Browsing Category:

Antarctica

Flashback: Antarctica

Posted in Antarctica, Reiskriebels by

Deze blogpost is een samenvatting van mijn Antarctica-reisverhaal en verscheen eerder op Vive le Voyage!

Het is een droom van velen: naar Antarctica reizen. Soms moet je het gewoon doen, zoals ik in 2006.
Ik koos voor een weekje Buenos Aires, een dagje Vuurland en een kleine twee weken op een klein expeditieschip naar Antarctica, met vertrek vanuit Ushuaia.

Ushuaia (5)

Naar Antarctica?

Naar Antarctica reizen is niet voor iedereen weggelegd. Het is een avontuurlijke reis. Je moet rekening houden met onvoorspelbare en wisselende omstandigheden. Je bent best in goede conditie en als je problemen hebt met koude temperaturen, kan je het beter ook vergeten. Daarnaast vergt het wat budget. Reken op de kostprijs vergelijkbaar met een kleine auto. Al dan niet met opties. Afhankelijk van de eventuele verlengingen die je pre- of posttrip kiest.
Een extra nachtje in Ushuaia boeken is aangeraden om je vlucht niet te missen mocht de boot in het terugkeren wat langer over de Drake Passage doen. Er zijn ook langere trips mogelijk die ook de Subantarctische eilanden aandoen. Tegenwoordig kan je ook naar Antarctica vliegen maar naar mijn gevoel mis je dan een groot deel van de ervaring én het lijkt me minder milieuvriendelijk. Zowel naar CO2 uitstoot toe als naar verstoring van de fauna en flora ter plekke.

Er zijn op Antarctica geen hotels dus je verblijft sowieso op een schip. Kies voor een klein schip. Het aantal toeristen dat op hetzelfde moment aan land kan gaan is strikt gelimiteerd. Als je met een groter schip vaart, kan het dus zijn dat je minder landingen kan maken.

Wanneer gaan?

Onze zomermaanden zijn op Antarctica één langgerekte nacht. De seizoenen zijn er omgekeerd en je kan er enkel heen in de Antarctische zomer (ongeveer van half november tot begin maart). Als je in november-december gaat, ligt er nog meer sneeuw en ijs. De pinguins zitten nog op hun nest. Meer ijs betekent ook dat je minder ver zuidelijk kan varen. Later op het jaar, in februari, kan meestal zuidelijker gevaren worden. De pinguin-kuikens zijn te bewonderen en het continent kan er verrassend ‘groen’ uitzien. Elke periode heeft dus zijn charme.

Wat neem ik mee?

Je hebt gekozen wanneer je wil gaan en welke trip je wil maken? Dan is het stilaan tijd om aan je inpaklijst te denken. Hier schreef ik uitgebreid over wat je zeker mee moet nemen naar Antarctica. Enkele gouden tips:

  • Veel en voldoende batterijen voor je digitaal fototoestel. Idem voor geheugenkaarten en back-ups. Probeer in te schatten hoeveel je er nodig denkt te hebben en verdubbel dit aantal! Ik had 2 digitale fototoestellen bij en ook enkele wegwerpcamera’s.
  • Kleed jezelf altijd in laagjes. Een skipulli, een fleece en een waterdichte, ademende jas. Idem voor de broek: een thermische legging, een stevige broek en een waterdichte skibroek. Neem ook thermische sokken mee. Kniehoge laarzen zijn op de meeste expeditieschepen te verkrijgen.
  • Zeeziektepillen met scopolamine. Vooral voor de Drake Passage.
  • Polariserende zonnebril en total sunblock: een echte must. De zon schijnt genadeloos hard op Antarctica.
  • Een waterdichte rugzak of zip-lock tasjes waar je je fototoestel kan indoen tijdens de landings.

Eindelijk, het is zover!

Tierra del Fuego (8)

Na enkele dagen Buenos Aires en een dagje Vuurland, was het eindelijk zover. We scheepten in voor een expeditie naar Antarctica. Tegen middernacht verlieten we the Beagle Channel en begonnen we aan de oversteek van de Drake Passage. Dit stukje zee tussen Argentinië en Antarctica staat gekend om zijn woeste golven. De heenreis viel mee. Er stond zo’n 5 Beaufort. De terugreis zou heftiger zijn met golven van meer dan 12 meter. De Drake Passage is erg onvoorspelbaar. Afhankelijk van de wind kan je tot een halve dag vroeger of later op de bestemming aankomen. Als je over de Drake Shake hoort, dan gaat het over dit stukje zee.

Drake Passage (5)

De eerste ijsberg

First Iceberg (7)

Na anderhalve dag varen zien we de eerste ijsberg. We zijn nu echt aan het naderen. Dagelijks zijn er meerdere lezingen gepland door het expeditieteam: geschiedenis, geologie, biologie, ornithologie,… Voor elk wat wils. Ook is er een verplichte lezing voor alle toeristen in Antarctica. Er wordt ons op het hart gedrukt niks mee te nemen, behalve foto’s en niets achter te laten, behalve voetstappen. Ook moeten we ten alle tijde minstens 5 meter afstand houden tot de dieren. Hier is één uitzondering op: bij Port Lockroy zijn er elk jaar pinguins die hun nest maken vlak naast de toegangsdeur van het plaatselijke postkantoor. Hier mag deze regel overschreden worden. De dieren moeten zich niet aan deze regel houden. Zij mogen wel dichter bij ons komen als ze nieuwsgierig zijn.

