Browsing Category:

Europa

Hoe ik in Sparta belandde

Posted in Griekenland by
Bart VDB WK Spartan Race in Sparta

Een rondreis door Griekenland staat al jaren op mijn bucket list. Het kwam er maar niet van. Het was de Italiëreis met de zesdejaars die ervoor zorgde dat ik een vergelijkbare reis ook eens in Griekenland wilde maken maar ik raakte dus eerder nog eens terug in o.a. Venetië en Rome dan in Griekenland. Tot ik onverwachts toch in Athene en Sparta belandde. Dat kwam zo…

Mijn moeder vierde gisteren haar 70ste verjaardag. We wilden haar graag verrassen met een reisje. Een reis met heel de familie, liefst naar de zon. Tenerife stond hoog op ons lijstje maar bleek vrij duur. En toen deed mijn broer dit voorjaar in Andorra mee aan een Trifecta van de Spartan Race. Een paar weken later kreeg hij een mailtje: hij was geselecteerd voor het WK in Sparta!

Fast forward naar het begin van de herfstvakantie: om 3u ‘s nachts haalde het taxibusje ons op om naar de luchthaven te gaan. Tegen de middag liepen we met een peutertje, een kleutertje en 5 koffers te zeulen op het Syntagmaplein in Athene. Wat we in Athene bezochten en beleefden dat kon je hier eerder al lezen. Vandaag neem ik jullie mee naar het tweede deel van onze trip: naar Sparta!

Sparta

WK Trifecta Spartan Race

Wie hier komt lezen in de hoop van tips uit eerste hand i.v.m. bezienswaardigheden van Sparta te krijgen, moet ik teleurstellen. Het oude Sparta was niet toegankelijk omdat een deel van het parcours daar passeerde. Mijn broer heeft dus meer gezien dan wij :-) De wedstrijd eens meemaken was ook heel plezant en onvergetelijk. Het begon eigenlijk al de eerste avond, met de Landenparade. Met de Belgische vlag in zijn handen, mocht mijn broer (en wij mee als supporters) door heel de stad wandelen. Overal langs het parcours stonden toeschouwers die applaudisseerden. Het was er echt feest! En wij fier natuurlijk op ‘nonkel Bart’!

WK Spartan Race Bart VBD

Inbraak

Minder feest toen we terug bij de auto kwamen. We hadden de auto op een pleintje geparkeerd, waar nog andere auto’s stonden. Toen we enkele uurtjes later terugkeerden was het ruitje aan de chauffeurskant ingeslagen.

De verhuurfirma en de politie werden gebeld en wat later konden we toch naar onze vakantiewoning, zeg maar “ons kasteel” rijden. De dag erna kregen we een vervangwagen en we waren het voorval al snel vergeten (behalve toen we de dagen erna weer in Sparta moesten parkeren – we kozen er voor de zekerheid toch voor om in de vroege namiddag weer naar onze olijfboomgaard te rijden).

#MetEenHuurautoZieJeMeer

Kasteel in de olijfboomgaard

Via airbnb (als je via deze link boekt, krijg je tot 41 euro korting op je eerste verblijf) had mijn broer een kasteeltje gevonden op een half uurtje rijden van Sparta. Er is plaats voor 14 personen om te overnachten.

Kasteel in de buurt van Sparta
Ja, daar op die heuvel staat ‘ons kasteel’.

Het kasteel ligt midden in een olijfboomgaard. We kregen van de gastheer trouwens ook olijven en olijfolie van het domein mee naar huis. Prachtige locatie waar je alles hebt wat je nodig hebt maar misschien niet ideaal als je elke dag ergens anders naartoe moet en ook niet helemaal kindvriendelijk (trappen, breekbare spullen,…). Als je geen kleine kinderen mee hebt en uitkijkt naar complete rust, is dit echt de plek waar je moet zijn. Je voelt je de koning te rijk!

Kasteel in de buurt van Sparta

Kanaal van Korinthe

Athene-Sparta is zo’n 3 uur rijden. Als je van Sparta naar Athene rijdt (of omgekeerd) dan passeer je het Kanaal van Korinthe. Hou je camera in de aanslag want voor je het weet ben je er gepasseerd. Het kanaal is zo’n 6,3 km lang, 23 m breed en zo’n 8 m diep. Erdoor varen is een huzarenstukje. Een beetje voor onze reis was het record van het grootste schip dat er ooit doorgevaren was net verbroken.

Kanaal van Korinthe

Pin for later

Hoe ik in Sparta belandde

Met dank aan SunnyCars.

24 november 2019
/

Citytrip Athene met heel de familie

Posted in Griekenland by
Parthenon tijdens citytrip Athene

Het begon allemaal met de selectie van mijn broer voor het WK van de Spartan Race in Sparta, na zijn deelname aan de Trifecta in Andorra eerder dit jaar. Het leek ons wel leuk om allemaal mee te gaan supporteren voor ‘noenkel Bart‘. We combineerden de Spartan Race met een citytrip Athene. Het was de eerste keer dat we allemaal samen met het vliegtuig op reis zouden gaan. Voor het neefje van 1,5 en 4 jaar was het zelfs de eerste keer vliegen. Spannend!

Van solo reizen naar een familiereis met kleine kindjes

Ik ben gewoon van alleen te reizen. Deze citytrip naar Athene was dus een iets andere manier van reizen voor mij maar ik denk wel dat we kunnen zeggen dat we een geslaagde reis achter de rug hebben. Hieronder vind je de learnings van het reizen naar Athene met de kinderen.

Ga je naar Athene zonder kinderen? Sla dit eerste stukje dan gerust over.

Luchthaventransport en vervoer ter plekke

Deze keer lieten we ons voor 260 euro met een busje van en naar de luchthaven brengen. Niet veel duurder dan met 2 auto’s naar Charleroi Airport rijden en daar een week op de parking staan. Bovendien moesten we om 3u ‘s nachts vertrekken en konden we zo nog wat slapen in het busje. Voor de kinderen hadden we een autostoeltje geregeld.

Om na onze citytrip in Athene naar Sparta te reizen huurden we een auto. We lieten die afleveren in ons hotel in Athene voor slechts een 25 euro extra.

Het was even uitzoeken hoe dat allemaal in elkaar zit als je vliegt met kinderen. Blijkbaar zitten hier per vliegmaatschappij en per luchthaven soms verschillen op. We hadden geluk en konden de buggy tot aan de gate meenemen. Ook waren ze aan de security check vrij meegaand wat flesjes water en melk voor de kindjes betrof.

In de heenvlucht had ik zetelplekken gekocht zodat we allemaal samen zaten. Dat was wel handig omdat de kindjes dan wat afwisseling hadden: van oma naar tante, naar nonkel en weer naar mama en papa. Ook voor de volwassenen een gemak. Mijn zus had extra spelletjes voor de kindjes voorzien om verveling tijdens de vlucht te slim af te zijn. De luiers, koekjes, flesjes melk,… zaten in een kleine babytas die ze heel de tijd bij zich hield.

Citytrip Athene

Athene met kinderen?

Ter plekke pasten we het programma een beetje aan. We lieten de musea voor wat het was. De echte musts zoals de Acropolis deden we uiteraard wel. Het petekind van 4 jaar konden we wel enthousiast maken voor al die historische bouwwerken. Hij vertelde op school blijkbaar aan de kleuterjuf over de oude zuilen die hij had gezien. Zijn broertje van anderhalf vond het geweldig om daar te mogen rondlopen en klimmen. Goed om weten: je mag geen buggy meenemen op de Acropolis. Er is een gratis berging voor buggy’s vlakbij de hoofdingang van de Acropolis.

Citytrip Athene Acropolis

De kindjes vonden de metro het leukste van heel de reis. Als het erg druk was in de metro, plooiden we de buggy dicht en namen we de peuter even op de arm. Ook topmomenten/aanraders voor kinderen:

  • Het treintje dat op de hoek van Ermou street & het Syntagmaplein vertrekt. Je betaalt 5 euro voor de rit en je passeert langs de meeste bezienswaardigheden van Athene. Wij hielden deze treinrit voor een regenachtig moment.
  • Het stadion waar de allereerste Olympische Spelen gehouden werden. Tip: ga eerst stiekem naar de souvenirshop, koop er een replica medaille van de eerste moderne Olympische Spelen, laat de kinderen daarna een rondje rennen in het stadion en sluit af met een plechtige ceremonie op het podium waar je hen de medaille geeft.
  • In de Nationale Tuinen, vlakbij het Syntagmaplein, is er een speelpleintje. Omdat het regende toen we er passeerden hebben we dit niet zelf gedaan maar het zag er wel tof uit. Er is ook een soort mini-zoo/kinderboerderij.
  • Little Kook was een restaurantje dat ons door verschillende mensen aangeraden was omwille van het sprookjesachtige interieur. We waren er net met Halloween en het zag er echt super uit maar onze sloebers zijn niet zo griezel-minded dus kozen we uiteindelijk voor een pizzeria in de buurt.
Olympisch stadion

Citytrip Athene

Kennismakingswandeling in Athene

Voor de eerste dag stippelde ik een korte wandeling door Athene uit om de sfeer van de stad wat te voelen. Na een vroege vlucht, wilden we geen al te drukke eerste dag. We vertrokken aan het Monastirakiplein waar we wat vers fruit kochten aan de kraampjes en wandelden van hier verder door de smalle straatjes die parallel liepen met de shoppingstraat Ermou. We vervolgden onze wandeling uiteindelijk via het laatste stukje van Ermou street tot we aan het Syntagmaplein kwamen.

Citytrip Athene - Syntagmaplein

Aan het parlementsgebouw kan je elk uur naar de wissel van de wacht gaan kijken. Op zondag om 11u is de ceremonie wat uitgebreider. Van hier wandelden we verder naar Adrianou street tot aan Plaka. Onderweg stopten we voor een ijsje, maakten hier en daar een omweg als we iets interessants zagen en rustten ook even op een bankje uit. Een perfecte eerste kennismaking met de stad die we afsloten in een gezellig restaurantje in de Plaka.

