Browsing Category:

Europa

StopOver Helsinki: ontdek Nuuksio National Park

Posted in Europa, Finland, Reiskriebels by

Vlieg je met Finnair en heb je een tussenlanding in Helsinki? Dan kan je kiezen voor een StopOver tot 5 dagen. Zelfs wie maar enkele uurtjes tussen twee vluchten heeft, kan een stukje van Finland ontdekken dankzij Finland Tours (vanaf 75 euro).

Trouwe volgers herinneren zich nog dat ik in januari samen met zo’n 50 internationale reisbloggers mocht deelnemen aan de Nordic Bloggers’ Experience. Ook al vloog ik niet met Finnair, iedereen kreeg de kans om de laatste dag één van de StopOver Helsinki-arrangementen uit te testen. Ik koos voor een daguitstap naar het nationale park van Nuuksio. Geïnspireerd door al dat jong YouTube-geweld rondom mij, gaf ik het vloggen die dag ook nog eens een kans.

Nuuksio National Park

Nuuksio - StopOver Helsinki (3)

Na een korte busrit (amper 40 minuten van hartje Helsinki, zelfs nog dichter van de luchthaven) door een steeds winterser (is dat een woord?) wordend landschap, kwamen we aan in het Nuuksio National Park. Hoewel Helsinki een vrij rustige stad was, voelde het zo goed om, na enkele dagen conferentie, terug in de natuur te zijn. Het was al een lange en drukke week geweest en de vermoeidheid was niet meer te verbergen. Een dagje in de buitenlucht zou deugd doen.

Nuuksio - StopOver Helsinki (4)

Sneeuwshoenen

Het plan was om een sneeuwschoenwandeling te maken maar er lag helaas niet genoeg sneeuw. Gelukkig had ik eerder al een sneeuwschoenwandeling gemaakt dus ik vond het niet zo erg dat het een gewone hiking tocht zou worden. Nu ja, gewoon… Er lag natuurlijk nog altijd sneeuw en hier en daar was de ondergrond vrij glad.

Nuuksio - StopOver Helsinki (5)

Gelukkig had ik mijn Quecha waterdichte trekkingschoenen aan! Ik had deze schoenen eerder al mee naar een winters Stockholm. Het was toen rond het vriespunt, een beetje sneeuw en een beetje ijs. Ik was niet uitgegleden en mijn voeten hadden het totaal niet koud gehad. Maar zouden de sneeuwschoenen ook bij temperaturen ver onder het vriespunt standhouden? Na een week in de sneeuw, temperaturen tussen de -10 en +2 graden kan ik alleen maar schrijven dat ik content ben van die schoenen van Quecha: geen koude voeten en, zeker met de extra spikes, voldoende grip op ijzige ondergrond.

Enig minpuntje is dat het een gedoe is om ze aan en af te doen maar dat kan ook met mijn luiheid te maken hebben. Oja, ik ben er 2 keer mee gevallen: één keer op glad ijs (ik wist dat ik die dag beter de spikes ook aangedaan had!) en een andere keer – eigen schuld, dikke bult – toen ik de veters niet helemaal dichtgedaan had en met de lus van de ene schoen in de haakjes van de andere bleef steken. Ik lag voluit op straat met mijn valies een meter verder. Er was niets aan de straat.

(Disclaimer: ik kreeg van Decathlon een paar om uit te testen maar elke mening is de mijne.)

Wandelen op een bevroren meer

Nuuksio - StopOver Helsinki (2)

Eens ter plekke kregen we een veiligheidsbriefing. Het ijs op het meer waar we op zouden wandelen was zeker dik genoeg om zelfs een auto over te laten rijden, zo verzekerde de plaatselijke gids ons, maar veiligheid voor alles! We kregen van de gids elk een setje safety spikes rond onze nek. Als je door het ijs zou zakken kan je deze losmaken en dan heb je twee staafjes met een pin in die je in het ijs kan steken om meer grip te hebben. Klinkt mijn geschreven uitleg als Chinees dan helpt de demonstratie in het filmpje wellicht.

We hadden totaal niet door dat we op een bevroren meer aan het wandelen waren. Er lag een dikke laag sneeuw op. Hier en daar zagen we sporen maar het bleken vooral hondenpoten te zijn.

Iemand die deze sporen herkent?

Nuuksio - sporen

Kampvuur

Nuuksio - StopOver Helsinki (6)

Toen we halfweg de wandeling waren, stopten we even bij één van de 12 publieke kampvuurplaatsen in het nationale park. De gids had warm bessensap mee voor iedereen om op te warmen. Op het vuurtje legde hij nog enkele gebakjes: de Karilian taart, een Finse specialiteit en kanelbulle. Heerlijk! Dit was echt een momentje om in te kaderen.

Nuuksio - StopOver Helsinki (7)

We hadden het gezelschap van enkele Finse kindjes en hun mama’s. De kindjes hadden hun skipakjes aan en gleden langs de bevroren helling naar beneden. Ze hadden de grootste lol. Lijkt me heerlijk om zo je vrije dag door te brengen: een stevige wandeling door de besneeuwde bossen, opwarmen aan een vuurtje met bessensap en wat lekkers en daarna weer verder.

Natuurcenter Haltia

Na de wandeling stopten we bij het natuurcenter Haltia. De natuur staat centraal in deze plek. We kregen een heerlijke lunch voorgeschoteld van lokale en biologische producten. De soep en het brood waren erg lekker! De rest ook hoor maar ik herinner me nog dat ik een tweede keer aan het buffet aanschoof om nog wat brood en soep bij te halen. Het uitzicht van deze plek was prachtig: we keken een beetje boven de besneeuwde bomen uit (het was ondertussen trouwens hard beginnen sneeuwen).

Nuuksio - StopOver Helsinki (1)

Beneden in Haltia kan je enkele tentoonstellingen rond de (Finse) natuur bezoeken. Zeker leuk voor kinderen (ze kunnen er door tunnels kruipen waar ze een slapende beer ontmoeten). In één van de zalen zijn de 5 seizoenen van Finland geprojecteerd. Vijf seizoenen, dat lees je goed. Ze spreken hier ook van de ‘lentewinter’. De dagen zijn in de ‘lentewinter’ al aan het lengen maar er ligt nog sneeuw en het is nog vrij koud.

Ik heb keihard genoten van mijn weekje Finland en droom nog steeds van de winterse landschappen, de natuur, de sneeuw, de plezante activiteiten en het fijne gezelschap. Take me back!

Met dank aan NBE Finland, Finland Tours en Feel the Nature.

maart 30, 2017
/

Nieuwe koffie-adresjes in Oostende

Hippe koffiebars in Oostende. Had me dat een tijd geleden gevraagd en ik ging enkel Kaffiebar De Familie Jansen kunnen antwoorden. En toen gebeurde er iets in Oostende. Plots had ik bijna elk weekend wel een nieuw adresje uit te testen. Ik heb weet van nog minstens 4 adresjes ‘om u tegen te zeggen’ die er de komende maanden zullen bijkomen! Oostende heeft duidelijk een inhaalbeweging gemaakt :-) Hoog tijd om hier eens een lijstje te maken van mijn persoonlijke favorieten. De nieuwste adresjes staan bovenaan.

ZigZag Art-Bar

ZigZagARtBar

Deze is de recentste aanwinst. Opende pas deze week. Je vindt ZigZag Art-Bar rechttegenover Mu.Zee, het museum voor beeldende kunst in de Romestraat in Oostende. Het interieur doet dan ook erg kunstzinnig aan. De producten zijn echt allemaal lokaal. De kazen komen van Kaas Haspeslagh, de heilbot komt van het Vispaleis, de kaastaart wordt via Vandamme geleverd en voor de andere taarten doen ze beroep op Les Tartes de Françoise.

Ze hebben een uitgebreide wijn-, koffie- en theekaart. Ik ontdekte er ook enkele speciale limonades. Je krijgt sowieso een grote karaf water. Hopelijk een trend die naar meer zaken zal overwaaien. Wie er wil lunchen heeft een beperkte keuze uit 2 soorten quiche, soep, bagel met heilbot,… Take away is ook mogelijk. De uitbaters zijn supervriendelijk. ZigZag Art-Bar is elke dag open van 8u30 tot 18u.

OODE

Koffiebar Oostende - OODE (1)

In de Aartshertoginnestraat (niet zo ver van het stadhuis, inslaan aan de Faro) vind je sinds kort Oode. Maaike Boury droomde al langer van haar eigen zaak en volgde een barista-opleiding. Ook als je geen koffie lust (zoals ikzelf) kan je bij Oode terecht. Ze heeft een ruim assortiment thee, verse biologische sapjes en verschillende soorten chocolademelk en taart! Ze kiest voor lokale en ecologische producten. Take away koffie (in een biologisch afbreekbare beker) kan ook.

Oode serveert verder ook ontbijt (de mueslirepen zouden een aanrader zijn!) en ‘s middags zijn er quiches. Oode is op dinsdag, woensdag en zaterdag open van 9u30 tot 17u30 uur, op donderdag en vrijdag is Oode al om 8 uur open. Goed om weten: (voorlopig) kan je enkel cash betalen.

