Browsing Category:

Argentinië

Ushuaïa

5 jaar geleden reisde ik naar Antarctica. Toen was er nog geen blog maar ik hield wel een reisdagboek bij. Elke dag, dag op dag 5 jaar later, krijg je een stukje te lezen.

Ushuaia (5)

Please scroll down for English

Van een cultuurschok gesproken… Van het levendige Buenos Aires naar het rustige (en da’s een understatement) Ushuaïa. De omgeving is overweldigend. Net als in een brochure. Misschien zelfs nog meer magisch.

Einde van de wereld

Opeens besef ik dat ik echt aan het einde van de wereld ben. Wat een contrast in vergelijking met het bombastische, chaotische, warme en drukke Buenos Aires. Ushuaïa is rustig, stil en een stuk kouder. Houten huizen en geen verkeer. Die paar auto’s die ik heb gezien, tellen niet mee. (Nvdr: in 2006 hé, nu zou het er helaas al anders zijn)

Ik geniet van de stilte en het prachtige landschap. Er is een overnachting in Hotel Los Nires voor we morgen door Vuurland trekken en ‘s avonds inschepen op het expeditieschip. In de hotelkamer reorganiseer ik snel mijn bagage en trek van het centrum van deze kleine stad.

De beste milkshakes wereldwijd zijn zeker in Cafe-Bar Banana, bij de Avenide San Martin te vinden. 5 jaar geleden was er niet veel te doen in Ushuaïa. Er waren een paar musea en in het VVV-kantoor kon je een stempel in je paspoort krijgen. Ondertussen is het stadje wat uit zijn voegen gebarsten en veel toeristischer. In de buurt van de haven staat nu een standbeeld van de Belg Adrien de Gerlache. Hij en zijn team waren de eerste om te overwinteren in Antarctica, met het schip Belgica.

Tierra del Fuego

De volgende dag, na een ontbijt met zicht op de bergen, gaan we naar Tierra del Fuego, een prachtig nationaal park in het uiterste zuiden van Argentinië. Het landschap van Tierra del Fuego zou te vergelijken zijn met Canada en Groenland. Deze twee plaatsen bezocht ik nog niet dus ik moet afgaan op wat anderen zeggen en foto’s die ik al zag.

We bezochten beverconstructies, zagen inheemse konijnen, ganzen, adelaars,… De rode vos zagen we niet. Die kreeg het jaar voordien af te rekenen met een canine distemper virus waardoor er amper nog levende exemplaren waren.

Tierra del Fuego (8)

Het einde van de wereld Fin del Mondo: op het meest zuidelijke punt kunt u uw paspoort laten afstempelen.

De rust is er zo uniek. Echt jammer dat een aantal andere toeristen hier geen oog voor hadden en gewoon verder bleven tetteren. Sommigen respecteerden zelfs de paadjes niet en vertrappelden het kwetsbare leven. Echt verschrikkelijk! Dus alsjeblieft, lieve lezers, bij een bezoek aan een kwetsbaar gebied: laat alleen voetafdrukken achter op de paden waar je mag wandelen. Respecteer de natuur. Respecteer je medereizigers en luister naar de stilte. En verbrod de ervaring van de anderen zo niet.

Tierra del Fuego was zeker de moeite waard om te bezoeken. Ik zou niet de hele wereld afreizen om hierheen te komen maar nu het op mijn weg lag was het zeker een must.

Beaglekanaal

Na Tierra del Fuego was het tijd om aan boord te gaan. De kajuiten werden verdeeld en de nodige informatie uitgedeeld. Na het avondeten trokken de meeste passagiers naar het buitendek om wilde dieren in het Beaglekanaal te spotten. In het kielzog van het schip vlogen heel wat vogels. Je kon de Magellan pinguin in en uit het water zien springen. Niet gemakkelijk om foto’s van hen te nemen. Ik was ook (en vooral) op zoek naar zeezoogdieren, maar zag er in het Beagle kanaal geen.

Eens we het Beagle Channel verlieten, startte de oversteek van de Drake Passage. Bemanningsleden noemen het niet de Drake Passage maar de Drake Shake… Dat belooft. Ze voorspellen golven van 5 meter, een normale situatie, zegt de crew.

Het einde van het Beagle Kanaal nadert en ik kan nu al voelen: meer golven en de boot begint te schommelen. Fingers crossed. Een laatste blik in de cabine om te controleren of alles vastligt. Alright! Klaar voor de Drake Shake!

