Browsing Category:

Europa

Sterren kijken in het Dark Sky Reserve van Alentejo

Posted in Europa, Portugal by
Dark Sky Reserve Alentejo

De regio rond het Alqueva-meer in Alentejo kreeg als eerste in de wereld de onderscheiding Starlight Tourism Destination, ondersteund door de Unesco. Toen ik in november in Alentejo was, stond er een bezoekje aan en sterren kijken op deze bijzondere plek op het programma.

Wat is een Dark Sky Reserve?

Er is nauwelijks lichtvervuiling en er zijn 286 heldere, wolkenloze nachten per jaar. Typisch natuurlijk dat wij net in een van de 79 andere nachten van het jaar in het Dark Sky Reserve waren. Ons bezoekje aan de Observatorio Lago Alqueva werd een dagje/nachtje uitgesteld en als bij wonder zagen we dan toch de sterren en de maan. En zelfs Saturnus en de melkweg!

Observatorium van Lago Alqueva

Naar de sterren en de melkweg kijken in het Dark Sky Reserve van Alentejo

Het was begin november overdag nog vrij warm in Portugal maar eens de zon achter de horizon verdween, koelde het serieus af. Nu ben ik gelukkig altijd goed voorzien, zeker als ik vermoed dat er airco in de busjes zal zijn. Ik had dus een warme trui mee maar anderen in het gezelschap zaten toch maar wat te bibberen. Laat het een tip zijn: breng warme kledij voor ‘s avonds mee. Als je sterren gaat kijken, zit je namelijk een tijdje stil en dus kan het frisjes zijn.

Na een deskundige uitleg, wetenschappelijk maar verstaanbaar door een knappe Portugees trokken we naar buiten waar een gigantische telescoop opgesteld stond. We leerden hoe we de Noordster konden vinden en zagen clusters sterren door de telescoop. Een bijzonder momentje toen we Saturnus zagen. Ik slaagde erin Saturnus met mijn smartphone vast te leggen, alhoewel ik moet toegeven dat je goed moet kijken ;-).

Saturnus

Nog specialer was het moment dat we de melkweg zagen. De wetenschapper toonde ons zelfs een ander melkwegstelse. Ik kon niet anders dan er met open mond naar zitten kijken.

Het was magisch en al, maar ergens heeft mijn brein er ook moeite mee om dat allemaal te begrijpen. Eindigt het heelal dan nergens? Dan kan toch haast bijna niet. En wat is er dan buiten dat heelal? Je voelt je als mens vooral heel klein als je daarover begint na te denken.

Stargazing apps

Thuis ook sterren kijken? België heeft ‘s nachts veel te veel lichtvervuiling. Je zal maar een fractie van de sterren zien. In Zeeland ben ik, na een nachtduik, altijd verbaasd over hoeveel sterren er aan de hemel staan. Sinds een weekendje kamperen in Zeeland met een sterrenliefhebber, weet ik Orion er altijd uit te halen. Wil je weten wat je ziet, download dan een stargazing app. Ik heb er hieronder een paar voor je opgelijst:

  • Sky Map: een goede, gratis, app die je vertelt wat je ziet als je naar de sterren kijkt.
  • SkyWiki: leert je meer over astronomie en, handige extra, heeft een ingebouwd kompas.

Welke app gebruik jij om naar de sterren te kijken?

31 juli 2019
/

Rota Vicentina

Posted in Europa, Portugal by
Rota Vicentina - Alentejo

Ergens in november was ik enkele dagen op persreis in Alentejo, de grootste regio van Portugal. Naast kennismaken met de regio van kurk & wijn, zouden we ook hiken langs de Rota Vicentina.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Het voor- en najaar zijn de beste periodes om te hiken in Portugal. Tijdens de zomermaanden is het te warm en is het bovendien ook veel drukker in de regio. Jaarlijks zijn er zo’n 25.000 wandelaars, goed voor 26 verschillende nationaliteiten, die (een stukje van) de Rota Vicentina wandelen. Er zijn 2 routes en 8 circulaire routes die (binnenkort) goed zijn voor 750 km wandelplezier.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Fisherman’s Trail

De Fisherman’s Trail is de populairste route. Dit traject is 125 km lang en loopt vooral langs de zee. Helemaal op mijn lijf geschreven.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

We wandelden 2 stukken uit de Fisherman’s Trail. Er zitten pittige stukken tussen langs de kust. De erg steile stukken hebben we niet gedaan. Misschien maar goed ook want ik heb wel een beetje last van hoogtevrees. De Fisherman’s Trail is in elk geval adembenemend. Ik was helemaal in mijn sas, hier langs de kust en in de zilte lucht. Wat een indrukwekkende golven! Ik nam letterlijk honderden foto’s van de golven die tegen de rotsen slaan.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)
Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Het tweede stukje deden we, ongepland bij en na zonsondergang. We probeerden wel snelheid te maken maar bleven telkens staan om foto’s te nemen en van het uitzicht te genieten. Gelukkig konden we via Whats App onze locatie doorgeven en kwamen ze ons oppikken. Heel misschien waren we mogelijks een beetje verdwaald.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)
Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)
Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Historical Route

Op het programma stond ook een stukje van de historische route. We zouden 18 km wandelen. Omwille van timings werd de route jammer genoeg ingekort. De Historical Route is in totaal 230 km lang en kan ook gecombineerd worden met de Fisherman’s Trail.

Het stuk van de historical route dat we wandelden vond ik persoonlijk niet echt de moeite. Voor het vlakke landbouwlandschap waar dit stuk route doorheen loopt moet je niet meteen naar Alentejo.

Touro Azul – culturele programma’s

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal) - Touro Azul

Gekoppeld aan de Rota Vicentina zijn culturele programma’s uitgewerkt. Je gaat er op stap met een local. Wij brachten kunstenares Odette een bezoekje. Ze stelde haar huis dat 150-200 jaar oud is, open voor ons. De weg ernaartoe legden we per wagen af. Het was een heuvelachtig en bochtig parcours en ik moest me concentreren om niet wagenziek te worden. Ik was dus maar wat blij toen we arriveerden.

Odette was een kranige dame. Het was een speciaal zicht: ze droeg traditionele schoenen en een Quecha-fleece. Haar familie woont al generaties lang op deze boerderij. Meer zelfs: Odette is in dezelfde kamer geboren als haar moeder destijds. Toen ze klein was, moest ze anderhalf uur wandelen naar school. Odette zelf verhuisde eerst naar Lissabon mar keerde terug naar ‘haar berg’.

Ze brouwt haar eigen Medronho, een alcoholische drank uit een lokale vrucht met maar liefst 40% alcohol. Uiteraard moesten we allemaal proeven. Het was een warme ontvangst maar tegelijk voelde het wat vreemd om daar met een groep in haar authentieke thuis binnen te vallen.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal) - Touro Azul

Met dank aan Visit PortugalAlentejo Promotion Bureau & TAP Air Portugal

Pin for later

Vond je dit artikel interessant? Vergeet het dan niet te pinnen zodat je het later meteen terug vindt.

Rota Vicentina in Alentejo (Portugal)
28 juli 2019
/

Sainte-Adresse, een stukje Belgische geschiedenis

Posted in Frankrijk by
Sainte-Adresse

Vlak naast Le Havre, in Normandië, vind je het stadje Sainte-Adresse. Een pittoreske gemeente met een bijzondere betekenis voor wij, Belgen. Hoewel ik tijdens de geschiedenislessen toch vrij goed opgelet had, was het me volledig ontgaan dat deze gemeente de verblijfplaats was van de Belgische regering tijdens de Eerste Wereldoorlog. Wist jij het?

Staketsel Sainte-Adresse - Le Havre

Als je in Sainte-Adresse rondwandelt, is het vrij snel duidelijk dat België er nog steeds vrij aanwezig is: een laan die genoemd is naar Koning Albert I, een standbeeld van dezelfde koning, een Belgische brievenbus en hier en daar zelfs de Belgische vlag fier naast de Franse vlag.

Na Etretat en Le Havre neem ik je vandaag graag mee naar de bezienswaardigheden van Sainte-Adresse.