Citytrip Athene - Acropolis

Acropolis

Het was al sinds de Italiëreis met de zesdejaars dat ik ervan droomde om een vergelijkbare reis door Griekenland te maken. Vooral de Acropolis stond hoog op mijn verlanglijstje. Overal krijg je de raad om ‘s morgens vroeg te gaan. Iets wat we dan ook ter harte namen. Het was een zonnige dag en de beklimming is best pittig, zeker als je de helft van de weg een kindje moet dragen.

Citytrip Athene - Acropolis

We kochten onze tickets aan een van de automaten maar zagen daar wat later een hele rij staan. Je kan je tickets dus best op voorhand online bestellen. Dit is trouwens ook de goedkoopste optie. We kozen voor het ticket van 30 euro dat 5 dagen geldig was en waar we nog 6 andere bezienswaardigheden mee konden bezoeken. Online was hetzelfde ticket 5 euro goedkoper geweest.

Citytrip Athene - Acropolis

Hoewel we er dus vrij vroeg waren, was het er al echt druk. Bezoek de Acropolis, als je kan, met een gids. Het zal je bezoek veel interessanter en waardevoller maken. Er staan geen bordjes met uitleg bij het Parthenon, de Niketempel, de tempel van Erechtheion en de Propyleeën. We legden onze middelbare school kennis samen en konden al snel weer de Ionische, Korinthische en Dorische zuilen herkennen.

Tempel van de Olympische Zeus

Citytrip Athene - Tempel van Olympische Zeus

Van de meer dan 100 zuilen van de grootste tempel van Griekenland, blijven er nog 15 over. De tempel van de Olympische Zeus is een van de Zeven Wereldwonderen en dus echt een must see. We waren hier net voor zonsondergang en dat had wel iets magisch. Vlakbij vind je de poort van Hadrianus.

Citytrip Athene - Tempel van Olympische Zeus

Agora

Je kan zowel de Romeinse Agora als de Athena Agora bezoeken. Bij de Romeinse Agora viel vooral de Toren der Winden op. Deze 12 meter hoge toren was een windwijzer en wateruurwerk. Indrukwekkend hoe alles destijds in elkaar zat. Naast de Toren der Winden staat een bordje met de volledige uitleg op. Als je wil weten hoe de windwijzer en het wateruurwerk werkten, verwijs ik je graag door naar mijn broer en schoonbroer die de taak op zich namen op de uitleg te lezen en alles vervolgens aan ons proberen uit te leggen ;-)

Bij de Agora van Athene is het dan weer de Stoa van Attalos en de tempel van Hephaistos die de aandacht trokken. De Stoa van Attalos is in de vorige eeuw volledig gerenoveerd.

Tempel van Hephaistos

De tempel van Hephaistos hadden we bijna links laten liggen wegens een hevige stortbui en steeds luider klinkende donder. Gelukkig wandelden we toch even tot daar want het was indrukwekkend om zien. De tempel dateert van de 5e eeuw voor Christus en is een van de weinige gebouwen waar het dak er nog op zit.

Stadion Panathinaiko

Stadion Panathinaiko

Een hoogtepunt van ons bezoek aan Athene. We waren de dag ervoor al aan de buitenkant gepasseerd en eigenlijk wou de helft van het gezelschap niet naar binnen gaan want je zag alles van buiten toch al? Ja, je ziet alles van buiten maar dat je op de piste in dit unieke stadion kan lopen maakt de 5 euro inkom helemaal goed.

Citytrip Athene  - Stadion Panathinaiko

Het was hier dat de eerste moderne Olympische Spelen in 1896 plaatsvonden. Het stadion is gebouwd op de antieke resten van het stadion dat de politicus Lykourgos liet bouwen voor de Spelen die de Romeinen organiseerden ter ere van Athena (330 voor Chr.).

Lykavittos

De Lykavittos-heuvel was voor mij de teleurstelling van deze citytrip in Athene. In elke reisgids lees je dat je hier zeker naartoe moet en dat heeft zo zo’n gevolgen: het was er superdruk! Er was helemaal niets romantisch aan. Iedereen drumde voor een selfie. De omheining was vrij laag waardoor het, zeker voor de kinderen, erg onveilig was. Misschien komt het omdat we hier pas waren toen de zon net onder was maar ik vond het de beklimming en de kabelbaan (7 euro pp!) absoluut niet waard. En ja, je hebt vanop 277 meter een mooi zicht over Athene en de Acropolis maar dat heb je op andere plekken ook.

Citytrip Athene - Lykavittos

Hiervoor moet ik nog terug

Het museum van de Akropolis lieten we deze keer over, omwille van de kindjes. Heel wat vondsten van op en rond de Acropolis kregen hier een plekje. Het museum is dus zeker een must visit. Het restaurant van het museum heeft vanop het dakterras een prachtig zicht op de Acropolis.

Praktische info Athene

Naar Athene vliegen

We vlogen met Ryanair. De beste vliegtickets vind je via momondo.be. Het compenseren van de CO2 uitstoot van mijn vlucht kostte me 21,69 euro.

Van de luchthaven naar het centrum van Athene

De duurste maar wellicht meest comfortabele manier om je citytrip te beginnen is een taxi nemen van de luchthaven van Athene tot aan je hotel. De meeste hotels verzorgen (meestal tegen betaling) ook luchthaventransfers.

De goedkoopste manier is de bus die je van de luchthaven naar het Syntagmaplein brengt. Je betaalt dan 6 euro voor de bus (enkele rit). De bus doet er ongeveer een uur over. Je kan ook een ‘tourist card’ kopen waarmee je het openbaar vervoer van de luchthaven naar het centrum kan nemen + 3 dagen het openbaar vervoer in Athene kan nemen. Deze ‘tourist card’ kost 22 euro.

Het openbaar vervoer in Athene

De metro van Athene is een van de best uitgebouwde, properste en duidelijkste metro’s die ik ken. Er rijden ook trams en bussen in Athene maar die hebben we zelf niet gebruikt. In de luchthaven hadden we een stadsplannetje van Athene meegenomen om onze citytrip wat te plannen en waar ook de metrolijnen duidelijk opstonden.

Verder gebruikte ik vooral Google Maps waar ook de metrohaltes en dienstregeling in zit. Rond 9u (als de locals naar hun werk pendelen) was het vrij druk op de metro. We kozen voor een metrokaart voor 5 dagen. Dit kostte slechts 9 euro per persoon. Een los ticketje kost 1,40 euro. Kinderen tot 6 jaar reizen gratis mee.

Opgravingen metro

Het metronetwerk in Athene is vrij jong. De werken voor de aanleg startten in 1992. De metro is grotendeels met de hand uitgegraven omwille van de vele archeologische vondsten. Die antieke schatten zijn nu te zien in de diverse metrostations in Athene. De voorwerpen dateren vanaf het Neolithicum (6500 v. Chr.).

Overnachtingen

We sliepen in appartementen van Connect Apartments. Deze studio’s lagen op 4 metrohaltes van Akropoli, een metrohalte die we tijdens onze citytrip in Athene vaak zouden zien. De kamers waren ruim, er was een kitchenette en we hadden uitzicht op de Akropolis maar het complex ligt aan een enorm druk rondpunt waar zelfs ‘s nachts om 2u30 nog veel verkeer/lawaai was. Inchecken moest in een ander gebouw, een paar blokken verder. We hadden een kinderbedje gevraagd maar dit bleek eerder een wiegje waar onze reus van 18 maanden niet meer in paste.

Al bij al was het een goede logeerplek, zeker voor de prijs die we betaalden. Volgende keer zou ik wellicht liever iets meer betalen voor een rustiger gelegen hotel, misschien zelfs met zwembad.

Booking.com

Restaurantjes & gelateria’s

Geen citytrip zonder lekkere restaurantjes en dat was dus ook wat wij in Athene deden. Als bonus deel ik hier ook de adresjes waar we lekkere ijsjes aten.

  • Kosmikon: De eerste avond viel ons oog op dit gezellige restaurant in Plaka. Op de kindjes na, kozen we vooral Griekse gerechten en dat was meteen een meevaller. Als starter kozen we pittabrood met verschillende soorten humus.
  • Op reis zijn met een deelnemer aan de Spartan Race betekent ook dat je de dag ervoor pasta moet eten. We kozen voor Brigante, een Italiaans restaurant dat deze tweede vestiging vlakbij Akropoli pas enkele maanden geleden opende. Vriendelijke bediening en zeer lekkere pasta. De tiramisu viel een beetje tegen.
  • Pizzeria On Top: getipt als de beste pizza van Athene en het waren inderdaad erg lekkere pizza’s.
  • Ontbijten bij Lulu’s Bakery in Plaka – Lulu staat in mijn geheugen gegrift als het plekje waar ik echt koffie begon te drinken. Ik schrijf daar later nog wel eens over. De Griekse yoghurt met honing was erg lekker en vulde.
  • IJsjes in de Ermou street: De kindjes waren zo braaf dat we hen graag beloonden met een ijsje. We hadden zelf ook wel een ijsje verdiend. Ik koos voor een hoorntje met frambozensmaak. Niet echt bijzonder. Het tiramisu-ijs maakte alles goed.
  • DaVinci Gelato: Een local tipte deze cremerie als de beste van Athene. We smulden! Ik koos voor een ijsje met KinderBueno en KinderHippo-smaak. Het was na deze caloriebom dat ik besloot dat ik dringend gezonder moest eten, haha.

Handig om te weten

In Griekenland is het 1 uur later dan in België. De temperatuur was er eind oktober-begin november nog steeds ruim 20 graden. We hoorden wel dat het in november normaal zo’n 12-14 graden is. Vanaf november valt er normaal gezien meer regen. ‘s Avonds koelde het wel af dus een extra trui was geen overbodige luxe.