De landingen

Met een zodiac gaan we meerdere keren aan land. De eerste zodiac heeft altijd een noodpakket met noodbeschutting en voedselpakketen mee. Door plotse weersveranderingen kan het voorvallen dat de zodiacs ons niet meteen kunnen oppikken en we onverwacht aan land moeten blijven in barse weersomstandigheden. Better to be prepared…

South Shetland Islands
South Shetland Islands (3)

South Shetland Islands (2)

Aitcho Islands
Aitcho Islands (3)

Devil Islands
Devil Island (34)

Devil Island (17)

Neko Harbour
Neko Harbour (7)

Neko Harbour (6)

Neko Harbour (5)

Skorntop Cove
Skorntop Cove (2)

Petermann Islands
Petermann Island (19)

Petermann Island (18)

Paradise Bay
Paradise Bay (3)

Melchior Islands
Melchior Islands (1)

Maxwell Bay
Maxwell Bay (33)

Maxwell Bay (31)

Maxwell Bay (22)

Lemaire Channel
Lemaire South (13)

Lemaire South (1)

Cuverville Island
Cuverville Island (30)

Cuverville Island (10)

Jougla Point
Jougla Point (1)

Fridjof Sound
Fridjof Sound (13)

Danco Island
Danco Island (20)

Danco Island (1)

De Polar Plunge

Wie gek genoeg is, kan bij Deception Island in het ijskoude water duiken. Je krijgt achteraf een warme choco én een certificaat dat je de Polar Plunge gedaan hebt. Ik deed het twee keer en moet zeggen: het is echt een sensatie!

Polar Plunge (19)

Deception Island (36)

The full story

Wie graag het volledige reisverhaal wil lezen kan hier terecht:
The White Dream – a trip to Antarctica
Preparations for the trip
Buenos Aires, here we come!
Uruguay
About some other passengers
Ushuaïa
Embarkation. Finally! And the first iceberg.
South Shetland Islands
The Antarctic Sound, the Weddell sea and Devil Island
Bellinghausen and Frei + Polar Plunge at Deception Island
Cuverville Island and Neko Harbour
Lemaire Channel-Petermann Island-Port Lockroy
Paradise Bay – Melchior Islands
The Zodiac Dance
Danco Island
Northbound, Drake Passage
It’s not goodbye
Working in Antarctica

oktober 2, 2014
/

Wat inpakken voor Antarctica?

Danco Island (1)

Please scroll down for English

De ultieme inpaklijst voor Antarctica!

Enkele jaren terug had ik het absolute voorrecht om naar Antarctica te kunnen reizen. Een unieke ervaring waar ik nog vaak aan terugdenk. Ik hoop ooit nog eens terug te kunnen gaan. Als geheugensteuntje voor mezelf, als inspiratie voor anderen en als goede raad voor de gelukkigen die binnenkort inschepen op één van de expeditieschepen deel ik hierbij mijn inpaktips. Want je gaat niet elke dag naar de andere kant van de wereld.

Kleed jezelf in laagjes:

  • Het principe van in laagjes kleden is simpel: als het warm is, kan je een laagje uitdoen.
    De buitenste laag moet de wind- en waterdichte laag zijn. Let er wel op dat deze laag ademend is. Goretex is een prima materiaal voor je bovenbroek en bovenjas. 1 set is voldoende. Als broek had ik gewoon een regenbroek mee. Was prima maar volgende keer zou ik toch voor een Goretex kiezen. Die broek doe je trouwens boven je laarzen.
  • Onder deze buitenste laag komt een isolerende laag. Dit kan een donzen laag zijn (verliest wel zijn isolerende werking als het nat is) of een wollen laag. Nog beter is een technische fleece zoals je deze in gespecialiseerde winkels kan vinden. Als broek had ik gewoon een jeans aan. Nu zou ik wellicht voor een fleece gaan. Een warme jogging kan ook. Met 2 setjes heb je genoeg.
  • Als onderste laag draag je thermisch ondergoed. Breng 2-3 setjes mee. Dit thermisch ondergoed zorgt voor de basis-isolatie en zorgt ervoor dat eventueel transpiratievocht van je huid weggetrokken wordt waardoor je niet afkoelt. Zorg dat het thermisch ondergoed dat je meebrengt ofwel synthetisch is, ofwel uit wol. Katoen is te vermijden omdat katoen het vocht niet wegneemt.

Aan boord is het warm genoeg. Draag gewone comfortabele kledij. Ik ging meestal voor jeans en een comfortabel T-shirt met lange mouwen en een extra fleece voor als ik naar het buitendek ging.

Schoeisel:

Kniehoge rubberlaarzen zijn aangeraden voor de landingen. Op de meeste schepen die naar Antarctica reizen zijn deze normaal gezien beschikbaar. Je hoeft ze dus niet mee te sleuren. Check dit wel even van tevoren bij de maatschappij waar je boekt. Als je zelf laarzen meebrengt, zorg dan dat ze hoog genoeg zijn. Je moet van de zodiac in ondiep water stappen. Te lage laarzen zijn een garantie op natte (en koude) voeten! Voor extra comfort kan je wollen inlegzooltjes meenemen.
Elke keer je weer aan boord komt, moet je deze laarzen schoonmaken en desinfecteren.
Aan boord draag je liefst comfortabele schoenen met anti-slipprofiel.