Bar Esther

Tussen het shoppen door nood aan chocolade of koffie? Dan moet je bij Bar Esther zijn. In een knus pand in de Ensorgallerij vind je de sympathieke Esther. Ook Esther volgde een barista-opleiding. Een koffie of chocomelk ter plekke drinken of ‘eentje om mee te nemen’, het kan allebei. Verder kan je er ook chocolade, thee en koffieboontjes en gemalen koffie kopen. Bar Esther is elke dag open, behalve dinsdag.

Marcelline

Een beetje buiten het stadscentrum, in de Belle Epoquewijk vind je Marcelline. Ik bejubelde Marcelline al uitgebreid als ontbijtadresje maar Marcelline is veel meer. Bij Marcelline kan je ook terecht voor ontbijt en een lichte lunch. Soms zijn er ook speciale avondactiviteiten. Marcelline is open van donderdag t.e.m zondag van 9u tot 18u.

Baristas No75

Baristas no 75 Koffibars in Oostende

In de Christinastraat zit ook een adresje waar ik al eens ging ontbijten. Maar voor een warme chocomelk sprong ik er al veel vaker binnen. Al dan niet in combinatie met een werkafspraak. En elke keer is het gezelschap blij verrast met deze (voor hen) nieuwe ontdekking. Het is er altijd gezellig druk. Met de barista-kennis van Jeffrey en dochter Celine kan het niet anders dan dat de koffiekeuze erg uitgebreid is. Maar Baistas No75 is veel meer. Baristas No75 heeft naast ontbijt en koffie ook lunch en diner op zijn kaart staan. Ze noemen het zelf work en afterwork. Elke dag open van 10u tot 22u.

Ora

Ora is een piepkleine koffiebar op de Torhoutsesteenweg aan de kruising met de Elisabethlaan. Oostendenaars zullen nog steeds naar het pand verwijzen als het huis waar het rood madamtje vroeger woonde. Een heel verhaal! Deze kranige dame was in heel Oostende gekend. Ze had haar huis grotendeels rood geschilderd en zelf was ze ook altijd volledig in het rood gekleed.

Het pand is ondertussen helemaal gerenoveerd en de eigenares, met Kosovaarse roots richtte het pand eigenhandig en hip in. Ze serveren ook Kosovaarse specialiteiten. Koffiebar Ora is elke dag open van 9u tot 17u. Op zaterdag opent Ora pas om 9u30. Op zondag is de koffiebar gesloten. Je kan bij Ora ook terecht voor broodjes en ander lekkers.

Voor wie zich nu naar Ora zou haasten, even geduld! Koffiebar Ora is even gesloten (tot de wegenwerken in de buurt gedaan zijn).

Kaffiebar De Familie Jansen

De Familie Jansen

De Familie Jansen is ondertussen al een echte klassieker. In het eerste jaar dat ze open waren haalden ze al meteen heel wat awards binnen en werden zelfs verkozen tot beste koffiebar! Het blijft uiteraard een populair adresje waar je van koffie, thee, chocomelk of een speciale limonade kan genieten. Liefst vergezeld van een stukje lekkere taart ;-) Geen wonder dat mensen van ver naar Oostende komen, speciaal voor De Familie Jansen!

De Familie Jansen is elke dag open van 9u30 tot 18u. Gesloten op woensdag.

Cultuurcafé De Grote Post

Het Cultuurcafé van De Grote Post is veel meer dan een koffiebar. Je kan er van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat terecht voor ontbijt, lunch, diner en dus uiteraard ook voor koffie. Een enorm veelzijdig adresje in een toplocatie dat niet mocht ontbreken in dit lijstje.

De Grote Post (3) De Grote Post (2)

Meer adresjes in Oostende?  Lees dan ook dit artikel met adresjes om te ontbijten in Oostende of omgeving.

Ontdek je zelf nog een nieuwe koffiebar die nog niet in dit lijstje staat? Laat het me zeker weten! En als je eens samen een nieuwe koffiebar wil uittesten mag je me dat zeker ook laten weten ;-)

maart 11, 2017
/

Citytrip Helsinki in de winter

Posted in Europa, Finland, Reiskriebels by

Helsinki en ik, we go way back! Mijn eerste persreis ooit was eentje naar Helsinki. Dat is ondertussen al 10 jaar geleden en was lang voor ‘blogreis’ een woord was. Ik had goede herinneringen aan Helsinki en ik keek er erg naar uit om nog eens terug te gaan. De Nordic Bloggers’ Experience die in januari in Finland doorging en waarvoor ik één van de 50 geselecteerde internationale reisbloggers was, bracht me voor de tweede keer naar Helsinki en voor de derde keer naar Finland (de tweede keer Finland was in Rovaniemi). Na Helsinki in de zomer, was het deze keer dus Helsinki in de winter!

Helsinki in de winter

Een citytrip naar Helsinki in de winter blijkt ook een goed idee. Waar je tijdens de zomermaanden getrakteerd wordt op extra lange dagen, krijg je in de wintermaanden een bijna magisch Helsinki te zien, onder een laagje sneeuw. Veel van de uitstapjes die ik tijdens de zomer van 2007 deed, zou je ook perfect in de winter kunnen doen. Deze keer bleef ik maar enkele dagen in Helsinki zelf maar dat was tijd genoeg om toch weer enkele nieuwe hotspots te ontdekken.

Helsinki (3)

Wat me ook opviel: Finland is helemaal zo duur niet als ik dacht! Ik ben natuurlijk de Zweedse prijzen gewend. In Finland betaal je gewoon met euro’s dus je moet niet omrekenen en ik vond dat de prijzen ongeveer hetzelfde waren als in België. Misschien is het er een beetje duurder voor bepaalde producten.

Helsinki (2)

Must do in Helsinki

Lonkero, de Finse nationale drank

Ik had me voorgenomen om er enkele Finse woordjes te leren. Lonkero was het eerste Finse woordje dat ik leerde. Al snel gevolgd door Kiipis (Santé) en het moeilijker uit te spreken Heuleken Keuleken (geen idee hoe je het schrijft maar het blijkt een variant te zijn op Kiipis).

Lonkero is de Finse nationale drank. Uitgevonden door de plaatselijke barkeeper toen met de Olympische Spelen (1952) bleek dat ze geen nationale drank hadden. Opgepast: ondanks het vrij hoge alcoholgehalte gaat het vrij vlot en zoetjes binnen. Als je nu denkt dat Lonkero wel een beetje als long-drink klinkt weet je meteen waar de naam vandaan komt.

Sauna in Löyly

Ik had het eerder al over de Finse saunatraditie. Ook in Helsinki kon een bezoekje aan de sauna niet uitblijven. Löyly is de nieuwste openbare sauna van Helsinki. Een bekende Finse acteur is één van de eigenaars. Löyly groeide in geen tijd uit tot dé hotspot van Helsinki. Löyly is langs het water gebouwd. Je kan na de sauna dus meteen in de Baltische zee springen. Er is een smoke sauna en twee gewone sauna’s. Ook niet sauna-liefhebbers (Bestaan die mensen wel? Het zal in elk geval geen Fin zijn.) kunnen in Löyly terecht om iets te eten.

Winterse wandeling

Helsinki winter (2)

Omdat ik de vorige keer al veel van het centrum van Helsinki gezien had, koos ik deze keer voor een wandeling naar Kaivopuisto, één van de uitgestrekte parken in het zuiden van Helsinki. Er stond vrij veel wind maar het was een prachtige wandeling met zicht op de archipel en de Baltische zee.

Helsinki (6)

De oude markthal

Helsinki (1)

De oude markthal dateert van 1889. Je vindt er allerlei kraampjes met lekkers: van groenten tot vis en allerlei gebak. Je vindt de oude markthal bij Etelaranta. Er zijn ook verschillende plaatsen waar je ter plekke iets kan eten of drinken. Na een lange wandeling door Helsinki was ik blij van even te kunnen zitten.

Helsinki vanuit de lucht

Eén van de beste uitzichtpunten over Helsinki krijg je in Ateljee Bar op de bovenste verdieping van Hotel Torni. Er is een maandelijks wisselende tentoonstelling. Ook vanuit het Clarion Hotel Helsinki heb je vanuit de Rooftop bar een fantastisch uitzicht.

Helsinki Clarion (2) Helsinki Clarion (1)

Hotspots

Ontbijten bij Fazer

Helsinki adresjes (2)

Dit moet één van de meest uitgebreide ontbijtbuffetten geweest zijn die ik ooit heb gezien. Alles wat je kon bedenken lag er: van slaatjes tot eitjes over taart en champagne! Fazer startte in 1891 en is nog steeds een erg populair adresje. Reserveren is dus zeker aangewezen. Fazer is trouwens niet alleen een uitstekend ontbijt- en brunchadresje. Je kan er de hele dag door terecht voor iets hartigs of iets zoets.

