zweeds leerde, ontdekte ik ook het Zweedstalige werk van Marie Fredriksson en Per Gessle. Per blijkt ondertussen een hotel te hebben in de regio Halland. En aangezien ik toch in de buurt was… Per heb ik niet gezien maar ik heb wel genoten van mijn verblijf in dit wellness-hotel (met binnen- en buitenzwembad met zicht op de zonsondergang). Het plan was ook het vlakbij gelegen Halmstad te bezoeken maar verder dan shopping in het shoppingcenter Hallarna ben ik niet geraakt. Ach, plannen zijn er om te wijzigen. Zeker als je op roadtrip bent!

Tylösand

Tylösand

Lund

Van Halland ging het weer naar Skåne voor een blij weerzien met Lund. Het was een hete zomer in Zweden. De botanische tuin in Lund bood met zijn vele bomen wat schaduw en was een van de koelste plekjes van de universiteitsstad. Ik passeerde bij het vernieuwde Skissernas Museum en ging naar Hökeriet, een authentieke kruidenier. Via Google Maps zocht ik naar enkele rustige stranden in de buurt waar ik vooral van de stilte en de rust genoot. Kwestie van de batterijen volledig op te laden.

Meer tips voor Lund vind je hier en natuurlijk ook op Take me to Sweden!

Malmö

Turning Torso

Malmöhus

Net als in Lund was ik ook al meerdere keren in Malmö. Ik ken mijn weg er ondertussen al vrij goed maar ontdek regelmatig nog nieuwe adresjes en plekjes. Ik liet me charmeren door de Kärleksgatan, bezocht de Turning Torso en at een (vegetarische) burger bij Max Burgare. Even buiten Malmö – in Ystad – bezocht ik een groot tuincentrum, Åbergs Trädgård & Café. Voor een prachtig zicht op de zonsondergang trok ik naar Ribersborgs Strand waar ik de drone even de lucht instuurde bij Ribersborgs Kallbadhuset.

Ribersborg Kallbadhus bij zonsondergang

Meer tips voor Malmö vind je hier en natuurlijk ook op Take me to Sweden!

Abergs trädgarden Ystad

Roadtrip langs de Westkust van Zweden: praktisch

Roadtrip westkust Zweden - archipel Göteborg

In het doorrijden nam ik de ferry naar Ystad, de stad van Wallander. Ik was hier eerder al eens en bezocht toen ook Ales Stenar (een soort Stonehenge). Deze keer reed ik meteen via de E20 naar Göteborg. Terugkeren deed ik via de brug (kost ongeveer 50 euro). Ik vertrok na de middag in Malmö en was rond 2u ‘s nachts terug thuis. Ik had eigenlijk nog een hotel geboekt in Duitsland om de rit op te splitsen maar toen ik rond 19u aan het hotel was, voelde ik me nog superfit en leek het me wel ok nog even door te rijden. ETA was toen 23u (maar dat is dus zonder pauzes).

The Bridge

Rond 21u belandde ik in een hevige regenbui waarbij je amper nog een hand voor je ogen kon zien. Ik besloot de eerstvolgende afrit te nemen en wachtte daar op beter weer. Ja, ik heb me toen toch even beklaagd dat ik niet gestopt was in dat hotel. Eens in Nederland ging het weer vlotter. Ik nam, zoals ik mezelf beloofd had, regelmatig pauze. Het is dus te doen om het hele traject in een keer alleen te rijden maar je mag zeker niet vermoeid aan de rit beginnen. Qua files bleek na de middag vertrekken ideaal.

Tip: stel je gps in op ‘ferries vermijden’. Je kan de bruggen in Denemarken nemen – je rijdt dan 120 km meer maar in tijd komt het op hetzelfde neer. De ferry kost nog eens 80 euro. Nu, het is wel fijn om nog even de beentjes te kunnen strekken. Ik ben voor Take me to Sweden alle mogelijke opties om van België naar Zweden te rijden aan het oplijsten en wil ze ook allemaal uittesten. Kwestie van echt te kunnen zeggen wat de beste optie is. To be continued!

Affiliate

23 augustus 2018
/

Niet te missen rond het IJsselmeer – Nederland Waterland

Posted in Nederland by

Nederland, waterland. Onder dat motto trok ik enkele dagen naar het Noorden van Nederland om er een stuk van de waterroute te verkennen. Ik schreef eerder al over het nostalgische dorpje Urk en over het pittoreske Giethoorn. Vandaag neem ik jullie met veel plezier mee naar enkele andere hoogtepunten rond het IJsselmeer!

Hoe noordelijker ik reed, hoe opener het landschap trok. Op mijn GPS zag ik steeds meer water opduiken. Er stond die dag een stevige wind en ik moest mijn stuur stevig vasthouden om de rukwinden de baas te blijven. Onderweg viel wat regen. Toen ik wat later bij het Wouda-gemaal naar het filmpje keek, leek het alsof het weer buiten speciaal gereserveerd was om me in de juiste mood te krijgen. Ik kan wel al verklappen dat het na de middag volledig opklaarde.  De zon bleef voor de rest van het weekend van de partij.

