Browsing Category:

Nederland

Giethoorn, het echte Venetië van het Noorden

Posted in Nederland by

Had je me vorige maand in een quiz gevraagd: “Wat weet je over Giethoorn?”, ik was waarschijnlijk niet veel verder dan ‘dorp in Nederland’ geraakt. Een dagje en een interessante rondleiding later weet ik niet alleen heel wat meer, ik ben ook helemaal betoverd door het dorp.

Giethoorn

Venetië van het Noorden

Als je nog nooit van Giethoorn gehoord hebt, dan kan je je het eigenlijk niet goed voorstellen. Je komt er echt in een andere wereld terecht: de huizen zijn op kleine veeneilandjes gebouwd en zijn verbonden met meer dan 170 bruggen. Giethoorn is zo leuk en zo pittoresk dat je het zelf eigenlijk niet kan verzinnen. Mijn geliefde Stockholm en (mijn minder geliefd) Brugge durven zich ook al eens het Venetië van het Noorden te noemen maar deze steden verbleken in het niets bij Giethoorn als het op de titel Venetië van het Noorden aankomt.

Giethoorn

Naast het water hebben Venetië en Giethoorn ook de punters (gondels waarbij je je afduwt met een stok om te varen), bruggen en de toeristen gemeen. Net als in Venetië is het contrast ‘s avonds groot. Overdag is het op de koppen lopen, ‘s avonds keert de rust terug en beleef je het dorpje op een authentiekere manier.

Giethoorn

De geschiedenis van Giethoorn

Toen de eerste mensen hier in de 12e eeuw kwamen wonen, troffen ze veel hoorns van geiten aan. De naam Geithorne werd later Giethoorn. De horens van de geit zijn nog steeds in het wapen van het dorp terug te vinden. Vroeger was hier één groot meer maar door de turfwinning ontstonden meerdere meren. Deze turf was een belangrijke brandstof in de kachels.

Het dorp is ook 4x verplaatst, telkens met het vervenen mee. Uniek waren ook de vaarboeren die 2x per dag naar de overkant van het water vaarden om de koeien te melken. ‘s Avonds aten ze steevast pannenkoeken. Hoewel het hard labeur was, zie ik in de blik van mijn gids dat hij toch ook mooie herinneringen aan die pannenkoeken heeft. Zijn vader was een vaarboer en hij hielp regelmatig mee.

Giethoorn

Wie alles te weten wil komen over de geschiedenis van Giethoorn en de turfwinning, zet zeker een bezoekje aan ‘t Olde Maat Uus op de planning.

Fanfare

De eerste stroom toeristen kwam er na de Nederlandse film Fanfare uit 1958 die in Giethoorn opgenomen is. Fanfare is, na Turks fruit, de meest succesvolle Nederlandse film aller tijden. Aan het Binnenpad kan je nog steeds naar Café Fanfare.

Giethoorn

Monopoly en de Chinezen

Giethoorn wist enkele jaren geleden een plekje op het internationale Monopolybord te bemachtigen. Dit ondermeer dankzij de bussen vol Chinezen die dagelijks in het dorp gedropt worden en die op Giethoorn stemden.

Ondertussen zijn de locals wat minder opgezet met de Chinese aanwezigheid: rijke Chinezen kopen huizen op, de Aziaten lijken te denken dat ze in een soort Bokrijk terecht komen en de bewoners geen echte bewoners maar eerder figuranten zijn. Ik snap ze wel een beetje: het voelt allemaal ook aan als een openluchtmuseum. Het is er zo uniek dat het amper te vatten is dat dit een dorp is waar gewoon mensen wonen.

Giethoorn

Giethoorn praktisch

Giethoorn is autovrij en heeft aan de rand enkele grote, gratis randparkings. Het dorp ligt op anderhalf uur rijden van Amsterdam. Ter plekke verplaats je je het makkelijkst te voet (tip: neem een weekendtas mee ipv een reiskoffer op wieltjes en vergeet je muggencrème niet!), met de fiets of per boot.

