Browsing Tag:

Scuba diving

Duiken in Aqaba – Jordanië

De laatste tijd schoof het duiken een beetje naar de achtergrond. Er komen zoveel andere interessante dingen op mijn pad dat het duiken er soms niet meer van komt. De weinige keren dat ik dan toch nog het water in kan, geniet ik daar elke keer dubbel en dik van!

Aqaba diving dag 2 (1)

Ook zo toen ik me voor de eerste duik in Aqaba in het water liet zakken. Het was dan wel misschien met een valse start (De Rode Zee is veel zouter dan de Middellandse zee en ik had een kilootje meer lood nodig dan bij het duiken op Gozo.), eens ik onder water zat voelde ik me helemaal ontspannen.

Duiken voor beginners

Aqaba lijkt me een goede duikplaats voor beginners. Het is een keertje niet Egypte. De watertemperatuur is er het hele jaar door aangenaam. Er zijn heel wat ondiepe duikplekken (de bodem loopt zachtjes glooiend), het is niet echt ver varen naar de duikplekken en de duikinstructeurs zijn er erg vriendelijk en geduldig. Tips voor wie op vakantie wil leren duiken, vind je hier.

We hadden in onze groep een aantal dames mee die in Aqaba hun duikinitiate gedaan hebben en ze waren vrij enthousiast, zowel over het overwinnen van hun angsten, het onderwaterleven als de begeleiding van de instructeurs.

Kiwi Reef

Zoals de naam het al verklapt is dit een groot rif. Het rif loopt tussen de 10 en 30 meter. Ideaal voor zowel beginnende als ervaren duikers. Ik vond het koraal meer intact dan in de nabijgelegen en drukbedoken duikplekken in Egypte. De naam Kiwi Reef komt van een Nieuw-Zeelandse duiker die dit rif ontdekte. Er is ook een groot stuk zeegras waar ik enkele scheermesvissen zag. Die scheermesvissen zijn altijd heel speciaal om zien. Ze lijken verticaal in het water te hangen en verplaatsen zich synchroon. Ze verplaatsen zich soms zo snel dat je twijfelt of je ze wel gezien hebt, zeker omdat ze zich zo goed kunnen camoufleren tussen het zeegras.

De Chinese Tuin

Aqaba diving dag 2 (13)

Duiken in Aqaba staat garant voor veel zachte en harde koralen. Ik ben nog steeds onder de indruk van de grote ‘bollen’ die we tegen het einde van onze duik tegenkwamen en de duizenden oranje visjes die er rond zwommen. Deze plek die vlakbij het Marine Park van Aqaba ligt is een populaire plek bij zeeschildpadden, murenes en octopussen.

Wrakduiken op de Cedar Pride

Aqaba - Cedar Pride (8)

Eén van de topduiken in Aqaba is een wrakduik op de Cedar Pride. Ik heb het normaal gezien niet zo op wrakken die afgezonken zijn voor toeristen maar de Cedar Pride heeft een leuk koninklijk verhaal én een kraainest zoals je ze niet vaak meer ziet. Het persoonlijk cargoschip van de koning is zo’n 25 jaar geleden afgezonken. In eerste instantie voor zichzelf omdat hij een groot duikliefhebber is maar het wrak is vrij toegankelijk voor alle duikers. De Cedar Pride is 78 meter lang en ligt op max 26 m diepte. Op en rond het wrak vind je veel naaktslakken en zacht koraal. Bovendien is er in deze buurt veel kans op zeeschildpadden. Ervaren duikers kunnen het wrak ook penetreren en door en onder het wrak zwemmen.

Aqaba - Cedar Pride (4)

Technisch duiken in Aqaba

Ook technische duikers komen aan hun trekken in de regio van Aqaba. Een aantal duikcentra in Aqaba is ook gespecialiseerd in technisch duiken.Duiken in Aqaba kan ook vrij diep, zeker tegen de grens met Saudi-Arabië waar je drop-offs vindt. Er zijn een aantal plekken waar duiken dieper dan 100 meter mogelijk zijn…

Duikcentra in Aqaba

Er zijn verschillende duikcentra in Aqaba maar met Deep Blue Dive Center en Sinbad Diving Club ging ik zelf duiken en ik kan beide bedrijven aanraden. Ze hebben allebei een eigen boot waarmee ze naar de duikplaatsen varen. Op de boten is voldoende plaats om binnen te zitten of te genieten van de zon op het zonnedek. Ook voor je duikmateriaal is voldoende plek. We waren niet met veel duikers maar zelfs bij een volle boot heb je voldoende ruimte om je aan te kleden. Er is een handig platform om het water in te gaan en ook het water verlaten is geen probleem door de stevige ladders. Bovendien helpt de bemanning je zoveel mogelijk.

Ik zag op mijn duikcomputer een watertemperatuur van 24 graden en vond dat mijn 3 mm ruim voldoende was, zeker aangezien ik er nog een lycra onder had, met kap dook en we maar enkele duiken deden. Als je snel koud hebt of meerdere duiken plant, kan je beter je 5 mm meenemen.

En waar gaat jouw volgende duikvakantie naartoe? Zou jij overwegen om Egypte volgende keer in te ruilen voor Jordanië?

Met dank aan Aqaba Tourism.

januari 25, 2017
/

Duiken in Gozo

Posted in Europa, Malta, Reiskriebels by

Of ik interesse had in een duiktripje naar Malta? Dat moet je mij geen twee keer vragen! Ten eerste was ik nog nooit in Malta geweest en stond het land al even op mijn verlanglijstje en ten tweede staat Malta tussen de top-duikbestemmingen van Europa. Gaan duiken in Gozo klonk dus als muziek in mijn oren :-)

Gozo UW

Hier lees je wat ik in Malta bezocht. Vandaag neem ik je mee naar Gozo waar we de onderwaterwereld gaan verkennen.

St. Andrew’s Cove

Vlak om de hoek van mijn hotel lag de St. Andrew’s Cove duikschool. Mijn komst was duidelijk aangekondigd :-) St. Andrew’s Cove is geen kleine duikschool. Er zijn meerdere ervaren duikinstructeurs, oude rotten in het vak, die allen even vriendelijk waren. Het was er goed georganiseerd en ze dragen veiligheid duidelijk hoog in het vaandel. Met andere woorden een goede school om te gaan duiken in Gozo.

Doordat ze met zo’n groot team zijn, kunnen ze elke dag verschillende mogelijkheden qua duikplekken aanbieden. Zo is er voor elke duiker een gepaste optie: wrakken op 60 meter (waarvoor ik toch vriendelijk gepast heb), een drop off of eerder een rustige rifduik… Ze bieden zowel kantduiken aan waarbij ze je met jeeps ter plekke brengen of bootduiken aan.

Ze hadden blijkbaar veel vertrouwen in mijn duikkunsten want ik mocht zelf kiezen bij welke groep ik aansloot. Ik mag dan wel duikinstructrice zijn en best wat duikervaring hebben, in Malta had ik nog nooit gedoken dus het leek me wel aangewezen de duikgids te volgen. Die kennen namelijk de mooiste plekjes. En zo zat ik even later met mijn duikuitrusting paraat in de boot op weg naar de eerste duikstek.

Duiken in Gozo

Crocodile Head

In Cala Joncols hebben ze een duikplek die genoemd is naar een kat, in Malta doen ze het met krokodillen. Er zijn geen krokodillen te zien op de duikplek maar de rots die boven water uitsteekt heeft de vorm van een krokodillenkop. Soms moet je het niet ver zoeken.

De boot vaart er in een kwartiertje naartoe. De zee is vrij wild en ik bedenk me dat ik geen anti-zeeziektemiddel meegenomen heb. Gelukkig zit ik al snel in het water en vergeet ik de woelige zee.
Het is jaren geleden dat ik zonder droogpak dook en het is dan ook even wennen dat ik op mijn jacket moet trimmen.

Crocodile Head biedt een mooie blik op wat de Middellandse Zee te bieden heeft. Veel mooi begroeide rotsen die hun kleurenpracht tonen als ik mijn duiklamp aansteek. En veel kleine visjes. Plots voel ik dat het water wat kouder is. Ik kijk op mijn duikcomputer en zie dat we de 35 meter gepasseerd zijn. We stijgen langzaam op langs de rotswanden. De instructeur kent deze plek duidelijk op zijn duimpje want we komen vlakbij de boot boven.