Taart bij Café Ekberg

Café Ekberg is ook een ontbijtadresje. Elke ochtend staat er een ontbijtbuffet opgesteld. Dit ontbijtbuffet was zeer lekker en uitgebreid. Toch zou ik Café Ekberg aanraden als adresje voor taart en koffie. Zoveel keuze! Het is er de hele dag door gezellig druk. Café Ekberg is een verzamelplek voor zowel de rich&famous als de gewone sterveling uit Helsinki en dat al sinds 1850!

Take away kardemumbulle bij Keisari

Helsinki (4)

Van wandelen in de kou krijg je honger. Of was het vooral goesting in een kardemumbulle? Anyway, toen ik bij Keisari (Sörnäs strandväg 33) passeerde kon ik niet anders dan binnen gaan en een kardemumbulle bestellen.

Grocery shopping bij Anton&Anton

Helsinki (5)

Deze supermarkt in de Högbergsgatan (in Helsinki vind je alle straatnaambordjes in het Fins en het Zweeds – ik volgde vanzelfsprekend de Zweedse namen. Die waren voor mij iets makkelijker te onthouden en uit te spreken) noemt zichzelf een eet-boetiek en ik kan hen geen ongelijk geven. Het lijkt alsof je even terug keert in de tijd en bij een lokale kruidenier binnenstapt. Ze hebben er heel wat (biologische) lokale producten. Wat me ook opviel was hun havermoutpap-bar waar je uit verschillende soorten kan kiezen. Het is een enorm fotogeniek winkeltje!

Diner bij Shelter

Helsinki adresjes (1)

Dit hippe restaurant ligt bij de Katajanokka haven en serveert Finse gerechten waarbij ze vooral kijken naar verse en lokale producten. Boven is er ook een bar (Rusty) waar je kan aperitieven of na het diner nog wat kan blijven plakken.

Overnachten bij Scandic

Helsinki winter (1)

In Zweden kies ik vaak voor de Scandic-hotels. De keten zit ook in Finland dus de keuze was snel gemaakt. Ik hou van de ruime kamers met leuke inrichting, de bars/restaurants bij Scandic zijn over het algemeen ook echt top en voor wie een snelle snack wil is er ook een take-away hoek. In Helsinki zijn meerdere Scandic hotels. Ik overnachtte in de Grand Marina.

Tijdens de conferentie logeerde ik in één van de Forenom-appartementen. Dit zijn vrij ruime studio’s in het centrum van Helsinki met een mini-keukentje. Prima voor wie het low-budget wil houden.

Met dank aan NBE Finland, Visit Helsinki en Forenom.

maart 10, 2017
/

Alvar Aalto in Jyväskylä – Centraal-Finland

Posted in Europa, Finland by

Als je vroeger nog een briefje van 50 Finse Mark in je handen had, dan heb je de man al gezien: Alvar Aalto. Hij was één van de grootste Finse architecten die ook zijn stempel drukte op het Scandinavisch design (zowat iedereen kent zijn typische vaas maar wist je ook dat het ontwerp gebaseerd is op de broek van een Eskimovrouw?) en wordt de vader van het modernisme genoemd. Tijdens zijn carrière werkte hij aan 500 gebouwen. 400 daarvan zijn in Helsinki en de rest van Finland te zien. Echte fans moeten naar Jyväskylä waar je het Alvar Aalto museum vindt en de hoogste concentratie Alvar Aalto-gebouwen in de wereld.

3x bezoeken in Jyväskylä

Jyväskylä ligt zo’n 280 km boven Helsinki. Het was hier dat de architect zijn bureau opstartte. Je vindt in Jyväskylä de hoogste concentratie van Alvar Aalto-gebouwen in de wereld. Heel wat rode bakstenen dus! Zo ontwierp hij er het universiteitsgebouw en het stadhuis.

Het museum voor Centraal Finland is dan weer een mooi voorbeeld van zijn witte periode met witte muren en weinig ramen. Ook het Alvar Aalto Museum is in deze stijl ontworpen.

Toivola Old Courtyard

Alvar Aalto Jyväskylä (1)

Deze oude binnenhof geeft je een blik in het oude Jyväskylä. Er zijn verschillende musea en er is ook een gezellig koffiehuisje waar je even kan opwarmen. Het had wel iets met de sneeuw toen wij er waren. Ik ben benieuwd hoe het er tijdens de zomermaanden uitziet. Ik kan het me zo al inbeelden dat het dan heerlijk vertoeven is op het terras.

Uitkijktoren Jyväskylä

Alvar Aalto Jyväskylä (2)

Vanop de uitkijktoren boven het museum voor natuurgeschiedenis heb je een prachtig zicht op de stad en de streek. Deze uitkijktoren is gratis toegankelijk tijdens de openinsguren van het museum.

Alvar Aalto Museum

Alvar Aalto Jyväskylä (5)

Niet te missen als je in Jyväskylä bent is het museum van Alvar Aalto. We hadden een geleid bezoek en ik wou, eerlijk waar, dat elk museum zo’n knotsgekke gids zou hebben als hier! De dame leefde zich helemaal in haar rol in. Je zag duidelijk dat ze haar job met veel plezier en passie deed. Ze beeldde enkele stoelen uit van Alvar en wij moesten dan raden welke ze bedoelde. Heerlijk! Ze gaf ons ook een impressie van het Noorderlicht.

Alvar Aalto Jyväskylä (4)

Verder in het museum: een blik op het leven van Alvar Aalto en heel veel stoelen en vazen door de architect ontworpen. Ook niet te missen: het museumcafé waar ze heerlijke witte chocoladetaart met bessen serveerden!

Alvar Aalto Jyväskylä (3)

Alvar Aalto in Helsinki

Enkele jaren geleden maakte ik al kennis met enkele designstukken van Alvar Aalto tijdens een persreis naar Helsinki. Tram route 4 brengt je langs enkele architecturale pareltjes. De tram rijdt van Katajanokka naar Munkkiniemi. Een van de eerste dingen die je ziet is de Uspenski Cathedral bovenop de rotsen. Kijk vooral ook naar de andere kant want daar zie je het hoofdkantoor van Stora Enso, een Zweeds-Finse papiergigant. Het gebouw is opgetrokken in marmer en ontworpen door Mister Aalto.

De tram rijdt verder langs de Aleksanterinkatu straat. Je zit de Nordea Bank (Fabianinkatu straat). Ook ontworpen door Alvar Aalto. Ook de vlakbijgelegen Rautatalo en Academische boekhandel op Keskuskatu straat zijn gebouwen van de gekende Finse architect. Vervolgens draait de tram de Mannerheimintie straat op. Hier vind je verschillende interessante gebouwen waarvan de Finlandia Hall niet te missen is.

Verderop, op de Nordenskiöldinkatu straat, vlakbij de Kansaneläkelaitos halte vind je het hoofdkantoor van het National Pensions Fund. Een beetje verder, aan het einde van de route vind je het Aalto House en de Aalto Studio (respectievelijk Riihitie 20 en Tiilimäki 20). Zeker een bezoekje waard. Enkele huizen naast het Aalto Huis vind je ook nog enkele appartementsblokken die door Alvar Aalto ontworpen zijn.

maart 5, 2017
/

De traditie van de Finse sauna

Posted in Europa, Finland, Reiskriebels by

Wie Finland zegt, zegt Finse sauna. Er zijn in Finland maar liefst 3 miljoen sauna’s. Met een totale populatie van 5 miljoen Finnen betekent dit dat zowat elk gezin één of meerdere sauna’s bezit en dat er in Finland genoeg sauna’s zijn zodat de hele bevolking op hetzelfde moment in de sauna kan. Er zijn ook heel wat openbare sauna’s en de meeste vakantiewoningen beschikken er ook over een sauna. Ga je eten bij Finnen thuis, dan staat de sauna gegarandeerd ook aan. Ze zeggen wel eens dat alle appartementsgebouwen die gebouwd zijn na 1970 een sauna hebben.

Wie regelmatig in de sauna gaat zou minder snel ziek worden. Het zou goed zijn voor je cardiovasculaire systeem, voor je huid en voor je gewrichten. Ik kwam inderdaad helemaal relax uit Centraal-Finland terug. Deze regio is ook wel gekend als de Sauna Regio! Vandaag duik ik met plezier even in de geschiedenis en tradities van de Finse sauna.

Finse saunatradities

Er is geen vast programma in de sauna. Er zijn geen bepaalde tijden dat je maximum in een sauna mag of moet. Het enige wat moet is douchen voor je in de sauna gaat. In de meeste privé-sauna’s ga je naakt maar in Finland is het in publieke sauna’s gebruikelijk dat je zwemkledij aanhoudt of je een handdoek rond je doet (in tegenstelling tot Zweden waar je de publieke sauna’s doorgaans zonder zwemkledij zijn). Een verkoudheid zou in principe geen kwaad kunnen maar als je koorts hebt dan is de sauna een no go!

