Browsing Category:

Midden-Oosten

Duiken in Aqaba – Jordanië

De laatste tijd schoof het duiken een beetje naar de achtergrond. Er komen zoveel andere interessante dingen op mijn pad dat het duiken er soms niet meer van komt. De weinige keren dat ik dan toch nog het water in kan, geniet ik daar elke keer dubbel en dik van!

Aqaba diving dag 2 (1)

Ook zo toen ik me voor de eerste duik in Aqaba in het water liet zakken. Het was dan wel misschien met een valse start (De Rode Zee is veel zouter dan de Middellandse zee en ik had een kilootje meer lood nodig dan bij het duiken op Gozo.), eens ik onder water zat voelde ik me helemaal ontspannen.

Duiken voor beginners

Aqaba lijkt me een goede duikplaats voor beginners. Het is een keertje niet Egypte. De watertemperatuur is er het hele jaar door aangenaam. Er zijn heel wat ondiepe duikplekken (de bodem loopt zachtjes glooiend), het is niet echt ver varen naar de duikplekken en de duikinstructeurs zijn er erg vriendelijk en geduldig. Tips voor wie op vakantie wil leren duiken, vind je hier.

We hadden in onze groep een aantal dames mee die in Aqaba hun duikinitiate gedaan hebben en ze waren vrij enthousiast, zowel over het overwinnen van hun angsten, het onderwaterleven als de begeleiding van de instructeurs.

Kiwi Reef

Zoals de naam het al verklapt is dit een groot rif. Het rif loopt tussen de 10 en 30 meter. Ideaal voor zowel beginnende als ervaren duikers. Ik vond het koraal meer intact dan in de nabijgelegen en drukbedoken duikplekken in Egypte. De naam Kiwi Reef komt van een Nieuw-Zeelandse duiker die dit rif ontdekte. Er is ook een groot stuk zeegras waar ik enkele scheermesvissen zag. Die scheermesvissen zijn altijd heel speciaal om zien. Ze lijken verticaal in het water te hangen en verplaatsen zich synchroon. Ze verplaatsen zich soms zo snel dat je twijfelt of je ze wel gezien hebt, zeker omdat ze zich zo goed kunnen camoufleren tussen het zeegras.

De Chinese Tuin

Aqaba diving dag 2 (13)

Duiken in Aqaba staat garant voor veel zachte en harde koralen. Ik ben nog steeds onder de indruk van de grote ‘bollen’ die we tegen het einde van onze duik tegenkwamen en de duizenden oranje visjes die er rond zwommen. Deze plek die vlakbij het Marine Park van Aqaba ligt is een populaire plek bij zeeschildpadden, murenes en octopussen.

Wrakduiken op de Cedar Pride

Aqaba - Cedar Pride (8)

Eén van de topduiken in Aqaba is een wrakduik op de Cedar Pride. Ik heb het normaal gezien niet zo op wrakken die afgezonken zijn voor toeristen maar de Cedar Pride heeft een leuk koninklijk verhaal én een kraainest zoals je ze niet vaak meer ziet. Het persoonlijk cargoschip van de koning is zo’n 25 jaar geleden afgezonken. In eerste instantie voor zichzelf omdat hij een groot duikliefhebber is maar het wrak is vrij toegankelijk voor alle duikers. De Cedar Pride is 78 meter lang en ligt op max 26 m diepte. Op en rond het wrak vind je veel naaktslakken en zacht koraal. Bovendien is er in deze buurt veel kans op zeeschildpadden. Ervaren duikers kunnen het wrak ook penetreren en door en onder het wrak zwemmen.

Aqaba - Cedar Pride (4)

Technisch duiken in Aqaba

Ook technische duikers komen aan hun trekken in de regio van Aqaba. Een aantal duikcentra in Aqaba is ook gespecialiseerd in technisch duiken.Duiken in Aqaba kan ook vrij diep, zeker tegen de grens met Saudi-Arabië waar je drop-offs vindt. Er zijn een aantal plekken waar duiken dieper dan 100 meter mogelijk zijn…

Duikcentra in Aqaba

Er zijn verschillende duikcentra in Aqaba maar met Deep Blue Dive Center en Sinbad Diving Club ging ik zelf duiken en ik kan beide bedrijven aanraden. Ze hebben allebei een eigen boot waarmee ze naar de duikplaatsen varen. Op de boten is voldoende plaats om binnen te zitten of te genieten van de zon op het zonnedek. Ook voor je duikmateriaal is voldoende plek. We waren niet met veel duikers maar zelfs bij een volle boot heb je voldoende ruimte om je aan te kleden. Er is een handig platform om het water in te gaan en ook het water verlaten is geen probleem door de stevige ladders. Bovendien helpt de bemanning je zoveel mogelijk.

Ik zag op mijn duikcomputer een watertemperatuur van 24 graden en vond dat mijn 3 mm ruim voldoende was, zeker aangezien ik er nog een lycra onder had, met kap dook en we maar enkele duiken deden. Als je snel koud hebt of meerdere duiken plant, kan je beter je 5 mm meenemen.

En waar gaat jouw volgende duikvakantie naartoe? Zou jij overwegen om Egypte volgende keer in te ruilen voor Jordanië?

Met dank aan Aqaba Tourism.

januari 25, 2017
/

Aqaba, de ideale hub om Jordanië te ontdekken

Is het daar wel veilig? Het was zowat de meest gestelde vraag toen ik vertelde dat ik naar Jordanië ging. Ik moet eerlijk zeggen dat dit op voorhand ook een beetje mijn bezorgdheid was. Gelukkig liet ik me daardoor niet afschrikken want ik ontdekte een prachtig land met supervriendelijke mensen. En ja, ik voelde me er veilig.

Het was natuurlijk wel een beetje vreemd om door de metaaldetector te moeten (een gevolg van aanslagen vele jaren geleden) om musea en zelfs het hotel binnen te gaan maar we beginnen de vele veiligheidscontroles bij grote evenementen bij ons ook gewoon te worden. Helaas zijn veel toeristen wel afgeschrikt en laten ze Jordanië links liggen. Reden te meer om nu wel te gaan: er zijn amper toeristen en ze leggen de toeristen die er zijn extra in de watten. Bovendien steun je de plaatselijke bevolking met je bezoekje!

Aqaba is een fantastische uitvalsbasis om andere stukken van Jordanië te verkennen. Bovendien kan je ook in Aqaba vanalles doen. Je kan uiteraard van zon, zee en strand genieten. De meeste hotels hebben uitstekende faciliteiten. Heeft je hotel geen zwembad of wil je even ‘changement de décor’ dan kan je naar beachclubs zoals bv Bérénice Beach Club.

Aqaba is ook een ideale plek voor een duikvakantie. Dit stukje Rode Zee is minder bedoken en er zijn meerdere toffe duikplekken te vinden. Zowel beginners als ervaren duikers kunnen er hun ding vinden. Meer over duiken in Aqaba in een volgende blogpost.

Sinds kort vlieg je trouwens rechtstreeks van Brussels Airport naar Aqaba met Royal Wings, een dochtermaatschappij van Royal Jordanian. Met een vliegtijd van amper 4 uur komt Aqaba letterlijk plots wel erg dichtbij als zonnige vakantiebestemming, het hele jaar rond!

Eten & drinken

In Aqaba vind je heel wat plekken waar je lekker kan eten. Het hoeft daarom niet altijd uitgebreid te zijn. Je vind ook leuke eetkraampjes op straat waar je bv kikkererwtenballetjes kan vinden.