Nice Havrais

Nice Havrais

Laat ik maar beginnen met dit gebouw, Nice Havrais, in Sainte-Adresse dat voor de Belgen toch echt wel een stukje geschiedenis is. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vluchtte de Belgische regering naar dit gebouw in Frankrijk. Koning Albert I bleef dapper bij de soldaten aan de frontlinie. Of zo herinner ik het me toch uit de geschiedenislessen. Ik zie nog een afbeelding voor me met koningin Elisabeth als verpleegster.

Standbeeld Albert I in Sainte-Adresse

Maar goed, de Belgische regering zat dus in Nice Havrais. Ze waren niet de enigen die dit gebouw als toevluchtsoord gebruikten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was dit een van de zetels van de Amerikanen. Een bordje op het gebouw herinnert aan beide feiten.

Bordje Nice Havrais

De Belgische brievenbus van Sainte-Adresse

Brievenbus Sainte-Adresse Nice Havrais

Voor Nice Havrais, een beetje links voor de voordeur, staat nog steeds een rode brievenbus van de Posterijen. Je kan er nog steeds brieven in posten.

Standbeeld België-Frankrijk

Standbeeld België-Frankrijk

Niet ver van Nice Havrais, vind je een groot standbeeld. De twee dames staan voor België en Frankrijk. België is links afgebeeld. Het standbeeld is een geschenk van de Belgische regering aan Frankrijk als dankbaarheid voor de ontvangst in Sainte-Adresse.

Fin du monde

Fin du monde - Sainte-Adresse

Bij het einde van de wereld, denk ik altijd meteen aan Fin del Mundo in Ushuaia. In Frankrijk en dus vooral in Sainte-Adresse pakken ze dus ook uit met fin du monde. Omdat de rotsblokken regelmatig naar beneden komen, kan je niet helemaal tot het einde van de wereld wandelen maar bijna op het einde zit een gezellige beach bar en je kan heel de promenade van tot aan de haven van Le Havre langs het water afwandelen.

Notre Dame des Flots

Notre Dame des Flots

De kerk Notre Dame des Flots is eerder een kapel die vrij toegankelijk is. Binnenin zie je heel wat dankbetuigingen. Kijk ook eens naar plafond waar je een hangend schip ziet. Rond de kapel is het genieten van de stilte in Le Jardin des Poets. Je hebt er een mooi uitzicht over de stad.

Le Jardin des Poets

Pain de sucre

Pain de sucre is een opvallend kunstwerk, ter herdenking van generaal Lefebvre-Desnouëttes die in zee verdween. Het beeld is al van ver te zien. Zijn weduwe wou dat de zeelieden het monument zouden kunnen zien. De bijnaam laten zich raden ;-)

Pain de Sucre

Vlakbij staat een Nordic huis. Dit was deel van een tentoonstelling uit 1900. Ik had het bijna gekocht *inside joke.

Nordic House - Sainte Adresse

Chateau de Gadelles

Chateau de Gadelles

Dit kasteel ligt op de grens tussen Le Havre en Sainte-Adresse. Het bijzondere gebouw kan niet bezocht worden. De architect Gustav Eiffel, ook gekend van een torentje in Parijs – wink wink – ontwierp delen van het dak.

12 juli 2019
/

Le Havre

Posted in Frankrijk by
Le Havre

De Franse havenstad Le Havre kent een bewogen geschiedenis. Het is een jonge stad die gesticht is om een haven te creëren. Le Havre staat ook voor ‘De Haven’. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is de stad hevig gebombardeerd. De architect Perret hielp de stad herrijzen. Het centrum van Le Havre staat sinds 2005 op de lijst met UNESCO-werelderfgoed en dit dankzij de bijzondere architectuur. Het is slechts het tweede gereconstrueerde stadscentrum dat deze eer te beurt viel.

De stad is op verschillende niveaus gebouwd. Ze hebben de tijd niet genomen om de ruines en het bouwafval na de bombardementen op te ruimen. Er zijn slechts een handvol art deco gebouwen bewaard gebleven in Le Havre.

Le Havre ligt op 3,5u rijden van Oostende en is prima te combineren met andere plaatsen in Normandië. Zelf deed ik de combinatie Etretat-Le Havre.

Tabula Rasa in Le Havre

De herdenkingen rond de bevrijding van Normandië ligt nog vers in ons geheugen. Parijs was dan wel al bevrijd maar de 10.000 in Le Havre gestationeerde Duitse soldaten hielden stand.
In de nacht van 6 op 7 september hield de RAF zware luchtbombardementen. De duizenden bommen zorgden voor ongeziene vernieling. Ook 2000 burgers sterven bij deze aanval. Hoewel het de bedoeling was enkel de haven te bombarderen bleef van de stad niet veel meer over. Zo’n 150 ha werd gewoon weggeveegd en je kon van aan het station de zee, zo’n 2 km verderop, zien.

Architect Perret

De architect die verantwoordelijk is voor hoe Le Havre er vandaag uitziet is August Perret, een belangrijke avant-gardistische architect, die geboren is in België en opgroeide in Parijs. Hij koos vooral voor beton. Beton was destijds minder gekend voor woningbouw. Detail: Perret had nooit zijn studies architectuur beëindigd.

August Perret wou geen bomen. De bomen in de stad zijn pas na zijn dood geplant. Hij vond dat bomen de structuur van de stad verstopten. Hij was visionair en wou de stad op 6 meter hoogte zetten en eronder garages voorzien, wat me meteen aan Almere deed denken.

Back to the fifties

In Le Havre kan je op bezoek in een authentiek appartement uit de jaren ’50. L’appartement témoin, St Jo, 7ème toont je hoe het leven net na de oorlog in de heropgebouwde stad was. Het is een beetje zoals op bezoek gaan bij je grootouders.

De heropbouw van Le Havre begon in 1946 en zou lange tijd duren. Dankzij het beton kunnen ze snel bouwen. Dat was ook nodig want honderden gezinnen waren dakloos na de bombardementen. Van de eerste 4 gebouwen wordt de eerste sleutel in 1950 gegeven. Typisch voor Perret is de betonnen paal die in het appartement te zien is. Om de 6m24 staat zo’n paal. Het skelet van het gebouw is als het ware zichtbaar.

Voor de oorlog had amper 5% van de inwoners van Le Havre een badkamer + toilet. De nieuwe appartementen waren voor iedereen gelijk qua oppervlakte. Ook nieuw voor vele inwoners was dat ze voortaan een aparte kinderkamer en eetkamer hadden. Voorheen was keuken centrale plek in huis. De appartementsgebouwen zijn aangesloten op stadsverwarming.

Stadhuis Hotel de Ville

Ook het stadhuis is van de hand van Perret. De Franse architect tekende maar liefst 20 plannen vooraleer het stadsbestuur akkoord ging met zijn ontwerp. In het stadhuis kan je, op aanvraag, de 65 meter hoge toren beklimmen die je een mooi zicht geeft over de stad. De lift brengt je 17 verdiepingen hoog. Wie de trap wil nemen zal 450 tredes moeten trotseren.

Zicht op Le Havre

Vanop de toren van het stadhuis kan je le Pont du Normandie zien. Deze brug is de langste in zijn soort. Enkel in Japan vind je sinds 1999 een langere tuibrug.

Als je goed kijkt, kan je ook het voetbalstadion van Le Havre zien. Wist je dat Le Havre de oudste voetbalploeg van Frankrijk is? De clus werd in de 19e eeuw gesticht door de Engelsen.
Het blauwe voetbalstadion draait volledig op zonne-energie en heeft 25.000 plaatsen. De meeuwen dachten dat het blauwe dak de zee was en doken/pikten op het dak.

De Champs Elysée van Le Havre

Je ziet ook een brede, groene laan die tot aan de zee loopt. Dit is de Avenue Foch, een kopie van de Champs Elysée van Parijs, maar dan 10 meter langer. Iets waar de inwoners van Le Havre heel fier op zijn. De tram rijdt hier ook.

St. Joseph kerk

In Le Havre zie je 2 opvallende torens: de toren van het stadhuis en de hoge toren van de St. Jozefkerk. In de toren zijn glasramen ingewerkt. Als de zon hier door schijnt geeft dit een extra effect. In de kerk zelf vind je weinig religieuze symbolen, op een paar beelden na die ze uit de oude kerk konden redden. Jozef is de patroonheilige van de schipbouwers. Vlakbij was vroeger een scheepswerf.