Ushuaia

Arriving in Ushuaia, it felt like a culture shock, compared to Buenos Aires. The surroundings are overwhelming. Just like in the brochure. Maybe even more magical. And this is only Ushuaia. Wait untill we make it to Antarctica!
Suddenly I realize I’m really at the end of the world. What a contrast compared to bombastic, alive, chaotic, hot and busy Buenos Aires. Ushuaia is peaceful, quiet and a lot colder with wooden houses and no traffic at all (those few cars I have seen, don’t count). I enjoy the silence and the magnificent scenery.

Tierra del Fuego

We’re booked at Hotel Los Nires for the night. Tomorrow we’ll travel around Tierra del Fuego before embarkation.
I reorganized my luggage and got to the centre of the small city.

Best milkshakes worldwide are definitely at Café-Bar Banana, at the Avenide San Martin. 5 years ago there wasn’t that much to do in Ushuaia. There were a few museums and in the tourist office you could get a stamp in your passport. I suppose nowadays the small city has gotten bigger and more touristic. Near the harbour you can now see a statue for the Belgian Adrien de Gerlache. He and his team were the first to overwinter in Antarctica, with the ship Belgica.

Getting up with a beautiful view on the mountains… Having breakfast with a fabulous view. This trip already spoiled me. And the best is yet to come…

Today we’re heading for Tierra del Fuego, a beautiful National park at the very south of Argentina. The scenery of Tierra del Fuego is comparable to pictures I have seen of Canada and Greenland.
We visited constructions made by beavers, we saw the inland rabbits, goose, eagles,… A lot of animals but no red fox. This species nearly got extinct the previous year because of a distemper virus.

Fin del Mondo

At the most southern point you can have your passport stamped: Fin del Mondo – the end of the world.
The quietness is so unique. Such a shame most of the other people don’t stop talking. Some of them are also leaving the trails to get the best picture. What they forget is that, by doing so, they are damaging this vulnerable environment. Awful!
So please, dear readers, when visiting a vulnerable area: only leave footprints on the paths where you are allowed to do so. Respect the nature you are visiting. Respect your fellow travellers and listen to the silence. Don’t spoil it!

This day in Tierra del Fuego was nice. I wouldn’t have travelled the world to come and see it but since it was on my way it was definitely worth it.

The Beagle Channel

After dinner most of the passengers went up to the seventh floor to spot some wildlife in the Beagle Channel. A lot of birds were following the ship. You could see the Magellan penguin jump in and out of the water. Not easy to take pictures of them. I was also (and especially) looking for marine mammals but didn’t see any of those in the Beagle Channel.

Soon we will be leaving the Beagle Channel and start the crossing of the Drake Passage. Crew members don’t call it Drake Passage. They say it’s the Drake Shake… They predict waves of 5 meters, a normal situation, crew says.
The end of the Beagle Channel and I can already feel it: more waves and the boat starts rocking. Wondering how heavy it’ll be… Fingers crossed. One last look in the cabin to make sure everything is attached. Alright! Ready for the Drake Shake!!

Affiliate

november 30, 2011
/

Buenos Aires, here we come!

Buenos Aires (22)

Vijf jaar geleden kwam één van mijn dromen uit. Ik blogde toen nog niet maar hield wel een soort reisverhaal bij. Nu, exact 5 jaar later, neem ik je graag mee naar de andere kant van de wereld. Veel leesplezier!

Na een rimpelloze vlucht richting Zuid-Amerika, bracht een taxi me naar het centrum van Buenos Aires. Mijn eerste indruk is anders dan wat ik had verwacht. Buenos Aires deed me aan Londen, Parijs en Lissabon denken. En tegelijkertijd ook weer niet.

Kempinski Central Park

Bijna 18u nadat ik thuis de deur achter me dichttrok, kan ik eindelijk inchecken in mijn hotel. Ik verblijf in Kempinski Central Park. Vroeger was het zeker een Grand Hotel. Het ziet er nog altijd erg stijlvol uit maar een beetje vergane glorie. Mijn (standaard) kamer heeft zelfs een jacuzzi. De kamer doet erg luxe aan en voelt tegelijkertijd nostalgisch.

Goh, ik kan het amper geloven. Ik ben in Buenos Aires. Dat is al exciting op zich. En weten dat ik onderweg ben naar Antarctica… Hoera!

Maar eerst dus een paar dagen Buenos Aires. Voor mijn vertrek was ik zo gefocust op Antarctica dat ik eigenlijk niet gepland had wat ik in Buenos Aires kon doen.