Rakwet Kanaan was één van de hipste adresjes waar we gingen eten. Reserveren is zeker aangeraden want dit is een erg populaire plek. Wat mij vooral bijgebleven is was de sfeer: er was lokale muziek, er werd gedanst en meegezongen,… Heel fijn! Op tafel verschenen de meest uiteenlopende gerechten. Bijna non-stop kwam er nog wel een nieuw gerechtje bij. Geen alcohol in Jordanië maar ze hebben de lekkerste sapjes. Ik koos voor eentje met limoen.

Jordanië (35)

Een andere avond trokken we naar Aqaba House, ook populair onder de locals. Dit adresje bevindt zich aan de waterkant. En soms in het water. We schoven stelselmatig op toen het water steeds hoger kwam en toen er daarna ook nog eens een boot passeerde, eindigden we met natte voeten. Ach, het was eigenlijk vooral grappig. Wij bleken de enigen te zijn die er aandacht aan besteedden.

Naar de markt

Altijd heel leuk om te doen op vakantie: de plaatselijke markt verkennen! We mochten ruiken aan en proeven van de specerijen, dronken mierzoete thee en trokken naar de plaatselijke markt.

Jordanië (4) Jordanië (5) Jordanië (9) Jordanië (12)

Jordanië (17)

Overnachten

We verbleven tijdens de perstrip naar Jordanië in Kempinski Hotel Aqaba en ik kan dit hotel alleen maar aanraden. Dit 5-ster hotel heeft erg ruime kamers die helemaal in mijn stijl ingericht zijn. Het witte, strakke design met het zicht op de Rode Zee… Ik droom meteen weer weg terwijl ik dit hier neerschrijf. Tussen het slaapgedeelte en de badkamer was er een raam dat je kon verduisteren. Als je de verduistering open liet had je zo dus ook zeezicht vanuit je bad.

Het ontbijt was verzorgd en uitgebreid, zoals je dat van 5-ster hotels mag verwachten. Pluspunten omdat ze kanelbullar of kaneelbroodjes serveerden! Je kan binnen ontbijten maar het ontbijt smaakt dubbel zo goed als je een plaatsje zoekt op het terras buiten. Vanop het terras heb je zicht op de vele zwembaden van het hotel, de zee en de hele baai.

Je maakt tijdens je verblijf gebruik van gratis wifi en ook de mini-bar zit vol gratis frisdrank en zelfs chips! Een drankje in de bar kan je dus vervangen door een drankje op je eigen terras. Wil je toch naar de bar, hou dan rekening met fikse prijzen. Als in 5 euro voor een cola. Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb!

Tips voor uitstapjes vanuit Aqaba

Vanuit Aqaba sta je in een paar uurtjes in Wadi Rum, Petra en zelfs de Dode Zee. Aqaba is dus de perfecte hub voor je vakantie in Jordanië.

Visum

Voor Jordanië heb je een visum nodig. Dit hoeft geen gedoe te zijn. Aqaba heeft als speciale economische zone (ASEZA) enkele voordelen (tax-free!). Zo krijg je als toerist een gratis visum voor Aqaba. Kom je via Amman of op een andere manier, geef dan aan dat je naar Aqaba gaat en zorg dan dat je binnen de 48u in Aqaba bent zodat je de 40JD (iets meer dan 50 euro) niet moet betalen.

Met dank aan Aqaba Tourism.

januari 20, 2017
/

Met de jeep door Wadi Rum – Jordanië

Vanuit Aqaba sta je al snel in Wadi Rum. Net als Petra en de Dode Zee kan je Wadi Rum dus perfect combineren met een strand- of duikvakantie in Aqaba. Let wel: Wadi Rum bevindt zich tussen de 1000 en 1700 meter boven de zeespiegel. Duikers moeten dus rekening houden dat ze voldoende tijd laten tussen het duiken en het bezoek van Wadi Rum.

Jordanië - wadi rum (49)

Met de jeep door Wadi Rum

Na een korte rit uit Aqaba kwamen we aan bij Wadi Rum, of toch het deel waar de jeeps geparkeerd stonden waarmee we door Wadi Rum zouden rijden. Ik vond de landschappen onderweg naar Wadi Rum al vrij indrukwekkend en had al vrij veel foto’s genomen. Zelfs vanuit de rijdende bus. Wist ik veel dat wat zou komen nog veel indrukwekkender was!

Ik was op voorhand (en tijdens) de jeeprit vrij zenuwachtig. Onnodig zenuwachtig. Onze chauffeur had uiteraard veel ervaring en zou echt wel geen risico nemen maar ik had schrik om uit de jeep te vallen of dat de jeep zou omkantelen. Ik hield me dus heel de rit goed vast. Toch genoot ik ook van de rit en de landschappen. De woestijn zag er anders uit dan ik me het had voorgesteld. Geen oneindige zandvlakten maar intense kleuren en afwisselend zandduinen en zandsteenrotsen.

Op bezoek bij de Bedoeïenen

Jordanië (52)

De jeeprit eindigde tussen de kamelen. Die brachten ons naar een bedoeïenenkamp. Ik wil graag geloven dat dit traditionele bedoeïenen zijn die zich heroriënteerden en de toeristische opportuniteiten grepen, naast het houden van vee. Ze beseffen hierbij dat hun meerwaarde ligt in het in stand houden van hun traditionele gebruiken.

Jordanië (60)

De bedoeïenen bereidden een traditionele maaltijd voor ons. Deze dames bakten het brood. We mochten ook even proberen. Niet simpel! De plaat waar je het deeg over legt was gloeiend heet. Ik verbrandde mijn vingers zelfs, gewoon bij het deeg erop te leggen en dan om te draaien.

Over hoofddoeken en boerka’s zijn vele meningen – daar gaat het hier niet over. . Onze gids, een moderne jonge vrouw, wist ons te vertellen dat het eigenlijk een cultureel gebruik is en dat het voor haar dus geen religieus symbool is. Het is niet moeilijk te bedenken waar het gebruik vandaan komt. Wij merkten zelf dat we spontaan ook een sjaal in ons haar knoopten toen we plaatsnamen op de jeeps om ons haar te beschermen voor de wind. Wat later sloeg ik de sjaal zelfs voor mijn mond om me te beschermen van het woestijnstof. Plots begrepen we waarom.

Jordanië (63)

Na het eten, was er tijd voor entertainment met zang en een traditioneel instrument. We zaten erbij, keken ernaar en voelden ons helemaal zen worden.

Jordanië (66)

Een nachtje slapen in de woestijn

Na al deze belevenissen in de woestijn hoefden we nog niet naar huis. We bleven in een luxe-tentenkamp slapen. Toen ik op voorhand vertelde dat ik in november naar Wadi Rum zou gaan, vertelde bijna iedereen me dat ik zeker warme kledij moest meenemen. ‘s Nachts zou het er erg afkoelen. Ik dus naar de plaatselijke sportwinkel om een setje thermisch ondergoed met merinowol. Op het laatste nippertje besloot ik ook nog mijn winterjas mee te nemen.

Jordanië (80)

Ja, eens de zon achter de horizon verdween, koelde het flink af. Maar in het tentenkamp verzamelden we rond gezellige vuurtjes. Bovendien was er warme zoete thee. En ook in de tenten was alles voorzien zodat je het niet koud zou hebben.