Wouda-gemaal

Woudagemaal

Als duiker kende ik het Gemaal van Dreischor maar heel eerlijk, ik snapte de werking van zo’n gemaal niet helemaal. Het Wouda-gemaal is zo’n 100 jaar oud en zorgt ervoor dat Friesland niet overstroomt. Toen het gemaal gebouwd werd was het IJsselmeer nog de Zuiderzee. In 2012-2013 onderging het gemaal een grondige renovatie. Het behoort ondertussen ook tot het Werelderfgoed.

Woudagemaal (1)

De gids vertelde indrukwekkende verhalen. De kolen voor het gemaal werden per schip aangevoerd maar moesten met de hand gelost worden. Als het gemaal aangestoken moest worden, stookten ze eerst een vuurtje in de schouw zodat deze goed zou trekken. Als de vissers dit zagen, haasten ze zich naar het gemaal om te helpen met het lossen van de kolen. Ze werden hiervoor per gewicht uitbetaald en dit was een mooie extra verdienste voor hen. Grappig detail: op maandag mocht de roetblazer niet opgezet worden want toen werd de was gedaan en ook buiten opgehangen.

Woudagemaal (3)

Het Gemaal werd op het droge gebouwd en later haalden ze de dijk weg. Het kanaal erbij zou met de handen uitgegraven zijn! Toen de gids uitleg gaf over de werking van de machinekamer zag ik vraagtekens in de ogen van de dame naast me. De heren knikten af en toe begrijpend. Zelf hoorde ik het ook een beetje in Keulen donderen maar ik kon afleiden dat het allemaal best hoogtechnisch en ingewikkeld in elkaar zat. Het Gemaal werkt nog steeds zo’n 10 dagen per jaar. Daarnaast zijn er ook nog 2 opleidingsweken. Het opstarten gebeurt met 15 personen. Daarna kunnen ze het gemaal draaiende houden met 4 personen. Toen het gemaal op steenkool draaide, was 24 man per shift nodig!

Woudagemaal (2)

Leuk detail voor de Belgische bezoekers: de tegels in de stoomzaal komen oorspronkelijk uit België. Tijdens de restauraties lieten ze deze reproduceren door de Friese tegelfabriek Albarello. Pas later ontdekten ze dat de Belgische fabriek nog steeds bestond. Meer zelfs: ze hadden nog originele tegels op voorraad liggen.

Zuiderzeemuseum

Zuiderzeemuseum (1)

Zuiderzeemuseum (3)

Zuiderzeemuseum (2)

Het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen stond al een hele poos op mijn verlanglijstje. In dit maritieme museum ontdek je hoe de mensen vroeger leefden aan de Zuiderzee. Je verdwaalt er tussen oude, authentieke en heropgebouwde huisjes. Je leert er meer over de ambachten uit die tijd zoals touwen draaien en netten weven. Wie wil kan er ook typische specialiteiten proeven zoals wafels op basis van aardappelen. Reken zeker op minstens een halve dag als je alles wil bekijken.

Zuiderzeemuseum (4)

Praktische tip: de parking en de ingang liggen aan de overkant van het water. Je vaart met een bootje naar het binnen- en buitenmuseum. Elke 20 minuten is er een boot die op de terugweg ook stopt aan het station.

Zuiderzeemuseum (6)

Zuiderzeemuseum (5)

Museummolen Schermer

Als kind was ik met school vast nog wel eens naar een molen geweest maar ik herinner me er niet veel van. Ik was dus erg blij dat er deze keer ook een bezoekje aan een molen op het programma stond. Molens zijn onlosmakelijk met Nederland verbonden. Shame on me maar ik had nog nooit de link gelegd met water. Vele molens in Nederland hadden als doel het drooghouden van de polders.

Museummolen Schemer

De molenaar wachtte me al op. Hij was net bezig met het opstarten van de molen en ik mocht mee een kijkje nemen boven in de molen. Hij draaide de molen om de wieken in de wind te zetten en ging de zeilen opleggen. Daarvoor klom hij, op zijn klompen, in de wieken. Hij vertelde me dat het aantal zeilen dat ze opleggen afhankelijk is van de windvoorspellingen. Tot 7 Beaufort kan de molen draaien. Oorspronkelijk stonden hier 52 molens om de polders droog te houden. Slechts een paar zijn er overgebleven. De molen brengt water van lagergelegen gebieden hoger zodat het terug in de Zuiderzee (nu het IJsselmeer) kan lopen.

Schermer museummolen (1)

Op amper 4 zaterdagen kan je leren hoe de molen werkt. Toch duurt de opleiding tot molenaar 2 jaar! Het weer en de seizoenen kan je niet leren en moet je ondervinden. Kandidaat-molenaars moeten dus vooral ervaring opdoen.

Schermer museummolen (2)

In deze museummolen woonde tot in 1968 een gezin met 10 kinderen. Er was trouwens een specifiek reglement voor molenaars. Ze moesten de deur altijd loslaten zodat steeds gecontroleerd kon worden dat het effectief de molenaar was die aan het werk was en niet zijn vrouw of kinderen.