Andere essentials:

  • 3 paar wollen sokken om over je gewone sokken te dragen tijdens de landingen.
  • Ondergoed en sokken: voldoende voor elke dag, zeker als er geen wasserette is aan boord van het schip.
  • Zijden onderhandschoenen + waterdichte skiwanten: wanten zijn warmer. De onderhandschoenen zijn handig om je wanten te kunnen uitdoen om te fotograferen en toch geen koude handen te krijgen. Zorg dat de skiwanten zeker winddicht zijn. Liefst ook nog waterdicht erbovenop. En breng 2 paar mee.
  • Zonnebril met gepolariseerde glazen. Je zal meer zien, geloof me.
  • Muts of balaclava. Ook een sjaal kan comfortabel zijn.
  • Vergeet ook je zwemkledij niet voor de Polar Plunge! Ook handig: duikbotjes/sokjes – kwestie van geen koude voeten te krijgen ;-)
  • Total sunblock: de zon in Antarctica is echt genadeloos! Smeren is de boodschap! Ook op dagen dat het bewolkt lijkt te zijn.
  • Toiletgerief: naar eigen keuze. Wel handig is een droge huidolie om je gezicht ‘s avonds mee te verwennen. De lucht in Antarctica is extreem droog. Ik deed ook een beetje olie op mijn haar om statische elektriciteit te verminderen.
  • Fototoestel, lenzen en voldoende batterijen (batterijen zijn in deze extreme koude echt snel leeg!) en voldoende geheugenkaartjes. Schat in hoeveel je nodig denkt te hebben en verdubbel deze hoeveelheid! Je zal me dankbaar zijn!
  • En ten slotte een waterdichte tas om je camera in te steken voor tijdens de landingen.

En dan nog deze inpaktips: Stop de spullen die je nodig hebt in Ushuaïa eventueel in een aparte tas. Aan boord is niet veel plaats, een harde plastieken koffer zal je vervloeken. Je bent beter af met een tas die je compact kan opbergen.

Handluggage only reizen naar Antarctica lijkt me niet haalbaar. Wellicht wil je veel spullen meenemen ‘Just in case’. En in dit geval kan ik je alleen maar gelijk geven. Hoewel de crew op van alles voorzien is, wil je dat zelf toch ook graag zijn. Reisde je ook naar Antarctica en vind je dat ik iets essentieels over het hoofd gezien heb? Laat het zeker weten, dan vul ik verder aan!

 

Petermann Island (19)

The ultimate packing list for Antarctica!

A few years ago I had the absolute privilege to travel to Antarctica. A unique experience that I often think back off. I hope to be able to return, one day. As a reminder for myself, as an inspiration for others and as advice for the lucky ones who will soon embark on one of the expedition ships I’m sharing my packing tips. Because going to the other end of the world is not something you’re doing every day.

Dress yourself in layers:

The principle of dressing in layers is simple: if it’s hot, you can take off a layer.

  • The outer layer should be a wind and waterproof layer. Please note that this layer should also be breathable. Goretex is an excellent material for your outer pants and coat. 1 set is sufficient.
  • Under this outer layer is an insulating layer. This can be a down layer (loses its insulating properties when wet) or woolen layer. A technical fleece is even better. With two sets you will be fine.
  • As a bottom layer you wear thermal underwear. Bring 2-3 sets along. This thermal underwear provides basic insulation and ensures that any perspiration moves away from your skin so you don’t cool down. Make sure that the thermal underwear that you bring is either synthetic or wool. Cotton is to be avoided because cotton does not remove moisture.

Aboard the temperature is rather warm. Wear comfortable clothing. I usually went for jeans and a comfy t-shirt with long sleeves and an extra fleece for when I went to the outside deck.

Footwear:

Knee-high rubber boots are recommended for landings. On most ships traveling to Antarctica those are provided so you don’t have to drag them along. But do check if this service is also available at your ship. If you bring boots, make sure they are high enough. You need to exit the zodiac in shallow water. Too low boots are guaranteed to wet (and cold) feet! For extra comfort you can take wool insoles.
Every time you come back on board, you have to clean and disinfect these boots.
On board you prefer to wear comfortable shoes with non-slip profile.

Other essentials:

  • Three pairs of woolen socks to wear during the landings. Wear them over your regular socks.
  • Underwear and socks sufficient for every day, especially when there are no laundry facilities on board.
  • Silk under gloves + waterproof mittens: mittens are warmer. The under gloves are handy to be able to take off your mintens when you want to take pictures without having your hands freeze. Make sure the mittens are windproof too. Preferably also waterproof. And bring two pair.
  • Sunglasses with polarized glasses. You will see more, believe me.
  • Hat or balaclava. A scarf can be comfortable too.
  • Do not forget your swimming gear for the Polar Plunge! Also handy: diving boots/socks – as not to get cold feet ;-)
  • Total sunblock: the sun in Antarctica is really merciless! Sunscreen is the message! Even on cloudy days.
  • Toiletries: your own choice. Add a dry skin oil to indulge your face at night. The air in Antarctica is extremely dry. I also did a little oil on my hair to reduce static electricity.
  • Camera lenses and enough batteries (batteries go empty extremely fast in this extreme cold!) And enough memory cards. Estimate how much you think you will need and double that amount! You will thank me!
  • And finally a waterproof bag to stab your camera during landings.

I would like to finish with these packing tips: Put the stuff you’ll need in Ushuaia in a separate bag. On board there is not much space, hard plastic suitcases can be a problem. You’re better off with a bag that you can store compactly.

Travelling hand luggage only to Antarctica seems not feasible. You might want to take a lot of stuff ‘just in case’. And in this case I can only agree. Although the crew is prepared for everything, you want to be too. Did you also travel to Antarctica? Do you think I have overlooked something essential? Let it know so I can add it to this ultimate packing list!

IMG_5168
Doesn’t Bithi look cute in her expedition gear?

november 21, 2013
/

A tribute to Bithi

Posted in Antarctica, Reiskriebels by

Bithi (1)

Please scroll down for English

Bijna zeven jaar geleden reisde ik mee met een expeditieschip naar Antarctica. Ik reisde alleen en zou dus een kajuit delen. In Tierra del Fuego ontmoette ik mijn roommate: een zeventig jaar oude kranige dame.