Jordanië (78)

Na het diner zaten we nog even rond het vuur om naar de sterrenhemel te kijken. Veel sterren zagen we niet. Er was bewolking komen opzetten. Wanneer mijn thermisch ondergoed en winterjas dan wel van pas kwamen? Een paar uurtjes later…

Jordanië (87)

Opstaan voor de zonsopgang

Ik weet niet meer hoe laat ik mijn wekker gezet heb. Ik denk dat ik het bewust vergeten ben. In elk geval, het was ongeveer een uurtje voor zonsopgang. Of beter gezegd: 2 uur voor zonsopgang. Want iemand had zich misrekend of niet goed onthouden wat de gids gezegd had. Anyway,… Je moet weten dat er ‘s nachts in het tentenkamp geen elektriciteit is. Het was dus opstaan en je klaarmaken in het donker. Met het kleine lichtje van mijn telefoon. Gelukkig had ik alles klaargelegd en moest ik niet in mijn tas zitten rommelen. Een paar minuutjes later strompelde ik mijn tent uit. Ik hoorde honden blaffen. Ik zocht met mijn telefoonlichtje naar de uitgang van het kamp. Waar waren de anderen? Ah, daar hoorde ik nog een deur van een tentje opengaan. Wat later waren we er alle vier: Myriam, Tine, Nina en ikzelf.

Jordanië (93) Jordanië (96)

De gids had uitgelegd dat we als het kamp verlieten, we moesten doorlopen tot aan het einde van de berg en dan naar links. Of zoiets. Enfin, probeer je in het donker maar eens te oriënteren. Ik wou ook niet te ver van het kamp weglopen. Ik zag het al voor me in de krant: “Belgische toeristen verdwaald in de woestijn.”

“Grrrrom”

Myriam en Tine liepen de duin op. Nina en ik bleven halverwege staan. Plots viel het me in dat ik op mijn smartphone een kompas gedownload had. Dat kompas leerde ons dat de zon achter de berg zou opkomen en we de zonsopgang niet zouden zien. Had ik al gezegd dat er honden aan het blaffen waren? Ik hoorde ze nu ook grommen. En dichterbij komen. Ik was heeeel content dat ik daar niet alleen stond.

Toen het wat begon te schemeren zagen we voor ons en naast ons een hoopje pluche liggen. Dat gegrom bleek zich op enkele meters van ons te bevinden. Needless to say dat we daar stil bleven staan. Een beetje later kwam de dappere Jenny er aan met haar statief. Zelfzeker zei ze dat we het absoluut niet mochten tonen aan die honden dat we schrik hadden. Easier said than done. Haar houding en haar statief gaven ons het vertrouwen en we volgden haar.

We haasten ons naar de andere kant van de duin. We waren op tijd voor de zonsopgang. Zoals je ziet heb ik geen foto’s van de zonsopgang. Hoe klaarder het werd, hoe duidelijker het was dat het te bewolkt was om de zonsopgang te zien. Ach, we hadden geen zonsopgang maar wel een straf verhaal :-)

Leave nothing but footprints…

Nog deze uitsmijter. Als je zelf de woestijn bezoekt, laat je afval dan niet achter maar neem het mee! Beter nog: neem ook afval mee dat je tegenkomt. Ik was verbaasd hoeveel plastic en ander afval er in Wadi Rum te vinden was. We zagen zelfs nylons hangen in de struiken. Take nothing but pictures, leave nothing but footprints.

Jordanië (68)

Met dank aan Aqaba Tourism.

januari 15, 2017
/

Petra, Little Petra & Petra by night – Jordanië

De zeven wereldwonderen

Zeg Petra en ik denk meteen ‘één van de zeven wereldwonderen’. Tot zover mijn kennis van Petra voor ik naar Jordanië reisde. Petra in Jordanië is inderdaad één van de zeven nieuwe wereldwonderen. Na het Colosseum is Petra nog maar het tweede wereldwonder dat ik mag afvinken. Het is vooral The Treasury die gekend is bij het grote publiek. Maar Petra is veel meer! Het is een volledige stad, uitgehouwen uit rotsen. Sinds 1985 staat Petra ook op de lijst van Unesco-erfgoed.

Petra - Jordanië (3)

Petra was ooit een vitaal deel van de handelsroute die het oude Mesopotamië met Egypte verbond. De stad ligt op 120 kilometer van Aqaba en is dus prima te doen als daguitstap. Heb je wat meer tijd, dan kan ik zeker aanraden om een nachtje te blijven slapen, naar Petra by night te gaan en ook even tijd te maken om naar Little Petra te gaan.

Weetje: wat nu zichtbaar is van Petra is maar een deeltje. Archeologen zijn er nog dagelijks in de weer met de opgravingen. Zo kan je links onderaan aan The Treasury zien dat er eigenlijk nog een verdieping onder zit!

Petra, de stad uit rotsen gehouwen

Petra - Jordanië (5)

Petra is gigantisch groot, in totaal ruim 45 vierkante kilometer. Trek dus zeker voldoende tijd uit voor je bezoek. Wij hadden ongeveer 1,5 dagen in Petra. De eerste dag bezochten we Petra zelf, met een gids. Aan de ingang krijg je een plannetje waarmee je zelf ook goed je plan kan trekken maar je mist dan natuurlijk wat leuke weetjes.

De stad Petra is uit rotsen gegraven. Een uniek gegeven dat de bouwwerken alleen nog maar unieker maakt. De zandsteen is vrij zacht waardoor dit vrij makkelijk gaat maar toch. Je moet er maar opkomen om huizen, tempels en andere gebouwen uit rotsen te gaan kerven. Dat Petra na al die eeuwen nog overeind staat (en tot een twintigtal jaar geleden zelfs nog bewoond – onze gids wist te vertellen dat zijn tante en nonkel er vroeger woonden), bewijst dat ze toch een stevige constructie hebben.

Petra - Jordanië (10)

Een bezoekje aan Petra

Een gewoon bezoek aan Petra begint in The Siq. Wie wil kan de tocht te paard of te koets maken. Wij deden de wandeling van 4,3 km te voet. Zo konden we de tijd nemen om van de kleurenpracht van de rotsen te genieten, foto’s te nemen en ons te verwonderen over de hele constructie. Als duiker beeldde ik me in hoe het zou zijn mocht er water tussen de hoge rotsen lopen. Het was vrij indrukwekkend.

Ongeveer halverwege kom je aan The Treasury. Dit plekje voelde vrij toeristisch aan. De dag erop deden we de back trail en zagen we The Treasury van boven. Mijn hoogtevrees stak de kop op. Ik durfde echt niet bij de rand gaan staan om een foto te nemen. En toen ik hoorde dat de stenen poreus waren en regelmatig afbrokkelden ging ik nog een metertje verder achteruit. Om toch een foto van bovenaf te nemen, kroop ik op handen en knieën tot een halve meter van de rand. Ik schoof op mijn buik nog wat dichter tot bij de rand. Trillend hield ik mijn smartphone aka fototoestel tot vlak aan de rand. Allemaal voor de blog :-)

Na The Treasury is het zeker nog niet gedaan! De koninklijke graven, het theater en de straat met kolonnen volgden nog. Dit stukje deed me denken aan het Forum Romanum. Wie wil kan ook ontelbaar veel trappen naar boven klimmen om het klooster te bezoeken.

Back Trail

Als je kan moet je zeker ook een trail proberen boeken. Je wandelt dan met een plaatselijke gids langs de ‘achterkant’ van Petra. Een unieke manier om de minder platgetreden paden (letterlijk!) te ontdekken.

Petra - Jordanië (7)

Er zijn verschillende routes mogelijk. Ik ben natuurlijk niet veel gewoon qua hiking maar vond het toch vrij spannend. Bepaalde stukken vond ik zelfs een beetje beangstigend en deed ik letterlijk op handen en voeten. Natuurlijk ben je achteraf heel blij dat je ook de uitdagende stukken meegedaan hebt.

Dit groene kotje moet de meest uitzonderlijke plaats zijn waar ik al naar het toilet ben geweest! Hoewel de routes vaak verlaten lijken, is er altijd wel een toilet of theehuisje in de buurt. En waar dat niet zo is, had onze gids zelf alle faciliteiten mee om thee te maken. Over uitzonderlijke plaatsen gesproken: dat kopje thee dat we dronken bovenop Petra, met zicht op The Treasury, moet de meest uitzonderlijke plaats zijn waar ik al thee gedronken heb.