‘t Kleinste snoepwinkeltje van Nederland

Kleinste winkeltje (1)

Op de laatste dag van mijn weekendje rond het IJsselmeer stond een fietstocht in De Rijp op het programma. Het bracht me langs het kleinste winkeltje van Nederland ‘Bram & Aagje’. Hier vind je oud-hollansch snoepgoed op amper 5,4m². Het winkeltje dateert van 1890 en doorheen de jaren is amper iets veranderd. Vroeger konden de buurtbewoners hier terecht voor brood en groenten. Later verkochtten ze er sigaren en sigaretten. Het is de kleinzoon van Bram & Aagje die het winkeltje nu opendoet. Een bezoekje aan dit snoepwinkeltje is meer dan snoep kopen. Het is een stukje (familie-)geschiedenis ontdekken. Zo van die unieke plekjes… hartjes!

Kleinste winkeltje (2)

Meer in de buurt van De Rijp

Zeker ook een aanrader is de beeldentuin van Nic Jonk. In museum ‘In ‘t Houten Huis’ leer je meer over de geschiedenis van het Schermereiland. In Graft en De Rijp vind je gezellige straatjes met leuke winkeltjes en fijne eethuisjes.

De Rijp

Met dank aan NBTC.

30 juli 2018
/

Doen in Oostende als het regent

Posted in België by

Update najaar 2018: met kleine kindjes kan je in de vroegere VIVES-hogeschool naar de Spiekpietjes. Een leuke tentoonstelling over deze kleine helpertjes van Sinterklaas. 

Ergens eind mei begon ik aan dit artikel. Want ondanks microklimaat en al, zijn er ook dagen dat het regent aan de kust. Little did I know. Zo’n 2 maanden lang zou er geen regen die naam waardig uit de lucht vallen. Kregen we de laatste dagen dan toch enkele buitjes over ons heen, vergat ik hier op publiceren te klikken. Ook de komende dagen zie ik vooral zonneschijn in het weerbericht opduiken. Onderstaande tips om te doen in Oostende als het regent, komen ooit nog wel eens van pas. (En kan je natuurlijk ook doen als het niet regent). Dus hier gaan we: ontelbaar veel tips bij regenweer in Oostende.

Doen in Oostende als het regent

Wat doen in Oostende als het regent?

Dansen in de regen

Er is geen slecht weer, alleen maar slechte kledij, het is zowat de lijfspreuk van de Zweden. Goed ingeduffeld als het koud is of met een regenjas en laarzen, minder goed weer hoeft je niet tegen te houden om naar buiten te gaan. Als je het positief bekijkt en je een beetje voorbereidt, kan een regenachtige dag ook een plezante dag worden.

Billenkarren

Met de go-cart gaan rijden of billenkarren zoals de locals het zeggen is voor velen een ‘mooi weer’-activiteit. Toch zet ik het hier graag tussen de regentips. Als het regent, is er minder volk op de zeedijk. De go-carts hebben het rijk (bijna) voor zich alleen. Veel veiliger en plezanter dan op een drukke zomerdag tussen de vele wandelaars te moeten navigeren. Bonustip: vergeet je regenbroek niet!

Strandwandeling

Ook hier: je zal het strand bijna voor jezelf hebben! Uitwaaien in de regen heeft een extra dimensie. Het hygge-gevoel is compleet als je achteraf gaat opdrogen in een tearoom met een wafel of een pannenkoek.

Stadswandeling

In Oostende kan je heel wat wandelingen doen. Er is voor elk wat wils. Het parcours van The Crystal Ship verkennen is natuurlijk plezanter als de zon schijnt maar laat je door een beetje regen niet tegenhouden! De kleurrijke kunstwerken laten je het grijze weer snel vergeten. Onderweg passeer je voldoende koffiebars om even te schuilen.

Bonustip: laat het kind in je los en ga in de plassen springen!

Shop ’till you drop

Oostende is dé shoppingstad aan zee. De winkels zijn er elke zondag open, de winkelstraten zijn autovrij en er is een winkel voor iedereen: van de grote ketens tot de exclusieve boetieks. Ga naast de Kapellestraat en de A. Buylstraat ook eens in de zijstraten kijken. Overdekt shoppen? Dat kan ook, in de Ensorgalerij en het Feest- en Cultuurpaleis. Shoppen is ook bij een hittegolf een topidee want airco in de meeste winkels!

Met de kusttram naar een andere kustgemeente

Oostende ligt centraal en de kusttram is een echte troef om de kust te verkennen. In de zomer rijdt er elke paar minuten wel een tram. Bovendien vermijd je zo parkeerproblemen. Doe eens gek en rij het hele traject van Oostende naar De Panne, van De Panne naar Knokke en van Knokke weer naar Oostende. Siteseeing! Of ga op ontdekking in een andere kuststad. Mijn persoonlijke aanraders bij regenweer aan de kust: het Nationaal Visserijmuseum Navigo, Abdijmuseum Ten Duinen, Museum Villa Les Zéphyrs en Kusthistories of een bezoekje aan de Dronkenput in Middelkerke.