Neem je tijd

Neem je tijd voor de sauna. Je gaat in de sauna zo lang je wil. Wil je het niet te warm, kies dan voor één van de laagste zitplaatsen. Mag het warmer? Klim dan naar de bovenste plank van de sauna of giet wat extra water op. Je kan in de sauna blijven zolang je het fijn vindt. Geen zin meer of krijg je het te warm, dan ga je er even uit om af te koelen. Afkoelen kan met een koude douche of zelfs door in de sneeuw te rollen. Daarna kan je terug in de sauna als je dat wil. Je kan zoveel in en uit de sauna gaan als je zelf wil. Het is belangrijk daarbij goed naar je lichaam te luisteren en veel water te drinken. Neem gerust een beker of een flesje mee in de sauna! Na je laatste saunabeurt neem je nog een verkwikkende douche en drink je nog zeker een halve liter water.

Finse sauna trail

Je ziet dat wij een wollen muts op hadden. Dit is om het hoofd koel te houden en zorgt ervoor dat je langer in de sauna kan blijven zitten. In een andere sauna kregen we ook een soort scrub om op ons lichaam te smeren in de sauna. Je kan dit zelf maken met zout, honing, kaneel, kardemom, koffie,… Let wel op bij het opsmeren dat je de ruimte rond je ogen goed vrijhoudt. De honing gaat in de sauna namelijk smelten en zou in je ogen kunnen lopen.

Löyly

Dit moeilijk uitspreekbaar Fins woord is eigenlijk de geest van de sauna. Het staat symbool voor het opgieten van het water waarmee de temperatuur in de sauna geregeld wordt. Het woord duikt voor het eerst op in 1548, in een vertaling van het Oude Testament door Mikael Agricola.

Whisking

Whisking

Met gedroogde takken van dennen en berk (die je eerst in een emmer water onderdompelt) kan je zachtjes, of voor de liefhebbers wat harder, op elkaar slaan. Bij gebrek aan een whisker kan je jezelf ook slaan met deze bundel. Ik vond het wat kriebelen maar het zou goed zijn voor de bloedsomloop en ontspannend werken. Het zou ook goed zijn om je huid te reinigen.
Wij kregen een professionele whisker die ook saunaliederen zong tijdens het ritueel. Meer Fins kan volgens mij niet!

Sauna snacks

Geen Finse sauna zonder sauna snacks. We kregen kleine (nou ja, we kregen zoveel dat het voor mij wel een volledig avondmaal leek) snacks om na de sauna van te genieten: toastjes met verschillende spreads, taco’s met lekkere dipsausjes, bruschetta’s, sandwiches met gravad lax…

Finse sauna bij feest(dagen)

Wist je dat de Finnen ook speciale saunarituelen hebben voor de bruid? Een Fins vrijgezellenfeest speelt zich vaak af in de sauna. Niet wie het boeket vangt maar wie als volgende op de plek waar de toekomstige bruid in de sauna zat, gaat zitten, zal als volgende in het huwelijk treden.

Ook met kerst staat de sauna centraal. De sauna opent die dag extra vroeg en is helemaal in kerstthema aangekleed. De Finnen starten het kerstfeest met een uitgebreide saunasessie.

De verschillende soorten sauna

Traditional smoke sauna

De smoke sauna maakt deel van het Fins erfgoed. Smoke sauna’s hebben geen schoorsteen waardoor de rook zich door de sauna verspreidt en door de verluchtingsgaten naar buiten gaat. Als de stenen warm genoeg zijn en het vuur uit is, kan je water over de stenen gooien en is de sauna opgestart. De stenen verspreiden een milde warmte en veel Finnen vinden dit de meest aangename saunabeurt.

Moderne elektrische sauna

Dit is het soort sauna die je het meest tegenkomt. Het is de sauna zoals we ze hier ook kennen. Er komt geen vuur aan te pas maar de temperatuur wordt bereikt door een elektrisch kacheltje. De meeste Finnen hebben thuis een gewone elektrische sauna.

Authentieke tent sauna

Tent sauna

Een tent sauna kan een tijdelijke sauna zijn. Het voordeel van deze Finse sauna is dat de sauna makkelijk verplaatst kan worden. Het is een zuurstofrijke sauna. Persoonlijk vond ik het snel koud in deze sauna.

TIP: Deze verschillende sauna’s kan je naar believen uitproberen tijdens The Northern Lights Sauna Trail in Revontuli. Ze hebben er alle sauna’s, voorzien whisking rituelen en beschikken over een outdoor hot tub. Ben je er tijdens de winter dan is ook het gat in het ijs klaar voor wie het ice dipping eens wil uitproberen.Bovendien kan je er in pittoreske chalets/vakantiewoningen overnachten.

The Sauna Trail Nothern Lights Resort

Andere sauna’s

De ‘earth sauna’ was de eerste sauna: een put in de grond waar doeken over gespannen werden. Tegenwoordig gaat het om halfondergrondse gebouwen.

De ijssauna zou een speciale belevins zijn. De sauna is uit ijsblokken gebouwd. Het vuur gaat telkens maar voor 10-15 minuten aan. De hoge luchtvochtigheid zou ervoor zorgen dat je huid dagenlang glimt.

Na de sauna

Ice dipping

Ik ben nu al een paar keer in het ijswater gesprongen en ik weet dus wat me te wachten staat. Het is ook omdat ik het al een paar keer gedaan heb dat ik er zo enthousiast over ben. Het is een beetje zoals gaan lopen. Op voorhand heb je er niet zo veel zin in en je moet jezelf echt de deur uit duwen maar achteraf voel je je zo onoverwinnelijk dat dit het elke keer de moeite waard maakt.

Naast de sauna, aan het bruggetje was er een gat gemaakt in het ijs. Buitentemperatuur: ongeveer min 10 graden. Tip: hou een droge badjas of handdoek klaar voor als je uit het water komt en doe iets aan je voeten. Het werkt het beste als er wat groepsdruk is. Liefst ook iemand die het al gedaan heeft of iemand die het echt graag wil proberen, dat helpt om de rest te overtuigen.

Ice dipping

Ik ga via het trapje in het water maar doe dit vrij snel. Traag in het water stappen heeft weinig zin. Het zorgt er alleen voor dat je voeten langer in het water zitten en dus al snel te koud krijgen. Het koude water zet je longen in elk geval open. En na het ijszwemmen kan je terug opwarmen in de sauna!

Rollen in de sneeuw

Het rollen in de sneeuw stond hoog op mijn verlanglijstje. Noem me gek maar ik wou ervaren hoe dit is. Geen betere plek om dit uit te proberen dan in het land van het sneeuwrollen: Finland. Uiteindelijk rolde ik tweemaal in de sneeuw. De eerste keer vond ik geen mede-sneeuwrollers maar boden ze wel aan om het even te filmen. De tweede keer kreeg ik heel de groep zo enthousiast om te rollen in de sneeuw.

Waar het ice dipping je longen even openzet en je achteraf een onoverwinnelijk gevoel krijgt is de sensatie vrij instant en beperkt. Bij het sneeuwrollen had ik niet dat ‘Auhw’-gevoel. Het eerste moment voel je niets maar als snel voelt het alsof je huid in brand staat. Dit gevoel houdt langer aan dan bij het ice dipping. Ook een sensatie maar anders dan bij het ice dipping. Je moet beide dus echt eens proberen ;-)

Hot tub

Stel je voor: een Finse winternacht met temperaturen ver onder nul. We zitten gezellig met een drankje in de outdoor hot tub. Plots dartelen witte sneeuwvlokjes naar beneden. Het leek wel een sprookje! Het was zeker een moment dat we ons nog lang zullen herinneren! We zaten precies midden in een Disney-film.

Northern Lights Resort (57)

Heel deze Finse sauna-ervaring zorgt er ook voor dat je erg snel close wordt. Enkele uren voor we samen in deze jacuzzi doken, kende ik mijn medebloggers nog niet. We zijn nu enkele weken later en ik weet zeker dat hier levenslange vriendschappen zijn ontstaan! Hartjes voor de Finse sauna <3

Met dank aan Visit Central Finland en Nordic Bloggers Experience Finland.

februari 25, 2017
/

Winteractiviteiten in het Hoge Noorden

Posted in Europa, Finland, Reiskriebels by

Zowat iedereen zet Lapland op zijn bucket list. Ik kan beamen dat dit een prachtige regio is maar zal ik eens een geheimpje vertellen? Alle winteractiviteiten die je daar kan doen kan je ook in Centraal-Finland doen maar dan stukken goedkoper en minder toeristisch! Bovendien sta je met de trein vanuit Helsinki in amper 2 uur in Centraal-Finland of the Lakeland.

Het Noorderlicht zeg je? Wist je dat hét Noorderlicht research centrum in Jyväskyla (ja, in Centraal-Finland) gevestigd is, net omdat deze plek de beste plek is om aurora borealis te spotten? De idéale plek garandeert natuurlijk niet dat je ‘het’ zal zien. Deze keer zag ik helaas geen noorderlicht maar dat geeft me een reden om nog eens terug te keren!

Winter in Finland, de temperaturen durven dan al eens flink onder het nulpunt zakken. Het is niet omdat het koud is dat je binnen moet blijven. Laagjes laagjes en laagjes zijn het codewoord. Hier vind je mijn inpaklijstje van mijn Laplandreis enkele jaren geleden en ook in deze blogpost vind je handige tips om in te pakken voor winteractiviteiten in (sub-)arctische regio’s.