Petra - Jordanië (8)

Little Petra

Petra - Jordanië (15)

Little Petra is niet zo gekend. De meeste reisgidsen vermelden het plaatsje zelfs niet! Little Petra ligt op amper enkele kilometers van Petra en is zeker een bezoekje waard. Ik durf zelfs zeggen dat ik meer gecharmeerd was door Little Petra dan door zijn grote broer. Niet omdat er minder toeristen waren (het was in Petra zelf ook erg rustig toen we er waren) maar misschien omdat het onverwachter was. Het grote Petra ken je uit de reisgidsen en je weet wat je mag verwachten. In tegenstelling tot de meeste anderen van het reisgezelschap vond ik Petra dus niet erg overweldigend. Pas op, ik vond het zeker de moeite maar Little Petra was meer mijn ding :)

Als je naar Little Petra gaat moet je zeker eens naar de plafondschilderingen zoeken. Onze gids wou het met zoveel woorden niet gezegd hebben maar één van de rotsgebouwen deed wellicht dienst als huis van plezier. Onze gids hield het op een ‘hotel’ waar de handelaars van de karavaan konden overnachten voor ze verder trokken. Op het plafond vind je muurschilderingen van blote dames.

Petra - Jordanië (17) Petra - Jordanië (16)

Helemaal achteraan Little Petra kan je een moeilijke beklimming (lees: steile trap) nemen naar wat de plaatselijke handelaar ‘het mooiste uitzicht van de wereld’ benoemde. Wij dus naar boven. Het was rond zonsondergang en we verwachtten deze te zien. Helaas pindakaas, het uitzicht keek eigenlijk uit op een andere rots :) Maar als je er dan toch bent, kan je er evengoed even stoppen voor een kopje thee.

Petra by night

Na het avondeten bezochten we Petra nogmaals. Drie keer per week kan je er van 20u tot 22u terecht voor Petra by night. Van bij de entree staan kaarsjes aan de kant van de weg om je de weg te wijzen naar The Treasury. Hier gaat het gebeuren. Er liggen rieten matjes voor ons klaar en we worden aangemaand om te gaan zitten. Tip: neem een zachte jas mee waar je op kan zitten. Warme kledij was eind november ook geen overbodige luxe. Het koelt ‘s avonds snel af en ik was maar wat blij dat ik mijn thermisch shirtje en gesloten schoenen aan had.

Toen iedereen plaats had genomen op de rieten matjes kregen we allemaal een bekertje zoete thee aangeboden. En toen begon het: traditionele muziekinstrumenten, een (onbegrijpbaar) verhaal en magische stilte in het publiek. Dit alles was een opbouw naar een lichtshow. Heel mooi om zien en een mooie afsluiter van ons bezoek aan Petra.

Petra - Jordanië (33) Petra - Jordanië (30)

Met dank aan Aqaba Tourism.

januari 10, 2017
/

Bucket list: drijven in de Dode Zee

Als je goed je lichaam strekt, blijf je drijven. Het was iets wat we als kind gedreven oefenden in het zwembad. In de zee was dat drijven iets makkelijker want door het zoutgehalte bleef je beter aan de oppervlakte. Ik kreeg geregeld een golf zeewater over me :)
Het drijven in onze Noordzee deed me dromen van hoe het zou zijn om echt te drijven. En niet alleen als je je lichaam helemaal opspant. Ik vond het fascinerend hoe je in de Dode Zee zomaar kan blijven drijven. Ooit wou ik dat ook doen!

In november reisde ik samen met enkele andere bloggers naar Jordanië. De laatste dag stond een bezoek aan de Dode Zee op het programma. De hele trip was één groot hoogtepunt maar die Dode Zee was toch een echte dream come true. Reden genoeg om deze blogreeks over Jordanië met de laatste dag te beginnen ;-)

Hoe komt het dat je drijft in de Dode Zee?

Er zit maar liefst 33% zout in de Dode Zee. Omdat zout water zwaarder is dan zoet water (waaruit ons lichaam grotendeels bestaat) blijven we drijven in de Dode Zee. Door dat grote zoutgehalte is er trouwens amper leven mogelijk in de Dode Zee. De Dode Zee heeft dankzij de mineralen een zeer gunstig effect op allerlei gezondheidsproblemen. Een modderbad met modder uit de Dode Zee zorgt bovendien voor een superzachte huid. Ik kan getuigen!

De Dode Zee is de laagste plek op het aardoppervlak. Je zit er meer dan 400 meter onder de zeespiegel. In de rit naar ginder kan je dat dus ook aan je oren voelen. Een beetje drinken of op iets kauwen helpt. Je kan ook gewoon je oren klaren (door zachtjes door je neus te proberen blazen terwijl je deze dichtknijpt) of met je onderkaak te bewegen of te geeuwen of te slikken. Net zoals in het vliegtuig dus.

Blijven drijven

Goed, ik had er dus erg lang naar uitgekeken en toen was het eindelijk zo ver! We arriveerden in het luxehotel Crowne Plaza Dead Sea, aan de Jordaanse kant van de Dode Zee. Na het inchecken en de lunch (ik had het buffet grotendeels links laten liggen, wilde zo snel mogelijk eten en dan de Dode Zee in) haasten we ons naar het strand. Bloggers will be bloggers en we spraken af om elkaar af te wisselen in het water zodat er telkens ook iemand was die voor foto’s en filmpjes kon zorgen :)

Dead Sea - Jordanië (13)

Ik leefde helemaal mee met de eerste bloggers die het water in gingen. Het was ook zo plezant om zien! En toen was het mijn beurt. Ik stapte voorzichtig het water in. Er was een beetje wind en miniscule druppeltjes water werden de lucht ingeblazen. Je proefde meteen het superzoute water. Het water van de Dode Zee voelt ook erg vet aan. Ik aarzelde een beetje toen ik steeds dieper in het water liep. En toen vond ik het diep genoeg om het erop te wagen. Ik leunde achterover in het water en jawel hoor, het water duwde mijn benen omhoog. Dit was echt een heel vreemd gevoel.

Dode zee - Jordanië (10)

Als duiker voel ik me als een vis in het water maar nu voelde het toch wat klungelig. Je doet niet zomaar wat je wil in de Dode Zee. Ik probeerde te zwemmen maar kantelde om. Het leek wel of mijn evenwichtsgevoel op de proef gesteld werd. Op mijn rug zwemmen lukte nog het best. Er volgde een obligate ‘ik lees een boek in de Dode Zee’-foto en toen vond ik het welletjes. Ik was klaar voor het modderbad!

Tips om het maximum uit je wellness-bezoekje aan de Dode Zee te halen

Dead Sea - Jordanië (15)Dead Sea - Jordanië (14) Dead Sea - Jordanië (17)

Dead Sea - Jordanië (16)

  • De zon gaat vroeger onder in Jordanië. Zorg dat je op tijd richting strand gaat. Een uurtje voor zonsondergang verlaten de redders (ja, er zijn redders voorzien) hun post.
  • Bezoekje aan de Dode Zee gepland? Als je kleine wondjes hebt is dit geen goed idee. Geloof me, het zout prikt zo al een beetje, daar wil je niet in met een wondje. Idem voor pas onthaarde benen of oh dear heaven een pas gewaxte bikinilijn.
    Ook geen goed idee: je hoofd onderwater steken of met je natte handen aan je gezicht komen. Dat tweede aan levende lijve ondervonden ;-)
  • Spoel je na je zwempartijtje in de Dode Zee grondig af. Als je daar even mee wacht, droogt het water op en blijft er een fijn zoutlaagje op je huid achter. Speciaal gevoel. Je huid voelt trekkerig aan en het prikt.
  • Neem de tijd voor je modderbad. Aan de waterkant staan kommetjes met vers en natuurlijk ‘Dode Zee-modder’. Smeer je volledig in (of laat je insmeren) en laat de modder 10 minuutjes drogen. Het beste zou zijn om de modder onder de douche af te spoelen maar wij vonden dat de modder er vlotter afging in de Dode Zee.
  • Spoel je badpak ook heel goed uit.
  • Sluit af met een sessie in het bubbelbad of geniet van de rust en de zon op een strandstoel.