Musea bezoeken

Oostende heeft heel wat musea die een bezoekje waard zijn: Mu.Zee, de Mercator, de Amandine, het Stadsmuseum en Raversyde. Volgend jaar heropent ook het Ensorhuis opnieuw. De wisselende tentoonstelling in de Venetiaanse gaanderijen is ook altijd een aanrader en wat verderop kan je naar het Spilliaert Huis.

Niet meteen een museum maar wel educatief: het Noordzee-aquarium van Oostende. Toegegeven, het pand heeft zijn beste tijd gehad maar je leert er heel wat bij over het zeeleven zonder je blauw te betalen zoals in andere aquaria.

Indoor activiteiten

Indoor-activiteiten zoals een binnenspeeltuin of een heus trampolinepark scoren altijd goed. In Hangtime, op Oosteroever kan jong en oud zich uitleven op gigantische trampolines. Een middagje ouderwetse bowling is ook een leuk idee op een regenachtige dag. Geen fan van bowlen? Misschien is een bezoekje aan een escape room wel wat voor jullie? En anders kan je altijd nog naar de cinema (cool down tip bij een hittegolf: in een cinema hebben ze meestal airco!) of een gokje wagen in het casino.

Zwemmen of wellness

Oostende heeft 2 publieke zwembaden. Het stedelijk zwembad vind je (voorlopig nog – in 2020 zou het nieuwe zwembad in de buurt van de Mediamarkt klaar zijn) aan de Drie Gapers. Er is nog een tweede maar kleiner zwembad in Ravelingen, tussen Mariakerke en Raversijde.

Met de kusttram zijn ook de zwembaden van Sunpark De Haan en Oostduinkerke binnen handbereik. In Blankenberge kan je naar het Bloso Wellness- & Saunacentrum. In Knokke is Sportoase Duinenwater een aanrader en in De Panne heb je natuurlijk Plopsaqua.

29 juli 2018
/

Giethoorn, het echte Venetië van het Noorden

Posted in Nederland by

Had je me vorige maand in een quiz gevraagd: “Wat weet je over Giethoorn?”, ik was waarschijnlijk niet veel verder dan ‘dorp in Nederland’ geraakt. Een dagje en een interessante rondleiding later weet ik niet alleen heel wat meer, ik ben ook helemaal betoverd door het dorp.

Giethoorn

Venetië van het Noorden

Als je nog nooit van Giethoorn gehoord hebt, dan kan je je het eigenlijk niet goed voorstellen. Je komt er echt in een andere wereld terecht: de huizen zijn op kleine veeneilandjes gebouwd en zijn verbonden met meer dan 170 bruggen. Giethoorn is zo leuk en zo pittoresk dat je het zelf eigenlijk niet kan verzinnen. Mijn geliefde Stockholm en (mijn minder geliefd) Brugge durven zich ook al eens het Venetië van het Noorden te noemen maar deze steden verbleken in het niets bij Giethoorn als het op de titel Venetië van het Noorden aankomt.

Giethoorn

Naast het water hebben Venetië en Giethoorn ook de punters (gondels waarbij je je afduwt met een stok om te varen), bruggen en de toeristen gemeen. Net als in Venetië is het contrast ‘s avonds groot. Overdag is het op de koppen lopen, ‘s avonds keert de rust terug en beleef je het dorpje op een authentiekere manier.

Giethoorn

De geschiedenis van Giethoorn

Toen de eerste mensen hier in de 12e eeuw kwamen wonen, troffen ze veel hoorns van geiten aan. De naam Geithorne werd later Giethoorn. De horens van de geit zijn nog steeds in het wapen van het dorp terug te vinden. Vroeger was hier één groot meer maar door de turfwinning ontstonden meerdere meren. Deze turf was een belangrijke brandstof in de kachels.

Het dorp is ook 4x verplaatst, telkens met het vervenen mee. Uniek waren ook de vaarboeren die 2x per dag naar de overkant van het water vaarden om de koeien te melken. ‘s Avonds aten ze steevast pannenkoeken. Hoewel het hard labeur was, zie ik in de blik van mijn gids dat hij toch ook mooie herinneringen aan die pannenkoeken heeft. Zijn vader was een vaarboer en hij hielp regelmatig mee.

Giethoorn

Wie alles te weten wil komen over de geschiedenis van Giethoorn en de turfwinning, zet zeker een bezoekje aan ‘t Olde Maat Uus op de planning.

Fanfare

De eerste stroom toeristen kwam er na de Nederlandse film Fanfare uit 1958 die in Giethoorn opgenomen is. Fanfare is, na Turks fruit, de meest succesvolle Nederlandse film aller tijden. Aan het Binnenpad kan je nog steeds naar Café Fanfare.

Giethoorn

Monopoly en de Chinezen

Giethoorn wist enkele jaren geleden een plekje op het internationale Monopolybord te bemachtigen. Dit ondermeer dankzij de bussen vol Chinezen die dagelijks in het dorp gedropt worden en die op Giethoorn stemden.