Winteractiviteiten in het Hoge Noorden

We trokken dus vaak naar buiten voor plezante winterse activiteiten en avonturen. Het schrijven van deze blogpost neemt me zo terug mee naar die heerlijke week in Finland, eind januari. Ik was er één van de 50 geselecteerde internationale reisbloggers voor de Nordic Bloggers Experience, een onvergetelijke ervaring waar ik zo dankbaar voor ben dat ik het mocht meemaken!

Snowscootertocht

Voor we vertrokken kregen we speciale overals aan. Je moet dus zelf geen speciale kledij of schoenen voorzien. De motors werden opgestart en weg waren we! De sneeuwscooters brachten ons midden in de Finse bossen. Als je van Winterwonderland spreekt, dit was het! Het maanlicht scheen op de witte dennen en berken en we zagen de natuurpracht aan sneltempo voorbij schuiven, zoals in een natuurdocumentaire. Hoe plezant de snowscootertocht ook was, toen de scooter stopte en we de stilte letterlijk konden horen, dat was het magische moment!

Sleetocht met husky’s

Huskytocht

Ze hadden een verrassing voor ons, zeiden ze. Toen we plots enthousiast geblaf hoorden, was het snel geraden: husky’s! Mijn dierenhart was in tweestrijd. Aan de ene kant leek het me zo’n bucket list ervaring die ik niet mocht missen, aan de andere kant stelde ik me vragen bij het dierenwelzijn. Want hoewel de dieren enthousiast leken en de eigenaar zeer liefdevol met hen omging, weet je het nooit helemaal zeker. Toch ben ik op de slee gaan zitten en na een tijdje kon ik zelfs echt van de huskytocht genieten. De eigenaar vertelde verhalen over de verschillende karakters van zijn honden en over hoe graag ze samen met hem met de slee gaan rijden. Husky’s staan er ook om bekend om graag te ‘werken’. Het was in elk geval een heel speciale ervaring!

Een tochtje met een rendierslee had ik eerder al gedaan. Ik haalde zelfs mijn rendier-rijbewijs!

Sneeuwschoenwandelen

sneeuwschoenwandelen

De stilte van het bos, het gekraak van het sneeuw onder onze voeten en het licht van onze lantaarns met waxinelichtjes onder het maanlicht. Dit was de setting voor mijn eerste wandeling met sneeuwschoenen. Ze hadden ons gezegd van ‘gewoon’ te stappen, zoals je zou doen zonder de raketten onder onze voeten. Na enkele minuutjes was ik het inderdaad gewoon en kon je verrassend vlot doorstappen. Het blijft wel een stevige work-out!

Blokhutten (1)

TIP: zorg dat je in laagjes gekleed bent en je makkelijk een laagje kan afnemen zodat je niet begint te zweten. Als je wel begint te zweten zal je het koud krijgen eens je niet meer in beweging bent!

Er wordt onderweg af en toe gestopt om even op te warmen in gezellige blokhutten met een open vuur en vaak ook warm bessensap.

Blokhutten (2)

Praktisch:

Voor de sneeuwscooterss, de huski’s en het sneeuwschoenwandelen kan je onder meer terecht bij Varjola Holiday Centre. Ze beschikken ook over een sauna centre met 2 outdoor jacuzzi’s.

Langlaufen

Langlaufen stond al zo lang op mijn bucket list. Skiën is mijn ding niet. De groene en blauwe piste lukken me nog maar sinds ik mijn knieën nogal pijnlijk bezeerde met het skiën lukt het me ook niet zo goed meer om kracht te zetten als mijn knieën gedraaid staan. Langlaufen leek me een fijn alternatief.

Ik was dus superenthousiast toen bleek dat we een initiatie langlaufen konden volgen. Groot nieuws blijkbaar want ook de lokale pers kwam mee om onze eerste les langlaufen te documenteren. Ik heb ergens wel een foto van het artikel dus als je Fins kan lezen, wil ik het graag eens doorsturen ;)

langlaufen

Ik was blij dat die langlaufschoenen heel wat comfortabeler bleken te zitten dan die skischoenen.  Het was een beetje onwennig om te beginnen maar al gauw waren we er vrij vlot mee weg. Misschien iets te vlot want voor ik het wist stond ik halfweg de helling. En laat naar beneden langlaufen veel weg hebben van skiën. Het lukte me bijna om te stoppen maar net voor ik helemaal tot stilstand kwam, lag ik toch nog op de grond! Het rechtstaan bleek het moeilijkste te zijn. We leerden ook nog een trucje: de Lapland turn waarbij je je skilatten helemaal draait terwijl je bijna ter plaatse blijft staan. Klinkt ingewikkeld? In dit filmpje krijg je een demonstratie.

Conclusie: langlaufen op een dichtgevrozen en besneeuwd meer (wegens plat) lijkt me perfect! Nog eens bedankt aan de geduldige instructeurs van Laaijs Ski-centre!

Arctic swimming

ice dipping (1)
Hoewel we de avond voordien na de sauna in het ijskoude water zwommen, kregen we voor het arctic swimming een knaloranje rescue pak aan. Je zit goed ingepakt, enkel je neus en ogen zijn nog zichtbaar! Met het pak aan voelde ik me precies een marsmannetje of een sumoworstelaar!

Arctic swimming

We stapten in de ijswak en het was wat zoeken naar ons evenwicht. Het deed me denken aan drijven in de Dode Zee! Door de pakken werden we niet nat. De volgende stap was leren uit het ijswak te klimmen. Niet eenvoudig! Ik maakte er een kort filmpje van. Mocht je je afvragen hoe het voelt om door het ijs te zakken: ik kan je zeggen dat het echt een benauwelijk gevoel is! En ik wist dat ik zou vallen want dat was de bedoeling!

Deze winteractiviteit was zonder meer de meest hilarische ervaring. We hadden echt superveel plezier en net voor we terug uit het water moesten, haalden we nog onze beste waterballettalenten naar boven. Met dank aan Luca voor de prachtige dronebeelden!

Schaatsen op natuurijs

Op het bevroren meer van Himos trokken we de schaatsen aan. Als kind ging ik vaak en graag ijsschaatsen. Met ouder worden is dat wat verminderd. Een indoor ijspiste zegt me niet zoveel. Ik ben dan altijd bang dat anderen keihard tegen me zullen botsen. Op een gigantisch meer is die kans natuurlijk veel kleiner. Het heeft iets magisch: schaatsen op natuurijs! Jammer dat het bij ons zo zelden kan.

Als afwisseling op het schaatsen probeerde ik ook even de sneeuw-step uit. Wat een plezant ding! Het voelde stabieler dan ijsschaatsen. Nu ik er over nadenk, het leek een beetje zoals een rollator voor op het ijs :-D

IJsvissen

ijsvissen (2)

Je krijgt niet elke dag de kans om te gaan ijsvissen. Ik was vooral ook benieuwd hoe dit in zijn werk ging. Ja, het was een reis van veel eerste keren! Onmisbaar als je wil gaan ijsvissen: een stoeltje, warme kledij en veel geduld.

ijsvissen

Op voorhand had ik me zitten afvragen hoe je zo een gat in het ijs maakt. Dit bleek uiteindelijk vrij simpel te zijn. Je boort  een gat in het ijs met een speciale tool. Nu ik er zo over nadenk: je bekomt maar een heel klein gat dus ofwel verwachtten ze niet dat we vis zouden vangen ofwel zijn het maar kleine visjes :) Enfin, ik verklap het eigenlijk al: ik ving niks! De korte video vind je hier.

ijsvissen (1)

Met de quad op het ijs rijden

Ok, deze activiteit heb ik aan me voorbij laten gaan. Ik was te bang. Ik zat nog nooit op een motor, reed zelfs nog nooit met een scooter. En een quad mag dan wel meer zijn zoals rijden met een auto maar durfde echt niet. Toen ik zag dat we enkele hellingen moesten nemen, was ik blij dat ik gekozen had voor een plaatsje als co-passagier bij de instructeur :-) Er was nog een ander excuus om niet zelf met de quad te rijden. Net als met de sneeuwscooter vind ik het wat raar om gemotoriseerde activiteiten te doen in een anders pristine en stille omgeving.

Quad

Sauna

Wie Finland zegt, zegt sauna. Finland telt maar liefst 3 miljoen sauna’s! Centraal-Finland staat bovendien gekend als de sauna regio. Een bezoekje aan Finland is dan ook niet volledig zonder één of meerdere sauna-sessies, gevolgd door rollen in de sneeuw, ‘ice dipping’ of relaxen in een outdoor jacuzzi terwijl het zachtjes sneeuwt! Voer voor een volgende blogpost!

Een Finse journaliste interviewde ons ook en vroeg wat we al allemaal gedaan hadden. Toen we laaiend enthousiast antwoordden zei zij laconiek: “Oh, the basic stuff!” Voor ons was het allemaal bucket list materiaal, voor hen leek het vrij alledaags :-D

 

Met dank aan Visit Central-Finland en Nordic Bloggers Experience Finland.