De weg verliezen in Giethoorn kan amper. Het Binnenpad loopt centraal door het dorp. Soms is het wel even zoeken hoe je via de houten bruggetjes aan de juiste kant komt. Overnachten deed ik in de vernieuwde B&B ‘t Wiede.

Tip: combineer Giethoorn met een bezoekje aan Urk of een ander stukje van Nederland Waterland.

Met dank aan NBTC.

juli 16, 2018
/

Urk, de parel van Flevoland

Posted in Nederland by

Elke keer weer opnieuw ben ik verbaasd over hoe Nederland me weet te verbazen. Als duiker kom ik regelmatig in Zeeland en ik bezocht ook al veel andere stukken van Nederland. En toch, toch zijn er nog zoveel te ontdekken plekjes. Ik heb iets met water en Nederland heeft veel water. Match made in heaven, hoewel ik het soms wat moeilijk heb met de Nederlandse directheid (dat hier openlijk schrijven is al vrij direct voor mij).

Eind juni reisde ik langs een stukje van de route van Nederland Waterland. Ik liet me charmeren door Giethoorn, leerde bij over molens en gemalen en bezocht eindelijk het Zuiderzeemuseum in Enkhuizen dat al even op mijn verlanglijstje stond. Met Urk, een vissersdorpje dat vroeger een eiland was, voelde ik meteen een soort verbondenheid.

Urk (6)

Het eiland dat geen eiland meer is

Tot 1939 was Urk een eiland in de Zuiderzee. Nu ligt het dorp in de provincie Flevoland die door de drooglegging ontstond. Urk ligt wel nog steeds aan het water, aan de oevers van het IJsselmeer. Onder de bewoners heerst nog steeds een eilandgevoel. Je zegt ook ‘op Urk’ en niet ‘in Urk’ als was het nog een eiland. De visserij op de zoute Zuiderzee verlegde zich naar het zoete IJsselmeer en de verderop gelegen Noordzee.

Urk (4)

De haven van Urk

De visserij speelde en speelt nog altijd een grote rol op Urk. Als ik het dorpje binnenrijd, parkeer ik mijn wagen op de grote parking aan de haven. Meteen is er een klik: de zeilbootjes, de visserschepen, de scheepswerf,…

Urk (1)

Gelukkig heb ik nog even tijd voor ik met de gids afgesproken heb en ik maak nog even een ommetje. Op de boulevard staat een gigantische orka. Net op het moment dat ik mijn fototoestel weer weg steek, spuit de orka water. Dat was schrikken!

Urk (2)

Bootjes kijken, het blijft iets fascinerend en rustgevend. Ik verlies al snel de tijd uit het oog en moet me uiteindelijk toch nog richting de plaatselijke toeristische dienst haasten. Daar vertrekt namelijk de Ginkiestocht!

Ginkiestocht

Ik laat me op persreis graag verrassen door het programma. Ook al vroeg ik me wel af wat die ginkiestocht nu precies inhield, ik wist mijn nieuwsgierigheid in te perken en googelde niet. Een beproeving! Gelukkig kwam de verlossing al snel en begon de gids zijn tocht met uitleggen wat die ginkies nou zijn.

Urk (3)

Ginkies zijn nauwe steegjes. In de middeleeuwen waren het de brandgangen, tijdens de Tweede Wereldoorlog waren de ginkies vluchtwegen. Er schuilt dus heel wat geschiedenis in die ginkies en daar zouden we dus een stukje van ontdekken. Een originele manier om op ontdekking te gaan in het vissersdorp!

Elke gids legt zijn eigen accenten in de ginkiestocht en er zijn soms bezoekers die verschillende keren terugkomen en dan een ginkiestocht met een andere gids boeken. Je kan trouwens maar best dicht bij de gids blijven of je bent de groep zo kwijt. Als je voor het eerst op Urk bent, lijken de nauwe steegjes wel een doolhof.

Goed om weten: de ginkiestocht is bewegwijzerd dus je kan ook alleen op pad.

Anekdotes uit de ginkies

Hoe heb je gegeten?