St. Vincent kerk

Een andere bijzondere kerk vind je vlakbij de zee: de St. Vincentkerk. Deze kerk dateert uit de 19e eeuw en op de kerk zie je de slogan ‘Egalité, Fraternité, Liberté’ staan, het motto van revolutie.

De haven van Le Havre

Le Havre is dus gesticht om er een haven te bouwen. Ook vandaag is de haven van Le Havre een belangrijke trekker voor de regio. Het is de vijfde haven van Europa voor containers en de eerste van Frankrijk. Voor petroleum is het de tweede haven van Frankrijk. Jaarlijks verwerkt de haven bijna 3 miljoen containers. Er zijn ook dagelijkse afvaarten naar Groot-Brittanië.

De haven staat ook in voor de elektriciteit van heel Normandië en Iles de France. De manier waarop is wel niet zo milieuvriendelijk. Er wordt steenkool getransporteerd uit de VS. In Le Havre zorgen elektriciteitscentrales dan voor de productie van elektriciteit uit die steenkool.

MUMA, musée d’art moderne

Aan de haven van Le Havre vind je het museum voor moderne kunst, het MUMA. Het museum is een van de belangrijkste musea van impressionisme in Frankrijk. Ze bezitten onder meer veel werken van Eugène Boudin, een kunstenaar die in 1824 geboren werd in Honfleur.

Sinds de uitvinding van de verftubes konden schilders ook op locatie schilderen. Voorheen moest de schilder de verf zelf maken en waren ze vooral aan hun atelier gebonden. Door op locatie te gaan schilderen, ontdekte Boudin dat het licht een groot effect had op de kleuren, iets wat ook in zijn werken terugkomt. Het is helaas pas na zijn dood dat de interesse in zijn werk groeit. Boudin schilderde vaak reeksen waarbij hij telkens het licht liet spelen. De werken zijn echter verspreid over de wereld.

Ondanks de vernielingen tijdens de Tweede Wereldoorlog, kan je toch kunstwerken van voor 1940 in het MUMA vinden. Omdat er tijdens de Eerste Wereldoorlog al zwaar gebombardeerd was, besloten ze de kunstwerken alvast in veiligheid te brengen. De schilderijen konden ze zo redden. De beelden die ze onder de constructie van de trap bewaarden gingen helaas verloren.

Na de oorlog ging de aandacht in eerste instantie naar het heropbouwen van woonblokken en al snel wilden ze ook het museum heropbouwen. Ze kozen voor een locatie vlak aan de haven zodat het museum het eerste was wat de mensen die tussen Le Havre en New York reisden, zagen.

Ook vanuit het museum is het bijzonder om zicht op het water te hebben. Met de zon die op de golven speelt, heb je er als het ware een extra, bewegend schilderij bij.

In het museum vind je ook werken van Monet, Manet, Pissarro en schilderijen uit de 16e en 17e eeuw.

Portret van Nini Lopez door Auguste Renoir. Is een beetje de Mona Lisa van MUMA.

Neo-impressionisme/pointilisme
Schilderij van Henri-Edmond Cross, Plage de la Vignasse.

Dufy au Havre

Raoul DUFY: tijdelijke tentoonstelling tot 3 november 2019.

Van zijn werken uit zijn Fauvisme-periode ben ik niet echt fan. Het lijken schilderijtjes zoals ik als kleuter maakte. Zijn latere werken kan ik meer appreciëren.

Cézannisme: Pêcheurs de crevettes au haveneau (1930-1935)

Daarna eigen stijl. L’Estacade et la Plage du Havre (1926)

De Vulkaan

Een van de opmerkelijkste gebouwen in Le Havre is het cultureel centrum en de bibliotheek. Officieel kreeg het gebouw de naam De Vulkaan maar ik kan me zelf meer vinden in de bijnaam de yoghurtpot. Zelf deed het me meteen denken aan een nucleaire centrale.

Het ontwerp komt van de Braziliaanse architect Oscar Niemeyer en ook zijn andere creaties liggen in dezelfde lijn. De bibliotheek is vrij toegankelijk, het cultureel centrum enkel bij voorstellingen.

Les jardins suspendus

Tuinliefhebbers zetten zeker ook Le Fort de Saint-Adresse op hun lijstje. De naam is misleidend want het fort ligt net buiten Saint-Adresse.

Le Fort de Saint-Adresse heeft slechts 1 keer als fort dienst gedaan. Het fort is gebouwd door Russische krijgsgevangenen van de Krimoorlog en men ontdekte al snel dat het gebouw eigenlijk te dicht bij de stad lag om zijn functie van verdediging goed te kunnen uitvoeren.

Het fort kreeg een herbestemming als culturele en florale trekpleister. Je ontdekt er bijvoorbeeld een fresco van Arthur Lenne in La Poudrière, de plek waar het poeder voor de kanonnen bewaard werd.

In Les Jardins Suspendus vind je flora van over de hele wereld. Zoek tussen de honderden bomen eens naar de Wollemia nobilis! Er zijn er maar 5 van in Frankrijk waarvan er 2 in Les Jardins Suspendus staan. Deze boom komt oorspronkelijk uit Australië.

Naast het vrij toegankelijke park, zijn er ook een paar serres met exotische planten en bomen. Toegang tot de serres kost 2 euro.

Ook voor muziekliefhebbers heeft Les Jardins Suspendus wat te bieden. Elk jaar in juli is er een festival met wereldmuziek. Er zijn 3 podia en het festival duurt 5 dagen.

Zoek Jaze

Fan van streetart? Doorheen Le Havre kan je 30 figuurtjes ‘Jaze’ vinden. De eerste die alle 30 figuurtjes vond, kreeg een kunstwerk van de artiest.

Un été au Havre (zomer 2019)

Wie deze zomer naar Le Havre trekt, kan bij de toeristische dienst (en ook bij de meeste hotels en toeristische bezienswaardigheden) een plannetje en een infogids over het kunstenfestival Un été au Havre afhalen.

Buitenkant
Binnenkant

De 18 werken staan verspreid over de stad opgesteld. In Les Jardins Suspendus zag ik deze indrukwekkende boom die uit papier maché en echte takken gemaakt is. Bij ‘Fin du Monde’ zie je een beeld van een vader met zijn kind op zijn schouders.

Ook de witte blokken op het strand, de kleurrijke strandcabines en de felgekleurde containers maken deel uit van dit kunstevenement. Alle info vind je op Un Eté au Havre.

Cabanes Le Havre
9 juli 2019
/

Etretat, weekendje weg in Normandië

Posted in Frankrijk by
Weekendje Etretat

Wie Etretat zegt, zegt de beroemde falaises. De witte krijtrotsen met de bekende olifantenslurf zullen vast het meest gefotografeerde plekje van de badplaats zijn. We zochten de beste uitkijkpunten en de andere troeven van Etretat.

Ik was als kind al in Etretat geweest. Herinneringen vervagen, zo bleek nog maar eens tijdens deze reis. Wat ik me herinnerde, kwam grotendeels door de foto’s die ik nog niet zo lang geleden teruggevonden had. Van het dorpje herinnerde ik me niets maar ik wist wel nog dat we bij de rotsen in het water naar zeedieren hadden zitten zoeken en dat we in een grot geweest waren. Die grot heb ik niet teruggevonden. De rechthoekige kuipen op het strand zag ik bij laagwater wel terug.

Etretat

Vissersdorp

Etretat was oorspronkelijk een echt vissersdorp. Het is pas toen de eerste treinen er stopten dat Etretat vooral toeristisch werd. Het dorp was populair bij de Parisiens en dan vooral de artistieke wereld. Maar liefst 30% waren kunstenaars (schrijvers, schilders,…).

Etretat

De vissers wilden graag een graantje meepikken van het toerisme en verhuurden hun huisjes aan deze toeristen. Je ziet in Etretat goed het verschil tussen voor en na. De visserhuisjes hebben ramen weg van de zee want de zee was werk. De villa’s kregen zicht op zee.

Vissershuisjes in Etretat

We starten onze wandeling aan het gemeentehuis. Van hieruit vertrekken we richting zee en passeren aan de linkerkant een grote overdekte markt met houten kraampjes. Deze oude markt dateert van 1926.