Ik herinner me nog dat eerste moment dat ik Bithi zag. Eerlijk, ik vroeg me af wat ze in Antarctica kwam doen. Het was een avontuurlijke reis en Bithi was niet zo goed te been. Maar al snel werd duidelijk dat ze meer reiswijsheid had dan de rest van het schip. Ze trok haar plan. De landingen zouden moeilijk, zo niet onmogelijk worden voor haar maar ze genoot volop van de reis en van wat ze wel kon doen.

Vestimentair was ze niet op de reis voorbereid. De meesten onder ons sleurden waterdichte ademende jassen en skibroeken mee. Bithi droeg lange rokken… Een detail dat door haar inspirerende persoonlijkheid met plezier door de crew werd opgelost, ze mocht kledij lenen van de assistent-expeditieleidster.

De meeste landingen bleef ze noodgedwongen aan boord van het schip. Vond ik erg jammer want we deelden niet alleen een kajuit maar ook de droom van het Witte Continent. Port Lockroy zou een makkelijkere landing worden en samen met de crew hielp ik haar om echt voet aan land te zetten in Antarctica.

Het was een once-in-a-lifetime reis en Bithi was een geweldige kajuitgenote. Aan boord hadden we intense gesprekken. Het afscheid was emotioneel. We wisselden adressen uit en ik beloofde haar wat foto’s na te sturen. Bithi had de reis meerwaarde gegeven en ik zou nog vaak aan haar terugdenken.

Na de reis bleven we brieven schrijven. In haar laatste brief liet ze me weten dat ze erg ziek was en geopereerd moest worden. Ik stuurde haar nog een kaartje om haar sterkte en veel beterschap te wensen. Met kerst stuurde ik haar nog een kaartje maar er kwam geen antwoord meer… Zou ze verhuisd zijn? Of zou ze… gestorven zijn? Ik vreesde voor het tweede.

Kan je dus geloven dat ik tijdje terug nogal schrok en vooral héél blij was dat ze in Het Laatste Nieuws stond, met haar trip naar Irak!
It’s a small world. Zou haar graag nog eens terugzien. Alle tips welkom!

A tribute to Bithi

Bithi (2)

Nearly 7 years ago, I travelled to Antarctica. I was travelling on my own and was going to share a room. In Tierra del Fuego I met my room mate: a 70 year old woman. 

I can still recall the first moment I saw her. I was wondering what she was doing on this expedition trip. It was an adventurous expedition and she had difficulties to walk. Although she didn’t carry the appropriate clothing, she carried more wisdom than the rest of the expedition ship all together. The landings were going te be difficult for her but she was enjoying just being there. 

At Port Lockroy, the expedition team moved the world to get her set foot on Antarctica. They lend her clothes and helped her in and out of the zodiac. I was very proud and happy for her. 
Saying goodbye was very emotional. We promised to write letters. Meeting and talking to Bithi, surely added to the experience of visiting Antarctica. She travels without camera. She says she takes pictures with her mind. When she closes her eyes, she’s travelling again. I’ve often thought about this. It’s so true. 

After the trip, we kept on writing letters. In her last letter, she wrote me that she was ill and needed surgery. I answered that I hoped she recovered quickly. My letter never got answered. I feared the worst. And then… the next year I saw her in a Belgian newspaper. She had been travelling to Iraq. It’s a small world. Yet too big. If anyone knows where she is now… I would love to see her again. 

september 12, 2013
/

Working in Antarctica

Posted in Antarctica, Reiskriebels by

Danco Island (1)

Please scroll down for English

Voila, ik hoop dat je mijn reisverslag van mijn expeditie naar Antarctica met plezier gelezen hebt. Het was in elk geval een plezier om te schrijven. Mooie herinneringen!

Terugkeren naar Antarctica, het blijft voorlopig een droom. Ik zou heel graag als expeditielid de hele winter door meegaan op het schip en ervoor zorgen dat de andere passagiers een prachtige ervaring beleven. En van hen echte ambassadeurs voor het Witte Continent én het kwetsbare milieu maken.

Mochten hier toevallig mensen meelezen die me aan boord kunnen helpen als expeditielid… Ik stuur met plezier mijn cv en recommendation letter door!

Working in Antarctica

I hope you enjoyed reading my blogposts about my expedition cruise to Antarctica. I surely enjoyed writing it. Beautiful memories!

Returning to Antarctica. It’s still a dream. I would love to return to Antarctica as an expedition staff member and make sure other passenger have the time of their life. It looks wonderfull to be able to make them ambassadors of the White Continent as well.

If anyone reading this blog can help me get onboard one of the expedition ships… Let me know! I would be more than happy to mail them my cv and recommendation letter! Because I’m dreaming of working in Antarctica!

december 15, 2011
/

It’s not goodbye… – Klaar voor de terugreis

Posted in Antarctica, Reiskriebels by

Deception Island (36)

5 jaar geleden reisde ik naar Antarctica. Toen was er nog geen blog maar ik hield wel een reisdagboek bij. Elke dag, dag op dag 5 jaar later, krijg je een stukje te lezen. Vandaag is het helaas tijd voor het afscheid.

Please scroll down for English

De bemanning riep ons, veel te vroeg, wakker door het PA-systeem. Tijd om in te pakken en na het ontbijt afscheid te nemen…

Hello again, Ushuaia!