Wat opvalt op Urk is dat heel wat voordeuren uit 2 delen bestaan. Daar waren meerdere redenen voor. Zo konden ze het bovenste deel openzetten in de zomer en bleef het huis toch afgesloten. Na de middag rustte moeder even uit en leunde ze op de halve deur. Passanten zouden dan niet vragen hoe het was maar wat of hoe ze gegeten hadden. Uit deze anekdote blijkt hoe belangrijk goed eten voor de Urkers was.

Maandag wasdag

Grappig moment tijdens de tour. De gids vraagt op welke dag er gewassen wordt waarop alle Nederlanders in de groep meteen ‘maandag’ roepen. Tijdens de Tweede Wereldoorlog mocht geen Nederlandse vlag uitgehangen worden. Door de witte rok, de blauwe onderbroek en de rode sjaal van de Urkse visser te combineren zagen de ginkies er toch een beetje als een Nederlandse vlag uit.

Waar komen de Urker kindjes vandaan?

Urk (8)

Hier komen de kindjes met de ooievaar of uit bloemkolen, op Urk komen de kindjes uit de Ommelebommelestien. Als je bij de vuurtoren van Urk staat, zie je in het water af en toe een steen opduiken. Als de bevalling zich aankondigt, roeit de toekomstige vader naar de steen, als hij op de steen tikt, gaat de schuif open en krijgt hij een kindje in een mandje mee. De moeder staat in de haven op de baby te wachten.

Er zijn verschillende versies van het verhaal. Maar als een Urkser man zegt dat hij aan het roeien is, weet iedereen dat zijn vrouw aan het bevallen is!

Vissersmonument

De zee geeft en de zee neemt. Nergens wordt dit zo duidelijk als aan het herdenkingsmonument voor de vermiste vissers op Urk. Op de muren staan de namen van alle vissers die op zee vergingen. Van de meerderheid zijn de lichamen nooit teruggevonden. Door DNA onderzoek konden ze een visser die in 1968 uit Urk vertrok maar nooit terugkwam, koppelen aan een lichaam dat aanspoelde op Schiermonnikoog. In 2015 kreeg de visser een graf op Urk.

Urk (9)

De gids vertelt enkele aangrijpende verhalen van getroffen vissersfamilies, ook dat van zijn overgrootvader. Nog aangrijpender is het vissersmonument: een beeld van een vissersvrouw die in de richting dat de vissers vertrokken zijn kijkt, in de hoop dat ze terugkeren.

De vuurtoren van Urk

Urk (7)

De vuurtoren dateert van 1844. De toren is ruim 18 meter hoog en de vuurtoren schijnt elke avond hoog over het IJsselmeer. Vlak voor de vuurtoren staan zitbankjes met waarschijnlijk het beste zicht van Urk. Hier kijk je in de richting van de windmolens naar Lemmer, de plaats waar ik het Woudagemaal bezocht en aan de overkant ligt Enkhuizen met het Zuiderzeemuseum. En zo zag ik vanop dit drie-provincie-punt mijn hele weekend samengevat!

Urk (5)

Met dank aan NBTC.

juli 9, 2018
/

Met de trein naar Breda

Posted in Nederland by

Breda kende ik vooral van er te passeren met de auto, als ik naar of van afspraken bij een klant in Nederland kom. Het enige wat ik van Breda al gezien had was de Ikea. Lang geleden, tijdens mijn studies Journalistiek was ik nog wel eens op de redactie van het Duiken-magazine geweest.

Breda is verkozen tot Beste Binnenstad. Het was dus hoog tijd om Breda eens wat beter te ontdekken. De uitnodiging om via de nieuwe internationale treinverbinding naar Breda te reizen kwam dus als geroepen. Ik wist op voorhand niet echt wat ik van de stad moest verwachten. Nou, we hadden het zonnige weer natuurlijk mee maar wat een gezellige stad is Breda! Ik ben al volop plannen aan het maken om snel nog eens terug te gaan.

Breda (1)

Van Gogh

Breda (10)

Vincent Van Gogh is in de provincie Brabant geboren. Het was ook hier dat hij zijn eerste meesterwerk, de Aardappeleters, schilderde. De familie van Van Gogh had sterke banden met Breda. De stad is dan ook erg fier op hun link met Van Gogh. Zo zijn er verwijzingen naar Van Gogh in enkele muurschilderingen van het street art project Blind Walls Gallery.