Etretat

Wat verderop zien we aan de rechterkant Le Manoir de la Salamandre, een gebouw uit de 14e eeuw dat oorspronkelijk in Lisieux stond. Eind 19e eeuw haalden ze het gebouw uit elkaar. Enkele jaren later liet architect Emile Mauge het op de huidige plek weer op te bouwen.
We bevinden ons hier trouwens in een interessant stuk Etretat: in de straat zien we 3 verschillende bouwstijlen: baksteen, neo-normandisch en hout.

Etretat

Via de Rue Abbé Cochet wandelden we verder en vervolgden onze weg omhoog via de Rue Jules Gerbeau. Tip: kijk tijdens de beklimming ook eens achterom voor een mooi zicht op de stad en, wat verder, op de bekende rotsformaties.

Tip van de gids: het beste ijssalon van Etretat is volgens onze gids Le Glacier d’Etretat. Het is het enige ijssalon waar ze artisanaal ijs verkopen. Het tiramisu-ijs was in elk geval erg lekker.

Les Jardins d'Etretat

De Tuinen van Etretat – Les Jardins d’Etretat

Volg de wegwijzers naar Les Jardins d’Etretat. Het is een stevige klim maar zeker de moeite waard. Wil je niet klimmen, is het toeristisch treintje de enige mogelijkheid om de tuinen te bereiken. Auto’s zijn hier niet toegelaten.

Zicht op de falaises vanuit de Tuinen van Etretat

Les Jardins d’Etretat opende in 2005. De landschapsarchitecten tekenden een ontwerp, geïnspireerd op de tuinen van Versailles. In de tuin ontdek je kunstwerken in alle hoeken.

Les Jardins d'Etretat

Een van de meest opvallende zijn deze hoofden met gezichtsuitdrukking. Dit werk van Samuel Salcedo heet ‘Raindrops’ of ‘Regendruppels’. Kan jij van elk beeld raden voor welke emotie het staat?

Bronzen beeld - koppel - Tuinen van Etretat

Het werk “La vue” van Beatrice Bizot toont een koppel op een structuur in brons. Wat verderop staat ook een Muziekboom die je kan opwinden zoals een muziekmobiel.

L'été - Tuinen van Etretat

Het beeld, L’été van Gevorg Tadevosyan, draait om het wisselen van het ritme in een levenscyclus, uitgebeeld door de 2 figuren die in tegenovergestelde richting bewegen.

L'été - Tuinen van Etretat

Uiteraard mag ook de impressionistische schilder Monet die de befaamde falaises schildert niet ontbreken. Volgens de kunstenaars is het licht in het Seine-estuarium bijzonder. Eerlijk? Ik zag niets anders aan het licht en de lucht dan in Oostende. Maar zei Ensor ook niet dat het licht en de kleuren van de zee in Oostende uniek waren?

Monet - Tuinen van Etretat

L’Oiseau Blanc

Naast Les Jardins d’Etretat liggen nog 2 speciale bezienswaardigheden: een kapel en een betonnen vliegtuig.

Kapel Notre Dame de la garde

De kapel Notre Dame de la garde was tijdje te koop tot de overheid besloot de kapel te kopen. In de 19e eeuw bouwden zeelieden deze kapel. Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd de kapel vernield maar later werd de kapel opnieuw opgebouwd, op exact dezelfde plek. De kapel is binnenin niet te bezoeken.

L'Oiseau Blanc - Etretat

Het betonnen vliegtuig, L’Oiseau Blanc is een herdenkingsmonument voor de 2 Franse piloten Nungesser en Coli die in 1927 als eersten een trans-Atlantische vlucht probeerden maken. Hun vliegtuig is nog boven Etretat en later ook boven Ierland gezien maar daarna mysterieus verdwenen. 2 weken na hun mislukte poging zou Charles Lindbergh er in andere richting wel in slagen om van New York naar Parijs te vliegen. 

L'Oiseau Blanc - Etretat

Le Clos Lupin – Maison Maurice Leblanc

De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik nog nooit van de Franse schrijver Maurice Leblanc en zijn personage Arsène Lupin gehoord had. Ik was eerst niet echt overtuigd om de audiotour in Maison Maurice Leblanc in Etretat te volgen. Maar de stem van Arsène Lupin nam me onmiddellijk mee en omdat ze de boeken in het winkeltje helaas niet in het Engels of Nederlands hadden, bestelde ik bij thuiskomst meteen dit boek in het Engels en deze in het Nederlands.

Etretat, praktisch

Etretat ligt op 3,5u rijden van Oostende. De auto is de gemakkelijkste optie. Zeker als je ter plekke ook nog wat andere bezienswaardigheden in de buurt wil bezoeken of je verblijf, zoals ik deed, in Le Havre, wil verlengen. Let op: in Frankrijk zijn er tolwegen. Je kan er het makkelijkst met een kredietkaart betalen. Ook cash is overal een optie. Met je gewone bankkaart (enkel deze met ‘maestro’-logo) zal je niet overal kunnen betalen.

De trein is ook een optie. Je kan met de Thalys naar Parijs en van daaruit verder sporen naar Breaute-Beauzeville. De laatste 20 km naar Etretat kan je per bus afleggen of je kan de hele weg per bus afleggen.

Charmelogies Le Donjon – Domaine St. Clair

Le Donjon Etretat

Overnachten deed ik in Le Donjon. Le Donjon – Domaine St. Clair is een supercharmant klein 19e-eeuws Anglo-Normandisch kasteel. Het hotel-restaurant bevindt zich op amper 500 meter van het strand van Etretat.

Le Donjon Etretat

Doordat het hotel zich op een heuvel bevindt, heb je een prachtig zicht over het voormalige visserdorpje en vanuit bepaalde kamers heb je zelfs zicht op de falaises of de witte krijtrotsen. Het hotel heeft ook een verwarmd buitenzwembad.

Le Donjon Etretat

Ik sliep in de Anna de Noailles-kamer, een van hun ‘chambres Club’. Vanuit het bubbelbad in de badkamer had ik zicht op de ondergaande zon. Ook uniek: het toilet bevond zich in het torenkamertje van het kasteel. Pluspunt vond ik de luxueuze badproducten van Nuxe, toevallig een van mijn favoriete merken voor verzorgingsproducten.

Le Donjon Etretat

Culinaire ontdekking

Chef Gabin Bouget verrast en verwent de gasten met een culinair diner om waarlijk de vingers bij af te likken en dit in een verrassend decor.
Van woensdag tot zondag kan je reserveren voor het diner. Tijdens het weekend kan je er ook lunchen. Reserveren is een must.
De chef werkt met een vaste menu (de ervaring leert me dat dit vaak een garantie is op superverse en overheerlijke gerechten) maar aanpassingen i.v.m. dieetvereisten zijn mogelijk. Informeer best op voorhand.

Le Donjon Etretat

Het gastronomische diner is zeker een aanrader. Laat ik het hoofdgerecht als voorbeeld nemen: wijting met een trio van citroenhummus. Nieuwsgierig als ik ben, proefde ik eerst de verschillende citroenbereidingen. Ja, ik trok eerst een zuur gezicht. Maar dan gebeurt het magische: als je de citroenhummus samen met de vis proeft, dan weet je dat de chef de foodpairing tot in de puntjes verzorgd. Ook de herinnering aan het dessert, meringue met aardbeien, doet me het water weer in de mond lopen. Ja, een adresje waar ik zeker en graag nog eens terugkeer!

Le Donjon Etretat

Leuk om weten: je kan ook een picknickmand van de chef bestellen. Dit moet je dan wel een dag op voorhand bestellen. Lijkt me leuk om mee te nemen en dan op de krijtrotsen van Etretat te picknicken.

Etretat

De falaises van Etretat

De witte krijtrotsen van Etretat, en dan vooral de olifantenslurf die je kan herkennen, zijn zowat de publiekstrekker van Etretat. De rotsen rijzen zo’n 55 meter boven de zeespiegel uit. Goed om weten: er vallen regelmatig brokstukken naar beneden. Let dus goed op dat je op de paadjes blijft!

Falaises Etretat

Lees ook mijn tips voor een weekendje in Le Havre en ontdek Saint-Adresse waar de Belgische regering zetelde tijdens de Eerste Wereldoorlog.