Er is in Griekenland meer te zien dan Athene. Je kan je citytrip in Athene gerust verlengen met een rondreis naar de bezienswaardigheden in Griekenland of met een vakantie op een van de vele Griekse eilandjes. Wij combineerden onze citytrip in Athene dus met supporteren voor het WK Trifecta in Sparta.

Pin for later

Citytrip Athene met heel de familie

Affiliate

10 november 2019
/

Faro, poort tot de Algarve

Posted in Portugal, Zuid-Europa by
Faro

We begonnen onze persreis eind oktober door de Algarve in Faro. Faro is letterlijk de toegangspoort tot Zuid-Portugal. De luchthaven van Faro heeft zowel binnen- als buitenlandse vluchten en heel wat toeristen komen dus langs Faro vooraleer ze verder de Algarve intrekken. In dit artikel zet ik graag even een aantal bezienswaardigheden in deze Portugese stad op een rijtje waar je zeker een halve tot volledige dag mee kan vullen.

Al van bij het vertrek van de luchthaven viel het op: Faro is de stad van de ooievaars. Ik herinnerde me dat ik er in Alentejo langs de weg ook veel gezien had. Hier in Faro zie je de nesten midden in de stad, op de daken van de huizen. Door de aanwezigheid van het natuurgebied Ria Formosa vind je hier trouwens veel vogels.

Faro

Faro van vuurtoren?

Faro kreeg in de loop ter tijd verschillende namen. In het Romeinse Rijk kreeg het de naam Ossónoba. Toen de Westgoten de stad veroverden noemden ze haar Sancta Maria. De naam Faro kan afgeleid zijn van de naam van de dochter van emir Abu Uthman Said ibn Harun die in 1031 Faro voor korte tijd hoofdstad van zijn taifa maakte. Volgens een andere versie zou de naam afgeleid zijn van ‘phare’ of vuurtoren.

De oude binnenstad van Faro

Faro was vroeger een eiland, daarna een schiereiland en uiteindelijk werd het zoals het nu is, met het natuurgebied Ria Formosa voor de deur. Er waren 2 ingangen naar de oude stad: Arco do Repouso en Arco da Vila. De poort Arco da Vila heeft een verschillende architectuur aan de binnen- en buitenkant. De stadspoort is een nationaal monument. Door de aardbeving van Lissabon (1755) raakte de poort erg beschadigd aan de buitenkant. Ze restaureerden en renoveerden in 1812 en kozen voor de neoclassicistische stijl. De binnenkant bleef een Arabische stijl behouden.

Cidade Velha Faro

De oude stad (Cidade Velha) had slechts 2 grote straten en op het kruispunt van beide bevond zich Largo da Sé. Op dit plein vind je het bisschoppelijk paleis en de kathedraal die in de 13e eeuw op de resten van de oude moskee gebouwd werd.

De oude binnenstad van Faro is een stad met veel kleine straatjes die kronkelen. De smalle straten en hoge gebouwen zorgen voor veel schaduw en de wind is een soort natuurlijke airco. Het is een plezier om je gevoel te volgen en je te laten verdwalen in de nauwe straatjes. Vergeet zeker niet af en toe eens naar boven te kijken naar de mooie gevels.

Archeologisch museum

Museu Arquelogico dat in het 16e eeuwse oude klooster Nossa Senhora da Assuncao

We liepen ook even binnen in het Museu Arquelogico dat in het 16e eeuwse oude klooster Nossa Senhora da Assuncao gelegen is. Er zijn tijdelijke en vaste tentoonstellingen. Niet te missen is de grote mozaïek die ze tot hun nationale schatten rekenen. De mozaïek is gevonden buiten de muren van de stad. Daardoor gaan archeologen ervan uit dat de stad in de 2e eeuw dus groter moet geweest zijn.

Mozaïek in Faro

De mozaïek telt 500.000 kleine steentjes en is vermoedelijk gemaakt door de Tunesiërs. Tot op vandaag hebben ze geen idee wie de figuur is. Omdat ze niet zeker weten welke kleuren de mozaïek had bij de ontbrekende stukken, hebben ze gekozen om die stukken niet te reconstrueren.

Feira de Sancta Ria

Goed om weten: eind oktober is er een jaarlijke ‘fair’ waardoor het extra druk is in Faro. In de binnenstad staan meer auto’s dan anders geparkeerd.

Overnachten

Er zijn in Faro slechts een paar hotels. Je kan er ook in een van de vele hostels of airbnb’s logeren. Hieronder vind je de beste deals.

Booking.com

Eten & drinken

Genoeg gezellige restaurantjes in Faro. Rond Pracai Alfonso III vind je vele leuke restaurantjes waar ze typische specialiteiten uit de Algarve serveren. Onze gids raadde Aqui del Rey aan.

Voor een brunch en om snel wat te werken stopte ik de laatste dag bij Chelsea Coffee & Brunch.

Meer ontdekken van de Algarve? Lees dan hier verder.

Pin for later

Faro, de poort tot de Algarve

Affiliate
Met dank aan Turismo de Portugal en ATA – Algarve Promotion

7 november 2019
/

Blankenberge Blankenberge

Posted in België by
Blankenberge

Als Oostendse op uitstap naar Blankenberge? Het lijkt misschien een vreemd idee. Blankenberge is voor mij een beetje nostalgie. Als student werkte ik vele seizoenen lang in het plaatselijke aquarium. Vorig jaar ging ik voor het eerst in jaren nog eens terug naar die andere kuststad. Toevallig moest ik er op een paar maand tijd zelfs meerdere keren zijn. Alleen al door de straten van Blankenberge wandelen, bracht zoveel herinneringen terug. Het frietkot waar we op zondag soms frietjes gingen halen, de pittabar, de cafés waar we na het werk soms bleven plakken,…

Blankenberge

Als je in Oostende woont, ben je verwend. Ik besef dat. We hebben de zee, er is altijd wat te doen en als local weet ik ook de beste plekjes te vinden als ik even nood heb aan rust. We hebben hier alles. Dat weerhoudt me er niet van om er soms toch eens met de kusttram op uit te trekken. Deze keer dus naar Blankenberge. In amper 45 minuten sta je er, zonder parkeerstress. Destijds was het allemaal nogal werkgerelateerd. Nu leek het me leuk om er eens de toerist uit te hangen.

Haven Blankenberge

Belle Epoque

Hoewel ik in Oostende ook in de Belle-Epoquewijk woon, kende ik er niet ongelooflijk veel van. Het was fijn een rondleiding te krijgen in het Belle Epoque Centrum van de Belgische kust, gevolgd door een rondleiding door de Belle Epoquewijk van Blankenberge. Ik had al zo vaak door deze straatjes gereden maar het was nu pas dat bepaalde details aan de gevels me opvielen. De rondleiding nam ons mee naar het gouden tijdperk tussen 1870 en 1914. Het Belle Epoque Centrum bevindt zich in 3 belle epoquevilla’s uit 1894 die na grondige renovaties nu als bezoekerscentrum dienst doen.

Belle Epoque

In het Belle Epoque Centrum krijg je een overzicht van het ontstaan van het kusttoerisme. Je ziet er bijzondere stukken tegelmozaïeken die uit gevels gehaald zijn om te bewaren en vanop het dakterras heb je een verrassend uitzicht over de stad.

Vooral het ritueel van het baden intrigeert me. De badkar (destijds op wieltjes) werd tot aan de waterrand getrokken waar ze konden baden. Met mijn toerisme-achtergrond was het plezant om de oude affiches die het kusttoerisme moesten promoten te zien.

Belle Epoque center

De meeste villa’s in deze wijk waren tweedeverblijven. Er was vaak geen verwarming omdat ze in de winter toch leeg stonden. Het gaf een triest zicht om alle rolluiken in de straat naar beneden te zien.

Sinds 2002 zijn een 100-tal van die villa’s beschermd. Van 2 is ook het interieur beschermd. Meer info (openingstijden, toegangsprijzen,…) over het Belle Epoque Centrum vind je op hun website.

Belle Epoque

Als je in Blankenberge bent, spring dan zeker ook eens binnen in de bibliotheek. Volgens de gids is de bibliotheek van Blankenberge de mooiste van het land. Helaas stond ik tot nog toe elke keer voor een gesloten deur. Ik kan het dus (nog) niet beamen.

Vissershuisje Majutte

Het Huisje van Majutte in de Breydelstaat 10B in Blankenberge is wellicht een van de oudste vissershuisjes van de Belgische kust. Fans van Pieter Aspe zullen de locatie misschien kennen uit zijn boek “Ontmaskerd“.

Vissershuisje Majutte

Vandaag is het vissershuisje gratis toegankelijk. Het herbergt een koffiehuis en een klein museum. Probeer er zeker eens de Slufferkoeken of een Majutte Trutte (de verwenkoffie). Vleeseters vinden gerechten als e Schelle van’t liek of een potje paté van Pé op de menukaart. Er is in dezelfde straat, wat verderop nog een klein vissershuisje waar zowat elke toerist aan voorbij loopt.

Vissershuisje

Nog meer Blankenberge

Doen in Blankenberge

  • Het overzetbootje tussen de staketsel nemen
  • Een wandeling op de pier
  • Naar de zonsondergang kijken
  • Een Boule de Berlin eten
  • Met de gekke fietsen rijden
  • Bezoekje aan concept store Escape
  • Uitrusten aan de Paravang
  • Slufferkoeken eten
  • Wandelen in de Uitkerkse Polders
  • Met de tram naar Oostende ;-)

De Pier

Vraag me niet wat het verschil is tussen een pier en een staketsel want ik vond tot nog toe geen afdoend antwoord. In Blankenberge beweren ze de enige pier van België te hebben. Ik ga er geen wedstrijdje Oostende-Blankenberge van maken, wij spreken in Oostende tenslotte van een staketsel maar als het argument is dat er op het einde een gebouw moet staan, awel, dat is/was in Oostende ook zo. Wie me dus wel kan verklaren wat het verschil tussen een staketsel en een pier is, please bel me, schrijf me!