Blue Hole

In de namiddag rijden we naar de Westkust, naar de Azure Window. Dit is zowat de populairste plek van Gozo. Ook voor niet-duikers. Hele bussen toeristen worden gedropt om naar de Azure Window te komen kijken.

Gozo (2)

Ondanks de vele waarschuwingsborden om niet op de Azure Window te lopen doen heel wat toeristen het toch. De gids vertelt me later dat er al hele stukken afgebrokkeld zijn en er nu ook 2 grote kraken zichtbaar zijn. De Azure Window zal er binnen enkele jaren wellicht niet meer zijn.

Maar de duikers komen niet specifiek voor de Azure Window maar eerder voor de Blue Hole. De Maltese limestone is zeer zacht en dus erg onderhevig aan erosie. Doordat het regenwater de kalk oploste, ontstond een gat. Duikers gaan via deze 15 meter poel in het water om dan via een kleine tunnel hun duik verder te zetten in het blauwste water dat ik al zag!

Tip: zorg voor duikbotjes met een dikke zool want met duiksokjes is het niet pijnloos om over de rotsen en kiezelsteentjes te stappen!

Cathedral Cave

Nog een kantduik, naar één van de spectaculaire grotten. We zwemmen steeds verder de grot in en ik kan het niet helpen maar ik voel me niet op mijn gemak. Het is vreemd: in een wrak heb ik daar meestal geen last van maar boven water en in een onderwatergrot kan ik me plots claustrofobisch voelen.

Ik probeer me te concentreren op de mooie kleuren op de rotswand maar hou ook de uitgang constant in de gaten. Tot we zo ver zijn dat ik die amper nog kan zien en één van mijn mededuikers te veel stof maakt naar mijn zin. Ik doe teken naar de duikinstructeur dat ik liever rechtsomkeer wil maken. Grotten zijn mijn ding niet.

Eens uit de grot zien we enkele barracuda’s, een grote harlekijnnaaktslak en een tonijn. Maar ook heel wat plastic. Een andere duikinstructrice probeert zoveel mogelijk plastic te verzamelen. Ik doe mee. In de Malediven leeft onder duikers het gezegde dat je voor elk stuk afval dat je opruimt uit zee, je tijdens je volgende duik een haai zal zien!

In de verte zie ik plots een zwarte schaduw opduiken. Het lijkt wel een kleine manta. Wetende dat dit eigenlijk niet kan, zwem ik wat dichter. De desillusie als het een vuilniszak blijkt te zijn… En dat is dan nog maar het topje van de plastic soup want heel wat microplastics zijn niet eens zichtbaar.

Hotel St. Patricks

Gozo>

In Gozo overnacht ik in hotel St. Patricks. Dit hotel heeft een mooi dakterras met een klein zwembadje. De kamers en de badkamer zijn ruim kamer. Wel vond ik het er vrij lawaaierig (airco ofzo, dunnen muren,…) dus zeker oordopjes meenemen! Boek als het kan zeker een kamer met zeezicht en een privé-terras! Wat dus zeer handig is dat de duikschool vlak om de hoek zit.

Welk duikpak doe je aan om te duiken in Gozo?

Het was kiezen tussen 3 mm of droogpak. Met luchttemperaturen van 34 graden Celsius was een droogpak niet de beste optie. Omdat ik maar enkele duiken zou maken en het dus niet zag zitten daarvoor een nieuw pak te kopen, koos ik voor mijn 3mm. Weliswaar met een thermoshirt eronder en met mijn dikke kap. Het is nu pas bij het schrijven van deze blogpost dat ik me bedenk dat ik onderwater zelfs nooit naar de temperatuur gekeken heb. Ik heb het in elk geval geen seconde koud gehad hoewel ik de thermocline op -35 meter duidelijk voelde :-)

Topduikspots in Gozo

Ben je wat langer op Gozo? Probeer dan zeker ook deze duiken te doen!

  • Kristul-Bahhar: een 3 meter hoog Jezusbeeld dat na zegening door Paus Johannes Paulus II onder water geplaatst werd. Eerst op een plek met slechte zichtbaarheid en daarom verplaatst naar Qawra Point. Combineer het beeld met een wrakduik op MV Imperial Eagle, het zusterschip van de beroemde Calypso van Cousteau.
  • MV Karwela: dit wrak was ooit een Duits passagiersschip. In 2006 zonken ze dit schip af als kunstmatig rif voor duikers. Het ligt tussen de 33 en 39 meter diepte. De begroeiing is nog beperkt. Een ideaal wrak om eens door te zwemmen.
  • Double Arch Reef: deze duiklocatie ligt vlakbij de Salt Pans waar nog steeds zout gewonnen wordt! Het is even uitzwemmen maar de drop-off zou tot één van de mooiste duikplekken van Gozo behoren.

Gozo (1)

Topduikspots in Malta

Je hoeft niet naar Gozo om te duiken. Je kan ook op Malta en het kleinere Comino duiken. Enkele hotspots daar: HMS Maori en Bristol Blenheim.

Duik jij wel eens op vakantie? Wat is jouw favoriete duikplek?

Met dank aan Visit Malta.

Gozo (3)

PS De Go Pro ging ook mee dus binnenkort verschijnt er nog een onderwaterfilmpje op YouTube!

oktober 10, 2016
/

Inpakken en wegwezen: inpaklijstje duikvakantie

Posted in Reiskriebels, Reistips by

Het is eigenlijk alweer veel te lang geleden dat ik nog eens op duikvakantie ging. En met het schrijven van deze blogpost krijg ik alleen nog meer zin om mijn koffers te pakken en op duikvakantie te vertrekken!

Ergens begin de nillies leerde ik duiken. Waarom ik dat in eigen land deed kan je hier nalezen. Ik heb me dat nog geen seconde beklaagd. Meer zelfs, enkele jaren daarna haalde ik mijn instructeursbrevet. Het voorbije jaar leek er wat minder tijd (goesting?) voor het duiken maar stilaan kriebelt het om weer wat vaker onder water te vertoeven. Dat tripje Malta komt dus als geroepen!

Liveaboard

Duikvakanties waarbij je de hele week aan boord blijft zijn absoluut de leukste. Van het Verre Zuiden en The Brothers in Egypte, over de Similan Islands in Thailand en de zalige duikcruise in de Malediven,… het waren stuk voor stuk heerlijke vakanties.

Het leven aan boord is ook heel speciaal. Je staat op, duikt, ontbijt, rust wat uit, duikt, eet een lichte lunch, doet een siesta, duikt, rust nog wat meer uit, eet een gezond avondmaal en doet een nachtduikje. Zo gaat het een week aan een stuk.

Inpakken voor een live aboard? Duikmateriaal, een paar bikini’s, een paar T-shirts en een warme trui voor ‘s avonds. Meer heb je niet nodig.

Wij huren met de duikschool meestal heel de boot af. Zeker bij live aboards is dit een grote luxe. Je hebt veel meer beslissingsvrijheid over de duikplaatsen. Wie alleen of in kleinere groepjes op duikreis gaat, kan aansluiten bij andere groepen.

Kantduiken en bootduiken

Wie geen hele week op een boot wil vertoeven kan voor kantduiken opteren. Dan ga je, zoals het woord het eigenlijk zegt, aan de kant in het water. Je blijft dicht bij de waterkant. Dit zijn vaak plaatsen die intensiever bedoken worden. Behalve in Zeeland en Spanje heb ik op vakantie eigenlijk nog geen kantduiken gedaan.

Bij bootduiken vaar je wat verder uit. Soms doen ze twee duiken, soms komen ze na één duik terug naar de haven. In Mozambique vertrok de zodiac op het strand. Op andere plekken vertrok de boot uit de haven of van aan een ponton aan de waterkant. Zo deed ik al bootduiken in Cuba, Spanje, Filipijnen,…

Inpakken? Naast de spullen die je op live aboard zou meenemen, voorzie je best ook wat kledij om op restaurant te gaan of de stad te bezoeken.