De Dode Zee, als daguitstap vanuit Aqaba

Wij hadden het geluk een korte rondreis te kunnen maken en van de ene bezienswaardigheid verder te kunnen reizen naar de volgende, maar je kan perfect een hele week (of langer) in een hotel in Aqaba verblijven en daguitstapjes naar believen maken naar Petra en/of Wadi Rum. Ook de Dode Zee als daguitstap is zeker mogelijk. Het is 3,5 uur rijden van Aqaba naar de Dode Zee.

Met dank aan Aqaba Tourism.

januari 5, 2017
/

Bakoe – Baku, city of wind

Lees ook:

Bakoe, stad van de wind, in Azerbeidzjan, land van het vuur. We waren er, dankzij AG Insurance, voor de Europese Spelen. Er was ook tijd om wat cultuur op te snuiven en Bakoe te verkennen.

De titel had ook Bakuna Matata kunnen zijn. Of What Happens in Baku… Maar geef toe, bij dat laatste zou je niet veel te weten gekomen zijn :-)

Eurovisiesongfestival

Ik kende Bakoe en vooral Azerbeidzjan van het Eurovisiesongfestival. Hun inzending dit jaar was trouwens niet mis ;-) In 2012 organiseerde Bakoe dit liedjesfestival in de Crystal Hall. De volleybalwedstrijden gingen in diezelfde arena door. Daar gaat het hart van een Eurosongfan toch wat sneller van slaan :-)

Azerbeidzjan?

In de bibliotheek van Oostende vond ik geen reisgids over Azerbeidzjan terug. Lonely Planet plaatst Baku op de zevende plaats in het lijstje van Europese bestemmingen die je moet bezoeken maar zelfs op hun site is de info over Baku/Bakoe eerder beperkt. Veel wist ik dus niet voor ik vertrok.

Baku 2015 (18)

Wat moet je weten voor je naar Bakoe vertrekt?

  • Je hebt een internationale reispas en een visum nodig. Voor dat visum heb je twee pasfoto’s nodig.
  • 95% van de inwoners van Bakoe is islamitisch maar slechts weinigen zijn ook praktiserend. Ook bij de lokale bevolking zie je niet bedekte schouders. Dames kunnen dus gerust een zomerjurkje aan. Neem voor de zekerheid wel een sjaal mee. Dan kan je alsnog je schouders bedekken mocht dit nodig zijn.
    Staren doen de mannen sowieso.
  • Neem een dosis geduld mee. Het was nogal warrig op de luchthaven om onze visa en internationale reispassen in orde te krijgen. Ze stuurden ons letterlijk van het kastje naar de muur. En weer terug.
    Ik ben nogal laid back als ik reis en trek me daar niet zo veel van aan. Je kan het spel best gewoon meespelen. Blijf wel bij de pinken en laat je niet doen. Zo was de toegangscontrole voor de Europese Spelen nogal willekeurig. Soms mocht je je flesje water meenemen, soms niet. Wij mochten onze vlaggenstokken niet meenemen, Azerbeidzjanen mochten dan weer wel supportersborden meenemen. Argumenteren hielp soms.
  • Het is een typisch Aziatisch iets, heb ik al gemerkt, als je hen iets vraagt, zeggen ze ‘ja‘. Ook al bedoelen ze ‘neen’ of ‘ik weet het niet’. Uit beleefdheid? Om geen gezichtsverlies te hebben? Geen idee. Hou er rekening mee en maak je er vooral niet druk in.
  • Azerbeidzjan telt jaarlijks heel wat verkeersdoden. Alleen al in de hoofdstad Bakoe zijn dat er meerdere per dag. Het is vaak milimeterwerk als ze tussen de geparkeerde auto’s zigzaggen. We dachten in ons busje meermaals dat de chauffeur andere auto’s zou raken toen hij de straat van het hotel in reed.
    Probeer als voetganger zoveel mogelijk aan de rode lichten over te steken. Of er is in Azerbeidzjan geen voorrang voor voetgangers aan het zebrapad of de autorijders volgen dit niet op.
  • Vrouwen lopen ‘s avonds en ‘s nachts beter niet alleen op straat. En de andere typische toeristen-adviezen tellen hier ook: let op voor pickpockets en oplichters. Meer op de site van Buitenlandse Zaken.
  • De Karaokebars zijn 9 op de 10 verdoken cabardouchkes. Just so you know.
  • De lift nemen in het hotel (of in een ander gebouw)? Weet dan dat 1 de begane grond is.

Bezienswaardigheden in Bakoe

Wat valt er te bezoeken in Bakoe? Wat moet je gezien hebben? In Bakoe kan je heel veel verschillende stijlen zien. De kalksteen (limestone) is typerend voor de meeste gebouwen van Bakoe. Veel gebouwen in de stad zijn na de tweede wereldoorlog door Duitse gevangenen gebouwd.

De Oude Stad

Baku 2015 (2)

Baku 2015 (3)

Baku 2015 (5)
De Oude Stad is een must visit als je graag wat cultuur opsnuift en de geschiedenis van het land wil leren kennen. Het staat dan ook niet voor niks geregistreerd als UNESCO Werelderfgoed.

Baku 2015 (6)

Onze gids Asiya vertelde dat de oude stad dateert uit de 15e Eeuw. De jongste jaren onderging de oude stad heel wat renovaties en restauraties. Ooit hadden ze de muren bijvoorbeeld geplamuurd. In 2013 haalden ze deze plamuur er weer af en herstelden de muren in hun oorspronkelijke staat.

Maiden Tower

Deze maagdentoren zou dateren uit de 8e Eeuw voor Christus. De muren beneden zijn maar liefst vijf meter dik! De toren is 28 meter hoog. Voor de toegangsprijs van 2 manat, kan je een bezoekje niet laten liggen.

Baku 2015 (8)

Toen wij er waren was er net een Maiden Tower Festival. Dit festival vindt elk jaar plaats in mei en juni en is een openluchtfestival voor kunstenaars.

Tapijten

Baku 2015 (7)

Elk tapijt heeft zijn eigen design, typerend voor de regio. Zo kan je op het zicht eigenlijk zeggen uit welke regio een tapijt komt. Deze designs zouden al 4500 jaar dezelfde zijn en worden generatie op generatie doorgegeven.

Haji Banu Bath

Naast de Maiden Tower ligt dit 15e eeuwse badencomplex. Het zat lange tijd onder de grond verstopt. In 1964 ontdekten archeologen het tijdens opgravingen. In de Oude Stad had elke wijk zijn badencomplex. Vaak werden deze thermen onder de grond gebouwd omdat het zo makkelijk was de temperatuur te regelen: warmer in de winter en koeler in de zomer.

Mountains of Fire: Yanar Dag

Ik kan het niet helpen maar ik had tijdens de reis heel vaak een Reizen Waes-gevoel. Niet dat we in een spookstad terecht kwamen zoals Tom Waes in Turkmenistan maar toch. Ik vroeg me constant af of het echt was wat we zagen en bezochten.