Hoe je het ook draait of keert, zo’n pier is fotogeniek. Een wandelingetje op de pier van Blankenberge is perfect om de dag mee te beginnen. Op een winderige dag, kies je gewoon de juiste kant van de paravent.

De eerste pier werd door de Duitsers in brand gestoken op 30 oktober 1914. In 1933 werd de nieuwe pier in beton gebouwd naar plannen van conducteur Jules Soete.

Pier Blankenberge

Boule de Berlin

Zeg Blankenberge en als toerist denk ik meteen aan de Lustige Velodroom met de gekke fietsen, Tien om te Zien en Boule de Berlin. Er was een tijd dat ze ook in Oostende ‘Boule de Berlin’ riepen maar dat is echt al jaren geleden. Het heeft zijn charme om de jongens het strand te zien afschuimen om hun zoete gebakjes met vanillepudding tussen aan de man te brengen.

Wat ik niet wist, is dat ze in Blankenberge ook een authentieke ijsventer hebben die nog echt met een houten bak zijn ronde doet. Geen ‘Ola’ met keuze tussen 10 ijsjes maar ambachtelijk gemaakt, echt vanille-ijs. Leuk detail, tegen het einde van de stranddag kan je soms koopjes doen.

Casino

Het Casino van Blankenberge was destijds het decor van Tien om te Zien. Ik ging er een keertje naar een zomerrevue kijken en bij mijn bezoekje aan Blankenberge vorig jaar, kon ik uitzonderlijk eens op het dak. Zou een prima locatie zijn voor een pop-up zomerterras!

Tegen de gevel klimmen reusachtige baby’s op. Ze zijn een overblijfsel van Beaufort 2006. Ze zijn van de hand van de controversiële Tsjechische kunstenaar David Cerny. De gleuf in de hoofden van de baby’s is een soort aanklacht tegen de computer- en kloonwereld waarin we leven.

Casino Blankenberge

Overnachten met zicht op zee

Het was niet de eerste keer dat ik in Blankenberge bleef overnachten. Vroeger gebeurde het na feestjes wel eens dat ik op het werk bleef slapen. Een enkele keer boekte ik een hotelletje. Deze keer mocht ik in Riant Séjour, een familiehotel op de zeedijk, slapen. Zicht op zee, voor mij is dat echt een droom! Die zonsondergang vanop het terras van mijn hotelkamer was memorabel. Ik kon blijven kijken (en zeggen dat ik die zonsondergang ook zo vaak zie in Oostende – altijd bijzonder)! Gelukkig was ik nog net op tijd in het restaurant.

Zonsondergang Belgische kust

Pluspunten ook voor het verzorgde ontbijt met de lekkere pistolets. Hier geen afbakbroodjes maar echte krokante pistolets. De uitbaatster was supervriendelijk en je zag dat er aan het ontbijt veel vaste gasten zaten die de uitbaatster persoonlijk kende. Aan het dialect te horen, schoven er ook locals aan het ontbijt aan. Altijd een goed teken! Ik moet zelf niet ver zoeken naar een reden om nog een keer terug te keren: voor de privé-wellness Riant d’Eau. Het zag er heerlijk uit. Volgende keer!

Restaurants

Blankenberge weet me de laatste jaren culinair te verrassen. Doordat vrienden van me uit het binnenland een studio in Blankenberge hebben, spreken we daar al eens af om iets te gaan eten. Onder andere onderstaande restaurants zijn al getest en goedgekeurd:

  • De Boeie
  • Cabo

Wist je dat Blankenberge in 2020 zijn 750-jarig bestaan viert? In 1270 werd ‘la ville de Blanckenberghe’ voor het eerst vermeld. To be continued!

Bezocht jij Blankenberge al eens? Waar moet ik de volgende keer zeker naartoe?

Pin for later

Blankenberge

Affiliate

28 oktober 2019
/

Food tour door Olhão

Posted in Portugal by
Food tour door Olhão

De Algarve wist me aangenaam te verrassen: gezellige stadjes, zonnige dagen eind oktober, een prachtige kust en lekker eten. Een food tour bleek de ideale manier om Olhão, een vissersstadje met een aparte mentaliteit te ontdekken.

We lieten ons op sleeptouw nemen door de sympathieke gids van Eating Algarve Tours. De Ria Food Tour leidt je door het authentieke vissersstadje. Aan de hand van 9 verschillende tastings, leer je het leven in Olhão kennen en kan je proeven van wat de zee en het land voortbrengen.

De bijzondere geschiedenis van Olhão

Olhão is gesticht door inwoners van Faro die het beu waren zoveel belastingen te moeten betalen. De inwoners van Olhão hebben hun eigenheden. De oudere locals laten het formele achter zich. Iedereen is hetzelfde en iedereen heeft een connectie met het water. 

Food market: land & zee

We begonnen onze tour bij het water, aan de lagune van Ria Formosa. Deze lagune was van groot belang voor de lokale vissers. Voor de vissers leek de lagune op de figuur van een vrouw. De bochten van de rivier stonden symbool voor de rondingen van een vrouw. Het zal je dan ook niet verwonderen dat de lagune tot een van de zeven natuurwonderen van de Algarve gerekend wordt.

Replica Bom Sucesso

Op enkele meters van de wal ligt een replica van de Bom Sucesso voor anker. Toen de Portugezen Napoleon en de Fransen verdreven was de koning van Portugal in Rio de Janeiro (Brazilië). Een 17 tiental vissers voeren met de Bom Sucesso naar daar om hem het nieuws te brengen. De dappere vissers hadden een verborgen agenda: ze lieten de koning tekenen om hun stad te herkennen. Ze deden er 3 maanden, enkele reis over. Bij hun terugkeer werden ze als helden onthaald. Op de boot is een oog geschilderd, de naam van de stad Olhão betekent ‘groot oog’. 

Bom Sucesso replica

Aan de kade zien we de twee overdekte food markten. Een voor de seaside (vismarkt), de andere voor landside (landbouwproducten). Binnen wachten ons tientallen standjes met lokale producten.

Terwijl we naar de gids luisteren, spreekt een oude man ons aan. Hij wil ons waarschuwen want we staan net onder een verlichtingsarmatuur waar een meeuw op zit en die meeuw zou wel eens een ‘granaat’ op ons kunnen droppen. Ook verder tijdens de rondleiding word ik aangesproken door een oudere heer: “dat we altijd welkom zijn in zijn mooie land”.

Food market Olhão

Vijgenster

We wandelen verder naar de overdekte markt met producten van de aarde, waar onze eerste proeverij wacht bij Alquimia Da Terra Loja Gourmet. Hier proeven we een Estrela de figo. Deze vijgenster is eigenlijk vrij eenvoudig te maken. Het moeilijkste zal zijn om in België voldoende grote vijgen te vinden. De 2 vijgen worden in een stervorm gesneden, tussen de 2 ster-vormen komen amandelschilfers en zo wordt het geroosterd. Estrela de figo worden vooral op 1 november gegeten maar zijn heel jaar door verkrijgbaar. We kregen bij onze vijgenster een glaasje versgeperst wortelsap of rodebietensap.

Estrela de fig

Johannesbroodpitmeel

Veel desserts in de Algarve worden met amandelen, Johannesbroodpitmeel, vijgen,… gemaakt. Johannesbroodpitmeel wordt verkregen door het vermalen van de kiemende zaden van de Johannesbroodboom. De zaadjes zitten in boon-achtige omhulsels. Johannesbroodpitmeel is een verdikkingsmiddel dat vaak ook aan baby’s gegeven wordt en geroemd wordt om zijn gezonde eigenschappen.

Wist je dat de zaadjes van Johannesbroodpitmeel altijd 0.02 gram geven? Die maat werd ook karaat genoemd. Dat doet een belletje rinkelen ivm diamanten niet?

Food market Olhão

Confituur to die for

Onze wandeling ging verder naar het tweede standje. Dit kleine standje in de hoek verkoopt de beste sinaasappelconfituur die je je kan inbeelden. Het geheime ingrediënt? Een beetje chili! Erg lekker met een beetje (gedroogde) geitenkaas of in sauzen. Ik wou meteen een potje mee naar huis doen maar ze waren nog verse aan het maken. Gelukkig reed de chauffeur de laatste dag achter een paar potjes zodat we nu ook thuis een beetje van de Algarve kunnen proeven.

Food market Olhão

Litão, gedroogde vis uit Olhão

De tweede food hall is de overdekte vismarkt. Je vindt er vele soorten vis die in de Algarve gevangen wordt. De gids vertelde ons hoe we verse vis konden herkennen: dit kan je onder meer zien aan de ogen en aan de kieuwen. 

Litão, gedroogde vis uit Olhão

De Portugezen eten graag kabeljauw maar hebben deze vis niet in hun eigen water. Ze moesten de kabeljauw dus invoeren uit Noorwegen maar de arme stad kon dit niet betalen. Daarom probeerden ze het recept voor ‘bacalhau’ uit met hun eigen litão (blackmouth catshark) en een nieuwe lokale specialiteit was geboren. Ze eten litão vooral tijdens de kerstperiode. Er is momenteel slechts 1 familie die dit authentieke recept nog maakt. Het is dus enkel hier dat je dit nog zal zien/vinden. 

Food market Olhão

Sardienen uit blik

Voor mijn bezoekje aan het familiebedrijf Conserveira do Sul trok ik mijn neus op voor ingeblikte vis. Het was zoiets dat we thuis wel eens aten als we echt niets anders in huis hadden. Nu ik de mensen van Conserveira do Sul met zoveel passie over hun product hoorde vertellen, beschouw ik ingeblikte vis plots als een echte delicatesse.