Inpaklijstje duikvakantie

Het ging hier over inpaklijstjes gaan he. Ik schreef eerder al dat ik geen inpaklijstjes meer maak. Ook voor duikvakanties doe ik het zonder lijstje. Wel heb ik een paar trucjes om ervoor te zorgen dat ik niks vergeet:

  • Hou al je duikmateriaal samen: bij mij ligt alles in de duikberging op één rek.
  • Overloop jezelf van kop tot teen. Ik doe dit eigenlijk omgekeerd: ik begin bij mijn voeten. Wat heb ik nodig? Mijn zwemvliezen en mijn duikbotjes. Dan ga ik zo naar boven: mijn duikpak, mijn jacket, ontspanners, handschoenen kap en bril. En dan ga ik de extra’s na: duiklamp, reeltje, fingerspool,…

Nog een paar tips:

  • Als ik naar warme oorden trek voor een liveaboard, neem ik enkel zwembadvinnen mee. Omdat deze na een paar dagen beginnen te schuren, trek ik altijd lycra sokjes aan.
  • Kantduiken? Dan kunnen duikbotjes te verkiezen zijn. Ik herinner me nog een duiktrip naar de wrakken van Coron. De boot vertrok van op het strand en we moesten door het water om in de boot te kunnen. Het was geen fijn zandstrand. Ja, ik heb mijn duikbotjes gemist toen! Probeer op voorhand uit te zoeken hoe het er ter plekke praktisch aan toe gaat.
  • Neem altijd een duiklamp mee! Er is altijd wel een grotje of een wrakje. Of je doet een nachtduik. En natuurlijk weet je als duiker ook dat een lamp de kleuren op diepte terug brengt. Echt, een lamp is onmisbaar!
    Tip: steek de lamp altijd in je handbagage. Ontkoppel de batterij en wees voorbereid dat je extra uitleg zal moeten geven aan de veiligheidscontroles op de luchthaven. Doordat ik ook mijn ontspanners in handbagage steek, hebben de meeste veiligheidsagenten het plaatje snel begrepen.

Inpaklijstje duikvakantie

  • Ik neem altijd een mesh bag mee. Het houdt je spullen aan boord samen, het is gemakkelijk om je spullen snel te spoelen en nog wat te laten uitlekken en het is compact op te plooien als je de tas niet gebruikt. Een kleine waterdichte tas kan handig zijn om persoonlijke spullen, een flesje water,… in te doen als je bij bootduiken iets kan meenemen aan boord.
  • Kies je voor een liveaboard als duikvakantie? Overweeg om een lichte slaapzak mee te nemen. Mooie herinneringen aan die nachten onder de blote sterrenhemel op het dek van de liveaboardboot!
  • Reserveduikmateriaal: stel een ‘save-the-dive-kit’ samen. Je kan niet alles dubbel meenemen maar o-ringen, een reservebrilbandje, een reserve hogedrukslang,… het zijn maar enkele onmisbare items. Want materiaalpech komt nooit gelegen!
  • Compacte handdoeken in groot formaat: snel droog, neemt weinig plaats en kan je niet alleen als handdoek gebruiken maar ook als sarong etc. Die sarong is trouwens al even onmisbaar en multifunctioneel inzetbaar!
  • Ik heb altijd 2 bikini’s mee. Zo kan je na de duik altijd een droog exemplaar aantrekken. Een bikini kleedt iets makkelijker om dan een badpak.
  • Zonnecrème en gepolariseerde zonnebril. Zonnehoedje of petje. De zon op het water is stukken straffer dan aan land.
  • Mijn duikmateriaal gaat in een Mares cargo-tas: handige en stevige wieltjes, compact opvouwbaar, een kleine gewatteerde afneembare tas voor delicate voorwerpen, een apart compartiment voor bv kledij,… En je kan er een rugzak van maken wat dan weer handig is als je op moeilijke ondergrond moet stappen.
  • In de handbagage: mijn ontspanners, mijn duiklamp (losgekoppeld van de batterij), mijn kompas en mijn duikcomputer. Als er nog plaats over is gaat ook mijn duikbril mee in de handbagage voor mijn duikvakantie.

Ben jij al eens op duikvakantie geweest? Hoe pak jij het aan met inpakken?

september 25, 2016
/

Tips voor wie wil leren duiken op vakantie

Posted in Reiskriebels, Reistips by

70% van onze planeet is bedekt met water. Wie duikt kan dus meer van de wereld zien! Ik kan het je alleen maar aanraden. Veertien jaar geleden stapte ik zelf naar de plaatselijke duikschool, op aanraden van een toenmalige collega. Ik had al wel eens laten vallen dat ik graag wou leren duiken. Meer zelfs, ik was de mogelijkheden om op vakantie te leren duiken aan het onderzoeken. Hij raadde me aan om in België te leren duiken en pas daarna op vakantie te gaan.

Jaren later ben ik nog altijd erg blij met die keuze. Ook in onze contreien is onder water heel wat te zien en te ontdekken. Ik had zelfs al meer dan 100 duiken toen ik uiteindelijk voor de eerste keer op duikvakantie ging! Ondertussen geef ik al ettelijke jaren zelf duikles. De verwondering van duikers die voor het eerst in open water mogen gaan duiken, daar blijf ik het voor doen.

Leren duiken op vakantie

Wil jij ook graag leren duiken op vakantie? Lees dan zeker verder! Ik geef je advies over wat je best kan doen en waar je op moet letten.

Volg de cursus thuis

Volledigheidshalve voeg ik er even aan toe dat er meerdere opleidingssystemen zijn. De standaards van de meeste duikopleidingen is sowieso erg hoog, zeker in België. De verschillende federaties leggen hooguit wat andere accenten. Mij ga je dus niet horen zeggen dat het ene systeem beter is dan het andere. Het hangt er maar van af wat je voorkeur is. Zelf koos ik voor het PADI-systeem.

Je kan perfect in eigen land leren duiken. Daar zijn heel wat voordelen aan: het is in je eigen taal, de instructeurs nemen de tijd voor je en zorgen dat je de vaardigheden goed beheerst, je verliest geen tijd op vakantie met theorieles, zwembadles of buitenwateroefeningen maar kan meteen volop van het onderwaterleven genieten. Besluit je na je cursus ook in onze contreien verder te duiken, dan lukt dat probleemloos want je bent het hier al ‘gewend’. Ze zeggen wel eens dat als je hier kan duiken, je overal kan duiken.

Hoe gaat dit praktisch in zijn werk? Ik neem hier als voorbeeld Duikpunt Duikschool (Oostende-Brugge) waar ik zelf ook les geef. In principe duurt de cursus enkele weken. Op verzoek kan het ook privé en werken we de lessen wat sneller af. Je hebt vijf theorielessen die gevolgd worden door een zwembadles. Daarna doe je nog 4 duiken in buitenwater en volgt een theorie-examen. Geslaagd? Dan ontvang je je Open Water duikbrevet.

Zijn er nadelen aan? Goh, het water is hier natuurlijk niet tropisch van temperatuur maar met een aangepast neopreen duikpak heb je daar geen last van.

Doe een referral

Zie je echt echt op tegen het koudere water? Of heb je geen tijd om alle buitenwaterduiken hier te doen? Dan kan je een referral doen. Dit betekent dat je een deel van de cursus hier volgt en de rest ergens anders afwerkt.

Deze optie is in de wintermaanden erg populair. Zeker als je enkel op vakantie wil duiken, heb je met een referral best of both worlds: je ziet de theorie in je eigen taal en verliest daar ook op vakantie geen tijd mee maar geniet wel meteen van het warmere water en de betere zichtbaarheid (afhankelijk van waar je naartoe trekt).

Digitale cursus

Geen tijd/zin om voor je vakantie aan de duikcursus te beginnen? Veel duikcentra in het buitenland werken met een digitale cursus. Dit bieden we trouwens in België ook aan maar lijkt hier minder populair te zijn. Het persoonlijke contact is namelijk net één van de voordelen van hier te leren duiken.

Maar je kan dus online de theorie zelf leren. Voor vragen staat de instructeur ter beschikking. De zwembad- en buitenwateroefeningen moet je natuurlijk in real life doen!

Tips om een goede duikschool te vinden

Vraag advies

Duikers zijn vaak reislustig. De meesten delen hun ervaringen graag. Wil je graag leren duiken, spreek er dan eens over met een bevriende duiker. Of hoor eens rond op sociale media of bij de plaatselijke duikclub. Wedden dat je iemand vindt die een goede duikschool kan aanraden in je vakantieland?

Certificatie

Kies voor een duikschool die deel uitmaakt van een gekende internationale federatie. Op de site van PADI kan je een dive shop and resorts locator vinden die je de weg wijst naar geregistreerde duikscholen. Ik vermoed dat ook andere federaties deze service aanbieden. Deze duikscholen worden streng gecontroleerd dat ze de standaards volgen.