In Ushuaïa liep ik nog heel wat medepassagiers en crewleden tegen het lijf. Ik liet mijn foto’s meteen afdrukken in Ushuaïa. Een aantal ervan gaf ik op de luchthaven al aan Bithi. Zo had ze ook wat foto’s van deze reis.

‘s Avonds vertrok de Orlova alweer richting Antarctica. Ik trok naar de haven om haar uit te zwaaien en hoopte dat ik er ook weer op kon meereizen. Maar eens het schip uit het zicht verdwenen was, wou ik zo snel mogelijk naar huis. Op mijn hotelkamer viel ik meteen in slaap. De afgelopen weken waren zo intens geweest en de vermoeidheid woog door.

De lange terugreis

Na het ontbijt de volgende dag, was het tijd om naar het vliegveld te vertrekken en de terugreis aan te vatten. Een leuke verrassing: Bithi en Ian zaten op dezelfde vlucht! Ze moesten gisteren eigenlijk al terugvliegen maar hun vlucht werd geannuleerd. Ik was blij hen nog eens te zien.

Met een uur vertraging kwamen we aan op de binnenlandse luchthaven van Buenos Aires. Eenmaal op de internationale luchthaven Ezeira, zagen we ook de wetenschappers en een aantal van de andere medepassagiers. Grappig. Het leek alsof de reis zo nog wat werd verdergezet.

De vlucht had vertraging waardoor ik mijn aansluiting Madrid-Brussel miste. Ook de Nederlandse tweeling en de man uit Oostenrijk moesten op hun volgende vlucht wachten. Volgende halte: thuis!
Nu reis is graag maar eens de reis er op zit, ben ik graag zo snel mogelijk thuis. Veel overstappen en wachten zijn mijn ding niet. Een teletijdmachine zou handig zijn!

Hoe dan ook, het was het allemaal waard! De vraag is niet of ik ooit terug ga Antarctica, maar wanneer!

It’s not goodbye…

Way too early the crew calls for wake up through the PA system. Time to pack and after breakfast say goodbye… It’s a though goodbye.

Hello again, Ushuaia

Goodbye got softened by meeting up with a lot of crew and fellow passengers like Luke and Fiona in Ushuaia,…

In the afternoon I had my pictures printed. I would really advice you to do so! On your way back you can already enjoy the pictures and if you meet up with fellow passengers, you can already give them some pictures, if you want too. I know, with email and flickr these days it’s easy to share but this trip is such a once of a lifetime that printed pictures are just a must!

In the evening the Orlova was leaving for Antarctica again and I went to the harbour to see her leave. Wish I was going too. But after the vessel had gone and I was waiting in my hotel room I wanted to go home ASAP.

The past few weeks had been so intense. Very tired, I fell asleep very quickly and I dreamed of icebergs and wildlife :-)

A lot of flights back home

After breakfast it’s time to check out and go to the airport. At the airport I got a nice surprise: Bithi and Ian were on the same flight! They were supposed to fly home yesterday but their flight got cancelled. Bithi hardly took any pictures herself, so I gave her some of mine. She was very happy with it.

With an hour delay we arrived at Buenos Aires domestic airport. When we arrived at Ezeira, the international airport, we saw the scientists and some of the fellow passengers. Funny. And it made the voyage continue just a little longer.

Next flight was delayed too… and I missed my flight Madrid-Brussels. The Dutch twins and the guy from Austria were also waiting for their next flight. Next stop: home!

I like to travel but once a trip is finished I want to get home as quickly as possible. A time machine would be handy!

Anyway, it’s all worth it! The question isn’t if I’m going back to Antarctica but when!

december 11, 2011
/

Northbound, Drake Passage

Posted in Antarctica, Reiskriebels by

Antarctic Sound (75)

5 jaar geleden reisde ik naar Antarctica. Toen was er nog geen blog maar ik hield wel een reisdagboek bij. Elke dag, dag op dag 5 jaar later, krijg je een stukje te lezen. Vandaag vertel ik je alles over de Drake Shake.

Please scroll down for English

De Drake Passage begon rustig. Ik kon amper geloven dat we al aan het terugkeren waren. Maar ik was er echt geweest. Ik was er graag nog veel en veel langer gebleven. Het was een prachtige ervaring.

Drake Shake

In slechts een paar uur werd de kalme Drake een zware Shake! We hadden golven van 9-12 meter! 11 Beaufort! Heel spectaculair!

Tafels en stoelen vielen om. De gordijnen en schilderijen bewogen op het ritme van de golven. Wie wou bracht een bezoek aan de brug om te genieten van de hoge golven. Nu ja, genieten… Niet iedereen had er vertrouwen in. Maar dokter Tonia was opgelucht toen ze zag dat de kapitein maar verveeld keek. Die was duidelijk meer gewend. Alles onder controle!
Tot iemand gewond raakte in de forward-lounge. Plots beseften we hoe risicovol de overtocht eigenlijk is. De kapitein vroeg de crew en de passagiers zoveel mogelijk te blijven zitten.
Het diner werd uitgesteld tot we rustiger water hadden. Het is in dergelijke golven onmogelijk om te koken en op te dienen.

Na het late diner en de champagne in de bar, besluiten Remond en ik de traditie aan te houden en het buitendek te bezoeken. Maar het is anders … het is nu donker. We naderen Argentinië.

Cultuurschok

Ik herinner me levendig het licht van de pilot, dat vlak naast onze boot opdook, rond 02:00. Na 2 weken waarin het expeditieschip het enige was wat we zagen, voelde de pilot boot als een schok. Het kon niet langer genegeerd worden, de reis zat er bijna op. We waren terug in het Beagle kanaal. Ik wou dat het schip 180 graden kon draaien…

Northbound Drake Passage

The Drake Passage starts calmly. I can’t believe we are returning. I really have been there! I would have liked to stay a lot longer. I’ve seen a lot of beautiful things, met nice people and learnt a lot!