 

februari 20, 2017
/

Texel: winterse tips voor een weekendje weg

Meteen na Jordanië zou ik naar Texel vertrekken. Ik twijfelde. Want ik geef elke bestemming graag mijn volle aandacht. Ik had een beetje schrik dat ik niet zou weten wat te schrijven over Texel na de overweldigende ervaring van Jordanië. Je kan de twee bestemmingen natuurlijk niet vergelijken… Spoiler: mijn vrees bleek onterecht.

Texel (1)

Vanop Schiphol leidde lijn GPS me vlot tot op de overzetboot. Zo grappig om de madam van TomTom voor het eerst te horen zeggen: “Neem de ferry”. De overtocht duurt ongeveer 20 minuutjes. Tijd om even op het dek van het uitzicht te genieten en snel een soepje te eten. Van zodra ik voet zette op Texel wist ik het: man, er zijn veel mooie plekken op de wereld!

Dat gevoel is blijven overheersen. Ook nu nog, als ik vrienden en familie over mijn reisjes van de laatste tijd vertel, voel ik zoveel bewondering voor onze aarde! Ik voel me zo bevoorrecht dat ik al zoveel mooie bestemmingen heb mogen zien en ervaren. Texel is daar zeker een van!

Tien jaar geleden bracht ik al eens een blits-bezoekje aan Texel. Puur werkgerelateerd, met een gigantische kater (na die avond in Amsterdam heb ik nooit nog tequila gedronken!) en buiten Ecomare zag ik toen niets van het eiland. Ik moest dus echt nog wel eens terug. Deze keer had ik 4 volle dagen om van Texel te genieten. Ik slenterde door verschillende dorpjes en bezocht uiteenlopende attracties en restaurants. Ik geef je graag wat inspiratie voor als je zelf ook een korte (winter)vakantie op Texel plant.

Doen in Texel

Museum Kaap Skil

Texel (4)

Dit museum in Oudeschild is een must voor iedereen met interesse in onderwaterarcheologie of als je gewoon nieuwsgierig bent naar hoe het leven op Texel vroeger (en nu) was. Op de eerste verdieping krijg je zicht op de wrakduikers/onderwaterarcheologen. Hoe gaan ze te werk? Welke ‘schatten’ vinden ze? Met een quiz kan je je kennis testen. In de kelder leer je alles over het VOC-schip De Drie Papegaaien.

Texel (5)

De oude huisjes buiten charmeerden me meteen. Ze zijn zo heerlijk levensecht ingericht! Het voelt een beetje alsof je onverwacht op visite gaat. Je gaat gewoon binnen zonder kloppen en komt in een heel andere wereld terecht. De keukentafel staat nog gedekt, de man des huizes ligt te snurken, en af en toe hoor je zelfs protjes (gelukkig zetten ze geen geurmarketing in)! Er ging echt heel wat aandacht naar de details.

Texel (6)

Wat verder neem je plaats in een duikboot en ga je op zoek naar een VOC-wrak. Daarna sta je plots in een viskraampje en moet je er de juiste vis uithalen voor de klanten. Ja, veel musea kunnen nog iets leren van de manier waarop Museum Kaap Skil de bezoekers spelenderwijs kennis laat maken met diverse aspecten van het leven vroeger en nu op Texel.

Uitwaaien

Een zonnig winters weekend nodigt uit voor lange strandwandelingen. Ik genoot van het zonnetje, het ruisen van de zee en de natuur. Halfweg mijn wandeling, rustte ik even uit bij Strandpaal 21. Ik at er een stukje cheesecake met een warme chocomelk. Strandpaal 21 is echt leuk ingericht. Je kan je er tussen de schapenvelletjes voor de houtkachel nestelen om even op te warmen.

Texel (8)

Ik schreef eerder al over de wadexcursie. Dat wadlopen was zo plezant en leerrijk! Na de wadexcursie ging ik lunchen bij Strandpaviljoen Kaap Noord bij De Cocksdorp.

Texel (10)

Woolness

Texel (9)

De Texelaar is zowat het symbool van Texel. Er was een tijd dat de inwoners van Texel zo goed als enkel nog hun schapen hadden. Speciale schapen. Want door de barre weersomstandigheden: veel wind en een hoog zoutgehalte hebben de plaatselijke schapen een dikke wollen vacht. De wol van de Texelaar blijkt heel wat goede eigenschappen te hebben.

Een lokale kunstenares bedacht dat je wolpakkingen kan doen met de wil van de Texelaar. Wellness met wool dus. Het wolbad zou goed zijn voor allerlei lichamelijke klachten en door de lanoline zou je er een zacht velletje van krijgen. Iets wat ik met plezier voor jullie uittestte.

Texel - woolness

Je houdt enkel je lingerie aan en dan pakt de schoonheidsspecialiste je helemaal in de wol in. Door de vette lanoline zou de wol niet kriebelen. Je handen en voeten worden nog extra met lanoline ingesmeerd. Daarna mag je een uurtje in een kribbe gaan liggen en dekken ze je nogmaals toe met een wollen deken. Het lijkt de perfecte setting voor een middagdutje. Helaas, het licht in het toilet was blijven branden en dat maakte een vreselijk geluid. Alsof ze net buiten het hutje de haag aan het scheren waren. Mijn woolness treatment was dus niet zo relaxend maar mijn huid was na afloop wel streelzacht!

Naar de sterren turen

Het deed me spontaan luidop lachen. De week ervoor had de gids in de woestijn ons op de vele sterren aan de hemel gewezen. Het was echter een beetje bewolkt en ik kon er amper een paar tellen. Wat een verschil met toen ik uit mijn raam keek van het hotel en ontelbaar veel sterren aan de hemel zag!

Vuurtoren Texel De Cocksdorp

Vuurtorens spreken altijd tot de verbeelding. Voor zover ik weet zijn er ook niet zoveel vuurtorens die je kan beklimmen. Ik deed het deze zomer eens op Landsort in Zweden. De vuurtoren van Texel was dus pas de tweede vuurtoren die ik bekom. 118 trappen zijn er. Ik heb ze niet zelf geteld maar liet het me graag vertellen door de verantwoordelijke van de vuurtoren. Hij voegde er aan toe dat er 153 treden zijn tot helemaal boven maar dat stuk is enkel voor werknemers toegankelijk.

Speciaal aan deze vuurtoren is dat de nieuwe vuurtoren rond de oude gebouwd is! De oude raakte beschadigd in de oorlog. Op het vierde kan je de kogelsgaten nog zien. De nieuwe optiek bleek te groot dus besloten ze een grotere vuurtoren rond de oude vuurtoren te bouwen zodat ze de nieuwe optiek toch konden gebruiken. De oorspronkelijke vuurtoren dateert van 1864. Na de 118 trappen wacht je een leuke beloning: een prachtig zicht over het hele eiland en de Waddenzee!

Resto-tips Texel

Strandpaviljoen Paal 17

Net als Strandpaal 21 is Strandpaviljoen Paal 17 een leuk adresje, op de grens tussen de duinen en het strand. Ik ben helemaal fan van deze plekjes! Reserveren kan aan te raden zijn, zeker op zonnige weekenddagen!

Restaurant Wambinghe

Dit restaurant ligt in Hotel Greenside in De Koog. Als hapje kreeg ik pompoensoep met pompoen uit de tuin van de receptioniste, met olie van pompoenpitten. Het was de lekkerste en zachtste pompoensoep die ik ooit gegeten heb! Daarna volgden een carpaccio van zeebaars met zeekraal, en als hoofdgerecht tarbot met coquilles, mijn favoriete seafood! Ook al zagen de desserts er heerlijk uit, er was echt geen plaats meer in mijn buik :-)

De bediening in Restaurant Wambinghe was voortreffelijk. En ik was erg gecharmeerd door de lokale producten. Want pompoen uit de tuin van de receptioniste… Lokaler kan haast niet.  Klasse!

De Oude Vismarkt

Texel (2)

Deze viswinkel/restaurant in Oudeschild was de perfecte plek voor een snelle hap. Ik koos voor een Texels trio met gerookte zalm en versgepelde garnaaltjes, voor 7,95 euro en een garnaalkroket. Vergeet zeker ook niet even een kijkje te nemen in de expositieruimte boven het restaurant. Hier leer je meer over het leven van de vissers en de geschiedenis van de visserij. De expositie is gratis toegankelijk en zit echt leuk in elkaar, met video’s met persoonlijke getuigenissen van verschillende leden van een vissersfamilie.

Restaurant ‘t Pakhuus

Restaurant ‘t Pakhuus in de haven van Oudeschild is een echte aanrader. Ik kan hier enkel maar in superlatieven spreken. Het begon al met het hapje. Ze serveren bij het brood (dat nog lichtjes warm had, verser kan dus niet!) zelfgemaakte tonijnsla. Elke keer neem ik het me voor om geen brood meer te eten op restaurant maar dit brood was echt zo onweerstaanbaar lekker!