Persoonlijke service

Zoek een duikschool waar de staff Nederlands spreekt of een andere taal die jij goed begrijpt en waarin je je ook vlot kan uitdrukken. Probeer ook voor je vakantie al contact te leggen met de duikschool. Zoek een duikschool waar je je goed voelt. Het is belangrijk dat de duikgidsen toegankelijk zijn en oog hebben voor de individuele klant. Kies liefst een duikschool waar de groepen niet te groot zijn en waar je geen nummer bent. Je wil echt niet leren duiken in een ‘fabriek’ waar de ene duiker na de andere gefabriceerd wordt.

Nog enkele tips

Volg je de volledige duikcursus op vakantie? Vergeet dan niet thuis even naar de dokter te gaan zodat je medisch goedgekeurd bent om te duiken.

Waar je naartoe gaat voor je eerste duikvakantie is natuurlijk persoonlijk maar ik zou de echte topbestemmingen houden voor als je wat meer ervaring hebt. Je zal er des te meer van genieten!

Genoten van je Open Water duikcursus? Overweeg dan zeker verder te gaan en schrijf je in voor de Advanced Open Water cursus!

Wil jij graag leren duiken? Of duik je al maar heb je nog tips? Laat gerust van je horen in de comments!

september 17, 2015
/

Nemo 33

Posted in België, Europa, Reiskriebels by

Nemo 33 (5)

Tot voor kort lag het diepste zwembad ter wereld in Brussel! 33 meter en een beetje. Als je je dieptemeter/duikcomputer echt helemaal tegen de bodem houdt kan je misschien zelfs 34 meter loggen.

Nemo 33 in Ukkel is een perfecte plek om eens dichtbij in heerlijk warm water te duiken. Ook niet-duikers kunnen er terecht. Vanuit het Thaïse restaurant kan je via raampjes namelijk onderwater kijken naar de duikers die voorbij zwemmen.

Als je in het restaurant wil eten is reserveren aan te raden. Zeker als je met een grotere groep wil gaan. Wij waren met 22 personen. Ze zijn dergelijke groepen duidelijk gewoon. Tafeltjes kunnen probleemloos bij elkaar geplaatst worden en iedereen kreeg op hetzelfde moment zijn gerecht geserveerd! Wie zelf wat horeca-ervaring heeft, weet dat dit een hele prestatie is. We kozen namelijk bijna allemaal andere gerechten van de kaart. Enig minpuntje: ze doen maar één rekening per tafel wat dus veel getel en bijpassen voor ons betekent.

Maar het gaat hier vandaag over duiken in Nemo.
Groepen reserveren best tijdig. Individuele duikers kunnen soms aansluiten bij een groep. Zorg dat je ongeveer een uur op voorhand aanwezig bent om in te schrijven. Je hebt je identiteitskaart en duikbrevet nodig. Elke duiker moet ook zijn geboortedatum op de lijst noteren en handtekenen. Tip voor de groepsverantwoordelijke: verzamel alle kaartjes in de volgorde dat je ze op het inschrijvingsblad plaatst. Dat maakt het de vriendelijke jongen aan de kassa gemakkelijker.

Voor de prijzen verwijs ik je door naar hun website. Wie nog een ‘lidkaart’ van vroeger heeft, kan deze nog altijd gebruiken en krijgt dan een mooie korting. Je hoeft dan ook geen identiteitskaart of brevet af te geven.

Wat breng je nog mee van duikmateriaal?

Een pakje is niet nodig. Het water is er warm genoeg. Eventueel kan je een lycra T-shirt aantrekken om wrijving van het jacket te voorkomen.
Je kan je eigen duikbril en zwemvliezen meenemen. Als je deze niet hebt, kan je deze ter plaatse lenen.
Een duikcomputer is verplicht. Ook voor de duikers die nog in opleiding zijn. Als je zelf geen duikcomputer hebt, kan je deze huren aan het onthaal.
Alle andere duikmateriaal (fles, ontspanners en jacket) is ter plaatse beschikbaar. En ik dacht dat je ook verplicht bent dit te gebruiken en er geen eigen materiaal toegelaten is.

Ook niet vergeten: muntstuk voor de locker. Opgepast, je krijgt dit centje niet terug. Dus goed opletten dat alles in je locker steekt vooraleer je het kastje sluit.

Een kwartiertje voor je sessie start, gaat de bel en mag je je naar de kleedkamers begeven. Ze starten met een duikbriefing. Toen ik er was, was deze enkel in het Frans. Ze vroegen of er duikers waren die geen Frans spraken. Ze gaven dezelfde uitleg toen ook in het Engels. Ik vertaalde toen maar zelf even voor het koppel dat geen Frans noch Engels begreep… Op het bord staat de info ook in het Nederlands.

Eerst krijg je de kans om in het minder diepe deel van het zwembad te oefenen in apnea (zonder duiksetje). En kan je je duiksetje monteren. Daarna kan je de rest van het zwembad verkennen (in buddyparen en met je duiksetje). Er is het diepe gedeelte van 33 meter, er is een ondiep stuk (gewone zwembad-diepte) en een dieper ondiep deel (10 of 15 meter, het ontsnapt me even) en er is een tussenstuk waar je onderdoor kan zwemmen en zelfs even in een soort duikersklok naar boven kan en kan praten. Zoals in alle duikersklokken is het aangeraden toch vooral door je ontspanner te blijven ademen omwille van ‘slechte lucht’.

Je kan in Nemo ook reserveren voor ‘nachtduiken’. Ik deed het er zelf nog niet maar het zag er, vanuit het restaurant, wel plezant uit. Het blijft natuurlijk een zwembad maar zo voor een paar keer op een jaar, tijdens de wintermaanden is Nemo 33 wel een perfect alternatief.

Nemo 33 (3)

Nemo 33 (4)

januari 10, 2015
/

Over onderwaterarcheologie en wrakduiken

Posted in Uncategorized by

Studiedag onderwaterarcheologie (2)

VLIZ studiedag

Vorige maandag nam ik een dagje verlof om de studiedag Archeologie en Onderwaterlandschap bij te wonen. Had ik vroeger geweten dat onderwaterarcheologe een beroep was, ik had misschien iets in die richting gedaan.

Er schreven uiteindelijk 190 mensen in voor de studiedag van het VLIZ. Zowel professionelen als liefhebbers van de duiksport. Een verslagje (ok, zeg maar verslag) van deze interessante studiedag:

SeArch

Eerst stelde Tine Missiaen het project SeArch voor. In het voorjaar was er al een info-avond (vooral voor wrakduikers) en toen kwam dit ook al aan bod. Het gaat vooral om het in kaart brengen van het onderwatererfgoed en een kader voor de rechtszekerheid te scheppen met een praktische handleiding en protocols. Want er is nu wel een wetgeving omtrent oa vondsten op wrakken in de Noordzee, hoe het praktisch allemaal moet lopen is nog niet helemaal duidelijk.

Het SeArch-project richt zich voornamelijk op drie testgebieden: de Thorntonvallei en de noordelijke vallei, de Oostendevallei en de IJzervallei en Raversijde. Ook strandprospecties vallen hieronder.

Geoff Bailey van de University of York erkende het toerisme als de grootste industrie wereldwijd. Een factor waar ook rekening mee moet gehouden worden. We leerden ook dat, als de zeespiegel 130 meter zou stijgen, Madrid als enige West-Europese hoofdstad zou overblijven. Een archeoloog die in die omstandigheden zou werken, zou vermoeden dat we vroeger, voor de stijging van de zeespiegel, vooral op het platteland woonden. Wat uiteraard niet zo is. Daarom is het ook belangrijk het onderwaterlandschap te onderzoeken. Dit kan veel verklaren over migratiestromen. Tot 6000 jaar geleden lag het zeeniveau veel lager.
Ook onderwatermeren kunnen ontdekt worden wat dan weer zeer belangrijk kan zijn voor streken waar droogte heerst.

Wetgevend kader ivm onderwatererfgoed

Thary Derudder van de Universiteit van Gent gaf een duidelijke presentatie over het wetgevend kader in België ivm onderwatererfgoed. Deze trad in werking op 1 juni 2014 toen de regering de geratificeerde Unesco Conventie in wetten omzette. Via ministerieel besluit zijn ondertussen twee scheepswrakken erkend. Het gaat om het lichtschip Westhinder en het Brits oorlogsschip HMS Wakeful dat in 1940 zonk.