Ik besloot om gewoon de stad in te trekken en wat window shopping te doen. Ik had geen idee over de munt. Een trofee voor best voorbereide reizigster zou ik niet winnen. De prijzen leken vergelijkbaar met de prijzen in de winkels in België. Ik dacht dat 1 Argentijnse dollar ongeveer € 1 ging zijn. Grote verrassing in het wisselkantoor: voor € 1 kreeg je 4 Arg. Dollars!

La Boca

Aangezien ik alleen reisde en het in mijn reisgids afgeraden werd alleen naar La Boca te gaan, boekte ik een rondleiding naar de wijk La Boca. Weet niet of het bedrijf nog steeds bestaat, maar ik was erg blij met de service van Mawa. Ze zorgen ook voor de transfers. Pick up in het hotel, kan het nog eenvoudiger? Huh ja, de pick up was over een half uur en ik was niet in mijn hotel … Had eigenlijk geen idee waar het hotel lag.

Gelukkig had ik een visitekaartje van het hotel bij me. (Slimme tip! Neem altijd een visitekaartje van je hotel mee. Het adres staat er op en dan hoef je dat al niet te onthouden. Ook makkelijk om aanwijzingen te geven aan de taxi-chauffeur!) En ik spreek een beetje Spaans. In Buenos Aires spreken ze Spaans ook, maar niet het Spaans dat we leerden op school … En de lokale bevolking sprak nauwelijks Engels. Gelukkig kan ik best goed kaartlezen.

Ik was net terug in het hotel toen de bus van Mawa er al was om me op te halen. Lucia is de gids. Medereizigers komen uit Brazilië en Duitsland. De tour ging niet alleen naar La Boca (de buurt van de immigranten), maar gaf ook een glimp van Puerto Madero en Palermo.

Op verkenning in de stad

Puerto Madero is de nieuwe, dure wijk van Buenos Aires. Palermo is de verloren groene omgeving van de hoofdstad. Persoonlijk denk ik dat in Recolleta de mooiste huizen te vinden zijn. En ik heb echt genoten van La Boca.

Buenos Aires (7)

De huizen in La Boca zijn geschilderd in vrolijke kleuren. Op het balkon van een van de kleurrijke huizen zie je de 3 meest belangrijke/beroemde Argentijnen: Eva Peron, Maradona en San Martin. De pleinen in La Boca zijn vol leven, met kunstenaars en sfeer. Ik voelde me helemaal niet onveilig in La Boca. En die gids was naar mijn gevoel helemaal niet nodig. Maar ach, ik was nog jong en had nog niet zoveel reiservaring. Nu zou ik het anders aanpakken.

Na de tour ging ik naar de Pink House, of de Casa Rosada. Hier kan je het mausoleum van San Martin bezoeken. Het Casa Rosada is indrukwekkend. Om het roze te schilderen gebruikten ze een mengsel met dierlijk bloed…

Buenos Aires (4)

Tango!

Die avond ging ik terug naar La Boca. La Boca is de place to be voor de tango. Elke avond kan je kiezen tussen ontelbaar veel optredens met diner inbegrepen. Ik ging naar Tango Che.

Buenos Aires (20)

Het publiek was zeer internationaal. Aan mijn tafel: een Italiaans echtpaar, een Mexicaanse en een Belgisch meisje (= ik). Het gesprek was in het Frans (het Italiaanse echtpaar en ik), in het Engels (de Mexicaanse en ik) en Spaans (de Italianen en de Mexicaanse).

Ik heb echt genoten van de show. Het gezang tussendoor hoefde voor mij wel niet. Deed me te veel aan Fado denken (en eerlijk gezegd, ik ben echt geen fan van Fado).

Buenos Aires (21)

Lang na middernacht, de laatste stop van deze bruisende maar prachtige dag: mijn bed!

URUGUAY

Na deze leuke uitstap, zorg je er best voor dat je als één van de eersten van boord kan gaan. Iedereen wil namelijk een taxi te pakken krijgen. ‘t Is snel zijn of heel veel geduld hebben.

Een andere dame was ook op zoek naar een taxi. Ze vertelde me dat ze al enkele jaren in Buenos Aires woonde. Haar truc om een taxi te krijgen was om midden op straat te lopen. Aardig van haar om dit te delen. Ik besloot om haar advies op te volgen. Maar haar vriendelijkheid verdween toen de eerste taxi passeerde. Ze sprong er snel in en ik bleef moederziel alleen achter… Pas na 10 minuten kreeg ik ook een taxi te pakken.