Ondertussen zijn de locals wat minder opgezet met de Chinese aanwezigheid: rijke Chinezen kopen huizen op, de Aziaten lijken te denken dat ze in een soort Bokrijk terecht komen en de bewoners geen echte bewoners maar eerder figuranten zijn. Ik snap ze wel een beetje: het voelt allemaal ook aan als een openluchtmuseum. Het is er zo uniek dat het amper te vatten is dat dit een dorp is waar gewoon mensen wonen.

Giethoorn

Giethoorn praktisch

Giethoorn is autovrij en heeft aan de rand enkele grote, gratis randparkings. Het dorp ligt op anderhalf uur rijden van Amsterdam. Ter plekke verplaats je je het makkelijkst te voet (tip: neem een weekendtas mee ipv een reiskoffer op wieltjes en vergeet je muggencrème niet!), met de fiets of per boot.

De weg verliezen in Giethoorn kan amper. Het Binnenpad loopt centraal door het dorp. Soms is het wel even zoeken hoe je via de houten bruggetjes aan de juiste kant komt. Overnachten deed ik in de vernieuwde B&B ‘t Wiede.

Tip: combineer Giethoorn met een bezoekje aan Urk of een ander stukje van Nederland Waterland.

Met dank aan NBTC.

16 juli 2018
/

5 tips voor wie de eerste keer gaat wildkamperen in Zweden

Posted in Reistips, Zweden by

Zweden heeft mijn hart gestolen. Van zodra de kans zich voordoet trek ik naar het noorden. Meestal zijn dat citytripjes naar Stockholm maar ik probeer ook de andere regio’s te ontdekken. Een roadtrip door Zweden stond hoog op mijn verlanglijstje. Wildkamperen stond daar nog net iets boven en vorige zomer ging ik het avontuur aan. Ik trok er voor het eerst met de rugzak op uit en ging in mijn eentje wildkamperen in Zweeds Lapland. Ik reisde met de Inlandsbanan. Wie geïnteresseerd is in meer details kan die hier en hier vinden.

Plog Inlandsbanan Midzomer (16)

Zo voor de eerste keer alleen gaan wildkamperen levert heel wat tips op. Ik lijst ze hieronder graag even voor je op.

Test je materiaal op voorhand uit

Zeker als het de eerste keer is dat je er met je materiaal op uitrekt is het belangrijk dat je op voorhand je materiaal uittest. Ik had zelf al heel wat ervaring met het opzetten en opplooien van de 2 Seconds tentjes maar deze keer trok ik erop uit met een trekkerstent. De Quickhiker is licht en zeer makkelijk op te zetten, ook als je alleen bent. Ik oefende het opzetten een paar keer, thuis op het strand en in verschillende weersomstandigheden. Zo wist ik dat ik de tent ook alleen kon opzetten als er een stevige bries stond. Mijn kleine neefje vond die tent op het strand trouwens ook helemaal de max!

Zoek een inpakroutine die bij je past

De rugzak had ik thuis afgesteld maar daar heb ik onderweg toch nog wat aan bijgesleuteld. Het was even zoeken naar een goede manier om alles in te pakken maar eens ik een routine gevonden had en de riemen goed afgesteld had, voelde ik me een echte trekker! Ik ben gewoon van enkel met handbagage te reizen en was verbaasd over hoeveel er in mijn trekkingrugzak paste! De slaapspullen stak ik onderaan in de tas, in een apart compartiment zodat ik daar makkelijk bij kon. De tent liet ik buiten de rugzak hangen. Het slaapmatje stak ik binnenin. Ik kocht ook nog een transportzak voor op het vliegtuig. Die transportzak was vrij ruim waardoor ik nog plaats over had om wat extra souvenirs bij te steken.

Plog Inlandsbanan Midzomer (19)

Extra tip: Neem een oogmasker mee! Tijdens de zomermaanden gaat de zon in Lapland niet onder. Ook zuidelijker worden de nachten nooit echt donker. Zeker als je in een tent slaapt is een oogmasker dus onmisbaar in tijden van de middernachtzon.

Kies voor slow travel

Inlandsbanan is een authentieke en unieke trein die een keer per dag van Mora naar Östersund rijdt en je de volgende dag tot in Gällivare brengt. Onderweg kan je afstappen en opstappen waar je wil. Reizen met de Inlandsbanan is ideaal voor wie er voor het eerst op uit trekt. Je leert op het treintje snel nieuwe gelijkgestemde zielen kennen en ook de gastheer en -vrouw van de Inlandsbanan delen met plezier hun beste plekjes.

Inlandsbanan is slow travel ten top. Het gebeurt regelmatig dat de trein even stil staat omdat er rendieren op het spoor staan. Ook voor fika, de befaamde Zweedse koffiepauze, en voor lunch/diner of zelfs een museumbezoekje stopt de trein even.