Ze verduidelijkte wat er onder cultureel erfgoed onderwater wordt begrepen (elke ontdekking, deels/tijdelijk…). Voor de territoriale zee (de eerste 12 zeemijl) is er geen tijdscriterium. Binnen de Exclusieve economische zone gaat het om voorwerpen die zich minimum 100 jaar onderwater bevinden. Met de 100-jarige herdenking van de Eerste Wereldoorlog vallen deze wrakken stelselmatig onder de nieuwe wetgeving.

Melding van vondsten in zee

Het is dus verboden om vondsten intentioneel boven water te brengen. Als je iets vindt, moet je dit melden via vondstenindezee.be of gouverneur@west-vlaanderen.be. Tussen 1 juni en 24 oktober waren al 15 meldingen gebeurd. Als je iets meldt, denk er dan ook aan de exacte coördinaten van de vindplaats mee te geven.

Wat gebeurt er nu na zo’n melding? Besluit het onderzoeksrapport dat aan de gouverneur bezorgd wordt dat het niet om cultureel erfgoed gaat, dan wordt de vinder eigenaar (geldt niet voor staatsschepen). Gaat het wel om cultureel erfgoed, dan wordt indien mogelijk voor in situ bewaring gekozen en volgen beschermingsmaatregelen.

Wie is de eigenaar?

Om te bepalen wie eigenaar is, gelden de eigendomsrechten. De oorspronkelijke eigenaar krijgt negen maand tijd om zich te melden en de eigendom op te eisen. De eigenaar moet alle gemaakte kosten op dat moment terugbetalen. Ook een museum kan aangeven eigenaar te willen worden. Wil niemand het eigendom dan kan de vinder eigenaar worden. De eigenaar moet het erfgoed opslagen, bewaren en beschermen met het oog op conservering op lange termijn. Hier hangt vaak een prijskaartje aan vast. Als ook de vinder het voorwerp niet wil, wordt de Belgische staat eigenaar.

Er zijn een paar zaken uit de Unesco Conventie niet concreet overgenomen. Zo is de verplichting om vondsten uit de EEZ of het continentaal plat van een andere staat te melden niet overgenomen. Het is ook niet duidelijk of, en in welke mate er samenwerking met andere staten zal zijn. De minister moet wel andere staten consulteren als een vondst interessant zou kunnen zijn.

Daarnaast zijn ook de beschermingsmaatregelen (welk soort erfgoed op welke manier beschermen) een uitdaging voor de toekomst. Net als de controle op de naleving van de wet. Er zouden incentives moeten komen voor het melden van een vondst.

Ook belangrijk om weten is dat vondsten die dateren van voor de wetgeving gewoon vrij gemeld kunnen worden. Het eigendomsrecht blijft.

Noordzeewrakken

Sven Van Haelst gaf wat meer uitleg over de wrakken in het Belgisch deel van de Noordzee. De wrakkendatabank en andere initiatieven worden gebundeld op www.maritieme-archeologie.be. Er zijn momenteel 361 posities bekend, waarvan 260 scheepswraksites (dateren van de 16e tot de 20e eeuw – 90% uit de 20e eeuw). 62 van deze wraksites zijn nog niet geïdentificeerd. Ook zijn er 6 vliegtuigwraksites. Het gaat dan vooral om brokstukken. De 65 overige vallen onder ‘andere’ te classificeren.

Deze wrakken staan bloot aan bedreigingen van natuurlijke aard (erosie, corrosie en elektrolyse en biologische aantasting zoals paalworm) en van menselijke aard (bouwen van windmolenparken, boomvisserij, zandwinning en wrakberging,…).

Enkele gekende wraksites:

  • Zeebruggewrak: vroeg 16e eeuws, per toeval ontdekt door een visser die een kandelaar had opgevist
  • ‘t Vliegend Hert: een 18e eeuws VOC schip wat grotendeels verzand is
  • het Buiten Ratel wrak
  • Rond de Kwintebank zijn ook al amforen uit de Romeinse Tijd opgevist.

Van de 20e eeuwse wrakken zijn er 140 oorlogswrakken (WOI en WOII) waarvan 80 oorlogsgraven. Er liggen ook heel wat Duitse U-boten. In ons stuk van de Noordzee ligt van elk type minstens 1.

Het archeologisch onderzoek op de wrakken van de Noordzee wordt bemoeilijkt door de weersomstandigheden (wind en golven), de getijdenstromingen, het vaak troebele water en de verzanding. Factoren die de wrakduikers onder ons allen bekend zullen zijn.

In de namiddag kon je je vondsten ook aan enkele specialisten tonen, zoals je op bovenstaande foto kan zien. Amai, dit is een lange post geworden. Ik had dan ook veel notities genomen. Bedankt om helemaal tot het einde te zijn blijven lezen ;-)

Meer over noordzeewrakduiken en onderwaterarcheologie? Stay tuned!

november 29, 2014
/

Mission The Wash – The Movie Trip

Eentje uit het pre-blogtijdperk…

Het vertrek

Na lang aftellen was het zover! We zouden vertrekken op Noordzeetrip. ‘We’ zijn John, Ion, Luc en ikzelf (en dan nog wat duikers van bevriende duikclubs). De Cdt. Fourcault, onze thuisbasis voor de komende week, ligt (misschien) op ons te wachten in de haven van Hull. Misschien want hun vorige reis ging naar het Hoge Noorden en daar liep niet alles volgens plan.

In Zeebrugge wacht een camionette die ons duikmateriaal op de ferry mee zal nemen. 24 duikuitrustingen passen er nipt in en de banden kunnen het gewicht amper aan.
Als illegalen (spreekwoordelijk hé, we waren allemaal perfect in orde met onze papieren) kropen we zelf –dicht tegen elkaar- in een tweede camionette. Klaar voor de overzetboot.

2 Illegalen

4 Cdt Fourcault

The Humber
Na een lange nacht klauteren we aan boord van de Fourcault. De weersvoorspellingen zien er niet goed uit maar hoopvol maken we ons materiaal duikklaar en vooral stormvast. Pim en zijn team verwelkomen ons en Pim vertelt over het ijs waar ze in vastzaten.

Eens we de Humber verlaten wordt het helaas al snel duidelijk dat duiken in The Wash er niet in zal zitten: 7 Beaufort! We bekijken dan maar Das Boot om ons enkele uurtjes bezig te houden. Na een woelige nacht worden we terug wakker in de Humber. De Fourcault maakte rechtsomkeer en zocht bescherming in de riviermonding tegen de 8 Beaufort die er ondertussen stond. Een linkje naar tips tegen zeeziekte is hier op zijn plaats ;-)

Films, films, films…en Uno
Het leven aan boord bestaat uit slapen, eten en dvd’s bekijken. De massagestoel kent veel bijval. We hopen op weersverbetering zodat we toch enkele duikjes (desnoods niet in The Wash) kunnen loggen. Misschien kunnen we beter een filmlogboek maken: Das Boot, Shooter, Pitch Black, As Good As It Gets, The Abyss, My Name is Nobody, Magnolia, Broken Flowers, The Fifth Element, Finding Nemo, Hostel, Usual Suspects, The Departed, True Lies, Jack Ass, From Dusk till Dawn, … en nog 20 andere.

Na 3 dagen komt Luc met een leuke afwisseling: UNO!
Tja, het was voorspeld op Luc zijn T-shirt: You’ll never dive…11 Youllneverdive

13 film

12 Uno

Toch duiken?
Vrijdagochtend is er goed nieuws: we gaan duiken! Iedereen trekt heel enthousiast zijn uitrusting aan. Je kan kiezen hoe je in het water gaat: springen of met de kooi. Ik kies voor de kooi, het lijkt me net te hoog om met volledige duikuitrusting en decoflesje te springen. De zodiac trekt je m.b.v een surfplank naar de dregboei. Het is een makkie om op de surfplank te komen zegt Pim… Yeah right! Niet voor een klein meisje met een decofles! Gelukkig is de bemanning erg behulpzaam. Aan de boei wacht ik op Luc om de afdaling in te zetten.

Fane
Beneden wacht ons een verrassing: we kunnen 2 kanten op. We kiezen rechts… Geen wrak te zien, enkel kreeftenfuiken, stof en heel veel andere duikers, allemaal op zoek naar het wrak. Plots vinden we, wonder boven wonder, het touw terug. We besluiten de andere kant te nemen. Een paar meter van het touw botsen we (eindelijk) op het wrak. We hadden geluk bleek achteraf. Niet iedereen had het wrak gevonden. Het zal je maar overkomen op je eerste Noordzeeduik (zonder namen te noemen, hé Brecht)!