Met dank aan Le Havre – Etretat
Affiliate

8 juli 2019
/

7 x zomer in Oostende! (Update 2019)

Posted in België, Europa by
7 x Zomer in Oostende

Als ik tijdens mijn lunchpauze even op het strand kan gaan zitten of zelfs even kan pootje baden in zee, dan kus ik mijn beide pollekes dat ik in zo’n fantastische stad woon en werk. Mensen uit het binnenland geloven het niet altijd maar we hebben hier écht meer zon! Hashtag instant vakantiegevoel! Ik hou van mijn stad in alle vier de seizoenen! Een hele tijd geleden schreef ik een artikel met tips om te doen in de winter, in Oostende. Het leek me een goed idee om daar ook even een zomerse variant van te maken. En uiteraard is er ook nog altijd de uitgebreide cityguide! Laat maar komen, die zomer in Oostende!

7 x zomer in Oostende

Zonsondergang

Absolute nummer één! De zon zien zakken in de zee. Geef toe, er gaat toch niets boven een terrasje met zicht op zee, bij zonsondergang? Elke zonsondergang is anders. De kleurenpracht van de zee, da’s pure magie. Ja, ettelijke avonden worden hier op het strand afgesloten, tot de zon onder is. Da’s even ontsnappen uit de realiteit. Even een paar uurtjes vakantie, ook tijdens een doodgewone werkweek.

Zonsondergang

Zwemmen in zee

Wat geeft je meer vakantiegevoel dan een frisse duik in zee?! Ik hield het een aantal jaar op pootjebaden maar sinds een paar jaar probeer ik zo vaak als mogelijk in zee te zwemmen. Iets waar ik elke keer weer naar uitkijk.

Ik zwem wel altijd braaf in bewaakte zones en volg de instructies van de redders nauwgezet op. De zee kan verraderlijk zijn. Blijf uit de buurt van de golfbrekers en zwem enkel in bewaakte zones waar de groene (of gele) vlag uithangt! Elk jaar zijn er wel weer een paar die denken dat dit niet voor hen geldt en op die manier niet alleen zichzelf in gevaar brengen. Ik kan me daar best druk in maken, ja.

Bootje varen

Als duiker ben ik verwend. Ik was de voorbije jaren regelmatig op een bootje op de Noordzee te vinden. Heerlijke dagen zijn dat! Uiteraard omwille van het duiken maar ook doordat je een hele dag op het water bent. Eerst krijg je een unieke blik op de kust. Wat verder wordt deze kust steeds kleiner tot je uiteindelijk enkel nog water ziet. En andere boten. Wist je dat er op zee ook een ‘parking’ is? Daar liggen de schepen te wachten op de loodsboot om naar de havens van o.a. Antwerpen en Rotterdam te varen.
Je kan ook een zee-excursie boeken naar de windmolenparken op zee. Tijdens deze cruises krijg je uitleg over deze groene energie én over het zeeleven. Wie weet spot je wel een bruinvis (dolfijnachtige) of een zeehond!

Strandbloemen maken

Strandbloemen maken

Kleine beach boys & beach girls doen niets liever dan bloemen kopen en verkopen. Zelf strandbloemen maken? Ik schreef een uitgebreide tutorial zodat je verschillende soorten bloemetjes kan maken en af en toe geef ik ook eens een workshop ‘strandbloemen maken’.

Beachbars en zomerbars

Deze zomer komen er verschillende beachbars op het strand in Oostende. Op andere plekken in de stad duiken ook zomerbars op. Ik doe mijn best om ze deze zomer allemaal een keertje uit te testen. I know, it’s a tough job but somebody’s got to do it!

De zomer van 2019

Zomerse evenementen

Musical in Kursaal Oostende: Fame

Het is een mooie traditie: tijdens de zomermaanden programmeert Kursaal Oostende een topmusical. Ik zag er eerder al Cats, Evita en Mamma Mia. Dit jaar is dat Fame! Ik moet toegeven dat ik het verhaal niet echt ken. Shame on me. Maar deze zomer komt daar dus verandering in!

Fame - the musical (Kursaal Oostende)

TIP: combineer de musical (of gelijk welke andere voorstelling die je in het Kursaal bijwoont) met een bezoekje aan het casino! Er zijn speciale pakketten waarbij je voor de voorstelling dineert en na de voorstelling een initiatie kan volgen. ‘t Is niet dat ik jullie wil aanzetten tot gokken maar ik deed het eens met de collega’s en vond het enorm plezant!

Theater aan Zee

Nog zo’n klassieker: Theater aan Zee. TAZ behoeft na meer dan 20 jaar nog weinig introductie. Misschien wel nog deze tip: tijdig je plaatsen (en je overnachtingen) reserveren!

Meer info

Het belooft een sprankelende zomer in Oostende te worden! Kom jij deze zomer naar Oostende? Wat staat op je verlanglijstje? Nog op zoek naar specifieke tips? Laat maar weten!

P.S. Zit het weer even niet mee? Ook als het regent valt er vanalles te beleven in Oostende. En hier nog een lijstje met 100 zomeractiviteiten. Alstublieft!

18 juni 2019
/

Weekendje Flevoland

Posted in Nederland by
Weekendje in Flevoland

Waarom zou je naar de andere kant van de wereld vliegen als er ook dichterbij huis zoveel te beleven is? De laatste jaren mocht ik meer van Nederland ontdekken en dat bevalt! In het najaar mocht ik een paar dagen op ontdekking door Flevoland. Op slechts 20 minuten van Amsterdam, ontdek je een hele andere (nieuwe) wereld. Deze bijzondere 12e Nederlandse provincie is grotendeels pas in het midden van de vorige eeuw op de Zuiderzee ingepolderd. Ook al is het een jonge provincie, het is een regio met veel geschiedenis en verhalen.

De geschiedenis van Flevoland

In Flevoland loop je letterlijk over de zeebodem. Het gebied bevindt zich namelijk zo’n 6 meter onder zeeniveau! Het was ingenieur Cornelis Lely die in 1891 op de proppen kwam met de plannen om de Zuiderzee in te polderen.

Toen de regio in 1916 door een grote overstroming getroffen werd, besliste men om het ambitieuze plan van ingenieur Lely uit te voeren door de Zuiderzeewet van 1918. Ruim 30 jaar na de plannen voor het Zuiderzeeproject begonnen ze aan de werken. De Afsluitdijk kwam er als bescherming tegen overstromingen en door accuut gebrek aan landbouwgrond kwamen er ook gemalen om het land droog te leggen.

Onder de zeespiegel - NAP

De voormalige eilandjes Urk en Schokland maakten voortaan deel uit van het grootste kunstmatige eiland ter wereld. Ja, de Flevopolder is zelfs groter dan de eilanden van Dubai! Samen met de Noordoostpolder vormt het Flevoland. Pas in 1986 kreeg Flevoland het statuut van provincie. De hoofdstad van deze provincie, Lelystad, werd genoemd naar de bedenker, ingenieur Lely. Hij zou het echter zelf allemaal niet meer meemaken.

Wist je dat Schokland het eerste Nederlandse monument is dat opgenomen werd in de UNESCO-Werelderfgoedlijst en dit omwille van de vele archeologische vondsten?

Almere

Station Almere Centrum

We beginnen ons weekendje Flevoland in Almere. Almere telt zo’n 220.000 inwoners en is de snelst groeiende stad van Nederland. Almere is ontstaan aan de tekentafel. De eerste bewoners namen in 1976 hun intrek. Ze hebben de stad ontworpen met een blik op de toekomst. De stad laat je mond meermaals openvallen van verwondering.

Doordat ze van nul begonnen, konden ze ook technische snufjes als automatische vuilnisophaling aan 70 km per uur door een ingenieus buizensysteem integreren. Onder en vlakbij de stad zijn gigantisch parkings te vinden. De stad zelf is zo goed als autovrij. Mensen wonen rond de shoppingcentra waarvan ze het dak als gemeenschappelijke tuin/buitenruimte gebruiken.

Tuin op het dag - Almere

Een aanrader is de architectuurwandeling. Verschillende internationale architecten hebben hun stempel op de stad gedrukt. Naast futuristische gebouwen, verwijzen ze ook naar de geschiedenis van dit stuk nieuwgewonnen land door gebouwen als The Wave.