Bij de Mountains of Fire was dit zeker zo. De gids wilde ons dit per se tonen, ook al zaten we achter op schema. Het lag op de weg, zeiden ze. De weg was afgesloten, zeiden ze, toen we aanhaalden dat het toch precies wel ver rijden was. Ik haalde Google Maps erbij: we waren een dertigtal kilometer buiten de stad.

Baku 2015 (1)

Blauw bolletje is waar we waren. Rood waar het hotel was.

Als het echt is, is het echt wel speciaal: door natuurlijk gas in de bodem brandt deze berg al zo lang men zich kan herinneren. Speciaal! De Tom Waes in mij vraagt zich af of er geen gasleiding tot aan die plek gelegd is om zo een toeristische attracties te creëren ;-)

Baku 2015 (15)

Maar het vuur zou dus aangewakkerd worden door een lek in de natuurlijke gasvoorraden in de bodem. Tekenen van dit vuur zouden zelfs al ten tijde van Marco Polo gemeld zijn.

De Heilige Vuurtempel

Net buiten het centrum van Bakoe (ongeveer 30 km), kan je de tempel van het vuur bezoeken. Het was een quick visit. Het vuur dat ze het stadion van de Europese Spelen binnen brachten kwam van hier.

Baku 2015 (13)

Deze tempel dateert uit de 17e eeuw en is gebouwd op dezelfde plek waar vroeger een altaar stond en waar destijds, net als nu nog bij de Burning Mountains, natuurlijk gas voor vuur zorgde.

Ergens in een hoekje zag ik dit brandblusapparaat. Speciaal :-)

Baku 2015 (14)

Baku by night

De gebouwen zijn prachtig verlicht. Ook de lichtshow op de moderne gebouwen was mooi om zien.

Baku 2015 (17)

Heydar Aliyev Center

Vanuit de bus gezien een erg indrukwekkend gebouw. Helaas was er geen tijd om even te stoppen. Voor foto’s verwijs ik je dus door naar deze site.

Zaha Hadid ontwierp dit gebouw. Het is een congresgebouw met tentoonstellingsruimtes, restaurants, musea, bibliotheek,… In 2014 won het complex de Designs of the Year-award in de categorie architectuur.

Hiervoor moet ik dus nog eens terug naar Baku :-)

Nationale Vlagplein

Tot voor kort was dit de grootste vlag ter wereld. Indrukwekkend om zien! De vlag meet 70 op 35 meter en hangt 162 meter hoog aan de vlaggenmast.

Baku 2015 (16)

Overnachten

Baku 2015 (1)

Op het moment van ons bezoek waren er vijf vijfsterren hotels in de stad. Wij verbleven in Hotel Sapphire. Het hotel is een paar jaar oud en ziet er erg luxueus uit. De kamers zijn grandioos! En ook de badkamer lijkt een halve balzaal. Onze kamer zag er netjes uit maar één van onze mede-reizigsters had per ongeluk haar oordopjes onder het bed laten vallen en die lagen er de laatste dag nog altijd. Om maar te zeggen dat grondig poetsen wellicht pas tussen het wisselen van de gasten gedaan wordt. Ook de service was niet direct vijf sterren waard. Of zijn wij gewoon verwend?

Eten

Azerbeidzjan gaat er prat op dat ze kunnen uitpakken met acht verschillende soorten steuren. Je weet wel, de vis van de kaviaar. Weet ook dat de Kaspische zee voor Baku erg vervuild is.

We aten vaak in het hotel. Dit was ok maar het is vooral in het restaurant dat het hotel, wat ons betreft, geen vijf sterren waard is.
Een keertje aten we snel snel iets langs de kant van de weg. Ik eet geen vlees en at een lokale koffiekoek met walnoten tussen. Best lekker!

Brood uit de Tandir

Baku 2015 (4)

In deze oven bakken ze brood op de traditionele wijze. Het deeg wordt tegen de wand van de oven gelegd. Op YouTube zie je hoe.

Karvansaray

Baku 2015 (9)

Baku 2015 (10)

Typisch Azerbeidzjaans restaurant waar we een lokale lunch kregen. Lees: een zeer uitgebreide lunch. Als aperitiefhapje stonden allerlei tapas-achtige gerechtjes op tafel. De aubergine-kaviaar was erg lekker. Dan volgde soep. Het volgende gerechtje, gutab, vond ik erg lekker. Het was een soort pannenkoek/wrap met spinazie en groene kruiden tussen.

Baku 2015 (11)

Baku 2015 (12)

Het hoofdgerecht was vis, rijst én frieten. Als afsluiter was er nog een glaasje thee.

Tosca

Baku 2015 (2)

Een adresje dat ik niet gauw zal vergeten: Tosca. ‘s Morgens tijdens ons ochtendloopje hadden we dit terrasje gezien. Het was vooral de locatie langs het water die ons aantrok. Na een paar keer kip en rijst (en enkele variaties) had de helft van de groep zin in pasta.

Tosca bediende ons op onze wenken. Honger is natuurlijk de beste saus maar iedereen was vol lof over zijn gerechtje. Zelf nam ik Linguine met Sint-Jacobsnootjes. Awel, dat heeft me enorm goed gesmaakt! Ook de risotto met zeevruchten en zelfs de gewone spaghetti bolognaise waren om duimen en vingers bij af te likken. En dat voor zeer schappelijke prijzen.

‘s Avonds hoorden we dat dit restaurant eigendom is van de presidentsvrouw van Azerbeidzjan.

Money money money

Op veel plaatsen kan je ook met dollars en euro betalen maar de nationale munteenheid is de manat. 1 manat is 100 kepik. De briefjes lijken een beetje op euro’s. Onder andere door de olieprijzen is de manat een munt die tov de euro erg schommelt. Toen wij er waren had je ongeveer 0,85 euro voor 1 manat. Ik rekende eigenlijk niet om en ging er, net zoals ik eigenlijk bij de dollar doe, dat het een beetje zoals de euro was maar een beetje goedkoper.

Ik had er trouwens geen cash geld op zak maar betaalde alles met mijn visakaart. Zelfs in dat nachtwinkeltje om de hoek. Als mijn afrekening komt, zal ik weten zeggen of ik opgelicht ben of niet…

Eindconclusie

Wat ik van Bakoe gezien heb, was zeker de moeite! Je merkt dat ze heel wat inspanningen leveren om hun bezienswaardigheden in de kijker te zetten. Bakoe maakt de laatste jaren een snelle evolutie door en biedt daardoor een unieke mix tussen oud en nieuw en tussen westers en oosters. Wat mij betreft zal Bakoe snel een plaatsje veroveren in het lijstje met citytrip-bestemmingen. Zeker voor wie de klassiekers al allemaal gedaan heeft.

Over de politieke situatie spreek ik me niet uit maar lees er zeker over want ik vind het belangrijk dat je daar als reiziger ook bij stilstaat.

juni 18, 2015
/

Cityjogging in Bakoe

Je bent er niet geweest als je er niet geslapen en gelopen hebt.

Topquote van Cédric Van Branteghem! En ik kan me er helemaal in vinden. Ik had al een dingetje met Runkeeper. Ik nam mijn loopschoenen en gps horloge overal mee want ik vond het leuk om verschillende routes in verschillende steden/landen te loggen in Runkeeper.

Op uitnodiging van AG Insurance mocht ik enkele dagen mee naar de Europese Spelen in Bakoe, Azerbeidzjan. Zoals je gisteren al kon lezen, hadden we een druk programma in Bakoe. Dat lopen kwam er maar niet van. Maar ik had mijn sportkledij toch niet voor niks meegenomen hé?

Na de Antwerp 10 Miles kwam ik in een loopdip terecht. Ik ging nog een paar keer hardlopen joggen maar het plezier was ver te zoeken. En had Anneleen niet gezegd dat ze mee zou gaan lopen, het was er wellicht echt niet van gekomen om in Bakoe te lopen.