Daarna was er kreeftenbisque met zeekraal en in Nederland gepelde garnalen van de TX 65, de vissersboot die in de haven van Oudeschild aanmeert. Als hoofdgerecht had ik gegrilde schol met pastinaak, vissaus en schelpdieren. En dan moest het dessert nog komen: het dessert was met aardbeien en witte chocolade en thee-extracten. Overheerlijk!

Slapen

Slapen deed ik als een roosje in Grand Hotel Opduin in De Koog. De slogan van het hotel is: ‘Life is better at the beach’. Laat dat nu ook mijn levensmotto zijn! Ik voelde me er dus meteen thuis. De kamers zijn ruim met leuke designstoelen. Mijn kamer keek uit op de duinen. De zonsondergang kleurde de lucht en ik stond erbij en genoot van het kleurenspektakel.

Texel (7)

Het hotel heeft ook een zwembad en sauna. Daar maakte ik dankbaar gebruik van! Ook pluspunten voor het ontbijt (pannenkoeken en wafeltjes!). In heel wat hotels krijg je mini-glaasjes voor de fruitsap. Erg vervelend want dan moet je midden in je ontbijt terug naar het buffet lopen om aan te vullen. Bij Grand Hotel Opduin kreeg je niet alleen glazen van normaal formaat maar er stonden zelfs karafjes bij zodat je zelfs twee glazen versgeperst fruitsap kon drinken zonder tussentijds te moeten gaan bijtanken! Er was ook cava of champagne beschikbaar.

Het restaurant verdient ook een vermelding. Ik at er lokale Waddenzeegarnalenbisque + garnalencocktail als voorgerecht. Voor het hoofdgerecht koos ik de courgettini met chamignons. Als dessert was er tiramisu.

Ging jij al eens naar één van de Waddeneilanden? Nog tips voor Texel? Deel ze zeker in de comments want ik hoop deze zomer nog eens terug te kunnen gaan!

Met dank aan NBTC en VVV Texel. 

december 10, 2016
/

Wadexcursie: wadlopen op Texel

Wadlopen. Het klinkt best cool en tegelijk mysterieus. Het was zo één van die dingen die op mijn bucket list stonden ook al wist ik niet zo goed wat het precies was. Ik wist dat het op de Waddeneilanden te doen was en ik had al gehoord dat je soms van het ene wad naar het andere kan stappen.

Wadlopen - Texel (1)

Als ik in de weken voor mijn weekendje Texel vertelde dat ik zou gaan wadlopen kreeg ik twee reacties: of ze waren heel enthousiast of ze wisten (ook) niet wat het was. Het eerste geval was plezant voor mij want zo kon ik wat tips ivm kledij enz ontfutselen. In het tweede geval volgde een akward silence want ik kon ook niet echt uitleggen wat het was.

Ook benieuwd geworden naar dat wadlopen? Ik neem je graag mee naar vorige week zaterdag, naar het bijna noordelijkste puntje van Texel, een van de Waddeneilanden van Nederland. Om 11u stond natuurgids Bert De Boer mij (en een tiental Nederlanders) op te wachten voor een wadexcursie.

Kledij voor wadlopen in de herfst

Ik had me op voorhand best druk gemaakt over wat ik aan zou moeten trekken van kledij. Ik wou liefst op alles voorbereid zijn. Ik kocht in Decathlon nieuwe (hoge) regenlaarzen maar ik zag op internet foto’s van wadlopers die tot halfweg hun bovenbeen in het water stonden. En als ik pech had dan zouden we wadlopen op een koude herfstdag. Uiteindelijk bleek het eerder een stralende zonnige herfstdag te zijn. Conclusie: ik was een beetje te goed voorbereid.

Onder mijn hoge laarzen had ik mijn sokken van Fourth Element aangetrokken. Eenerzijds omdat mijn laarzen een maat te groot waren (ik zag liever de zwarte dan de donkerblauwe maar die hadden ze niet meer in mijn maat) en er in de briefing duidelijk stond: nauwaansluitende laarzen, anderzijds omdat deze sokken ook warm blijven als ze nat zijn (stel dat mijn laarzen dan toch niet hoog genoeg zouden zijn…).

Om dezelfde reden trok ik ook mijn broek van Fourth Element aan. Dit is een deel van mijn onderpak als ik duik met een droogpak. In de auto lag ook nog een regenbroek. Als bovenkledij ging ik voor 3 laagjes: een truitje in Merinowol, een fleece (die ik gelukkig last minute nog in de auto liet liggen) en mijn ademende, winddichte en waterproof winterjas. Verder ook nog handsschoenen, sjaal en muts. En mijn zonnebril. Ik zei het al: een beetje overdreven (behalve die zonnebril).

Spoiler: het was zo zalig warm (en je stapt natuurlijk ook het grootste deel van de wadexcursie) dat ik uiteindelijk al snel met open jas rondliep. De muts en de handsschoenen deed ik zelfs niet eens aan :-)

In de zomer volstaat een korte broek trouwens! Je hoeft dan ook geen laarzen aan. Om je voeten te beschermen tegen de (oester)schelpen doe je dan best oude sportschoenen of waterschoenen met stevige zool aan.

In het voor- en najaar zijn die hoge laarzen dus echt wel een must. Twee in onze groep hadden kortere laarsjes aan en zij hadden al snel natte voeten.

Wadexcursie

Wadlopen - Texel (2)

Na een korte inleiding door Bert vertrokken we voor een ruim 2u durende wandeling op het wad. Het wad is de zand- of modderplaat die tussen laag- en hoogwaterniveau zit. Bij eb kan je hier een wadexcursie maken. Op sommige plaatsen is het zelfs mogelijk om van het ene eiland naar het andere te stappen. Wadlopen mag je nooit alleen doen. Het is echt aan te raden om enkel mee te gaan met iemand die de weg zeer goed kent. De zee kan verraderlijk zijn! Elk jaar moet er wel iemand van het wad gered worden omdat het water te snel opkomt of omdat ze vastraken in het slib.

Wadlopen - Texel (3)

Van zodra we op het slibberige deel komen, houdt Bert even halt om ons wat uitleg te geven over de dieren die we op het wad kunnen aantreffen. En dat zijn er heel wat meer dan je op het eerste zicht zou denken. Hij gaat even met zijn hand door het zand en toont ons een wadpier. Deze wadpieren eten zand voor de eencellige beestjes die erin zitten en kunnen tot 20 cm lang worden. Als we wat later door de verrekijker turen, spotten we een zestigtal zeehonden. Zeehonden in de vrije natuur kunnen spotten, het is voor mij één van de plezantste dingen die er zijn!

Ik durf zeggen dat ik best vrij veel weet over het zeeleven maar Bert wist me toch nog heel wat nieuwe zaken bij te brengen. Ik vond het echt superinteressant! Bert weet het bovendien op een zeer onderhoudende manier te brengen. Echt een aanrader!
Zo leerde ik dat de tweekleppers, de kokkels, net onder het zand leven en met hun 2 buisjes gigantische hoeveelheden water zuiveren. Met zijn allen slagen ze erin om al het water van de Waddenzee 1x/maand te filteren.
En wist je dat de 5mm grote wadslak het diertje is waarvan er in de Waddenzee het meeste zitten? Gelukkig maar dat ze zo talrijk zijn want de steltlopers eten ze massaal op. Zo’n 700 stuks per uur, per steltloper!

Wadlopen – techniek

Sta je tijdens de zomermaanden aan onze kust soms ook even stil, voetjes in de zee, wat voor je uit te staren? Je zal vast al gemerkt hebben dat je voeten dan wat wegzakken. Dat gebeurt dus ook als je op het wad staat. Je laarzen zakken weg en zuigen zich vast in de modderige ondergrond.

Levert hilarische momenten op als je je probeert los te wrikken. Bij de ene durft de laars al eens blijven steken. De andere gaat net niet tegen de grond. Maar er zijn dus trucjes om dit wat te vermijden. Ten eerste zijn nauwaansluitende laarzen dus wel een must :-) Verder lukt het beter als je eerst een voorwaartse stap zet ipv je te proberen draaien.

Wadlopen - Texel (4)

Wil je tijdens het stappen wat minder diep zakken, dan kan je de langlauftechniek proberen. Nu is langlaufen (in Zweden, liefst) ook zoiets dat op mijn bucket list staat en ik dus nog nooit gedaan heb en waarvan ik geen idee heb hoe je dat moet doen. Het blijkt een beetje ‘recht vooruit schaatsen’-techniek-achtig te zijn. Ik zou zeggen: gelukkig bestaat er geen beeldmateriaal van mijn pogingen. We hadden in elk geval veel plezier. Na ruim 2 uur bereikten we terug de dijk en zat de wadexcursie er op.

Heb je me de voorbije week gezien, dan is de kans heel groot dat ik je enthousiast over het wadlopen gesproken heb. Ik vond het echt een supertoffe ervaring en ik heb wadlopen meteen bovenaan het lijstje: ‘nog-eens-doen!’ gezet!

Ben jij al eens gaan wadlopen? Was het ook zo leerrijk en plezant?