Breda (9)

Ook kan je een wandel-/fietsroute volgen over de Van Goghs in Breda. De route brengt je langs de plek waar zijn nonkel actief was als kunsthandelaar, je bezoekt het graf van zijn tante, de kathedraal waar opa Van Gogh preekte,… In de stad vind je interactieve praatpalen die telkens een stukje van het verhaal van Van Gogh in Breda vertellen. Het zou bij de verhuis naar Breda zijn van zijn moeder dat heel wat schetsen van Vincent ‘verloren’ zouden gaan. Kunstliefhebbers kunnen dus zeker hun hartje ophalen in deze Brabantse stad.

Street art in Breda

Breda (2)

Allis van het street art project Blind Walls Gallery nam ons mee voor een rondleiding langs enkele opmerkelijke kunstwerken op de gevels in Breda. Er zijn momenteel zo’n 70 kunstwerken. De stad leeft: soms verdwijnt er eentje als gebouwen afgebroken worden. Wat uniek is aan de Bland Walls Gallery-kunstwerken is dat de muurschilderingen steeds geïnspireerd zijn op de omgeving. Er zit achter werkelijk elk schilderij een stukje geschiedenis.

Breda (3)

De Blind Walls Gallery is geïnspireerd op een 16e-eeuwse drieluik van het panorama van de stad. De stadsmuren verdwenen en in de plaats kwamen grauwe straatjes die de bewoners liever vermeden. Door sinds 2015 kunstwerken op de muren aan te brengen, zien deze achterstraatjes er een stuk levendiger uit. Ook had de stad vroeger vaak met graffiti te kampen. Deze muren werden toen terug wit geschilderd maar natuurlijk stond er al snel weer graffiti op. Er is een ongeschreven regel in de graffitiwereld dat je niet over een ander werk schildert. Sinds ze het street art project hebben, is er dus ook minder illegale graffiti.

Breda (4)

Op de website van de Blind Walls Gallery kan je alle locaties terugvinden. Er is ook een app beschikbaar.

Breda (5)

Leuke adresjes: getest en goedgekeurd!

Yirga is een hip koffie/thee-huisje op slechts 5 minuten van het station. Ze serveren ondermeer slow coffee met filter. Ik ben geen koffie- of theedrinker en met het warme weer was de keuze voor de homemade limonade Berried Alive met sinaas, aardbeien en blauwe bessen snel gemaakt. Lekker! Je kan bij Yirga ook terecht voor ontbijt, brunch, open sandwiches, salades en soep. Ook cake en taartjes staan op hun menukaart.

Breda (8)

Restaurant Chocolat is met geen woorden te beschrijven. Bij het binnenkomen vielen de pikante afbeeldingen op de muren meteen op. Om in de sfeer te blijven: er wachten ons die avond heel wat culinaire orgasmes. We begonnen met een shotje van limoen, gember en vodka. Als hapje was er cake met rode biet en bitterbal met vadouvan kruiden. Bij de gelakte zeebaars serveerden ze een Nieuw-Zeelandse wijn met een toets van passievrucht en kruisbes. Ook het dessert – voor dessert houden we altijd nog een plaatsje vrij – was hemels. Het was meteen duidelijk waarom Brabant in 2018 Europese regio van de gastronomie is.

Tussen het shoppen even uitrusten? ‘t Sas is een oase van rust centraal tussen de winkelstraten. Je vindt er zonnige terrasjes waar je kan stoppen om te lunchen of gewoon om even iets te drinken. Ook ‘s avonds kan je hier terecht in de restaurantjes.

Breda (6)

In de omgeving: de aspergeboerderij van Etten-Leur

Breda (12)

Een bezoekje aan De Santspuy, de wijn- en aspergeboerderij van Etten-Leur is een hele belevenis. De boer en gastheer Gilbert weet erg geamuseerd anekdotes te vertellen. Dat het ondernemen hem in zijn bloed zat, bleek al toen hij als jonkie samen met zijn broer konijnen wou kweken. Voor ze het wisten hadden ze 400 konijnen!