Maar na een paar cocktails ‘s avonds spraken we af om de volgende ochtend te lopen. Het zou niet zomaar een rondje worden. Anneleen en ik kregen het gezelschap van Cédric Van Branteghem. Ahum. Toch wel even stressen want mijn conditie is voor de moment niet echt top. En dan hardlopen in het gezelschap van een ex-olympisch atleet? Ahum again.

Het viel eigenlijk wel mee, met mijn conditie. Ik zou kunnen zeggen dat ik Cédric best goed kon bijhouden maar hij heeft zijn tempo natuurlijk serieus moeten aanpassen ;-)

We liepen van het hotel naar de Kaspische zee. Ik vond het heerlijk om ‘s morgens vroeg langs het water te kunnen lopen en Bakoe al lopend te verkennen. Echt een zalig loopje!

We stopten onderweg voor een foto bij de vlam. (Oef, kon ik even op adem komen ;-)

Baku Running (2)

En voor wie eraan zou twijfelen of ik wel echt gelopen heb… (Ja, zus, ik kijk naar jou!)

Baku Running (8)

Baku Running (4)

Baku Running (6)

Baku Running (5)

Baku Running (7)

Nogmaals bedankt voor de foto’s, C!

Runkeeper Baku

We besloten langs dezelfde weg terug te keren. We hadden niet erg goed opgelet en het was zoeken om de straat van het hotel terug te vinden. Op mijn Runkeeper kan je het niet zo goed zien want ik ben maar één straat meegelopen en liet bij de andere straten Cédric voorlopen :-) Het voordeel van met een topatleet te lopen! Ook al was het een beetje bergop en was het zelfs om 8u ‘s morgens al heet, voor Cédric was dit piece of cake!

In het hotel nam hij de trap. Anneleen en ik kozen voor de lift :-)

Baku Running (1)

Het was een inspirerend loopje. Ik vond er de goesting om te lopen terug. Anderhalve maand na de Antwerp 10 Miles is het ‘ik MOET lopen’ weer ‘ik heb GOESTING om te lopen’ geworden. Misschien toch inschrijven voor de Urban Trail in Brugge en nog een paar andere loopevents? Waar cityjogging in Bakoe niet voor kan zorgen :-)

juni 17, 2015
/

Plog: Europese Spelen in Bakoe

De Europese Spelen in Bakoe. Eerlijk, ik had er voor de uitnodiging van AG Insurance nog niet veel van gehoord. Azerbeidjan kende ik van het Eurovisiesongfestival. Die trigger was voldoende om mijn nieuwsgierigheid te wekken. Google leerde me dat het de eerste Europese Spelen zouden zijn. Google Maps toonde me de locatie van Bakoe. En dankzij YouTube maakte ik al even kennis met de stad.

Wie me op Instagram, Twitter of Facebook volgt, kreeg de afgelopen dagen al een preview van mijn belevenissen. Sinds gisteravond zijn we terug thuis. Vijf dagen in Bakoe leverde me ruim 400 foto’s en een vijftigtal videofragmenten op! Stof voor meerdere blogposts dus.

Vandaag deel ik alvast een plogje (picture logging) over de Europese Spelen, morgen heb ik een loopblogje en donderdag staat een toeristische blogpost over Bakoe op de planning. Op mijn YouTube-kanaal vind je al enkele filmpjes van de Belgische turners Gilles Gentges, Luka Van den Keybus en Jimmy Verbaeys en de turnsters Gaëlle Mys, Cindy Vandenhole en Lisa Verschueren.

Meet the team

AG Insurance is partner van Team Belgium en steunt als sponsor van het BOIC ook deze Europese Spelen. Als één van de geselecteerde reporters mocht ik ook iemand meenemen. Mijn moeder was de gelukkige. En zo reden we vorige donderdag al rond halfvier ‘s nachts naar Brussels Airport. Daar zouden we de rest van de AG Insurance-delegatie ontmoetten.

1. luchthaven

We vlogen met Turkish Airlines, met een tussenstop in Istanbul. Op het vliegtuig kregen we een menukaart. En we zaten niet eens in business class! Ik heb al vaak gevlogen en met verschillende maatschappijen maar dat had ik toch nog niet meegemaakt. De homemade lemonade with fresh mint was trouwens delicious!

2. menu op het vliegtuig

Voor de vlucht van Istanbul naar Bakoe was een Airbus 330 voorzien. Heel wat atleten uit o.a. België, Italië, Finland, Kroatië,… zaten ook op ons vliegtuig.

3. airbus 330

In Bakoe is het drie uur later dan bij ons. De visa in orde brengen was nog een heel avontuur maar tegen halfelf kon ik op het bed van de gigantische hotelkamer/suite in Hotel Sapphire neerploffen.

4. Saphire Hotel

De volgende dag was er tijd om de stad te verkennen. Ik sla dit deel nu even over en schrijf er donderdag dan een aparte post over maar deze teamfoto wil ik je niet onthouden. Vooraan zit Cédric Van Branteghem, links achter hem staat Anneleen Defruyt. Dat meisje rechts zal je wel herkennen (ben ik dus) en achteraan staat Frederik Eraly.

5. Meet the team

En dan is er ook nog een making off foto of een ‘achter de schermen’.

6. Achter de schermen

Accreditaties

Naar Azerbeidjaanse normen ging het verrassend vlot om de accreditaties in orde te brengen. Best wel speciaal om geaccrediteerd zo’n groots evenement te mogen bijwonen. Deze accreditatie verschafte toegang tot All Areas. Trouwe lezers weten dat ik niet zo aan souvenirs ben maar deze lanyard mocht wel in mijn ‘memory box‘.

7. Accreditatie

8. gasten

Team Belgium

Vorig jaar naaide ik een tricolore kleedje voor de Rode Duivels. Het leek me ook een ideale outfit om te supporteren voor Team Belgium. Cédric droeg een rode broek, een zwart T-shirt en had (toevallig?) ook nog een gele trui bij. Supporters in hart en nieren :-)

9. Team Belgium

Openingsceremonie

‘s Avonds woonden we dus de openingsceremonie bij. Hier poseren Louise en ik even bij het stadion terwijl Boris en Martin samen met Cédric op de achtergrond een intro opnemen.

11. Louise en Heidi bij Baku stadium

Indrukwekkend om zo’n openingsceremonie eens in het echt mee te maken. Als ‘opwarming’ kregen we een optreden van de Azerbeidzjaanse deelnemer aan het Eurosongfestival. Niet mis. Måns van Zweden was nog beter geweest natuurlijk maar die mocht op zijn verjaardag, het prinselijk huwelijk in Zweden opluisteren.

1000 dansers

De echte show begon ook heel indrukwekkend. Maar liefst 1000 dansers namen deel. Heel het middenplein stond vol met dansers met gigantische hoepelrokken. Later zou ik één van de danseressen ontmoetten. Ze vertelde me dat ze 4 maanden gerepeteerd hadden. Het leek een variant op vlaggenzwaaien maar dan met hun rokken. Zo verschenen telkens andere figuren. Echt mooi om zien!

Ook de rest van de show was spectaculair en zat technisch hoogstaand in elkaar maar die eerste act vond ik persoonlijk het meest speciaal.

12. Vlaggen meisjes 1

13 Vlaggen meisjes 2

14. Vlaggenmeisjes 3

Na dit rokjes-spektakel kwam de vlam het stadion binnen. Op 26 april vertrok de vlam uit de Tempel van het Vuur in Bakoe. Meer dan 1000 fakkeldragers en een reis van 5500 km later was de vlam weer in Bakoe.