Het bedrijf bestaat sinds 1954 en momenteel is het de vierde generatie die aan het roer staat van het familiebedrijf. Op onze food tour bezochten we het kleine museum en leerden we meer over de geschiedenis van het bedrijf. Als 9-jarige ging de António Jacinto Ferreira, de oprichter van Conserveira do Sul, mee met zijn moeder om op de vismarkt te werken. Toen hij 15 jaar was kwam hij naar Olhão en zocht een manier om vis te bewaren. De oplossing bleek de vis in te blikken. 

Over de jaren groeide hun aanbod enorm uit. Ze hebben nu verschillende merken: Manná, Good boy en Jupiter en naast sardienen blikken ze ook tonijn, makreel, ansjovis,… in en brachten ze diverse vispatés zoals sardienenpaté op de markt. De paté hebben ze pas sinds de jaren 80. Het was meteen een groot succes en zowat elk restaurant serveert als hapje vooraf, bij het brood, de vispaté.

Good Boy

Het merk Good Boy is hun favoriet omdat een van zijn zonen het gezicht was. Canned fish kan 4 tot 5 jaar bewaard blijven. Ze proefden onlangs zelf een van 13 jaar na productie. De vis was veel zachter en ze vonden het lekkerder. Er zitten geen bewaarmiddelen in maar doordat er geen lucht aan de vis kan, blijft de vis goed bewaard. Het is trouwens allemaal handwerk om de vis in de blikken te doen. De vis wordt in de blikken gekookt en dan wordt de saus erbij gedaan.

Good boy canned fish

We mochten enkele van hun meest verkochte producten proeven en ik kocht in hun winkeltje met plezier een paar blikken om mee te nemen naar huis.

Street art in Olhão

Fans van street art moeten zeker ook even aan de achterkant van Conserveira do Sul kijken. In de Rua da Fábrica Velha vind je diverse zwart-wit murals die een blik werpen op de recente vissersgeschiedenis van Olhão. De artiesten gebruikten oude foto’s als basis voor hun murals. Iedereen in Olhão kent wel iemand die hier geportretteerd is.

Portugese waterhond - street art Olhão
street art Olhão
street art Olhão
street art Olhão
street art Olhão

Olhão, de blokjes-stad

Naast de schoorstenen waar ik hier al over vertelde zijn ook de versierde lijsten aan de huizen erg typisch voor hier. Er is nog een derde eigenschap die opvalt. Olhão wordt ook wel eens de ‘cubic town’ genoemd. Mocht je de stad vanuit de hoogte bekijken, zou het meteen opvallen dat op de huizen precies kubussen staan. Dit komt omdat de huizen in Olhão twee terrassen hebben. Het eerste terras was om fruit en octopus te drogen. Het tweede terras gebruikten ze om de zee in de gaten te houden, iets wat voor vissers uiteraard erg belangrijk was. De bevolking in Olhão was/is een bijzonder volk. De terrasjes waren ook een uitkijkpost om te zien of de politie in buurt was. Was de kust veilig, dan konden ze smokkelen.

Cubus city Olhão

Verborgen plekje

Tijd voor nog wat meer eten. We stoppen bij Republica Recreativa. Vroeger was dit een privé-club, enkel voor beperkte kring. Nu is het huis open en toegankelijk voor iedereen. Er worden allerlei activiteiten georganiseerd zoals workshops, danslessen,… Buiten wacht een grote verrassing: er is een heus openluchtcinema ingericht en je kan ook lekker eten op een heerlijk zonneterras.

Republica Recreativa Olhão

Het verhaal van de lange, zwarte mantels

De bioco is een lange zwarte mantel die tot op de enkels reikt en met een kap, zodat je je helemaal kon verbergen. Omdat je op deze manier onherkenbaar was, werd het ook een klederdracht voor wie zondige of illegale handelingen wilde stellen. Ook mannen die wilden smokkelen, trokken de bioco aan. In 1892 was het niet langer toegelaten om een bioco te dragen maar in Olhão trokken ze zich daar niets van aan.

Restaurant Bioco Olhão

Almond Lover

Afsluiten doe ik graag met het receptje van de cocktail die we als afsluiter van onze food tour in het 5-sterrenhotel dronken. De cocktail is speciaal voor deze tour gemaakt en kreeg de naam Almond Lover. De cocktail is op basis van citroensap, sinaasappelsap, bittere amandelenlikeur, suikersiroop en een opgeklopt eiwit. Ik drink zelden alcohol maar vond de cocktail zo lekker dat ik op de luchthaven toch een fles amandellikeur kocht zodat ik het receptje thuis ook eens kan uitproberen.

Algarve Lover

Het was de eerste trip dat ik zoveel lokaal eten kocht voor thuis (behalve in Zweden dan, maar da’s een uitzondering). Doen jullie dat ook? Op die manier verleng ik mijn reisjes, ook als ik al lang weer thuis ben. Een mooie manier om de herinneringen levendig te houden, vind ik.

Meer ontdekken van de Algarve? Lees dan hier verder.

Pin for later

Olhão

Met dank aan Turismo de Portugal en ATA – Algarve Promotion

28 oktober 2019
/

Algarve – tips & bezienswaardigheden

Posted in Portugal by
Algarve

Na Centraal-Portugal en Alentejo mocht ik deze keer op ontdekking in de Algarve. De Algarve is een bijzonder stukje Portugal. Doorheen de geschiedenis spraken ze over “Portugal en de Algarve”. Al gharb betekent ‘het westen’. Zelfs de Portugezen die niet uit de Algarve komen, zeggen aan het einde van hun vakantie dat ze nu helaas terug naar Portugal moeten.

Je vindt aan de zuidkust van Portugal zowel rotsformaties (ten westen van Faro) als zandstranden en lagunes (ten oosten van Faro). We bezochten er een paar leuke stadjes en de Algarve veroverde al snel een plekje in mijn hart.

De geschiedenis van de Algarve

De Algarve dankt zijn naam aan de Moren die er van 711 tot 1249 heersten. Ze verdeelden de zuidelijke delen van Iberië in west en oost. Het oostelijke deel kreeg de naam Andalusië. In 1755 was er de grote aardbeving van Lissabon die in de regio diepe sporen naliet en heel wat historische gebouwen beschadigde.

Het dingetje met de schoorstenen in de Algarve

Het valt je meteen op als je naar de daken van de gebouwen kijkt: er staat meestal meer dan 1 schoorsteen op en die schoorstenen zijn dan ook vaak nog eens versierd. Er zijn er geen 2 hetzelfde. Het zit namelijk zo: hoe langer je kon wachten op je schoorsteen, hoe duurder en gedetailleerder afgewerkt de schoorsteen was. Als je je schoorsteen ging bestellen, gaf je geen budget op maar zei je hoeveel tijd ze hadden om de schoorsteen te maken. Eigenlijk is er maar 1 schoorsteen voor de haard. De rest is eerder als versiering. Over het algemeen geldt dat er per generatie die onder hetzelfde dak woonde een schoorsteen was.

Faro, poort tot de Algarve

Faro - hoofdstad van de Algarve

Hoewel de meeste toeristen hun vakantie niet in Faro toebrengen is het stadje zeker een bezoekje waard. Het is de hoofdstad van de Algarve. We begonnen onze wandeling in de oude stad, wandelden langs beide toegangspoorten van het oude Faro (Arco da Vila en Arco do Repouso) en lieten ons meeslepen door de kleine straatjes. Een bezoekje aan het Museu Municipal toont je onder andere een mozaïek die uit zo’n 500.000 steentjes bestaat. Ook de winkelstraten zien er erg gezellig uit.

Winkelstraat Faro

Meer over Faro volgt in een apart artikel.

Olhão, de rebelse stad

Het stadje in de Algarve dat me het meest wist te charmeren, is Olhão. Olhão is een visserstadje en de inwoners worden omschreven als ‘rough but nice’. Een rebels stadje met een hoek af, een beetje zoals Oostende dus.

Food markets Olhao

We starten onze wandeling aan de kade van Ria Formosa, in de 2 overdekte foodmarkets en wandelden van daar verder, de stad in. Onderweg stopten we bij alle bezienswaardigheden en ontdekten we de culinaire rijkdom van de Algarve. Het bezoek aan het bedrijf van de ‘sardienen in blik’ veranderde mijn blik (pun intented) op die ingeblikte visjes. Veel van de proevertjes op de food tour waren zo lekker, dat zowat iedereen in onze groep een voorraadje kocht voor thuis.

Streetart in Olhao

De dag werd afgesloten met een boottochtje op de Ria Formosa. Er stond die dag best wat wind en de golven die over het bootje sloegen zorgden voor de nodige hilariteit en natte broeken. Vanop de boot zagen we de vissers bij de oesterkwekerijen en ‘clam banks’.

Eilandje in Ria Formosa

Ik ontdekte Olhão aan de hand van een Ria food tour met 9 tastings doorheen de stad. Lees er meer over in een volgend artikel.

Lagos

Lagos is vooral gekend als bestemming voor strandvakanties. Toch is er ook heel wat geschiedenis te rapen. Lagos was de vertrekstad van heel wat ontdekkingsreizen. Tot 1755 was het zelfs de hoofdstad van de Algarve.

Lagos

Ik wandelde tegen de vooravond door het oude centrum van het stadje en liet me met plezier meedrijven door de kleine steegjes, de pleintjes waar ze muziek speelden en langs de winkeltjes met handwerk.

Wandelroute ‘Seven hanging valleys’

Seven Hanging Valleys

De kust van de Algarve nodigt uit tot hiking. Is er trouwens een Nederlands woord voor hike? Een wandeling klinkt zo saai en dat is de route absoluut niet. Je wandelt langs de kust, kijkt uit op prachtige rotsformaties en op bepaalde stukken voldoende uitdagend. Ik weet niet hoe het met jullie zit maar als ik af en toe moet uitkijken hoe ik best kan stappen, soms zelfs mijn handen moet zetten om ergens op of af te komen, dan voel ik me avontuurlijk, haha.