Duik 2?
De tweede duik wordt een nachtduik. Omdat we geen bodemtijd willen verspillen met het zoeken naar het wrak, wordt beslist de rebreatherduikers eerst het water in te sturen. Zij zoeken het wrak, leggen een reeltje en sturen een boei naar de oppervlakte. De rest maakt zich aan boord duikklaar, klaar om te springen (jaja, ook ik beslis met knikkende knieën te springen). Met kilo’s materiaal wachten we op de boei.

Na een uurtje komen de eerste duikers terug boven. Niks gevonden! Geen duik dus. Teleurgesteld doet iedereen zijn materiaal af. Iemand van de andere club (Of mag ik gewoon zeggen dat jij het was, Yvan?) neemt zich voor de volgende keer te wachten met pakpissen tot hij IN het water zit. De discussie die volgde laat ik even achterwege. Niet echt reclame voor de dregkwaliteiten van de Cdt. Fourcault.

De avond wordt afgerond met een filmpje en een spelletje strip-Uno (ja jong, na al die dagen op een boot begint een mens al eens gekke ideeën te krijgen). Dat laatste werd door alle partijen eerlijk gespeeld. Niemand speelde vals, ahum.

Koper!
Poging 3. Na een zware discussie is beslist dat er op het wrak gedregd wordt. De zodiac dregt, terwijl ze een van hun duikers het water insturen. Onze organisator Filip heeft getimed hoelang het duurde om het wrak te vinden. Je moet het hem maar eens vragen. De duiker van de Fourcault keert na 70 minuten aan de oppervlakte terug. Hij heeft het wrak niet gevonden! Wij gelukkig wel. Het was een prachtig wrak! Zowat iedereen haalt wel iets boven: kreeften, lantaarn, een koperen handvat, …

Lord Budt
De sfeer aan boord is op slag helemaal omgeslagen. Iedereen bewondert de souvenirs, geniet van de zon en droomt alweer van het volgende wrak (heel voorzichtjes dan, want met de Foucault weet je nooit…). Het lijkt ons eindelijk mee te zitten. Het derde wrak is ook een pareltje met heel veel vis en kreeft (goed voor de BBQ van vanavond!). Helaas is het al meteen het laatste wrak van deze trip. Algauw hebben we (met decogas) 17 minuten decotrap aan ons been en moeten we aan onze opstijging beginnen.

Kreeft!
De trip wordt afgesloten met een lekkere BBQ (met kreeft). Iedereen is het eens: het eten was absolute top. Tegen 1u ‘s nachts varen we Zeebrugge binnen na een (duik)trip van extremen. Dat het een trip was waar we het nog vaak over zullen hebben…

9 Heidi

35 BBQ

36 zonsondergang

46 Bagage in Zeebrugge

september 4, 2014
/

Top 10 mooiste duiken

Posted in Reiskriebels by

Belgica Nicolas Mouchart-115

Naar aanleiding van mijn 1000ste duik, even een paar toppers op een rijtje. Klaar voor mijn top 10 van de mooiste duiken?

  • Nachtduik in de Malediven met tientallen haaien, roggen, schildpadden,… Nog beter dan de mooiste National Geographic reportage. Vraag maar aan mijn buddies.
  • Duiken op de Belgica.
  • Noordzeewrakduiken met ongelooflijk goede zichtbaarheid: 18 meter op de duikboot, wellicht zelfs nog meer op de Birkenfels. Verder ook het vermelden waard: kreeften aan de schroef van de Garden City, hé Wim…
  • Scapa Flow, vooral de onverwachte kleurenpracht van de block ships. En het vliegen over het kelp aan het einde van de duik.
  • De wrakken van Coron. Adembenemend. Een must voor de ervaren wrakduiker!
  • Schelpenhoek in Zeeland: een pittige duik in Le Jardin de Caroline. Eentje om nog eens opnieuw te doen. Ook al moet je een heel stuk wandelen en over poortjes van de boer kruipen.
  • Zeepaardjes en pygmee-zeepaardje in Puerto Galera. Eindelijk, zeepaardjes in het wild zien!
  • Duiken met walvishaaien, manta’s en een bultrug met jong in Mozambique.
  • Duiken met een zeehond in Zeeland.
  • Een duik op de Similan Islands in Thailand waar Adje en ik meer dan een uur doken. We moesten de duik met tegenzin afbreken omdat we beiden hoognodig ‘moesten’ en we allebei geen pakpissers zijn. Cousteau wist waarom hij deze plek ook in zijn Top 10 had staan… De mooiste koraaltuinen die ik ooit zag.

Duiken die de top 10 net niet haalden: vorig Zeelandweekend – een duikje met schitterende zichtbaarheid aan de Zeelandbrug en de grote zeebaarzen die vlak voor onze neus zwommen. Ook aan de Zeelandbrug: de snotolven bijna zo groot als een voetbal. Aan Sas van Goes, in mijn beginnersjaren – plots 4 sepia’s zien en je ontspanner die net niet uit je mond valt van verbazing. Dolfijnen zien onderwater. En de eerste haaien, tijdens een duikcruise naar het Verre Zuiden in Egypte. En zo zijn er nog heel wat mooie herinneringen! Genoeg geblogd voor vandaag… tijd om nog een duikje te maken!

september 2, 2014
/

Belgica – de Gerlache

Please scroll down for English

Belgica (1)

De geschiedenis

de Gerlache

Flashback naar eind negentiende eeuw. De Belg de Gerlache kocht het Noorse schip Patria en doopte het om tot de Belgica. Het plan was ambitieus: naar de Zuidpool reizen. Op 16 augustus 1897 vertrok de Belgica in Antwerpen. Aan de kaaien daar staan sinds een tijdje verwijzingen naar deze legendarische reis en de bemanning van de Belgica. Dat ze pas veel later zouden terugkeren, dat was niet voorzien. In februari 1898 raakte de Belgica vast in het poolijs. Ondanks verwoede pogingen alsnog los te komen, was het schip en zijn bemanning gedwongen om op Antarctica te overwinteren. Ze waren hiermee de eersten ooit om te overwinteren op dit continent. Het bleek een zware beproeving: wekenlang zonder daglicht, slinkende voedselvoorraden en geen vooruitzicht over wanneer ze uit het ijs zouden losbreken. Dit zou uiteindelijk pas het jaar erop zijn. In november 1899 vaart de Belgica Antwerpen terug binnen.

WO II

1940: De Britten gebruiken het schip als munitieopslag. Op 19 mei 1940 brengt een Duitse luchtaanval het schip tot zinken nabij het Noorse havenstadje Harstad.

De ontdekking

1990: Lokale duikers ontdekken het wrak. De Noor Kjell, die ik in Harstad ook zou ontmoetten, identificeerde het wrak als de Belgica. Gezien de vaderlandse geschiedenis zijn we in België uiteraard geïnteresseerd in het wrak en er vinden meerdere expedities plaats om de toestand van het wrak te evalueren met als doel de Belgica (of toch zoveel mogelijk delen ervan) te conserveren.

Mijn expeditie

Fast forward naar 2012. Nogal onverwacht kreeg ik een mail van onderwaterarcheoloog Tomas Termote. Hij zou een paar weken later op de Belgica gaan duiken. Of ik geen zin had om deel uit te maken van zijn expeditieteam? Tuurlijk! Er moest wel het een en ander geregeld worden (lees: verlof aanvragen in een hele drukke periode en budget dat voor de verbouwingen was voorzien vrijmaken voor een vliegticket en dergelijke). Maar ik kon deze kans niet laten liggen.

Op naar Noorwegen!

Op Brussels Airport ontmoetten we Nicolas, de onderwaterfotograaf. Ik dacht dat ik veel bagage mee had… Mijn berg bagage viel heel goed mee in vergelijking met het volgeladen karretje van Nicolas! De eerste vlucht bracht ons naar Oslo. Op de luchthaven daar maakten we kennis met de Roemenen die ons zouden vergezellen. Cameraman Cosmir en regisseuse/producente Ana zijn bezig met een documentaire over de enige Roemeen aan boord: Emil Racovita.Eens in Harstad worden we opgepikt door Kjell en Christian. Ze brengen ons naar het hotel. Onderweg was het genieten van de besneeuwde landschappen. Cosmir en Ana waren nogal stil. Het was pas toen bleek dat Ana in Frankrijk gestudeerd had en ik naar het Frans overschakelde dat het ijs brak.