Breda (11)

Naast een geboren ondernemer is Gilbert zeker ook een geboren entertainer. Hij weet op een plezante en amusante manier het hele proces van het telen van asperges uit de doeken te doen. Zo leerden we dat asperges gemiddeld 5 cm per dag groeien, dat je na 12 jaar gedurende 20 jaar op die plek geen asperges meer kan telen en dat asperges bij de teler duurder zijn omdat deze van jonge velden komen en dus ook beter zijn van smaak. Die passie voor de asperges heeft hij ondertussen ook voor de druiventeelt. Aan de boerderij is ook een boerderijwinkel gekoppeld. Hou dus zeker wat plaats in je tas over om een flesje wijn en enkele kilos asperges te kopen!

Breda (13)

TIP: asperges koken

Gilbert gaf ons ook tips om asperges te koken: eerst het water laten koken, pas dan de asperges erin en als het water weer kookt, 2,5-3 minuten laten koken, daarna het vuur uitdoen en de asperges nog 10 tot 12 minuten laten na weken om te garen. Voelen of ze gaar zijn, doe je aan de onderkant.

Breda (7)

Bereikbaarheid

Breda is makkelijk te bereiken per trein, de IC trein van Brussel naar Amsterdam stopt nu in Breda in plaats van Rozendaal, dus een rechtstreekse trein. Vanaf Brussel zijn er dagelijks 14 IC treinen. Vanuit West-Vlaanderen ben je iets sneller door eerst naar Antwerpen te sporen en daar over te stappen (tip: stap over in het station van Antwerpen-Berchem – dat is een kleiner station waardoor je vlotter kan overstappen. Koop je tickets op www.nmbs-internationaal.com en je kan ze thuis printen of uploaden.

Met dank aan NMBS Europe en Visit Brabant.

juni 2, 2018
/

Making memories: Winter Efteling met de metekindjes

Posted in Europa, Nederland by

13 november begint de Winter Efteling weer en dat lijkt me een leuk moment om even op ons winters bezoekje van vorig jaar terug te blikken. Zoals je hier kan lezen, proberen we de metekindjes vooral ervaringen cadeau te doen. Zo ook deze keer. De 2 metekindjes wisten op voorhand niet waar hun 2 meters (mijn zus is meter van de ene helft, ik van de andere helft) hen mee naartoe zouden nemen. Het raden en uitkijken in spanning was al de helft van de ervaring. Ze waren nog nooit in de Efteling geweest en naar eigen zeggen stond dat al zoooo lang op hun verlanglijstje! Van zodra de eindbestemming bekend was, was onze missie dus eigenlijk al geslaagd :-)

Winter Efteling (2)

De Winter Efteling heeft ondertussen al een rijke traditie. Dit jaar start de Winter Efteling op maandag 13 november en loopt tot 31 januari 2018. Wij waren tegen openingstijd in het park en bleven tot na de magische Aquanura-watershow. Benieuwd naar ons dagje quality time met de metekindjes? Onderaan vind je nog een video-verslag.

Niet missen tijdens de Winter Efteling

De kerstdecoratie

De Efteling is altijd prachtig aangekleed. Ik hou ervan hoe ze zelfs tot in de kleinste details los gaan met de aankleding van het park. Met kerst is het net nog allemaal een beetje sprookjesachtiger. Een beetje kouder, dat ook, maar er zijn voldoende binnenruimtes en vuurtjes waar je even kan opwarmen. Zelf extra warme kledij meenemen is natuurlijk geen overbodige luxe. Weggeduffeld in mijn sjaal, dat maakt deel uit van de winterse beleving. Denk zeker ook aan warme schoenen en een muts. Je voeten en je hoofd warm houden is essentieel!

De kerstanimatie

Terwijl de metekindjes een zotte overkopcoaster deden en hun longen uit hun lijf schreeuwden, gingen mijn zus en ik ons wat opwarmen aan een van de vuurtjes, met een lekkere chocomelk (met slagroom natuurlijk!) in onze handen. Niet veel later begon een groepje muzikanten rond het Vreugdevuur te zingen. Voor we het wisten stonden we mee door onze knieën te zakken op maat van de muziek. Het begon net te schemeren. Zoveel sfeer! Eerder die dag hadden we de Vuurprins en de Sneeuwprinses ook al gezien. Knappe zangprestaties, adembenemende kostuums,… een echt sprookje!