Bewegwijzerde route The Seven Hanging Valleys

We wandelden een deeltje van de route ‘the seven hanging valleys’, van Marinha Beach naar Benagil. Het volledige traject is 5,7 km en kreeg het label ‘medium’. De route is duidelijk bewegwijzerd en aan het start- en eindpunt zijn de nodige faciliteiten. Zeker als je de tocht op een warme dag onderneemt is het aangeraden om water, zonnecrème en eventueel een hoofddeksel mee te nemen. Op winderige dagen kan je de hike beter niet doen.

The Seven Hanging Valleys

Aan de kust hier vind je limestone, een erg poreuze kalksteen. De zee holt de kliffen van onder uit en de rotsen hangen dus over de zee. Als er veel golven staan, kan je op bepaalde stukken het water onder de rotsen voelen.

Vissershuisjes

Let wel erg goed op dat je enkel op de aangeduide paadjes wandelt. Zoals ik al schreef is de limestone erg poreus en brokkelt er regelmatig een stukje af. De waarschuwingen van onze gids waren duidelijk. Hoe verleidelijk een selfie aan de rand van de rotsen ook is, doe het niet!

Aan het eind van de route zagen we in de verte zelfs dolfijnen zwemmen. Het vraagt een beetje oefening (en goede ogen) om ze te zien maar het was in elk geval een mooie afsluiter van deze dag.

Culinair Algarve

De mensen in de Algarve eten graag. Ze houden ook graag interne wedstrijdjes. Overal zagen we wel een label van producten die een of andere wedstrijd gewonnen hadden. Met 2 copieuze maaltijden per dag, leerden we de keuken van Algarve is sneltempo kennen.

Cataplan
  • Folar de Olhão is een paasdessert, uit verschillende laagjes opgebouwd dat qua smaak een beetje aan kanelbullar doet denken.
  • Cataplana is een visgerecht dat klaargemaakt wordt in een koperen pan. Ik at het in Restaurante o Patio (zie verder).
  • De verrassing voor mij was Xarem. De gids legde dit uit als een soort havermoutpap met vis. Mijn verwachtingen lagen dus niet vrij hoog en ik schepte maar een klein beetje op. En dan nog een beetje en nog wat meer want ik vond het echt lekker.
  • Van de Feijoada heb ik niet geproefd want er zit vlees in deze maaltijdsoep. Het was het lievelingsgerecht van onze gids en het deed hem aan zijn moeder denken. Alleen daarom al vond ik dat dit gerecht hier zeker ook vermeld moest worden.

Ze serveren in de Algarve graag zoete desserts. Veel desserts bestaan uit amandelen, Johannesbroodpitmeel, vijgen,… Over Johannesbroodpitmeel vertel ik meer in het artikel over de food tour die ik Olhão volgde. Stay tuned!

Seven Hanging Valleys - Algarve

Goed om weten

Beste tijd om te reizen

In augustus is half Portugal met vakantie in de Algarve. Het is er dan erg druk. Bovendien gaan de temperaturen al snel richting de 40 graden. Nogal veel als je de hike van hierboven wil ondernemen. Als je kan, probeer de zomermaanden te vermijden. Ook in het najaar is de Algarve namelijk vrij zonzeker. Eind oktober was het rond de 20 graden, wel met beduidend koudere nachten.

Naar Faro vliegen

We vertrokken om 6u15 vanuit Brussels Airport. Een kleine 3 uur later stonden we in Lissabon van waar we nog een binnenlandse vlucht van ruim een halfuur moesten nemen tot Faro.

Had ik de reis zelf geboekt, had ik dit laatste traject vanuit milieu-overwegingen met de bus of de trein afgelegd. Met de trein zou je 2,5 uur over dit traject doen. De bus doet er, afhankelijk van het verkeer, ongeveer 3 uur over. Je zou dus ongeveer even laat op je eindbestemming aankomen. Ik koos ervoor om mijn vlucht te compenseren. Dit kostte me bij Treecological net geen 9,5 euro enkele reis. Ik weet ook wel dat ik het klimaat niet ga redden door mijn vlucht te compenseren en dat het eigenlijk nog beter is om niet te vliegen. Ja, ik zit daar mee want hoewel ik echt mijn best doe om zo weinig mogelijk te vliegen, vlieg ik meer dan goed is voor het milieu. Klimaatcompenseren en bewust omgaan met vliegreizen is beter dan helemaal niet klimaatcompenseren.

Voor de transfers ter plekke konden we steeds op João van Domitur rekenen. Discreet als het moest, grappig als het kon. Ik ken weinig chauffeurs die met de glimlach zouden omrijden omdat je per se nog een potje appelsienconfituur met chili wil.

Overnachten in de Algarve

Aquashow Park Hotel

Tijdens deze persreis was het Aquashow Park Hotel onze uitvalsbasis. De eerste dag lunchten we hier ook: een heerlijke pompoensoep, gevolgd door een garnalenrisotto en een dessert. Het ontbijt is uitgebreid met voor elk wat wils. Er is aan de zoetebekjes en de fans van het Engels ontbijt gedacht en ook aan mensen met lactose-intolerantie. Probeer zeker het ‘detox’-sapje met citroen, appel en komkommer.

De kamers zijn ruim maar mogen wel wat grondiger gepoetst worden. Was mijn oorbel niet onder het bed gevallen, had ik het waarschijnlijk niet opgemerkt. Pluspunten: heerlijk warm water uit de regendouche en een balkon met een uitzicht om U tegen te zeggen. Die dramatische zonsondergang gevolgd door een lichtspel tijdens het onweer was er eentje om in te kaderen.

Aquashow Hotel

Er is een zwembad (zowel binnen als buiten) met wellnessgedeelte maar dat heb ik helaas niet zelf uitgetest. Van een medereizigers weet ik wel dat het water van de jacuzzi niet echt warm was. In de (nabije?) toekomst opent er bij het hotel een gigantisch indoor waterpretpark. Zo hopen ze ook buiten seizoen meer gezinnen met kinderen aan te trekken.

Klik hier voor meer hotels in de Algarve

Restaurants

Eten zou het hoofdthema van deze persreis kunnen zijn. Lees: elke dag twee keer een (minstens) driegangenmenu. Een dag zaten we om 15u30 nog aan tafel voor de lunch en wachtte ons om 19u00 alweer het diner. De Portugezen eten twee keer per dag warm. Als hapje vooraf stond er steevast lekker brood met onder meer vispaté op tafel. Als je weet dat ze in Algarve erg goed zijn in desserts maken, weet je dat we meer dan eens overeten van tafel kwamen. But we would do it all again :-)

Er zijn in deze regio tientallen adresjes die de moeite waard zijn. Ik kan uiteraard enkel spreken over de restaurantjes waar we op deze persreis zelf zijn gaan eten. Allemaal lekker. Mijn favorieten kregen een sterretje naast hun naam.

  • Magnólia Hotel wist me te verleiden met de hippe en toch rustgevende inrichting. De pasta was lekker, zonder meer. Als dessert was er cheesecake. Er zijn vast authentiekere adresjes maar soms is goed ook gewoon ok. Of omgekeerd. Het hotel ligt vlakbij Parque Natural da Ria Formosa en is een ‘adults only’ resort.

    Adres: Estrada da Quinta do Lago, LOULE
  • Restaurante Paixa * is een absolute must try. Ze serveren er lokale en internationale gerechten in tapasvorm. Na de hapjes (lekker brood – zelfs muffins) volgen de koude tapas en daarna de warme tapas. Hoewel ik meestal geen fan ben van het sharing food concept was het hier wel erg leuk. Tientallen lekkere gerechtjes kwamen op onze tafel en je kon overal van proeven. Ideaal om je ook eens aan minder gekende gerechten te wagen. Zo at ik ‘xarem’, een gerecht dat ik anders niet zou bestellen maar wat ik wel erg lekker vond. Ook de zalmmousse, de halfgedroogde tomaten en de kabeljauwtaart doen me nog altijd het water in de mond lopen.

    Adres: Quadradinhos, Lote 52, LOULE
  • In Restaurante O Pátio maakte ik kennis met cataplan. Een lekker visgerecht dat klaargemaakt wordt in een koperen pan. De meningen aan tafel waren verdeeld. Zelf vond ik de cataplan erg lekker. Het voorgerecht, met de scampi’s was eerlijk gezegd minder. De scampi’s waren helemaal platgekookt. Het dessert, een lekker cheesecake, maakte veel goed.

    Adres: Rampa do Paraíso – Edf. P.4, LAGOA
  • Restaurante Don Sebastião zou het beste restaurant van Lagos zijn. De Zweden aan het tafeltje naast ons waren niet overtuigd. Onze vis werd in zijn geheel geserveerd en sommigen aan tafel bedekten de kop diplomatisch met een blaadje sla alvorens aan het fileren te beginnen. De vis was erg zacht en lekker. Ook de dessertjes werden door iedereen gesmaakt.

    Adres: Rua 25 de Abril, 20-22, Apartado 388, LAGOS
Culinair Algarve
  • Casa do Lago * ligt tussen de chique villa’s en vakantieverblijven van de rijke Britten. Zo zijn er vakantie-tenniskampjes voor kinderen met onder meer Andy Murray. Het restaurant ligt aan de rand van het meer. In dit domein is veel aandacht voor open oppervlakte. Wie hier wil bouwen mag slechts een beperkt deel van de grond bebouwen. Omdat de grond erg schaars is, worden villa’s van amper 15 jaar oud hier al afgebroken om een nieuwe villa te bouwen. Je kan je het als gewone sterveling amper inbeelden. In tegenstelling tot wat je misschien zou vermoeden is het restaurant van Casa do Lago best betaalbaar. Zeker voor de lekkere gerechten die ze er serveren. Ik denk dat we allemaal met veel plezier terugdenken aan het dessertbordje en dan vooral de pavlova – de vele gelatine in de cheesecake vond ik minder. Ook de zeebaars in saffraansausje was hemels. Dat receptje wil ik wel! Een absolute aanrader voor de fijnproevers.