In het hotel bleek er sprake van een overboeking. De mannen zouden een kamer delen en de Ana en ik. De volgende nacht konden we elk een aparte kamer betrekken maar toen Ana de prijzen zag, was ze snel akkoord om de komende dagen ook gewoon een kamer te delen.

De rest van de avond brachten we in het duikcentrum door: flessen afhalen, lood en rest van het materiaal in orde brengen.

Time to dive!

De volgende dag startte al vroeg met een briefing. De geschiedenis van het wrak en de plannen van het wrak passeerden de revue en de duiken werden gepland. Na de briefing was het tijd om aan boord te gaan. Het was even varen. De Belgica ligt niet ver uit de kust maar is het makkelijkst bereikbaar over het water.

De Belgica is 36 meter lang en heeft een houten romp. Het wrak ligt op ongeveer 20 meter diepte. Toen wij er waren, in maart was de watertemperatuur rond de 0°C. De zichtbaarheid was adembenemend!

Omdat er een probleem was met de onderwatercamera’s, ging ik als eerste in het water. Van zodra je kopje onder ging, zag je de Belgica in zijn geheel liggen. Even naar adem happen!

Dit was dus het wrak waar ik al zo veel over gelezen had. Zichtbaarheid +20 m!
De eerste duik was een algemene verkenning (voor het logboek: 20 meter, 50 minuten). Het viel me op dat er ontzettend veel krabben op het wrak wonen. Ook al was het water erg koud, met mijn dubbel onderpak, droogpak en duikwanten viel het best mee.

In koud water duiken vraagt, naast extra warme kledij, ook enkele speciale maatregelen: zo ga je boven water niet uit de ontspanners ademen om bevriezing te voorkomen.
Eens terug aan boord was de vloerverwarming in de boot een leuke verrassing. Na een debriefing vaarden we terug naar de haven.

De tweede duik stond in de namiddag gepland. Deze keer geen problemen met de camera’s en we waren al snel klaar om in het water te springen. Het wrak is in staat van verval, de kleinste aanraking kan voor serieuze beschadiging zorgen. Het is dus uiterst voorzichtig duiken. Bovendien bevindt er zich springstof aan boord.
Deze tweede duik volgden we ook een touw naar een tweede wrakje wat verder. Deze barge is niet veel speciaals (in vergelijking met de Belgica) en veel is er niet over geweten.

De dag erna, tijdens de derde en laatste duik van deze expeditie, toonde Tomas me het stuurwiel en namen we voorzichtig een kijkje in de stuurhut. Naast kranen zag ik er ook een kopje liggen. Het wrak is prachtig begroeid en toen wij er waren bewaakte een snotolf er zijn nest. Schattig om zien.

‘s Avonds stond nog een ontmoeting met een journalist op het programma maar die belde op het laatste nippertje af wegens een dringender bericht (er verdween die middag een Hercules in de omgeving). Terwijl het nieuws in België overheersd werd door de busramp van Sierré, was het al Hercules wat het Noorse nieuws betrof.

Voor we de dag erna naar huis vertrokken was er nog wat tijd om het (dure en beperkte) nachtleven van Harstad in te duiken en te shoppen voor het thuisfront.

De Belgica, het blijft me fascineren. Nog meer nu ik het wrak en zijn geschiedenis ervaarde, zowel door deze 3 topwrakduiken die zonder meer in mijn top 10 duiken allertijden horen als door de vele plekken in Antarctica, gerelateerd aan de Gerlache te kunnen bezoeken.

Als uitsmijter nog dit filmpje, het resultaat van het harde werk van Ana en haar team: Scufundare la epava Belgica

Belgica (2)

Belgica Nicolas Mouchart-33

Belgica Nicolas Mouchart-115

happy after Belgica dive

Expeditie team Belgica

Diving the wreck of the Belgica

Flashback to the late nineteenth century. The Belgian de Gerlache purchased the Norwegian ship Patria and renamed it the Belgica. The plan was ambitious: to travel to Antarctica. On August 16, 1897, the Belgica left Antwerp. Their return would be much later then planned.

In February 1898, the Belgica became trapped in the polar ice. Despite frantic efforts to come loose, the ship and its crew was forced to overwinter in Antarctica. They were thus the first ever to overwinter on this continent. They suffered severe bearings: weeks without daylight, hardly any food stocks and no prospect about when they would be able to break free from the ice. In November 1899, the Belgica sailed back to Antwerp.

1940: The British use the ship as ammunition storage. On May 19, 1940 a German air raid brings the ship sinking near the Norwegian port town of Harstad.
1990: Local divers discover the wreck. The Norwegian Kjell, whom I met in Harstad identified the wreck as the Belgica. Given the national history, Belgium is of course interested in the wreck and starts up several expeditions, to evaluate the state of the wreck, with the aim to preserve the Belgica (or as many as possible parts of).
Fast forward to 2012 quite unexpectedly, I received an email from underwater archaeologist Tomas Termote. He was going to dive the wreck of the Belgica and asked me if I wanted to be part of his expedition team. Sure! This was a chance I could not let pass!

A few weeks later, at Brussels Airport we met Nicolas, the underwater photographer. I thought I had a lot of luggage… My amount of luggage was nothing compared to the laden trolley of Nicolas! The first flight took us to Oslo. At the airport we met the two Romanians who would accompany us during the expedition. Camera operator Cosmir and director/producer Ana were making a documentary about Emil Racovita, the only Romanian aboard the Belgica during the expedition of de Gerlache.

Upon arrival in Harstad Kjell and Christian picked us up and drove us to the hotel. The surroundings were lovely and snow white. Cosmir and Ana were quite quiet. It was only until Ana told us she studied in France and I started to speak French with her, conversation ran more smoothly.

As there was an important conference in Harstad, the hotel was fully booked. Too full: they overbooked. The guys had to share a room and Ana and me were going to share a room. The next night, we all could have our seperate rooms. But when we saw the price of the room, Ana and I were happy to share the room for the whole period.

The rest of the night was spent in the dive store: filling dive tanks, checking weight belts and preparing diving equipment.
An early start, the next day with an early morning briefing. We talked about the history of the wreck and studied the plans of the wreck. We planned the dives and divided the tasks underwater. After the briefing we went aboard the dive vessel. The Belgica is close to the shore but it is hardly possible to get there overland.

The Belgica is 36 meters long and is made out of wood. The wreck rests at about 20 meter depth. When we were there, early March, the water temperature was around zero degrees. The visibility was awesome. Because of an issue with the camera’s, plans changed and I jumped in first. As soon as I put my head below the surface, I could see the Belgica. Breathtaking! This was the wreck I had been reading and dreaming so much about.

The first dive was an exploration dive. I logged 20 meter and 50 minutes. Eventhough the water was very cold, I didn’t feel it thanks to my dubble undersuit, drysuit and 3-finger gloves. Cold water diving asks for some special measurements. You avoid to breath through the regulators while above the surface. Otherwise they can freeze.

The second dive was planned in the afternoon. This time all camera’s where ok and we all could jump in the water as planned. The wreck is devastated. The smallest touch can result in severe damage. You have to be very carefully while diving. Above the vulnerability of the wreck, the wreck is also covered in explosives. During this second dive we also explored the second wreck, a few meters further. There is not a lot known about it, compared to the Belgica.

The day after, during the third and last dive of this expedition, Tomas showed me the steering wheel and we took a look in the bridge. Besides valves we also saw a mug. The fauna and flora of the wreck is awesome. I especially enjoyed the lump sucker, sitting on its nest.

In the evening we were supposed to meet a journalist but that was cancelled because of a missing Hercules. While the Belgian media had to deal with the terrible bus crash with school children in Sierré, the Norwegian press was all about the missing Hercules.
Before going home we hit the shops and enjoyed the nightlife. The Harstad way.