Drake Shake

In just a few hours the calm Drake became a heavy Shake! We have waves of 9-12 meter! 11 Beaufort! Quite spectacular!

Tables and chairs are falling over. Curtains and paintings are moving on the rhythm of the waves. At the bridge, those who are able to get up are enjoying the big waves. Well, enjoying… not every one has trust. But doctor Tonia is relieved when she noticed the captain is looking quite bored. If he is bored, everything is under control. When someone got hurt in the forward lounge, things change. Suddenly we realize how risky it all is. Crew and staff are asked to stay seated as much as possible.

Diner is postponed until we are in calmer water. It would be impossible to cook and serve food with these waves!

After having champagne in the bar, Remond and I decide to keep up with the tradition and visit the outside deck. But it’s different… it’s dark now. We are near Argentina again.

Culture shock

I lively remember the light of the pilot, joining us at around 2 o’clock. After 2 weeks of isolateness, that came as a shock. We could no longer ignore it, the trip was finished. We were back in the Beagle Channel. Wish the ship could turn 180°! I don’t want to go to bed, realizing that, when we get up, we have to leave the ship…

december 9, 2011
/

Danco Island

Posted in Antarctica, Reiskriebels by

Danco Island (1)

5 jaar geleden reisde ik naar Antarctica. Toen was er nog geen blog maar ik hield wel een reisdagboek bij. Elke dag, dag op dag 5 jaar later, krijg je een stukje te lezen. Vandaag zitten we een hele tijd in stilte van het overweldigende Antarctica te genieten. Iets wat me een leven lang zal bijblijven!

Please scroll down for English

Danco Island

De laatste landing van deze trip. Op Danco Island doen we een lange klim met Luke en Bobbie. Het lijkt wel alsof iedereen extra van deze laatste landing wil genieten. De stilte is overweldigend. Tot een van de Nederlandse vrouwen begint te praten… Ik probeer zo lang mogelijk op de top te blijven. Op het einde, blijven er nog slechts 3 van ons over: Luke, Janice en ik.

De stilte is haast magisch zoals we daar staan. We fluisteren, om de magie niet te breken.
Helaas komt aan alle goede dingen een einde en moeten we alweer naar beneden gaan. De weg naar beneden is erg steil en Janice en ik vielen elk wel een paar keer. Zoals je kunt zien op de foto’s, we hadden veel plezier! Het laatste stuk van de afdaling, kunnen we glijden!

Danco Island (44)

Danco Island (43)

Danco Island (20)

Als we weer terugkeren naar het schip, kan ik alleen maar denken: ik kom terug!

Danco Island

A bit sad. This will be our last landing for this trip. At Danco Island we made a long climb with Luke and Snowy. I’ve tried to fully experience every second of this trip. Realizing this is the last landing makes me even more conscious of the magical beauty. The silence is overwhelming. Until one of the dutch women starts talking… I try to stay on top as long as possible. In the end, there’s just 3 of us: Luke, Janice and me.

Silence is so magical when we stand there. We whisper, as not to break the moment.
Unfortunately all good things come to an end and we have to go down again. The road down is very steep and Janice and me fall over quite a few times :-) As you can see in the pictures, we had a lot of fun! The last piece of the descent, we can slide!

When going back to the ship, I can only think: I’LL BE BACK!

december 9, 2011
/

Paradise Bay – Melchior Islands

Posted in Antarctica, Reiskriebels by

5 jaar geleden reisde ik naar Antarctica. Toen was er nog geen blog maar ik hield wel een reisdagboek bij. Elke dag, dag op dag 5 jaar later, krijg je een stukje te lezen. Vandaag alweer een magische dag in het paradijs!

Please scroll down for English

Vandaag gaan we naar Paradise Bay. De naam zegt het al. Het paradijs, da’s hier. Geen landing maar een zodiac cruise. De zodiac driver Snowy dacht een zeeluipaard te zien. Gelukkig voor de zodiac is het een crabeater zeehond. Het dier was erg nieuwsgierig en kwam tot vlakbij de zodiac. Om de zoveel expeditietrips sneuvelt er wel een zodiac door de tandjes van té nieuwsgierige zeehonden.

Paradise Bay (3)

Na de zodiac cruise klommen we helemaal naar de top van het eiland. Zware beklimmingen elke keer, maar zeker de moeite waard! In de verte zagen we zeehonden. Na de landing vaarden we een blokje om met de zodiac om van dichtbij een kijkje te kunnen nemen.

Melchioreilanden

‘s Avonds hadden we onze laatste zodiac cruise. We zagen veel zeehonden in het water en op het ijs en verwonderden ons nogmaals over de verschillende vormen en kleuren van de ijsbergen.

Melchior Islands (1)

De tweede zodiac had minder geluk. De wind stak op en het begon te sneeuwen. Bovendien kregen ze met motorproblemen af te rekenen. De zodiac dreef tussen twee ijsbergen. Een andere zodiac kon hen net op tijd wegslepen. Enkele minuten later botsten de twee ijsbergen tegen elkaar.

Laatste nachtelijk bezoek aan het buitendek

Moeilijk te geloven dat we al terugkeren naar Ushuaïa. Elke avond gingen we van de middernachtzon genieten op het buitendek. Een mooie traditie die Remon, Luke en ik graag verder zetten, ook deze laatste avond. We kregen het gezelschap van de 3 wetenschappers: Steve, Heather en Melissa.

Het schip nadert de Drake Passage en dat worden we gewaar. Het waait steeds harder en we besluiten naar binnen te gaan.