PS Ik kreeg al een paar keer de vraag naar een tweede Run Blogger Run. En dankzij haar schop onder mijn kont (ze kwam bovendien met een heel leuk idee voor een parcours), kan ik je deze Save-the-date al meegeven: zondag 8 januari 2017 om 10u in Oostende! Meer info volgt hier en inschrijven kan hier. Hopelijk tot dan?!

december 5, 2016
/

Obidos en Peniche, 2 charmante stadjes in Centraal-Portugal

2 voor de prijs van 1! Vandaag neem ik je voor de laatste keer mee naar Centraal-Portugal, naar 2 unieke stadjes. Obidos kende zichzelf de titel toe van literaire stad, Peniche is dan weer een heerlijk havenstadje dat zelfs Jamie Oliver wist te charmeren.

Obidos

Op 4 km van Caldas en zo’n 45 minuten van de luchthaven van Lissabon vind je Obidos. Het is een typisch Zuid-Europees stadje met witte huisjes.

Obidos (5)

Bij het binnenkomen van het stadje wacht een muzikant je op. Hij bespeelt een traditioneel Portugees instrument waarvan ik de naam niet kon uitspreken, laat staan spellen. Kijk in de poort ook even naar boven voor een 18e eeuws tegeltableau.

Obidos (4)

Om de hoek kan je de trap nemen en een stukje op de oude stadsmuur wandelen. Na de sportieve uitdaging op de trappen kan je bekomen en terwijl van het mooie uitzicht genieten. Wees voorzichtig op de trappen. Het zijn vrij hoge treden en er is geen leuning.

Obidos (2)

In de gezellige straatjes wisselen de eethuisjes en de winkeltjes elkaar af. In de winkeltjes vind je heel wat artisanale producten: keramieken tegeltjes, voorwerpen in kurk,… Je kan er ook de lokale specialiteit proberen: kersenliqueur geschonken in chocolade glaasjes.

Obidos (7)

Achteraan het stadje kan je ook op de stadsmuur lopen met zicht over de omgeving. Deze zijn nog iets avontuurlijker dan deze aan de voorkant. Ik begon er vol goede moed aan maar toen de muur smaller werd en je amper tegenliggers kon passeren, keerde ik op mijn stappen terug. Niet meteen geschikt voor wie hoogtevrees heeft want ook hier is er geen balustrade en kijk je zo de dieperik in.

Óbidos, de literaire stad van Portugal

Obidos (6)

Op initiatief van de Ler Devagar boekhandel openden verschillende boekenwinkeltjes in het stadje. Deze zijn steeds genoemd naar de plaats waar de boekenwinkel gevestigd is. Zo is er nu bijvoorbeeld ook een biological market bookstore. De vroegere functie (een markt waar je biologische producten kon kopen) is er nu gecombineerd met een boekenwinkeltje. Het stadje wist zich met dit opmerkelijke project snel in de kijker te werken en pakt overal uit met deze toeristische troef.

Hoteltip: The Literary Man Obidos Hotel

Boekenhotel Obidos (3)

Boekenhotel Obidos (2)

Lounge, bar en bookshop in 1. Er is een open keuken waar het ontbijt geserveerd wordt en waar ook kookworkshops georganiseerd kunnen worden. De boeken in dit stuk hebben allen een link met koken en eten. De kamers zijn trendy ingericht en overal zijn boeken te vinden. Open sinds april 2016.

Boekenhotel Obidos (1)

Daarna is het alweer tijd om Obidos te verlaten (en eerlijk, een halve dag is prima om dit stadje te verkennen). Voor we wegrijden neem ik ook nog even een foto van de aquaduct. Sinds de Italië-reis in het zesde middelbaar heb ik wel iets met aquaducten. Ik weet niet goed waarom maar ik vind ze erg interessant.

Obidos (1)

Peniche

Niet ver van Obidos vind je Peniche. Blikvanger hier is het fort van D. João IV uit de 17e eeuw. Het fort was een belangrijk militair complex om het land te beschermen tegen invallen vanuit zee. Tijdens de dictatuur (1933 to 1974) deed het fort dienst als gevangenis. Er zouden plannen zijn om het fort om te bouwen tot luxe hotel maar bepaalde politieke groeperingen zijn tegen.

Peniche (1)

Ook de visserij is voor Peniche erg belangrijk. Heerlijk om even over het water te turen en de vissersboten gade te slaan die hun vis komen lossen in de haven. Uiteraard komt deze verse vis dan ook veelvuldig voor in de lokale gastronomie. Vorig jaar nog kwam de Naked Chef Jamie Oliver naar Peniche om er een programma op te nemen, uiteraard met de vis in de hoofdrol.

Peniche (2)

Lunchen deden we in Restaurant Nau dos Corvos. Hoewel de bediening vriendelijker kon, maakte het uitzicht en het lekkere eten veel goed. Het restaurant zit op een schiereiland midden in zee. Een goede plek ook voor vogelspotters.

Met dank aan Toerisme Portugal.

november 30, 2016
/

Coimbra

Vandaag krijg je de voorlaatste blogpost van de blogtrip naar Centraal-Portugal. Coimbra is de oudste universiteit van Portugal en is op 1 maart 1290 gesticht. Net als Leuven behoort Coimbra tot de tien oudste universiteiten van Europa. De universiteit van Coimbra behoort tot het UNESCO Werelderfgoed.

Coimbra (4)

Tot de universiteitsgebouwen behoren ook de 12e eeuwse Kathedraal van Santa Cruz en een aantal 16e eeuwse colleges, het Koninklijk Paleis van Alcáçova (waar sinds 1537 de universiteit gehuisvestigd is), de Joanine Library met een duidelijke barokke inrichting en de University City die in 1940 gebouwd werd toen onder de dictatuur beslist werd de oude bouwvallige middeleeuwse huisjes af te breken om op die plek enkele universiteitsgebouwen op te trekken.

Aan de ingangspoort van de Court Yard zorgt de Royal Academic Guard nog steeds voor de veiligheid. Binnen de muren van de universiteit gelden eigen rechtsregels. De politie mag zelfs pas door de poort als de rector hiervoor toestemming geeft! De Guards zijn nog een overblijfsel van toen er een gevangenis was.

Universiteitsbibliotheek van Coimbra

Coimbra (5)

Ik was vrij onder de indruk van de universiteitsbibliotheek van Coimbra. Ze hebben een gigantische collectie historische boeken.
Boeken uit de bibliotheek, ook de historische, kunnen uitgeleend worden. De aanvraag wordt na 24u (ze checken je achtergrond) beantwoord en dan wordt het boek naar de openbare bieb gebracht. Daar kan je het inkijken terwijl iemand van de bibliotheek een oogje in het zeil houdt. je moet zelfs handschoenen aantrekken om de pagina’s om te draaien! Mocht mijn Latijn niet zo roestig zijn, ik zou wel eens zo’n oud boek willen lezen.

Om de boeken tegen insecten en motten te beschermen hebben ze een familie vleermuizen die in de bibliotheek woont en deze insecten opeet. Elke avond leggen ze een leren doek op de Braziliaanse hardhouten tafels om deze te beschermen tegen de uitwerpselen van de vleermuizen.

Via de catacomben kom je in de oude gevangenis. Er zijn ook twee isoleercellen waar je tot een maand in het donker opgesloten werd.

Graduation zaal

Coimbra (1)

We mochten ook een blik werpen in de graduation zaal waar net een student zijn thesis of doctoraat aan het verdedigen was. De gids wist ons op een humoristische en onderhoudende manier enkele anekdotes te vertellen over de tradities op de universiteit. Zo zit de rector altijd op de hoogste stoel. Zelfs toen de paus enkele jaren geleden de universiteit bezocht, moest de rector hoger zitten.

In de zaal hangen portretten van (bijna) alle Portugese koningen. Dit was oorspronkelijk de troonzaal. Ook alle ceremonies en de opening van het academiejaar gebeurt in deze zaal. De inrichting dateert van 1655!

Bij graduation wordt door vrienden en familie het uniform in stukken geknipt en aan de toegangspoort geknoopt. De cape wordt niet geknipt maar afgenomen door een van je collega studenten en deze moet je dan terug te pakken zien te krijgen. Na de graduatieviering gaat iedereen met de cape aan vieren in de stad.

Kapel

In de kapel word je letterlijk onder de voeten gelopen van de toeristen. De Japanners op kop! Ook deze universiteitskapel is rijkelijk gedecoreerd. Pronkstuk is het orgel uit 1733 met maar liefst 2000 buizen en heel veel goud! Naast de horizontale buizen zijn er ook enkele verticale wat uitzonderlijk is. De kapel dateert van de 16e eeuw. De wanden zijn bekleed met tegels van 1663.

Lunchtip: Coimbra – Cafeteria of the Science Museum of the University of Coimbra is een plek waar de locals duidelijk graag komen. We hebben op deze trip vele lekkere dingen gegeten maar het vegetarische gerecht dat ze hier serveerden was het allerlekkerste! Ook hun huisgemaakte limonades verdienen een vermelding in dit artikel :-)

Coimbra (3)

Coimbra (2)

Met dank aan Toerisme Portugal.

november 25, 2016
/