Plog Inlandsbanan Midzomer (11)

Plan je route op voorhand maar laat ruimte voor improvisatie

Ik had mijn route op voorhand nauwkeurig uitgestippeld en ook al enkele overnachtingen waar ik niet zou wildkamperen (hallo ijshotel!) vastgelegd. Zeker in het hoogseizoen kan het aan te raden zijn om ook enkele stukken van de Inlandsbanan te reserveren. Omdat ik qua tijd nogal beperkt was en zoveel mogelijk wou zien, had ik weinig ruimte om nog extra stops in te lassen. Leg de grote lijnen dus vast maar laat ook nog wat ruimte om de tips van de locals te kunnen volgen of wat langer te blijven waar je het leuk vindt.

Leave nothing but footprints…

De Zweden zijn enorm gastvrij. Door het allemansrecht is het toegestaan om te wildkamperen, zolang je dit doet met respect voor de natuur en de medemens. Zo mag je bijvoorbeeld niet kamperen in het zicht van huizen. Let op met vuurtjes stoken. Bessen plukken mag best maar zorg dat je de natuur niet beschadigt. Afval achterlaten is uiteraard uit den boze. Voor wasjes en plasjes on the go nam ik een biologisch afbreekbare en milieuvriendelijke zeep mee.

Meer tips over wildkamperen in Zweden vind je hier.

Met dank aan Decathlon/Quecha voor het kampeermateriaal dat ik mocht uittesten op deze trip.

13 juli 2018
/

Urk, de parel van Flevoland

Posted in Nederland by

Elke keer weer opnieuw ben ik verbaasd over hoe Nederland me weet te verbazen. Als duiker kom ik regelmatig in Zeeland en ik bezocht ook al veel andere stukken van Nederland. En toch, toch zijn er nog zoveel te ontdekken plekjes. Ik heb iets met water en Nederland heeft veel water. Match made in heaven, hoewel ik het soms wat moeilijk heb met de Nederlandse directheid (dat hier openlijk schrijven is al vrij direct voor mij).

Eind juni reisde ik langs een stukje van de route van Nederland Waterland. Ik liet me charmeren door Giethoorn, leerde bij over molens en gemalen en bezocht eindelijk het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen dat al even op mijn verlanglijstje stond. Met Urk, een vissersdorpje dat vroeger een eiland was, voelde ik meteen een soort verbondenheid.

Urk (6)

Het eiland dat geen eiland meer is

Tot 1939 was Urk een eiland in de Zuiderzee. Nu ligt het dorp in de provincie Flevoland die door de drooglegging ontstond. Urk ligt wel nog steeds aan het water, aan de oevers van het IJsselmeer. Onder de bewoners heerst nog steeds een eilandgevoel. Je zegt ook ‘op Urk’ en niet ‘in Urk’ als was het nog een eiland. De visserij op de zoute Zuiderzee verlegde zich naar het zoete IJsselmeer en de verderop gelegen Noordzee.

Urk (4)

De haven van Urk

De visserij speelde en speelt nog altijd een grote rol op Urk. Als ik het dorpje binnenrijd, parkeer ik mijn wagen op de grote parking aan de haven. Meteen is er een klik: de zeilbootjes, de visserschepen, de scheepswerf,…

Urk (1)

Gelukkig heb ik nog even tijd voor ik met de gids afgesproken heb en ik maak nog even een ommetje. Op de boulevard staat een gigantische orka. Net op het moment dat ik mijn fototoestel weer weg steek, spuit de orka water. Dat was schrikken!

Urk (2)

Bootjes kijken, het blijft iets fascinerend en rustgevend. Ik verlies al snel de tijd uit het oog en moet me uiteindelijk toch nog richting de plaatselijke toeristische dienst haasten. Daar vertrekt namelijk de Ginkiestocht!

Ginkiestocht

Ik laat me op persreis graag verrassen door het programma. Ook al vroeg ik me wel af wat die ginkiestocht nu precies inhield, ik wist mijn nieuwsgierigheid in te perken en googelde niet. Een beproeving! Gelukkig kwam de verlossing al snel en begon de gids zijn tocht met uitleggen wat die ginkies nou zijn.

Urk (3)

Ginkies zijn nauwe steegjes. In de middeleeuwen waren het de brandgangen, tijdens de Tweede Wereldoorlog waren de ginkies vluchtwegen. Er schuilt dus heel wat geschiedenis in die ginkies en daar zouden we dus een stukje van ontdekken. Een originele manier om op ontdekking te gaan in het vissersdorp!

Elke gids legt zijn eigen accenten in de ginkiestocht en er zijn soms bezoekers die verschillende keren terugkomen en dan een ginkiestocht met een andere gids boeken. Je kan trouwens maar best dicht bij de gids blijven of je bent de groep zo kwijt. Als je voor het eerst op Urk bent, lijken de nauwe steegjes wel een doolhof.

Goed om weten: de ginkiestocht is bewegwijzerd dus je kan ook alleen op pad.

Anekdotes uit de ginkies

Hoe heb je gegeten?