Eva Peron

Na deze drukke dagen waren er nog zoveel dingen die ik nog zou willen doen: ik wou het beroemde balkon van Eva Peron zien, tango schoenen kopen en zoveel meer!

De dag erna besloot ik van de Avenida de Mayo naar de Casa Rosada te stappen en vervolgens via de Av. Libertador naar Recoleta om het graf van Eva Peron te zoeken.

Het verkeer in Buenos Aires is absoluut gek. Het is erger dan Hurghada, New York,… en komt dicht bij het ongeorganiseerde verkeer van Manilla. Als voetganger, moet je rennen voor je leven. Auto’s stoppen niet en verminderen zelfs hun snelheid niet. Ik stak de straat enkel over als er andere mensen om me heen liepen… Een beetje zoals vissen in scholen zwemmen om minder kans te hebben te worden opgegeten door de haaien.

Ook al was het nog vroeg in de ochtend, de zon brandde big time. Winter in Europa betekent zomer in Argentinië. And I liked it!

Casa Rosada

Bij Casa Rosada liep veel politie. Ze zijn er altijd. Er zijn regelmatig manifestaties. Bijna elke dag en zeker op donderdag. Op donderdag komen de Madres naar het plein. Ze lopen constant in cirkels. Witte hoofddoeken zijn geschilderd op straat als hun symbool.

Buenos Aires (24)

Recoleta

Na mijn stop bij Casa Rosada liep ik naar Recoleta. Op de begraafplaats is het niet gemakkelijk om het graf van de Duarte-familie te vinden. De beschrijving in mijn boek was niet correct. Uiteindelijk liep ik van groep naar groep. Ik dacht, als er een heleboel mensen staan, moet er iets bijzonders aan de hand zijn. Na een paar keer had ik het geluk. Het is heel vreemd hoe je eigenlijk de kisten achter het raam van het graf kan zien.

Buenos Aires (29)

Ik liep terug naar BA Design en had lunch op het prachtige terras. Zeer Helsinki-achtig.Via de chique winkelstraat Alvear en Franse ambassade aan de Av. 9 juli. liep ik terug.

Buenos Aires (36)

Tango-initiatie

Academia Nacional del Tango is gelegen op de eerste verdieping van Cafe Tortoni. Elke avond, tussen 18 en 20u kan je een initiatie tango volgen. Vijf jaar geleden kostte dit slechts 15 pesos. Een eigen danspartner meebrengen mag maar moet niet. Er is altijd iemand met wie je kan dansen. Ik danste met Iep, een Deense man. Na 2 uur dansen krijg je echt het gevoel dat je weet hoe je de tango moet dansen. Basic natuurlijk. Maar het voelt echt als tango! We leerden 3 basisstappen. De professionele lesgevers zijn er om je extra advies te geven. Ik vond het helemaal geweldig!

Een van de andere studenten in tangoles was een Zweedse journalist. Nu ik deze blog aan het schrijven ben, besef ik dat ik me niet eens haar naam herinner. Jammer. Met Facebook tegenwoordig zou het leuk geweest zijn om te horen hoe het met haar gaat.

Buenos Aires (37)

Tangoschoenen

Na de tangoles gingen we voor een drankje. Ze woonde net om de hoek. Ik vertelde haar dat ik graag tangoschoenen wou kopen. Ik zou Buenos Aires de volgende ochtend al verlaten dus ik hoopte dat de winkels vroeg open zouden gaan. Ze kende een goed adresje. En vertelde me dat ik waarschijnlijk meer geluk zou hebben om nu (22h!) te gaan dan morgenochtend. Helaas leken ze allemaal al gesloten.

Op één shop na, waar ze net de rolluiken lieten zakken. De Zweedse studente vroeg of we snel nog even mochten kijken. Ik was echt dol op de rode sandalen. Maar uiteindelijk koos ik de zwarte tangoschoenen. (Waarom heb ik ze eigenlijk niet gewoon allebei gekocht?!) Schoenen kopen in Buenos Aires is een hele belevenis. Vooraleer je de schoenen past, krijg je een voetmassage. Stel je voor dat ze dit hier ook zouden doen? Vooral wanneer de winkel eigenlijk al is gesloten? Blijkbaar is het onderdeel van de tango schoenenwinkel ervaring. Daar zeg je toch geen nee tegen hé!

Argentina

Die nacht droomde ik zoete dromen over Buenos Aires en tango. Morgen vlieg ik naar Ushuaïa, de poort naar Antarctica! Adios Buenos Aires, we’ll meet again! Wat een prachtige dagen. Wat een prachtige stad!

november 26, 2011
/