The Wave - Almere

We trekken naar het dak van Hudson’s Bay en genieten van een panoramisch zicht over de stad. Breng zeker ook een bezoekje aan de bibliotheek van Almere. Let vooral op het tapijt dat speciaal ontworpen is. Leuk weetje: Almere is verkozen tot beste binnenstad van Nederland!

Bibliotheek Almere

Lelystad

Wie Lelystad zegt, zegt Batavia. Het doet bij shopaholics vast een belletje rinkelen. Batavia staat voor veel meer. Vlakbij het Batavia Fashion Outlet Shopping center ligt een replica van het 17e eeuwse koopvaardijschip de Batavia. Ook in de haven is het heerlijk zitten op een terrasje.

Batavialand

replica Batavia

In Batavialand leer je hoe de woeste Zuiderzee getemd werd en hoe Flevoland ontstond. Je kan er ook een bezoek brengen aan een replica van de Batavia. Dit VOC-zeilschip leidde in 1629 schipbreuk bij Australië tijdens de eerste reis naar Indië. Samen met een gids kruip je aan boord. Bijzonder om te zien hoe het er in de 17e eeuw aan boord van een VOC-koopvaardijschip aan toe ging! Spoiler: niet voor watjes of mensen met een lichte vorm van claustrofobie ;-) Ik kreeg het lichtjes Spaans benauwd dat ik niet in alle ruimtes kon rechtstaan en ik vermoed dat ik niet veel groter ben dan de gemiddelde mens uit die tijd. En dan te bedenken dat ze tijdens de maandenlange reizen met zo’n 350 mensen (en nog een deel dieren) aan boord verbleven.

In de Batavia

De Zuiderzee was drukbevaren. Veel scheepswrakken kwamen door de inpoldering onder een kleilaag terecht en bleven zo goed bewaard. Flevoland is één van de grootste ‘droge’ scheepskerkhoven ter wereld. Er zijn maar liefst 435 scheepswrakken, elk met hun eigen verhaal en daterend uit 1200 tot 1900, gevonden! Je kan de plekken herkennen aan de blauwe paaltjes met erboven een rood schip.

Urk

Ik had het geluk al 2 keer op het voormalige eiland Urk te zijn. Wat een heerlijk visserdorp! Ik voelde me er meteen thuis. Net als tijdens mijn eerste bezoek, volgde ik er een ginkiestocht. Elke gids legt zijn eigen accenten waardoor geen enkele ginkiestocht hetzelfde is.

Urkers na de Ginkiestocht

Deze keer sloten we de ginkiestocht af met een verkleedpartijtje. Ik voelde me een echte Urkse. Dat we veel bekijks hadden is een understatement. Op mijn verlanglijstje: een bezoek aan Urk tijdens Urk in Wintersferen (eind november).

Tip: stop voor lekkere vis bij visbakker Albert de Vries in de Botterschuur.

Oostvaardersplassen

Oostvaarderplassen

Tussen beide steden vind je een natuurgebied van zo’n 6000 hectare. De Oostvaardersplassen zijn het grootste wetlandnatuurgebied van Nederland en maken deel uit van Nationaal Park Nieuw Land. Samen met de boswachter/natuurgids van Staatsbosbeheer trokken we op jeepsafari. Hij vertelde honderduit over het rijke natuurleven in deze regio. We spotten wilde Konikpaarden, Heckrunderen, edelherten en heel wat vogels zoals een lepelaar. Kippenvelmomentje als een zeearend plots vlak voor de jeep opduikt. De zeearend broedt sinds 2006 in dit gebied en daar is de gids terecht fier op.

runderen in de Oostvaardersplassen

Landschapskunstwerken

7 van de 8 landschapskunstwerken van Nederland liggen in Flevoland. We stopten bij het Land Art object ‘Exposure’ van de Britse kunstenaar Antony Gormley. Het werk dateert uit 2010 en is al van ver te zien. Door de kurkende positie van de figuur kreeg het werk al snel de bijnaam ‘de kakker’. Het metalen beeld is maar liefst 26 meter hoog en staat op de strekdam tussen het Markermeer en het IJsselmeer.

Exposure - de kakker

Flevoland Praktisch

Hoe bereik je Flevoland?

Almere en Lelystad bereik je makkelijk vanuit elk Belgisch station. Er zijn dagelijks maar liefst 16 verbindingen met de IC Nederland (3u27). Of je kiest voor een snelle connectie met de Thalys trein (2u24), 14 keer per dag. Telkens met een overstap op Shiphol Airport. Koop je tickets op www.nmbs-internationaal.com en je kan ze thuis printen of uploaden via de mobile app van NMBS Internationaal.

Uniek overnachten

Buytenplaets Suydersee

pipowagen in Buytenplaets Zuydersee

Buytenplaets Suydersee is by far de meest unieke plek waar ik ooit overnacht heb (want geef toe, overnachten in een ijshotel is niet zo uniek meer hé). Op dit kampeerterrein kan je niet alleen je eigen tentje opzetten, je kan er ook kiezen uit een aantal unieke logies: van trekkershut en boomhut tot pippowagen en zelfs een rioolbuis. We mochten elk een plekje kiezen. Mijn hart maakte een sprongetje bij het zien van een oude, gele schoolbus die volledig was omgebouwd. Het lot (en vooral het feit dat de anderen het niet zo zagen zitten dat deze bus wat verder van het toilet lag) zorgde ervoor dat ik me voor een nachtje in De Columbus waande ;-)

Amerikaanse schoolbus - uniek logeren bij Buytenplaets Zuydersee

Vakantiepark Eigenwijze

De eerste avond van ons weekendje in Flevoland overnachtten we in een vissershuisje van Vakantiepark Eigenwijze. De huisjes liggen rond het water en dat zorgde voor rust en fotogenieke avonduren. In de huisjes heb je alles wat je nodig hebt. Ideaal voor gezinnen en als uitvalsbasis voor meerdaagse verblijven.

Vissershuisjes Vakantiepark Eigen Wijze Flevoland

Blue Zone Netl, de wildste tuin

Hier sliep ik niet zelf – we dineerden er wel. Deze plaats is zo inspirerend! De eigenaar maakte vroeger carrière in de online wereld maar besloot anders te leven. Hij schreef een boek over de Blue Zone en baseerde hier ook de filosofie van zijn nieuwe zaak op. Het diner was een sharing food-concept met lekkere, gezonde gerechtjes. We bezochten er ook enkele vakantiewoningen en nu staat een weekendje op dit domein op mijn verlanglijstje te prijken.

Netl - Flevoland

Leuke adresjes

Vlinders in de Orchideeëntuin
Werner van Dichtbijenverweg
Werner van Dichtbijenverweg.be
Ontbijt in de boomgaard - Flevoland

Met dank aan Toerisme Flevoland / persreis

13 juni 2019
/

De lekkerste ijsjes van de Belgische kust

beste ijsjes van de Belgische kust

Zomers weer vraagt om verkoeling en geef toe, een ijsje maakt je stranddag compleet. Maar waar vind je nu de lekkerste ijsjes van de Belgische kust? Om die vraag te beantwoorden, zit er maar 1 iets op: proeven! Dus offerde ik me met plezier op om deze zware taak tot een goed einde te brengen. Onderstaande adresjes zijn getest en goedgekeurd!

Gelato Maxzim

Ik begin dit lijstje met de beste ijsjes van de Belgische kust in mijn thuisstad. Er is bij mijn weten maar 1 cremerie in Oostende waar je tot ‘s avonds laat lange wachtrijen hebt. Als je kwaliteit van een ijsjeszaak kan meten aan de wachtrij die op zonnige dagen staat aan te schuiven, dan is Gelato Maxzim in de Hertstraat echt top! Het wachten wordt beloond want deze Italiaanse ijsjes zijn hemels! De zaak ging over van vader op zoon en ze maken de ijsjes nog steeds op traditionele wijze.

Crémerie St-Catherine

Dit ijssalon in Nieuwpoort-Bad werkt enkel met verse kwaliteitsproducten en dat proef je. Kiezen is moeilijk: ze hebben een uitgebreid assortiment roomijs en sorbets. Daarnaast hebben ze ook yoghurtijs! Smaken die je niet mag missen: het vanille-ijs en ijs met meringue!