Wat opvalt op Urk is dat heel wat voordeuren uit 2 delen bestaan. Daar waren meerdere redenen voor. Zo konden ze het bovenste deel openzetten in de zomer en bleef het huis toch afgesloten. Na de middag rustte moeder even uit en leunde ze op de halve deur. Passanten zouden dan niet vragen hoe het was maar wat of hoe ze gegeten hadden. Uit deze anekdote blijkt hoe belangrijk goed eten voor de Urkers was.

Maandag wasdag

Grappig moment tijdens de tour. De gids vraagt op welke dag er gewassen wordt waarop alle Nederlanders in de groep meteen ‘maandag’ roepen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog mocht geen Nederlandse vlag uitgehangen worden. Door de witte rok, de blauwe onderbroek en de rode sjaal van de Urkse visser te combineren zagen de ginkies er toch een beetje als een Nederlandse vlag uit.

Waar komen de Urker kindjes vandaan?

Urk (8)

Hier komen de kindjes met de ooievaar of uit bloemkolen, op Urk komen de kindjes uit de Ommelebommelestien. Als je bij de vuurtoren van Urk staat, zie je in het water af en toe een steen opduiken. Als de bevalling zich aankondigt, roeit de toekomstige vader naar de steen, als hij op de steen tikt, gaat de schuif open en krijgt hij een kindje in een mandje mee. De moeder staat in de haven op de baby te wachten.

Er zijn verschillende versies van het verhaal. Maar als een Urkser man zegt dat hij aan het roeien is, weet iedereen dat zijn vrouw aan het bevallen is!

Vissersmonument

De zee geeft en de zee neemt. Nergens wordt dit zo duidelijk als aan het herdenkingsmonument voor de vermiste vissers op Urk. Op de muren staan de namen van alle vissers die op zee vergingen. Van de meerderheid zijn de lichamen nooit teruggevonden. Door DNA onderzoek konden ze een visser die in 1968 uit Urk vertrok maar nooit terugkwam, koppelen aan een lichaam dat aanspoelde op Schiermonnikoog. In 2015 kreeg de visser een graf op Urk.

Urk (9)

De gids vertelt enkele aangrijpende verhalen van getroffen vissersfamilies, ook dat van zijn overgrootvader. Nog aangrijpender is het vissersmonument: een beeld van een vissersvrouw die in de richting dat de vissers vertrokken zijn kijkt, in de hoop dat ze terugkeren.

De vuurtoren van Urk

Urk (7)

De vuurtoren dateert van 1844. De toren is ruim 18 meter hoog en de vuurtoren schijnt elke avond hoog over het IJsselmeer. Vlak voor de vuurtoren staan zitbankjes met waarschijnlijk het beste zicht van Urk. Hier kijk je in de richting van de windmolens naar Lemmer, de plaats waar ik het Woudagemaal bezocht en aan de overkant ligt Enkhuizen met het Zuiderzeemuseum. En zo zag ik vanop dit drie-provincie-punt mijn hele weekend samengevat!

Urk (5)

Met dank aan NBTC.

9 juli 2018
/

Met de trein naar Breda

Posted in Nederland by

Breda kende ik vooral van er te passeren met de auto, als ik naar of van afspraken bij een klant in Nederland kom. Het enige wat ik van Breda al gezien had was de Ikea. Lang geleden, tijdens mijn studies Journalistiek was ik nog wel eens op de redactie van het Duiken-magazine geweest.

Breda is verkozen tot Beste Binnenstad. Het was dus hoog tijd om Breda eens wat beter te ontdekken. De uitnodiging om via de nieuwe internationale treinverbinding naar Breda te reizen kwam dus als geroepen. Ik wist op voorhand niet echt wat ik van de stad moest verwachten. Nou, we hadden het zonnige weer natuurlijk mee maar wat een gezellige stad is Breda! Ik ben al volop plannen aan het maken om snel nog eens terug te gaan.

Breda (1)

Van Gogh

Breda (10)

Vincent Van Gogh is in de provincie Brabant geboren. Het was ook hier dat hij zijn eerste meesterwerk, de Aardappeleters, schilderde. De familie van Van Gogh had sterke banden met Breda. De stad is dan ook erg fier op hun link met Van Gogh. Zo zijn er verwijzingen naar Van Gogh in enkele muurschilderingen van het street art project Blind Walls Gallery.

Breda (9)

Ook kan je een wandel-/fietsroute volgen over de Van Goghs in Breda. De route brengt je langs de plek waar zijn nonkel actief was als kunsthandelaar, je bezoekt het graf van zijn tante, de kathedraal waar opa Van Gogh preekte,… In de stad vind je interactieve praatpalen die telkens een stukje van het verhaal van Van Gogh in Breda vertellen. Het zou bij de verhuis naar Breda zijn van zijn moeder dat heel wat schetsen van Vincent ‘verloren’ zouden gaan. Kunstliefhebbers kunnen dus zeker hun hartje ophalen in deze Brabantse stad.