    Adres: Quinta do Lago, Roundabout 6, Av. Ayrton Senna de Silva QUINTA DO LAGO

Pin for later

Algarve

Met dank aan Turismo de Portugal en ATA – Algarve Promotion
Affiliate

27 oktober 2019
/

Oostende in de winter (update 2019)

Posted in België, Europa by

De kust een bestemming voor de zomer? Kustbewoners weten wel beter! Het is een goed bewaard geheim maar in de wintermaanden is het minstens evengoed vertoeven aan onze kust. Zeker in een stad als Oostende valt altijd ‘vanalles’ te beleven. Actie, rust, cultuur, shoppen… Hier volgen mijn 7 tips voor Oostende in de winter!

Oostende in de sneeuw

Op zoek naar tips voor de zomermaanden? Kijk dan zeker ook even hier. Regent het? No worries want als het regent kan je dit nog allemaal doen in Oostende.

Oostende in de winter

Winter in het park

Winter in het park

Ik ben serieus onder de indruk van de nieuwe kerstmarkt van Oostende! Het Leopoldpark biedt je vanaf 29 november en tot het einde van de kerstvakantie echte kerstsfeer! Je kan er schaatsen op de vijver (zelfs als de temperatuur boven het nulpunt zit), even opwarmen in één van de chalets of kerstcadeautjes kopen in een van de kerststalletjes. Natuurlijk mogen ook de glühwein, warme chocomelks en warme wafels niet ontbreken. En lichtjes! Duizenden lichtjes! Voor de kinderen staat er ook een nostalgische draaimolen.

Huis van de Kerstman

Wapenplein Oostende - Huis van de Kerstman

Op het Wapenplein kan je het Huis van de Kerstman bezoeken. De elfjes en de kerstman verwelkomen je graag. Als je nog een foto moet nemen voor je kerstkaartjes: dit is de perfecte plek!

Unieke lichtshow

Ook dit jaar zijn er elke dag 4 lichtshows in de A. Buylstraat. 232.500 lichtjes die op maat van de muziek bewegen: het is niet iets wat je overal ziet. Net als vorig jaar, vind je me minstens een paar keer onder de lichttunnel. Zou Mariah Carey het dit jaar ook gehaald hebben of wordt het een volledig nieuwe mix? (Ik weet het al maar ga hier niets verklappen!)

Billekarren

Billekarren, ja zo noemen wij ‘rijden met een go-cart‘. Allé jong, da’s toch meer iets voor de zomer? Ok, ik geef toe, als het sneeuwt of regent dat het giet, heb je misschien weinig zin om op een billekar te kruipen maar op een zonnige winterdag is er niets leuker dan samen gaan billekarren. Het grote voordeel is de ruimte die je dan op de dijk hebt!

In de zomer is het voor de voetgangers slalommen tussen de go-carts. Verrassend dat er niet meer ongevallen gebeuren… In de wintermaanden kunnen de kinderen (en de groteren, want geef toe, ook als volwassene is dat nog wel een keertje plezant) naar hartenlust met hun wagentjes rijden. Goed ingeduffeld en gaan! Van al dat trappen krijg je vanzelf wel warm. Wij hadden jarenlang de traditie om met nieuwjaarsdag met de familie te gaan billekarren tussen het hoofdgerecht en het dessert :)

Midnight love

Al een paar jaar oud maar nog steeds een aanrader: de Marvin Gaye midnight love digital tour. Ik deed de wandeling op een heldere winteravond. Een heel romantische setting. Met een iPod die je bij de toeristische dienst kan huren trek je Oostende in en passeer je plaatsen die voor Marvin Gaye een speciale betekenis hadden.

Residentie Jane - zeedijk Oostende

Het is in Oostende, op een appartement op de Zeedijk, dat Marvin Gaye Sexual Healing schreef. De digitale wandeling neemt je ook mee naar het pleintje waar Marvin ging basketten. Dat pleintje ligt vlakbij mijn ouderlijk huis.
Oostende heeft op muzikaal vlak meer te bieden dan Arno en Lucy Loes. Ook qua wandelingen en digiwalks heeft Oostende naast Midnight Love nog enkele andere toppers in aanbieding.

Stadsmuseum

Elke stad die naam waardig heeft zijn eigen stadsmuseum. Dat van Oostende kreeg een paar jaar geleden een grondige opknapbeurt. Het Stadsmuseum van Oostende heeft een koninklijk tintje. Het is ondergebracht in de koninklijke zomerresidentie waar de eerste Belgische koningin Louise-Marie stierf.

Het museum in de Langestraat biedt een overzicht van de geschiedenis van Oostende en heeft vooral aandacht voor toerisme, visserij, scheepvaart en de haven. Op de eerste verdieping kan je de sterfkamer van koningin Louise-Marie bezoeken.

Knap hoe het museum in het historische gebouw ingepast is. Vooral de authentieke trappenhal is me bijgebleven. Als je denkt dat je alle zalen gedaan hebt, toch nog even de trap naar boven nemen naar de Belvedère. Een interactief filmpje toont je hoe de koningin destijds naar boven werd gehesen om van het (destijds toch, nu helaas volgebouwd) prachtige uitzicht te genieten.

Gratis tot 18 jaar + elke eerste zondag van de maand gratis voor Oostendenaars. Dinsdag gesloten. Meer info ivm toegangsprijzen en openingsuren van Stadsmuseum Oostende.

Shopping

Shoppen kan in Oostende ook op zondag! Voor mij is het heel gewoon dat de winkels ook op zondag open zijn, ik heb het altijd zo geweten. De shoppingstraten in het centrum van Oostende zijn trouwens autovrij! De toffe boetieks schieten de jongste jaren als paddenstoelen uit de grond in Oostende!

Een heel ander soort shoppen: garnalen aan de vistrap! De beste periode voor garnalen is trouwens van september tot april. Met andere woorden elke maand waar een R in zit, met het najaar als absolute topperiode. Geen zin om garnalen te pellen maar wel zin in garnaalkroketten? Hier moet je zijn!

Inpakbar

In het Feest- en Cultuurpaleis zit een gezellige inpakbar waar je je eindejaarscadeautjes kan laten inpakken in uniek Oostends cadeaupapier. De service is gratis maar een vrijblijvende gift voor het goede doel wordt zeker geapprecieerd.

Inpakbar Oostende

Gratis doen!

Niks beter dan een strandwandeling in de winter. Laten we eerlijk zijn, op een zonovergoten dag is het vaak druk op het strand. Het contrast met een heerlijke uitwaai-strandwandeling kan niet groter zijn. Is ook één van de redenen waarom ik echt in Oostende (of aan de kust) wil blijven wonen: het gevoel van elk moment, te voet, naar het strand en de zee te kunnen gaan. Ook al doe ik dat eigenlijk veel minder dan ik het zou willen. Maar het kan. En die gedachte is veel waard.

Die strandwandeling kan je beginnen met de fototentoonstelling onder de gaanderijen. Elke keer opnieuw verrast een prachtige fotoreeks de toevallige voorbijganger. Ze organiseren dit nu al een paar jaar en ik hoop dat ze deze locatie daarvoor blijven inzetten.
Wie eens wat anders wil kan de gratis overzet naar de Oosteroever nemen en voor een wandeling in de duinen rond Fort Napoleon gaan.

Tip voor wie Oostende met de wagen bezoekt: parkeer gratis op Oosteroever en neem de overzet naar het centrum!

Opwarmen bij een kopje koffie

Of in mijn geval: een warme chocomelk. Een overzicht van de nieuwste koffiebars vind je hier. Fan van soep? Stop dan eens bij Lizette in de Christinastraat. Bijzondere medewerkers serveren er superlekkere soep, quiche, boterhammen en lekkere dessertjes.

Instagram hotspot

De Zee

De Zee - Altar

Als in ‘Save the best for last’. In 2015 kon je in Oostende De Zee bezoeken. Deze salut d’honneur voor Jan Hoet vond plaats op verschillende plaatsen (waaronder het Mu.Zee) in Oostende. Het leuke nieuws: mijn persoonlijke favoriet is blijven staan! Het is het beeld op het strand voor het Thermae Palace. Elke keer anders. ‘t Is dat ik er meestal al lopend passeer want het zou een mooi project zijn: elke dag een foto van dit beeld maken en dan in een collage of filmpje gieten. Welke creatieveling voelt zich geroepen?

Meer Oostende-tips? Hier vind je de ultieme Oostende cityguide!
Op vakantie in eigen stad? Dan moet je hier zijn.

Pin for later

Winter in Oostende
12 oktober 2019
/

Sterren kijken in het Dark Sky Reserve van Alentejo

Posted in Europa, Portugal by
Dark Sky Reserve Alentejo

De regio rond het Alqueva-meer in Alentejo kreeg als eerste in de wereld de onderscheiding Starlight Tourism Destination, ondersteund door de Unesco. Toen ik in november in Alentejo was, stond er een bezoekje aan en sterren kijken op deze bijzondere plek op het programma.

Wat is een Dark Sky Reserve?

Er is nauwelijks lichtvervuiling en er zijn 286 heldere, wolkenloze nachten per jaar. Typisch natuurlijk dat wij net in een van de 79 andere nachten van het jaar in het Dark Sky Reserve waren. Ons bezoekje aan de Observatorio Lago Alqueva werd een dagje/nachtje uitgesteld en als bij wonder zagen we dan toch de sterren en de maan. En zelfs Saturnus en de melkweg!

Observatorium van Lago Alqueva

Naar de sterren en de melkweg kijken in het Dark Sky Reserve van Alentejo

Het was begin november overdag nog vrij warm in Portugal maar eens de zon achter de horizon verdween, koelde het serieus af. Nu ben ik gelukkig altijd goed voorzien, zeker als ik vermoed dat er airco in de busjes zal zijn. Ik had dus een warme trui mee maar anderen in het gezelschap zaten toch maar wat te bibberen. Laat het een tip zijn: breng warme kledij voor ‘s avonds mee. Als je sterren gaat kijken, zit je namelijk een tijdje stil en dus kan het frisjes zijn.