The Belgica, it stays fascinating. Even more now that I have dived it and experienced its history. Both by diving it and visiting the places it overwintered. Surely in my top 10 dives ever!
And last but definetely not least this video by Anna and Cosmir: Scufundare la epava Belgica

augustus 21, 2014
/

Waarom elke duiker self reliant zou moeten zijn…

Posted in Uncategorized by

Self Reliant Diver

Please scroll down for English

Nooit te oud om te leren. Het gaat zeker ook voor de duiksport op. En dan gaat het niet om fysieke leeftijd. (Ook wel want ook 60-plussers kunnen nog leren duiken, er zijn zelfs voorbeelden van duikende 80-plussers maar deze blogpost gaat over iets anders.) Hoeveel ervaring je ook hebt, je blijft bijleren. Andere situaties, andere omstandigheden,… Een duiker is nooit volleerd.

Na 12 jaar duiken in allerlei omstandigheden, durf ik zeggen dat ik best wat duikervaring heb. Ik geef al een aantal jaren duikles en heb een goedgevulde trukendoos om beginnende duikers die wat meer moeite hebben om de oefeningen onder de knie te krijgen vooruit te helpen. Ervaring die ik ook graag aan de nieuwbakken divemasters en instructeurs doorgeef. En ik leer zelf ook constant bij, zowel van beginnende duikers als van collega’s.

*Aan de niet-duikers: tof dat je deze blogpost al tot hier gelezen hebt. Maar ik neem het je niet kwalijk als je hier afhaakt. Kom morgen gerust terug voor een niet-duikgerelateerde blogpost of scroll even naar een andere post want het gaat even heel specifiek!*

Wat doe je als je je duikbril onderwater verliest? Hoe reageer je als je ontspanner blijft blazen? Welke back-ups heb je mee? Zitten je technieken om je decoboeitje op te laten nog scherp? En welke uitrustingstukken heb je mee om je te bevrijden van eventuele vislijnen? Lees vooral verder als je bij één van deze vragen even twijfelend keek.

Blijvend leren over alle niveaus heen. Praktijkervaring en vervolgcursussen zijn de sleutelwoorden. Een vervolgcursus die ik net zelf ook volgde en aan te raden is voor duikers met elk brevet tussen Advanced en instructeur is de Self Reliant Diver. Deze distinctive specialty stoomt de duikers klaar tot zo zelfstandig mogelijke duikers. Niet met de bedoeling alleen te gaan duiken maar om ook binnen het buddysysteem zo zelfbedruipend (taart voor wie een beter woord vindt!) te zijn.

Het buddysysteem is dus King maar in bepaalde omstandigheden kan het voorkomen dat duikers er alleen op uittrekken. Voorbeelden zijn oa onderwaterfotografen. Je zou ook kunnen zeggen dat een instructeur eigenlijk alleen duikt want hij staat in zijn eentje in voor zijn eigen redding (en uiteraard ook van zijn leerling).

Tijdens de Self Reliant Diver cursus leer je bewust omgaan met wat er tijdens de duik allemaal fout kan gaan en hoe je deze situaties op een rustige manier kan oplossen. Van de meeste situaties wist ik hoe ze op te lossen maar het was fijn dit allemaal eens in de praktijk te kunnen omzetten. Zelfs de gecombineerde oefening! Eigenlijk zou ik elk seizoen wel eens dergelijke stresstest willen ondergaan. Kwestie van de vaardigheden scherp te houden.

Dingetjes die me bijgebleven zijn**:

  • Ik had al een reservebril bij me. Maar als ik niet wil dat deze aandampt, kan ik voor de duik ook beter even in deze reservebril spuwen. (Duikers weten waarom – voor de anderen: ja ieuw! Maar het went wel)
  • Back ups! En deze dan ook meenemen. Ik heb een fingerspool om mijn boeitje op te laten maar moet de musketon nog altijd vervangen. Die fingerspool ligt dus thuis en ik zou mijn reeltje gebruiken om mijn boeitje op te schieten. Goed plan. Behalve als er tijdens de duik iets voorvalt met je reeltje en je de draad hebt moeten afknippen of het helemaal verstrikt zit.
  • Een extra inflatorslang op mijn deco-setje steken. Je kan je jacket wel opblazen met je mond maar het is handiger met je inflator + ook voor je droogpak.
  • Mijn cutter deed zijn werk. Twee cutters en/of messen zijn beter. Controleer ze regelmatig want als ze helemaal verroest zijn, gaan ze je ook niet helpen.
  • Lamp voor elke duikdag opladen. Het nadeel van een goede duiklamp zoals mijn Metalsub. Die gaan meerdere duiken mee waardoor je ze niet elke keer oplaadt. Tot je vergeten bent hoeveel duiken je er al mee gedaan hebt en het oranje lichtje gaat branden. Gelukkig heb ik in dat geval een goede back-up lamp bij.
  • Oefenen, oefenen, oefenen. Geldt zowel voor het duiken met decoflesje (Was best lang geleden. Als in: aan welke kant hing ik dat ding ook weer?! Uiteindelijk bleek het als fietsen te zijn, je verleert dat zo snel nog niet.) als het oplaten van mijn boeitje. Op mijn manier (met de alternatieve luchtbron) lukte dat wel. Als ik het op een betere manier wou doen (je uitademlucht erin blazen), was het maar een triestig slap boeitje. Bovendien was mijn fles zogezegd leeg en de kraan dus toegedraaid. Ik draaide me om waardoor mijn droogpak ontluchte maar ik kon deze dus niet meer opblazen. Zie dus ook waarom ik een extra inflatorslang op mijn decoflesje wil.

Ik ben dus echt en oprecht erg enthousiast over deze specialty en kan het alleen maar aanraden. Eigenlijk zou het vast onderdeel van het curriculum moeten zijn tussen Advanced Open Water Diver en Rescue Diver. Ook voor wie niet de richting van het technisch duiken kiest.

** Dit zijn maar een paar voorbeelden. De cursus omvat veel meer.

 

Why every diver should be ‘Self Reliant

One is never too old to learn. That certainly is correct for diving. And it is not about physical age. (It is too, because one can learn diving even over 60, there are even examples of divers aged 80 and plus, but this blog post is about something else.) No matter how much experience you have, you keep on learning. Other situations, different circumstances… A diver is never fully trained.

After 12 years of diving in all kinds of circumstances, I dare to say I have quite extensive diving experience. I have been teaching for some years and have a well-stocked bag of tricks for novice divers who are struggling a bit more to master the skills. Experience that I like to pass on to the new-fangled divemasters and instructors. 

* Message to the non-divers readers of this blog: cool that you’ve read this blog post up here. But I do not blame you if you drop out here. Come back tomorrow for a non-diving related blog post or just scroll to another post! 

What do you do when you lose your mask under water? How do you react when your regulator continues to blow? What backups do you have? Read on if you glanced doubtfully at one of these questions. 

Non stop continuous learning across all levels. Experience and continuing education are the key. An advanced course that I just took myself and would recommend for divers with any certification between Advanced and instructor is the Self Reliant Diver. This distinctive specialty prepares divers ready to be self reliant. Not with the intention to go diving solo but also within the buddy system.

The buddy system is King, but in certain circumstances it may happen that some go diving on their own. Examples include underwater photographers. You could also say that an instructor dives alone too as he stands alone in his own salvation (and of course his student). 

During the Self-Reliant Diver course, you learn consciously dealing with what can go wrong during the dive and how to solve it in a calm manner. In most situations, I knew how to fix them, but it was nice to be able to convert all in practice. Even the combined exercise! Actually, I’d like to undergo such a stress test every season.

Things I’ve learned **: 

* I already had a spare mask with me. But if I didn’t in it. (Divers know why – for the others, yes ‘ew’ but you get used to it) 
* Back up! And take them with you. I have a fingers pool but the snap still needs to be replaced. So I left it at home. Useless there, of course.
* An additional inflator on my deco set. You can blow your jacket with your mouth, but it is more convenient If you have a spare inflator. Not to mention the drysuit! 
* My cutter was doing its job. Two cutters and / or blades are better. Check them regularly because when they are completely rusted, they will not help you. 
* Charge your dive torch for each day of diving. The disadvantage of a good dive light as my Metalsub. I can do several dives without charging. Until you’ve forgotten how many dives you’ve already done it and the orange light shows up. Luckily I have a good backup lamp as well.
* Practice, practice, practice. Applies to diving with the deco bottle (Was quite long ago as in: what side do I hang that thing? But in the end it turned out to be like riding a bike you pick it up quickly again).

So I am really and truly very excited about this specialty and can only recommend it. Actually it should be part of the curriculum between Advanced Open Water Diver and Rescue Diver. Even for those who are not choosing to do technical diving. 

** These are but a few examples. The course includes much more.

juli 12, 2014
/