 Paradise Bay – Melchior Islands

Today we go to Paradise Bay. The name says it all. We board for a very special zodiac cruise. Suddenly I saw a seal in the water. Snowy, our zodiac driver, first thought it was a leopard seal but soon he saw it was a crabeater. The crabeater seal was very curious and came to the zodiac.

After the zodiac cruise we made a landing and climbed all the way to the top of the island. Heavy climbs each time but definitely worth it! In the distance we saw seals. After the landing we took the zodiac to have a closer look.

Melchior Islands

In the evening we had our last zodiac cruise. We saw a lot of seals and enjoyed the different shapes and colours of all the icebergs.

The second boat was less lucky. It got more windy and it started snowing. On top of all that, the engine of the zodiac got broken. The current drifted them between two icebergs. They were rescued just in time. Only minutes before those 2 icebergs bumped into each other.

Last nightly visit to the outside deck

We can hardly believe we are returning to Ushuaia. We cherish the moments we had on deck and want to go on with our nice tradition one more time: small group enjoying the silence and midnight sun, well no sun but not being dark either. Tonight we got company of the 3 scientists: Steve, Heather and Melissa.

The ship is getting closer to the Drake Passage and there is a lot of wind so we needed to go back inside.

december 8, 2011
/

Lemaire Channel – Petermann Island – Port Lockroy

Posted in Antarctica, Reiskriebels by

5 jaar geleden reisde ik naar Antarctica. Toen was er nog geen blog maar ik hield wel een reisdagboek bij. Elke dag, dag op dag 5 jaar later, krijg je een stukje te lezen. Vandaag het verhaal van een bijzondere ontmoeting.

Please scroll down for English

Lemaire Channel

Vandaag begon de dag al vroeg. Daar was ook een speciale reden voor. We zouden door het Lemaire Channel varen. Ook wel gekend als Kodak Alley. Het lijkt doodlopend maar toch kan het schip er passeren. Hoera voor België, want de Gerlache ontdekte dit stukje schoonheid.

Lemaire South (13)

Lemaire South (1)

De meeste passagiers zaten buiten op het dek van het landschap te genieten, toen ik plots vier vinnen in het water zag. Ik wist eerst niet goed welke dieren ik gefotografeerd had maar het bleken orka’s. En ik bleek de enige aan boord die ze op foto vast had weten te leggen. Hoera voor de topspotters!

Petermann Island

Nog nagenietend van het magische landschap van het Lemaire Kanaal, begonnen we ons voor te bereiden op de eerste landing van de dag. Het is de meest zuidelijke landing van deze expeditie. De landing op Petermann Island is niet makkelijk door het dichte ijs maar we moeten aan land. Ons schip moet drie wetenschappers oppikken die op Petermann Island verbleven om onderzoek te doen naar de pinguïns die er leven. Ze varen met ons terug naar Ushuaïa.

Petermann Island (19)

Petermann Island (18)

Port Lockroy

In de namiddag bezochten we Port Lockroy. Slechts 60 mensen mogen hier tegelijkertijd aan land gaan. We combineren deze landing met een bezoek aan Jougla Point. Ik bleef hier ongeveer een uurtje op enkele meters van een Weddell zeehond zitten. Dit beetje geduld leverde me dit prachtige foto’s op.

Jougla Point (1)

Daarna ging het naar Port Lockroy. Dit Britse ex-station is nu een museum/winkel/postkantoor. 4 maanden per jaar (tijdens de Antarctische zomer) bemannen 3 Britten dit ex-station. Je kan er ansichtkaarten kopen en naar huis sturen met een stempel van Antarctica. Leverdatum is onbekend. Ik kocht hier ook een boek over duiken in Antarctica.

Omdat vlakbij de ingang van het postkantoor pinguïns hun nest gemaakt hebben, is dit de enige plek waar de 5 meter regel overtreden mag worden.

In 2006 kwam ongeveer 30 000 toeristen per jaar naar Antarctica. Quota op het aantal bezoekers, om het continent te beschermen, zouden volgens mij een goed idee zijn. Hopelijk denken de touroperators er ook zo over.

‘s Avonds keken we naar March of the Penguins. Van de perfecte plek gesproken!

Lemaire Channel – Petermann Island – Port Lockroy

Today we got up extremely early. But for good reasons. Today we are going to visit the Lemaire Channel, also known as Kodak Alley. It looks like a dead-end street but still, the vessel can pass. Hurray for Belgium, because de Gerlache discovered this piece of beauty.

We were on the outside deck to enjoy the scenery when suddenly I spot 4 fins in the water. Not sure what it was, I tried to get some pictures. When zooming in I saw it were orcas. I’m the only one onboard who got pictures of them. I’m now officially a topspotter!

Petermann Island

Still enjoying the magic scenery of Lemaire Channel, we have to prepare for the first landing of the day. It’s the most south this trip will take us. Landing at Petermann Island is a bit more difficult because of the density of the ice. Cancelling landing is impossible. Our vessel has to pick up 3 scientist who have been staying at Petermann Island to do some research on penguins. We will take them back to Ushuaia.

In the afternoon we visit Port Lockroy. Only 60 people are allowed at the same time. So we’ll visit the island in shifts. First we land on an island nearby (Jougla Point). I spend a whole hour taking pictures of a very cute Weddell seal.

Port Lockroy

Then we go to Port Lockroy. This British ex-station is now a museum/shop. 4 months a year (during Antarctic summer) 3 British persons are living here to take care of the ex-station. You can buy and send home post cards with a stamp of Antarctica. Delivery date is unknown. I also bought a book about diving in Antarctica.