IJsbar René

Wie na zonsondergang nog zin heeft in een ijsje kan bij IJsbar René in De Haan terecht. Tijdens de zomer zijn ze namelijk open tot 23u! Naast de traditionele smaken, hebben ze ook enkele speciale ijssoorten zoals ijs van bio-geitenmelk. Persoonlijke favoriet: cuberdonijs!

Hoeve Hazegras

Op slechts 3 km van het centrum van Knokke ligt dit ijsparadijs. Hoeve Hazegras maakt vers ijs met koemelk van de eigen hoeve. Elke dag serveren ze 15 verschillende soorten room- en sorbetijs. Op bestelling kunnen ook ijstaarten gemaakt worden. Je kan ter plekke, op het terras met polderzicht, van een ijsje genieten of ijsdozen meenemen naar huis.

Ben jij een ijsjesfan? Welk ijssalon aan de Belgische kust ontbreekt volgens jou nog in dit lijstje met de beste ijsjes van de Belgische kust? Laat het zeker weten in de reacties!

Op zoek naar de gezelligste beach bar of de rooftop met het spectaculairste zicht? Dan moet je hier zijn.

Dit artikel is een herwerking van het artikel dat in 2018 in KW verscheen.

2 juni 2019
/

Alentejo, regio van kurk en wijn

Posted in Europa, Portugal by
Alentejo, regio van wijn & kurk

Ergens begin november, midden in de verhuisstress, stond er nog een paar dagen Portugal op het programma. De zomerse dagen van 2018 waren een verre herinnering en het deed deugd om wat zuiderse zon op mijn snoet te voelen. Het was voor mij de derde keer in Portugal. Na Lissabon en Centro de Portugal mocht ik weer een nieuwe regio ontdekken: Alentejo.

Alentejo, een kennismaking

Alentejo ligt net ten zuiden van Lissabon en net boven de Algarve. De regio omvat een derde van Portugal. Alentejo heeft slechts 500.000 inwoners maar is groter dan België. Een heel lage bevolkingsdichtheid dus! De regio is vooral gekend voor zijn wijnen, kurk en olijfolie. Of de Portugezen nu wijn zijn beginnen verbouwen omdat ze zoveel kurk hadden of dat ze kurkbomen geplant hebben voor hun wijnflessen is een ‘kip of ei’-verhaal. Wat wel opvallend was, is hoeveel wijn de Portugezen drinken. Je zou haast verwonderd zijn dat ze nog wijn over hebben om uit te voeren ;-)

De kurkbomen van Alentejo

Van zodra we de brug overreden, weg van Lissabon, dwaalde een rust over ons neer. De komende dagen was het genieten geblazen. Ik staarde uit het autoraam en genoot van het groene landschap. Plots vloog een groepje ooievaars voorbij. We zullen er tijdens de reis nog veel tegenkomen, op hun nest, op de palen van de hoogspanningskabels. Langs de weg komen we overal kurkbomen tegen. Als je goed kijkt zie op de kurkbomen cijfertjes staan. Een aantal hebben een donkerrode stam met een wit cijfer op. Dit zijn de bomen die dit jaar ontschorst werden.

Kurkboom Alentejo

Even beslissen om een kurkbedrijfje te beginnen is verloren moeite, tenzij je aan de volgende generatie denkt. Het duurt namelijk 30 jaar voor je een kurkboom voor het eerst kan ‘oogsten’. De eerste en de tweede oogst zijn niet bruikbaar. Als je weet dat een boom slechts om de 9 jaar ontschorst kan worden, dan heb je je eerste bruikbare oogst pas na 48 jaar! Hopelijk ben ik over 48 jaar op pensioengerechtigde leeftijd dus kurkboer ga ik niet meer worden, haha. Ik zou wel graag nog eens een kurkfabriek bezoeken. Ik vind het fascinerend hoe ze van die schors allerlei voorwerpen in kurk maken. Blijkbaar verwerken ze de kurkschors tot een soort pasta die ze dan uitsmeren en waarmee ze vervolgens kurken vellen hebben om te verwerken. Het kurkpatroon wordt er dan weer opgedrukt.

Cante Alentejano

Naast de fado is de Cante Alentejano sinds 2015 toegevoegd aan de lijst van UNESCO Werelderfgoed. Deze bijzondere manier van zingen wordt ingezet met één stem. Daarna voegt een tweede stem, de Alto, zich bij de zang en tenslotte zet het volledige koor in. En dit allemaal zonder muziekinstrumenten. De liederen werden destijds door de boeren op het land gezongen. Tegenwoordig vertolken vele koren ze tijdens de regionale festivals in Alentejo.

De dorpjes en steden van Alentejo

Evora

Evora

Evora is het eerste stadje dat we bezoeken. Elke periode uit de geschiedenis kan je hier ontdekken, langs talloze hoogtepunten en een mix van bouwstijlen. We wandelen tussen de witte huisjes naar de goed bewaarde Romeinse tempel. Er is lang gedacht dat dit een tempel ter ere van Diana, de godin van de jacht, was maar het bleek een tempel voor de Emperor.

Evora

Evora is erkend als Werelderfgoed. Laat je verdwalen door de straten met witte huisjes en gebouwen van tussen de 16e en 18e eeuw.

Evora

Shoppingliefhebbers moeten in de 5 oktoberstraat zijn. Dit is een shoppingstraat met winkeltjes gespecialiseerd in allerlei voorwerpen (tasjes, magneten,…) in kurk. Echt, je kan het zo gek niet bedenken of ze hebben het hier. In kurk.

Kurk in Evora

We eindigen onze wandeling op Praca de Giraldo. Dit gezellige plein heeft een minder gezellige geschiedenis. Deze plek was het centrum van de Spaanse inquisitie in de 16e eeuw. Het is ook de plek waar de hertog van Braganza in 1484 geëxecuteerd werd.

Evora

Monsaraz

Monsaraz is een prachtig middeleeuws stadje. De timing was perfect. We kwamen er net voor zonsondergang aan. Het licht veranderde het stadje in een sprookje. Ik krijg nooit genoeg van zonsondergangen! De sfeer in Monsaraz is uniek. Je lijkt wel op een filmset beland, van een film die zich in de middeleeuwen afspeelt. Toch is alles wat je ziet uniek.

Monsaraz

Elk jaar in juli wordt Monsaraz een openluchtmuseum waarbij je als bezoeker meer te weten komt over de oude gebruiken, over het handwerk van Alentejo en over de lokale keuken.

Troia

Een van de hoogtepunten van deze reis was voor mij het bezoekje aan de ruïnes van Troia. Ze maken graag gebruik van de spraakverwarring met Troje maar het heeft er niets mee te maken. Troia is een schiereiland op een uurtje rijden van Lissabon. Je vindt er Romeinse ruïnes die dateren uit de 1e eeuw na Christus.

Troia

De ruïnes waren een grote viszouterij. Hun producten werden over het hele Romeinse Rijk uitgevoerd. Je vindt in Troia ook een thermencomplex. De opgravingen en conservatie gaan nog steeds door. Toen Hans Christian Anderson deze plek bezocht, noemde hij het Pompei van Setubal.

Comporta

Comporta wordt veelal vergeleken met Ibiza of Saint-Tropez. De stranden zijn minstens even hip en trendy maar het grote verschil is dat het bij Comporta nog puur, ongerept en rustig is. Het zandstrand is er eindeloos lang en logeren kan in vissershuisjes of in hippe villa’s direct aan zee.

Comporta

We waren er buiten het hoogseizoen en veel strandbars waren gesloten maar je voelde gewoon dat dit de place to be is! Het was heerlijk om even met je voeten door het strand te kunnen woelen.

Een verborgen parel

We waren eigenlijk al op de terugweg naar de luchthaven, toen we nog een klein ommetje maakten. En wat voor één! Het leek wel alsof ik in een andere wereld terecht gekomen was. Had ik het niet met eigen ogen gezien, ik zou niet geloven dat je dit in Portugal kon vinden. De oude haven veroverde meteen mijn hart.

Oude haven Portugal

Rota Vicentina

We wandelden verschillende stukjes van de Rota Vicentina. Ik vertel je er graag meer over in een apart artikel.

Logeertips

We verbleven in een aantal opvallende hotels. De meeste zijn zogenaamde ‘Herdade’. Dit zijn agrarische bedrijven die ook actief zijn in het toerisme. Alentejo heeft een divers aanbod logies.