Het Sprookjesbos

Hoewel de meisjes vooral uitkeken naar de wildere attracties zoals Baron 1898 en Joris en de Draak wist het Sprookjesbos hen ook te bekoren. In die coasters die overkop gaan, hadden ze geen schrik maar in het huisje van Sneeuwwitje kwamen ze toch plots met een klein hartje dichter staan en kneep er eentje zelfs van schrik in mijn hand. Ik was dan weer onder de indruk van het feit dat ze het sprookje van Repelsteeltje kenden want dat verhaaltje had ik hen niet kunnen vertellen. Op één of andere manier past zo’n bezoekje aan het Sprookjesbos perfect bij de kerstsfeer!

Winter Efteling (1)

Droomvlucht (en Symbolica)

De meisjes wilden heel graag samen met hun meter in een attractie. Droomvlucht bleek daarvoor de perfecte attractie. We waren alle vier onder de indruk. Om niets te verklappen ga ik niet zeggen welk stuk ik het leukste vond ;-) Sinds deze zomer heeft de Efteling er nog een attractie bij. Symbolica is de grootste en duurste attractie die het park ooit bouwde en ik weet zeker dat dit een populaire attractie zal zijn tijdens de Winter Efteling. Je kan zelf kiezen welk parcours je wil volgen. Ik deed ze ondertussen alledrie en elke keer viel mijn oog weer op andere details.

TIP van een kenner: download op voorhand de gratis Efteling-app waar je o.a. de wachttijden kan zien. De app is ook meteen je digitale parkplan en zoveel meer!

Langlaufen!

De week voor ons bezoekje aan de Winter Efteling had ik voor het eerst gelanglauft. Ik was dus nog in een langlauf-state-of-mind en vond de langlaufpiste bij het Hijgend Hert zo de max! Het moeten dus niet altijd de zotste attracties zijn. Bij het IJspaleis kan je ook schaatsen. Het IJspaleis is trouwens sowieso een bezoekje waard. Het moet zowat de meest feeërieke plek op aarde zijn.

Food

Dat je in de zomer je eigen picknick meeneemt naar een pretpark kan ik ergens nog snappen. (Alhoewel, waarom zou je dat de hele dag meesleuren als je wat lekkers in één van de restaurantjes kan eten?) Tijdens de winter zelf je eten meenemen is echt te zot voor woorden. Er zijn zoveel leuke eetplekjes met lekker eten (en vaak ook gezonde opties) dat het gewoon fijn is om een rustmoment in de dag in te bouwen en binnen iets te gaan eten en ondertussen zelf ook op te warmen. De Octopus, Polle’s Keuken en Pinokkio zijn mijn persoonlijke favorieten. Ik hoorde ook al stoefen over het restaurant Raveleijn.

Wist je dat je ook Oud en Nieuw in de Efteling kan vieren? Zij was er vorig jaar bij en schreef zo’n heerlijk verslag dat ik dat ooit ook zelf eens wil doen, oudjaar vieren in de Efteling!

Een dagje Winter Efteling – video

Mijn monteer- en regisseerkwaliteiten kunnen beter maar ik wou je de leuke en enthousiaste reacties van de metekindjes niet onthouden.

Disclaimer: ik heb het geluk als freelancer voor de Efteling te mogen werken maar ik ben ook echt en oprecht enthousiast over dit park. Dit is dus een persoonlijk verslag dat ik ook had geschreven los van mijn professionele band met de Efteling.

november 10, 2017
/

Het dak op in Rotterdam

Posted in Europa, Nederland by

Al meteen bij het binnenrijden van Rotterdam valt de skyline je op. Rotterdam wordt niet voor niets het Manhattan aan de Maas genoemd. De stad telt heel wat architecturale pareltjes: gebouwen met namen als de wasmachine en de fluitketel doen tot de verbeelding spreken. En wonen er echt mensen in die kubuswoningen? Daar wou ik het fijne van weten!