Na een deskundige uitleg, wetenschappelijk maar verstaanbaar door een knappe Portugees trokken we naar buiten waar een gigantische telescoop opgesteld stond. We leerden hoe we de Noordster konden vinden en zagen clusters sterren door de telescoop. Een bijzonder momentje toen we Saturnus zagen. Ik slaagde erin Saturnus met mijn smartphone vast te leggen, alhoewel ik moet toegeven dat je goed moet kijken ;-).

Saturnus

Nog specialer was het moment dat we de melkweg zagen. De wetenschapper toonde ons zelfs een ander melkwegstelse. Ik kon niet anders dan er met open mond naar zitten kijken.

Het was magisch en al, maar ergens heeft mijn brein er ook moeite mee om dat allemaal te begrijpen. Eindigt het heelal dan nergens? Dan kan toch haast bijna niet. En wat is er dan buiten dat heelal? Je voelt je als mens vooral heel klein als je daarover begint na te denken.

Stargazing apps

Thuis ook sterren kijken? België heeft ‘s nachts veel te veel lichtvervuiling. Je zal maar een fractie van de sterren zien. In Zeeland ben ik, na een nachtduik, altijd verbaasd over hoeveel sterren er aan de hemel staan. Sinds een weekendje kamperen in Zeeland met een sterrenliefhebber, weet ik Orion er altijd uit te halen. Wil je weten wat je ziet, download dan een stargazing app. Ik heb er hieronder een paar voor je opgelijst:

  • Sky Map: een goede, gratis, app die je vertelt wat je ziet als je naar de sterren kijkt.
  • SkyWiki: leert je meer over astronomie en, handige extra, heeft een ingebouwd kompas.

Welke app gebruik jij om naar de sterren te kijken?

31 juli 2019
/

Rota Vicentina

Posted in Europa, Portugal by
Rota Vicentina - Alentejo

Ergens in november was ik enkele dagen op persreis in Alentejo, de grootste regio van Portugal. Naast kennismaken met de regio van kurk & wijn, zouden we ook hiken langs de Rota Vicentina.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Het voor- en najaar zijn de beste periodes om te hiken in Portugal. Tijdens de zomermaanden is het te warm en is het bovendien ook veel drukker in de regio. Jaarlijks zijn er zo’n 25.000 wandelaars, goed voor 26 verschillende nationaliteiten, die (een stukje van) de Rota Vicentina wandelen. Er zijn 2 routes en 8 circulaire routes die (binnenkort) goed zijn voor 750 km wandelplezier.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Fisherman’s Trail

De Fisherman’s Trail is de populairste route. Dit traject is 125 km lang en loopt vooral langs de zee. Helemaal op mijn lijf geschreven.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

We wandelden 2 stukken uit de Fisherman’s Trail. Er zitten pittige stukken tussen langs de kust. De erg steile stukken hebben we niet gedaan. Misschien maar goed ook want ik heb wel een beetje last van hoogtevrees. De Fisherman’s Trail is in elk geval adembenemend. Ik was helemaal in mijn sas, hier langs de kust en in de zilte lucht. Wat een indrukwekkende golven! Ik nam letterlijk honderden foto’s van de golven die tegen de rotsen slaan.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)
Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Het tweede stukje deden we, ongepland bij en na zonsondergang. We probeerden wel snelheid te maken maar bleven telkens staan om foto’s te nemen en van het uitzicht te genieten. Gelukkig konden we via Whats App onze locatie doorgeven en kwamen ze ons oppikken. Heel misschien waren we mogelijks een beetje verdwaald.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)
Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)
Rota Vicentina - Alentejo (Portugal)

Historical Route

Op het programma stond ook een stukje van de historische route. We zouden 18 km wandelen. Omwille van timings werd de route jammer genoeg ingekort. De Historical Route is in totaal 230 km lang en kan ook gecombineerd worden met de Fisherman’s Trail.

Het stuk van de historical route dat we wandelden vond ik persoonlijk niet echt de moeite. Voor het vlakke landbouwlandschap waar dit stuk route doorheen loopt moet je niet meteen naar Alentejo.

Touro Azul – culturele programma’s

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal) - Touro Azul

Gekoppeld aan de Rota Vicentina zijn culturele programma’s uitgewerkt. Je gaat er op stap met een local. Wij brachten kunstenares Odette een bezoekje. Ze stelde haar huis dat 150-200 jaar oud is, open voor ons. De weg ernaartoe legden we per wagen af. Het was een heuvelachtig en bochtig parcours en ik moest me concentreren om niet wagenziek te worden. Ik was dus maar wat blij toen we arriveerden.

Odette was een kranige dame. Het was een speciaal zicht: ze droeg traditionele schoenen en een Quecha-fleece. Haar familie woont al generaties lang op deze boerderij. Meer zelfs: Odette is in dezelfde kamer geboren als haar moeder destijds. Toen ze klein was, moest ze anderhalf uur wandelen naar school. Odette zelf verhuisde eerst naar Lissabon mar keerde terug naar ‘haar berg’.

Ze brouwt haar eigen Medronho, een alcoholische drank uit een lokale vrucht met maar liefst 40% alcohol. Uiteraard moesten we allemaal proeven. Het was een warme ontvangst maar tegelijk voelde het wat vreemd om daar met een groep in haar authentieke thuis binnen te vallen.

Rota Vicentina - Alentejo (Portugal) - Touro Azul

Met dank aan Visit PortugalAlentejo Promotion Bureau & TAP Air Portugal

Pin for later

Vond je dit artikel interessant? Vergeet het dan niet te pinnen zodat je het later meteen terug vindt.

Rota Vicentina in Alentejo (Portugal)
28 juli 2019
/

Sainte-Adresse, een stukje Belgische geschiedenis

Posted in Frankrijk by
Sainte-Adresse

Vlak naast Le Havre, in Normandië, vind je het stadje Sainte-Adresse. Een pittoreske gemeente met een bijzondere betekenis voor wij, Belgen. Hoewel ik tijdens de geschiedenislessen toch vrij goed opgelet had, was het me volledig ontgaan dat deze gemeente de verblijfplaats was van de Belgische regering tijdens de Eerste Wereldoorlog. Wist jij het?

Staketsel Sainte-Adresse - Le Havre

Als je in Sainte-Adresse rondwandelt, is het vrij snel duidelijk dat België er nog steeds vrij aanwezig is: een laan die genoemd is naar Koning Albert I, een standbeeld van dezelfde koning, een Belgische brievenbus en hier en daar zelfs de Belgische vlag fier naast de Franse vlag.

Na Etretat en Le Havre neem ik je vandaag graag mee naar de bezienswaardigheden van Sainte-Adresse.

Nice Havrais

Nice Havrais

Laat ik maar beginnen met dit gebouw, Nice Havrais, in Sainte-Adresse dat voor de Belgen toch echt wel een stukje geschiedenis is. Tijdens de Eerste Wereldoorlog vluchtte de Belgische regering naar dit gebouw in Frankrijk. Koning Albert I bleef dapper bij de soldaten aan de frontlinie. Of zo herinner ik het me toch uit de geschiedenislessen. Ik zie nog een afbeelding voor me met koningin Elisabeth als verpleegster.

Standbeeld Albert I in Sainte-Adresse

Maar goed, de Belgische regering zat dus in Nice Havrais. Ze waren niet de enigen die dit gebouw als toevluchtsoord gebruikten. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was dit een van de zetels van de Amerikanen. Een bordje op het gebouw herinnert aan beide feiten.

Bordje Nice Havrais

De Belgische brievenbus van Sainte-Adresse

Brievenbus Sainte-Adresse Nice Havrais

Voor Nice Havrais, een beetje links voor de voordeur, staat nog steeds een rode brievenbus van de Posterijen. Je kan er nog steeds brieven in posten.

Standbeeld België-Frankrijk

Standbeeld België-Frankrijk

Niet ver van Nice Havrais, vind je een groot standbeeld. De twee dames staan voor België en Frankrijk. België is links afgebeeld. Het standbeeld is een geschenk van de Belgische regering aan Frankrijk als dankbaarheid voor de ontvangst in Sainte-Adresse.

Fin du monde

Fin du monde - Sainte-Adresse

Bij het einde van de wereld, denk ik altijd meteen aan Fin del Mundo in Ushuaia. In Frankrijk en dus vooral in Sainte-Adresse pakken ze dus ook uit met fin du monde. Omdat de rotsblokken regelmatig naar beneden komen, kan je niet helemaal tot het einde van de wereld wandelen maar bijna op het einde zit een gezellige beach bar en je kan heel de promenade van tot aan de haven van Le Havre langs het water afwandelen.

Notre Dame des Flots

Notre Dame des Flots

De kerk Notre Dame des Flots is eerder een kapel die vrij toegankelijk is. Binnenin zie je heel wat dankbetuigingen. Kijk ook eens naar plafond waar je een hangend schip ziet. Rond de kapel is het genieten van de stilte in Le Jardin des Poets. Je hebt er een mooi uitzicht over de stad.

Le Jardin des Poets

Pain de sucre

Pain de sucre is een opvallend kunstwerk, ter herdenking van generaal Lefebvre-Desnouëttes die in zee verdween. Het beeld is al van ver te zien. Zijn weduwe wou dat de zeelieden het monument zouden kunnen zien. De bijnaam laten zich raden ;-)

Pain de Sucre

Vlakbij staat een Nordic huis. Dit was deel van een tentoonstelling uit 1900. Ik had het bijna gekocht *inside joke.

Nordic House - Sainte Adresse

Chateau de Gadelles

Chateau de Gadelles

Dit kasteel ligt op de grens tussen Le Havre en Sainte-Adresse. Het bijzondere gebouw kan niet bezocht worden. De architect Gustav Eiffel, ook gekend van een torentje in Parijs – wink wink – ontwierp delen van het dak.

12 juli 2019
/