Mythologie, Lady Gaga en vuurwerk

15. Granaatappel

Ook de granaatappel, één van de nationale symbolen van Azerbeidzjan kreeg een plaatsje in de show. Uit de granaatappel vielen tientallen ballonnen in de vorm van de pitjes van de granaatappel.

Verder kwamen ook elementen uit de mythologie aan bod en was er de parade van de atleten. Lionel Cox mocht de vlag voor België dragen. Er was een surprise optreden van Lady Gaga die Imagine van John Lennon zong. Had heel het stadion meegezongen, het was een kippenvel-moment geweest!

Grappig ook om zien dat de security prioriteit gaf aan het fotograferen van de show. En uiteraard kon ook het klassieke vuurwerk niet ontbreken.

16. Security

17. Openingsceremonie vuurwerk

18. Stadion by night

Yellow Tigers

De dag erna trokken we naar de Crystal Hall. Hier vond in 2012 het Eurovisiesongfestival plaats. Als Eurosongfan moest ik hier wel even poseren :-)

19. Crystal Hall

We gingen er kijken naar de eerste match van de Yellow Tigers. Nooit gedacht dat ik dit zou zeggen (jeugdtrauma’s overgehouden aan het volleybal tijdens de lessen LO in het middelbaar) maar het was leuk om zien én het was echt spannend! Ondanks onze aanmoedigingen verloren de meisjes jammer genoeg.

Mountain Bike met Sven en Jeff

In de namiddag zouden we naar de mountainbike wedstrijd gaan kijken maar onze plaatselijke chauffeur reed naar het BMX Velopark in plaats van het Mountain Bike Velopark. Een kleine detour dus en dus was het een snelle pita, in een kraampje langs de weg.

20. Kebab

21. Mountainbike

Op Mountain Bike Velopark kwamen we supporteren voor Sven Nys en Jeff Luyten. We hoorden (niet gedubbelcheckt, noch bevestigd) dat het publiek maar op een deel van het parcours mocht omdat er risico van slangen was. Blijkbaar waren die voor de persjournalisten geen probleem want met accreditatie kon je toch op zowat heel het parcours komen… Typisch Azerbeidzjan!

22. Sven en Jeff

Ook de ouders van Jeff Luyten kwamen supporteren. Heel sympathieke mensen die met plezier op de foto gingen met de Belgische supporters.

23. ouders Jeff

24. Supporters Team Belgium

25. Jeff

26. Sven Nys

Boris en Martin interviewden Jeff en Sven aan de aankomst. Benieuwd naar hun montage!

28. Boris en Martin interviewen Sven Nys

‘s Avonds was er nog een diner in lokaal restaurant Caravan Sarray. Er was een buikdanseres en er was een act met messen. Er was birthday cake voor de jarige Freija en er was vooral veel sfeer en een zalige setting.

29. Diner in Caravan Sarray

Dag vier: gymnastiek!

Geen plog zonder ontbijtfoto :-) We waren ‘s morgens langs de Kaspische zee gaan lopen. Morgen meer daarover!

30. Ontbijt in hotel

Na het ontbijt ging het richting National Gymnastics Arena om voor de Belgische turners te supporteren. We passeerden ook het Olympisch dorp. Leuk om zien hoe de vlaggen van de deelnemende landen aan de gebouwen wapperden.

31. Atleten dorp

De medewerkers van de Europese Spelen waren duidelijk gebriefd om Bakoe te promoten. De briefing ivm de veiligheidsvoorschriften en toegangsvoorwaarden waren duidelijk meer ad hoc gebeurd.

Foto’s nemen van de gymnasten bleek niet zo eenvoudig. Ik hield het vooral op video. Check zeker mijn YouTube-kanaal voor alle video’s!

32. Turnen mannen

33. Turnen mannen

Tussen de wedstrijd van de heren en de dames hadden we even tijd om iets te gaan eten (Restaurant Tosca was zo goed dat het zeker aan bod komt in de toeristische post op donderdag!) en voor een wandeling langs het water, naar de vlam.

36. Vlam Baku

Daarna repten we ons terug naar de Gymnastics Arena voor de wedstrijden van de Belgische turnsters. Helaas mocht de helft van de groep (de helft had geen accreditatie) niet meer binnen. Uitverkocht, zeiden ze onverbiddelijk aan de controle. Amper een derde van de stoeltjes bezet, bleek toen we binnen waren. Jammer en een domper op de feestvreugde.

37 Lege zaal

38 turnen meisjes

Gelukkig waren er nog andere Belgische supporters. Deze (tri-)atleten steunden hun collega’s en gingen met plezier ook even op de foto voor deze reporter. We zouden hen ‘s avonds nog even terug zien tijdens de receptie van de Belgische ambassadrice.

39. supporters triatleten

40. ontvangst door ambassadrice

Time flies when you’re having fun! Ik had gerust nog een paar dagen langer willen blijven. We sloten in schoonheid af en hadden nog een plezante laatste avond in Bakoe. Maar what happens in Baku,… ;-)

Tof dat je tot hier bleef lezen, dit is een lange plog geworden! Maar we hebben dan ook veel beleefd. Het was echt een unieke ervaring met een uiterst plezant gezelschap (halfweg dag 1 leek het al alsof we elkaar al jaren kenden)! Thanks Freija, Annie, Nancy, Francois, ma, Martin, Boris, Anneleen, Frederik, Cédric en Louise!
Thanks, AG Insurance voor deze fantastische dagen!

juni 16, 2015
/

The Brothers

The Brothers Egypte (2)

In de Rode Zee liggen twee eilandjes: Little Brother en Big Brother. We gingen a long time ago op liveaboard naar de Brothers. Opstaan, duiken, ontbijten, beetje zonnen, duiken, middagmaal, dutje, duiken, nog wat slapen, duiken, avondmaal en nog wat chillen vooraleer we gingen slapen (aan dek, onder de sterrenhemel – wegens geurige kajuiten). En dit schema herhaalt zich een week lang. Perfecte vakantie voor een duiker. Geen gesleur met duikflessen en duikmateriaal. Het gaat al eens de avontuurlijk toer op als de boot per ongeluk over zijn eigen meertouwen vaart. Stuurloos op de Rode Zee drijven. Recht van Big Brother naar Little Brother. Het was best spannend. Lang leve de kleine remora-duikmesjes! En lang leve de stoere duikvrienden want als we op de kapitein moesten rekenen… Die verbrak het wereldrecord ‘terug in de zodiac springen’ toen hij een haai rond de boot zag circuleren.

Na een paar dagen, konden we even aan land op Big Brother. Een vreemd gevoel. Er bestaat, naast zeeziekte, namelijk ook zoiets als landziekte. In tegenstelling tot zeeziekte, dat overgaat van zodra je voet aan land zet, kan landziekte dagen aanhouden of zelfs dagen later plots opduiken. Toen ik van deze reis terugkwam, draaide mijn wereld een kleine twee weken later nog. Hele dagen tussen aquaria vertoeven hielp daar ook niet aan natuurlijk.

Als je dat van die landziekte weet, en je bekijkt de foto van de traphal in de toren die we beklommen… Ik moet er geen tekeningetje bij maken zeker? En toch waren het de enige uren van de reis dat het gezicht van een aan-zeeziekte-gevoelige buddy een beetje kleur had.

Het was een pittige reis: stormachtig weer, klutsen op de boot, zalige duiken tussen de witpunthaaien, een eerste onderwater ontmoeting met dolfijnen op Elphinestone rif. Na het Verre Zuiden was dit mijn tweede keer Egypte. Staat nog op mijn bucketlist: de Noordroute met de gekende wrakken en, voor als ik op mijn pensioen ben ofzo: de piramides.

The Brothers Egypte (3)

The Brothers Egypte (1)

Longimanus

 

maart 20, 2014
/