Eten & drinken

  • Sao Lourenço do Barrocal
  • Tasca do Celso
  • A Escola Restaurant

Met dank aan Visit Portugal, Alentejo Promotion Bureau & TAP Air Portugal

Affiliate

7 mei 2019
/

Nausicaá, het grootste aquarium van Europa

Posted in Frankrijk by
Nausicaa, het grootste aquarium van Europa

Het grootste aquarium van Europa ligt net over de Franse grens, in Boulogne-sur-Mer. Het was waarschijnlijk zo’n 20 jaar geleden dat ik in Nausicaa geweest was. Deze keer bezochten we enkel het nieuwe gedeelte dat vorig jaar opende en kregen we een rondleiding achter de schermen.

Je moet weten, als jobstudent – en ook de eerste jaren nadat ik afstudeerde – werkte ik als edutainer en aquariste in Sea Life. Rondlopen tussen aquaria was dagelijkse kost voor mij. Het grote bassin waar ik voor onderhoud tussen haaien, tientallen tropische vissen en een tandbaars dook, had een inhoud van 180.000 liter water en was vrij indrukwekkend. Het grootste bassin van Nausicaá heeft zo maar even een inhoud van 10 miljoen liter water (of het equivalent van 4 olympische zwembaden! En ook achter de schermen trok ik grote ogen.

Ik was oprecht onder de indruk van hoe groot alles daar is. Al die jaren had ik me achter aquaria moeten wringen om de dieren eten te geven en de aquaria te onderhouden en hier in Nausicaa was het achter de schermen even luxueus als ervoor. Ik neem jullie graag even mee naar het grootste aquarium van Europa!

Grootste aquarium van Europa

Nausicaa heeft kweekprogramma’s voor zo’n 200 soorten. Bijna alle vissen die ze er hebben zijn in gevangenschap gekweekt. Het is hun streefdoel ervoor te zorgen dat er geen vissen meer in de vrije natuur gevangen moeten worden om verkocht te worden voor aquaria. In 2018 kweekten ze ook 22.000 stukken koraal.

Kwallen

Ook kwallen krijgen er alle ruimte om zich te vermenigvuldigen. Kwallen zijn bijzondere dieren. De meeste kwallen zijn tweeslachtig. Ook de voortplanting van de kwallen zit bijzonder in elkaar. Ze leggen eitjes die bevrucht worden. Hieruit komen larves voort die eerst poliepen worden en uiteindelijk uitgroeien tot kwallen. Als een kwal zijn voortplantingscellen heeft gelost, sterft de kwal.

Tandbaars

In een ander aquarium zat een tandbaars van ruim een meter groot. Deze ‘mérou’ kwam uit het aquarium van Luik maar daar hadden ze er geen plaats meer voor.

Malpelo aquarium

Nausicaa koos voor zijn grootste aquarium voor de bijzondere biotoop van het eiland Malpelo in Colombia. Rond dit eiland is veel stroming wat veel leven met zich meebrengt. Rond het eiland zijn dieptes tot 4000 meter te vinden.

Blikvangers in het grote aquarium zijn enkele rifhaaien, vele honderden tropische vissen zoals pompano’s en roggen. De grootste rog is een (jonge) Manta-rog. De spanwijdte van deze rog is momenteel zo’n 2 meter maar kan tot 8 meter worden. Het aquarium moest ook zo groot zijn omdat het de bedoeling is dat ze met deze soort gaan kweken.

Minpuntje wel: ze hebben deze rog gevangen in de vrije natuur omdat er momenteel nog niet mee gekweekt wordt. De tweede rog bleek ziek bij aankomst en is overleden. Ze hopen snel een nieuwe, tweede rog te hebben. Als duiker had ik het geluk al een paar keer Manta’s te zien in hun natuurlijke habitat. Mijn hart bloedde dan ook een beetje als ik deze Manta zag. Aan de andere kant kunnen ze, dankzij deze rog in gevangenschap, de soort beter bestuderen en heel wat ontdekken over de biotoop in zijn geheel.

Diner with a view

De avond eindigde met een diner. Ooit had ik al eens overnacht ‘in de haaientunnel’ en zwommen de visjes boven me. Zo’n diner met zicht op het grote aquarium heeft ook wel iets. We hadden Nausicaa helemaal voor ons alleen. Met de rustgevende muziek op de achtergrond waren we meteen helemaal zen.

Achter de schermen

Met mijn achtergrond als aquariste was ik misschien wel het meest benieuwd naar het ‘achter de schermen’-gedeelte. Indrukwekkend! Er is minstens evenveel, zo niet meer geïnvesteerd in de infrastructuur achter de schermen als voor de bezoekersbeleving. Het is misschien wat technisch maar zo zie je dat er meer bij komt kijken dan je op het eerste zicht zou denken.

Voederplatform voor haaien en roggen

Het grote bassin heeft verschillende voederspots zodat ze de haaien en manta’s apart kunnen voederen en de dieren beter in de gaten kunnen houden. Dit is ook handig als ze vitamines en eventuele medicatie moeten geven. Ze leren de kleine mantaroggen zelfs aan om in de rij te staan om gevoederd te worden.

De grote manta trainen ze met een target zodat ze hem uiteindelijk tot op de stretcher kunnen krijgen om onderzoeken te kunnen doen. Van haaien is al veel geweten, van mantaroggen niet. Er komt zelfs een buitenlandse marien bioloog 2 maand onderzoek doen in Nausicaa om het zelfbewustzijn van de manta te bestuderen.

Maanlicht

Nausicaa hecht veel belang aan het nabootsen van de natuurlijke omgeving. Dit is van groot belang voor hun kweekprogramma’s. Boven de aquaria zijn LED-lampen gemonteerd die het natuurlijk daglicht en maanlicht nabootsen. Maanlicht triggert namelijk het paargedrag. Onmisbaar als je wil kweken.

Het zeecentrum stelt alles in het werk om zo milieuvriendelijk mogelijk te werk te gaan. Ze hebben 3 tot 8 keer minder verbruik dan andere aquaria.
Ook op andere vlakken doen ze inspanningen. In het restaurant is alles composteerbaar. Composteerbaar materiaal gebruiken is een ding, als het achteraf gewoon in de vuilnisbak belandt, haalt het niet zoveel uit. Daarom laat Nausicaa alles door bedrijf in Calais composteren. Een deel zal als bemesting gebruikt worden, een ander deel om om te zetten in elektriciteit.

Plant room

Toen ze destijds tijdens mijn eerste dag als jobstudent bezig waren over de plant room, dacht ik dat dit een ruimte was waar de plantjes stonden. Bleek het eigenlijk de machinekamer te zijn. Wel die plant room in Nausicaa is enorm indrukwekkend. Boven het grote aquarium is trouwens een soort hefkraan gemonteerd om het transport van de vissen en eventuele werkmaterialen te vergemakkelijken.

Wie thuis een zwembad of een klein aquarium heeft, weet dat er wel wat werk is om het water proper te houden. In Nausicaa houden ze het water zuiver met onder andere een mechanische en een biologische filter. De gefilterde micro-organismes worden dan in andere aquaria gebruikt als voedsel. Verder hebben ze ook een osmose skimmer, zandfilters en UV-lampen.

Food prep

Het eten voor de vissen wordt in een speciale keuken voorbereid. Van zodra de deur openzwaaide, ook van de quarantaineruimtes, kwam de geur me bekend voor. Neen, geen visgeur zoals je misschien vermoedt maar een mengeling van schoonmaakproducten en vitaminepreparaten. De keuken wordt elke dag van boven tot onder geschrobd. Aan de muur hingen alle checklists die de medewerkers dagelijks moeten afwerken en de menu’s voor de verschillende dieren. Tegen de muur stond een medicijnenbakje waar medicatie en vitamines per vis verdeeld worden.

Nausicaa: praktisch

Zin om ook in de wondere onderwaterwereld te duiken? Nausicaa ligt in Boulogne-sur-Mer, op nog geen anderhalf uur rijden van Oostende. De toegangsprijs bedraagt € 25,90, kinderen 3-12 jaar betalen € 19,50. Check de website voor de recentste openingsuren.

Zelf ook een rondleiding achter de schermen volgen? Dat kan! Er zijn dagelijks 3 rondleidingen. Je hebt hier wel een apart ticket voor nodig.

22 april 2019
/