Street art in Breda

Breda (2)

Allis van het street art project Blind Walls Gallery nam ons mee voor een rondleiding langs enkele opmerkelijke kunstwerken op de gevels in Breda. Er zijn momenteel zo’n 70 kunstwerken. De stad leeft: soms verdwijnt er eentje als gebouwen afgebroken worden. Wat uniek is aan de Bland Walls Gallery-kunstwerken is dat de muurschilderingen steeds geïnspireerd zijn op de omgeving. Er zit achter werkelijk elk schilderij een stukje geschiedenis.

Breda (3)

De Blind Walls Gallery is geïnspireerd op een 16e-eeuwse drieluik van het panorama van de stad. De stadsmuren verdwenen en in de plaats kwamen grauwe straatjes die de bewoners liever vermeden. Door sinds 2015 kunstwerken op de muren aan te brengen, zien deze achterstraatjes er een stuk levendiger uit. Ook had de stad vroeger vaak met graffiti te kampen. Deze muren werden toen terug wit geschilderd maar natuurlijk stond er al snel weer graffiti op. Er is een ongeschreven regel in de graffitiwereld dat je niet over een ander werk schildert. Sinds ze het street art project hebben, is er dus ook minder illegale graffiti.

Breda (4)

Op de website van de Blind Walls Gallery kan je alle locaties terugvinden. Er is ook een app beschikbaar.

Breda (5)

Leuke adresjes: getest en goedgekeurd!

Yirga is een hip koffie/thee-huisje op slechts 5 minuten van het station. Ze serveren ondermeer slow coffee met filter. Ik ben geen koffie- of theedrinker en met het warme weer was de keuze voor de homemade limonade Berried Alive met sinaas, aardbeien en blauwe bessen snel gemaakt. Lekker! Je kan bij Yirga ook terecht voor ontbijt, brunch, open sandwiches, salades en soep. Ook cake en taartjes staan op hun menukaart.

Breda (8)

Restaurant Chocolat is met geen woorden te beschrijven. Bij het binnenkomen vielen de pikante afbeeldingen op de muren meteen op. Om in de sfeer te blijven: er wachten ons die avond heel wat culinaire orgasmes. We begonnen met een shotje van limoen, gember en vodka. Als hapje was er cake met rode biet en bitterbal met vadouvan kruiden. Bij de gelakte zeebaars serveerden ze een Nieuw-Zeelandse wijn met een toets van passievrucht en kruisbes. Ook het dessert – voor dessert houden we altijd nog een plaatsje vrij – was hemels. Het was meteen duidelijk waarom Brabant in 2018 Europese regio van de gastronomie is.

Tussen het shoppen even uitrusten? ‘t Sas is een oase van rust centraal tussen de winkelstraten. Je vindt er zonnige terrasjes waar je kan stoppen om te lunchen of gewoon om even iets te drinken. Ook ‘s avonds kan je hier terecht in de restaurantjes.

Breda (6)

In de omgeving: de aspergeboerderij van Etten-Leur

Breda (12)

Een bezoekje aan De Santspuy, de wijn- en aspergeboerderij van Etten-Leur is een hele belevenis. De boer en gastheer Gilbert weet erg geamuseerd anekdotes te vertellen. Dat het ondernemen hem in zijn bloed zat, bleek al toen hij als jonkie samen met zijn broer konijnen wou kweken. Voor ze het wisten hadden ze 400 konijnen!

Breda (11)

Naast een geboren ondernemer is Gilbert zeker ook een geboren entertainer. Hij weet op een plezante en amusante manier het hele proces van het telen van asperges uit de doeken te doen. Zo leerden we dat asperges gemiddeld 5 cm per dag groeien, dat je na 12 jaar gedurende 20 jaar op die plek geen asperges meer kan telen en dat asperges bij de teler duurder zijn omdat deze van jonge velden komen en dus ook beter zijn van smaak. Die passie voor de asperges heeft hij ondertussen ook voor de druiventeelt. Aan de boerderij is ook een boerderijwinkel gekoppeld. Hou dus zeker wat plaats in je tas over om een flesje wijn en enkele kilos asperges te kopen!

Breda (13)

TIP: asperges koken

Gilbert gaf ons ook tips om asperges te koken: eerst het water laten koken, pas dan de asperges erin en als het water weer kookt, 2,5-3 minuten laten koken, daarna het vuur uitdoen en de asperges nog 10 tot 12 minuten laten na weken om te garen. Voelen of ze gaar zijn, doe je aan de onderkant.

Breda (7)

Bereikbaarheid

Breda is makkelijk te bereiken per trein, de IC trein van Brussel naar Amsterdam stopt nu in Breda in plaats van Rozendaal, dus een rechtstreekse trein. Vanaf Brussel zijn er dagelijks 14 IC treinen. Vanuit West-Vlaanderen ben je iets sneller door eerst naar Antwerpen te sporen en daar over te stappen (tip: stap over in het station van Antwerpen-Berchem – dat is een kleiner station waardoor je vlotter kan overstappen. Koop je tickets op www.nmbs-internationaal.com en je kan ze thuis printen of uploaden.

Met dank aan NMBS Europe en Visit Brabant.

2 juni 2018
/