To enter the museum you need to pass by the penguins. This is the only place in Antarctica where you don’t have to follow the 5 m rule. You need to, to enter the museum.

In 2006 around 30 000 tourists came to Antarctica each year. Maybe it would be a good idea to put quota on the number of visitors, to protect the continent.

In the evening we watched March of the Penguins. Perfect place to watch it!

december 7, 2011
/

Cuverville Island + Neko Harbour

Posted in Antarctica, Reiskriebels by

5 jaar geleden reisde ik naar Antarctica. Toen was er nog geen blog maar ik hield wel een reisdagboek bij. Elke dag, dag op dag 5 jaar later, krijg je een stukje te lezen. Vandaag vertel ik over de penguin highway!

Please scroll down for English

Cuverville Island

Speciale dag voor mij, als Belgische! Vandaag gaan we naar Cuverville Island. Het was de Gerlache die dit eiland ontdekte.

Luke, onze zodiac driver, cruisede tussen de ijsbergen. Het ijs heeft allerlei kleuren, alle tinten blauw en wit passeren de revue. Nu begrijp ik waarom eskimo’s zo veel woorden hebben voor sneeuw.

Zeehonden!

Plotseling zagen we een zeehond tussen de ijsschotsen. Het leek op een zeeluipaard. Toen we dichterbij kwamen zagen we dat het een Weddell zeehond. Gelukkig had ik mijn zoomlens opzitten. Het leverde enkele zeer mooie foto’s op.

Aan de andere kant van het gebied zagen we uiteindelijk toch een zeeluipaard. Hij rustte op het ijs. De foto’s van de zeeluipaard zijn helaas een beetje wazig door de verre afstand en de sneeuwvlokken. Maar toch, ik was erg blij een zeeluipaard te kunnen fotograferen. Ze hebben nogal een reputatie. Een paar jaar geleden viel een van hen een vrouwelijke wetenschapper-duiker aan. Zeeluipaarden hebben een speciale mond die ze kunnen opensperren zoals een slang dat kan.

Cuverville Island (30)

Cuverville Island (10)

Cuverville Island (9)

Cuverville Island (34)

Cuverville Island (8)

In de namiddag stond er een landing op het vasteland, het echte Antarctica, op het programma.

Neko Harbour

Bij Neko Harbour had je de keuze tussen een trektocht naar beneden of naar boven. Ik besloot om Akos, de vogelman, en Lucas, de geoloog te volgen. Halverwege de klim hoorden we een hoop lawaai. Plotseling was de gletsjer aan de andere kant het afkalven. Dit gebeurt regelmatig in Antarctica. Of dit iets te maken heeft met de opwarming van de aarde is een wetenschappelijke kwestie. De crew die al meerdere jaren achtereen in Antarctica werkte, zei dat ze de veranderingen helaas konden zien. Op bepaalde plekken ligt er duidelijk minder sneeuw en is er minder ijs. Maar het afkalven van ijsbergen en gletsjers is ‘normaal’ en heeft minder te maken met de klimaatopwarming.

Neko Harbour (5)

Neko Harbour (6)

Neko Harbour (7)

Op de top stond veel wind. Maar wat een prachtig landschap! De terugtocht naar beneden was eenvoudig. We konden ons laten glijden. En wow, dat ging snel! I liked it! Het stappen door de zachte sneeuw is een echte work-out. Je zakt telkens een halve meter weg in de sneeuw.
Het naar beneden sliden gaat zo snel dat ik probeer te remmen. Niet zo eenvoudig en mijn voet raakt vast te zitten. Die voet is snel bevrijd maar ik moest ook mijn laarzen uitgraven. En mijn skibroek is duidelijk niet meer waterdicht want ik ga met een natte poep terug aan boord van de Orlova.

Cuverville Island + Neko Harbour

Cuverville Island

Special day for me, as Belgian! Today we go to Cuverville Island, which was discovered by de Gerlache.

Luke, our zodiac driver takes us cruising between the ice bergs. The ice isn’t just blue or white, it has all kinds of colours. Now I understand why Eskimos have so many words for it.

Suddenly we noticed a seal between the ice shelfs. It looked like a leopard seals. When we got closer we saw it was a Weddell seal. Thank god for zoom lenses. I got some very nice pictures. On the other side of the area we spotted a leopard seal. He was resting on the ice. Because of the snow and the distance, the pictures of the leopard seal are a bit blurry. But still, I’m very happy to have seen one. They have quite a reputation. A few years ago one of them attacked a female scientist-diver. They have a special mouth that they can open like a snake.

Special afternoon too, we did a landing on the mainland, the real Antarctica :-)

Neko Harbour

At Neko Harbour you had the choice between staying down or going to the top. I decided to follow Akos, the birdman, and Luke, the geologist. Halfway the climb we heard a lot of noise. Suddenly the glacier on the other side was calving. This is a normal event in Antarctica. Whether or not this has anything to do with global warming is a scientific issue. The staff that had been in Antarctica for many years say they see the changes (less snow/ice on certain spots,…). But then again calving of icebergs and glaciers is normal.

At the top, there is a lot of wind. But the scenery is magnificent. Going down is easy. You can slide in the snow. And wow, that goes fast! I like it! There’s an other ‘natural’ slide so I climb up again. Walking in this area isn’t easy. One really gets a work-out when crawling through the snow. Each step you take you have to deal with half a meter of snow.

This second slide is even going faster. When I try to break, my feet gets stuck in the snow. I can quickly release my feet but my boots were stuck too so I had to dig them out.

I also discover my ski pants aren’t waterproof anymore. I got a wet bum!

december 6, 2011
/