Rotterdam

Rotterdam is een stad in transformatie. Tijdens de Tweede Wereldoorlog is de stad grotendeels vernield. Dit dieptepunt in de geschiedenis van Rotterdam leidde tot een stad die voortdurend in verandering is. Een perfecte voedingsbodem voor creativiteit en design en daar zijn de vele architectenbureaus een teken van.

Een stadswandeling door Rotterdam

We beginnen onze stadswandeling aan de Markthal. Deze indrukwekkende hal herbergt tientallen eetkraampjes. Mijn blik gaat meteen naar boven. Er is een indrukwekkend kunstwerk aangebracht op de muren en het plafond. ‘s Avonds is hier ook een lichtshow te zien. Als je op het plein voor de Markthal staat, spot je gebouwen met logische namen als het potlood, de fluitketel en de wasmachine.

Kubuswoningen

Kubuswoningen + potlood

Vlakbij de Markthal vind je de kubuswoningen. De befaamde architect Piet Blom ontwierp deze unieke woningen in de jaren ‘70. Wie benieuwd is hoe het is om in de gele kubuswoningen te wonen, kan terecht in één van de huisjes die tot museum omgebouwd is. De vorige keer dat ik in Rotterdam was, had ik helaas de tijd niet gehad om de kubuswoningen te bezoeken. Ik vroeg me dan ook af hoe het er binnenin zou zijn. Er zit ook een hostel voor wie voor de volledige ervaring wil gaan. Het is echt uniek om de kubuswoningen te bezoeken maar eerlijk? Ik had het misschien liever aan mijn fantasie overgelaten.

Architectuur

Architectuurliefhebbers zetten ook het Huis Sonneveld, de Van Nellefabriek en De Rotterdam op hun te-bezoeken-lijstje. Het Huis Sonneveld dateert van de jaren ‘30 en is een schoolvoorbeeld van de functionalistische stijl. De Van Nellefabriek staat sinds kort op de lijst van UNESCO werelderfgoed en De Rotterdam is qua volume het grootste gebouw van Europa en herbergt naast appartementen en stadsdiensten ook een hotel. Mis zeker ook de oude haven niet waar je de Westermeijer, de eerste wolkenkrabber van Europa, vindt.

Oude haven

Kom van dat dak af!

Op het Dak

In een dichtbebouwde stad als Rotterdam wordt alle benutbare ruimte optimaal benut. Er duiken steeds meer rooftop bars en daktuintjes op in de stad. De stad heeft er zelfs een heus evenement rond gecreëerd! Het eerste weekend van juni kan je tijdens de Rotterdamse Dakendagen weer het dak op. Meer dan 40 daken (waarvan de meeste anders niet toegankelijk zijn) kunnen dan bezocht worden. Een aantal ervan zijn het hele jaar door toegankelijk. Rotterdam had met Op het Dak de eerste rooftop farm (letterlijk een boerderij op het dak) van Europa. Het hele jaar door kan je bij Op het Dak terecht voor ontbijt, lunch of diner. Bij mooi weer staan de tafeltjes in de moestuin opgesteld. Wij hadden er op een mooie zomeravond een diner. Wat een heerlijke setting!

Op het Dak (2)

Het Collectiegebouw, het nieuwe icoon van Rotterdam (vanaf 2018)

MVDR, het toonaangevende Rotterdamse architectenbureau dat o.a. verantwoordelijk was voor het ontwerp van de Markthal is momenteel bezig met de ontwikkeling van het Collectiegebouw. Dit depot zal toegankelijk zijn voor het publiek en een deel van de kunstcollectie van Museum Boijmans Van Beuningen herbergen. Het Museum Boijmans Van Beuningen is een van de oudste musea van Nederland. De collectie van het museum omvat werken van o.a. Van Bosch, Rembrandt, Van Gogh en Dalí. Het ambitieuze project komt op het Museumpark en zal zo gebouwd worden dat het de stad zal weerspiegelen. Op het dak komt een stadspark met Grand Café. In mei staat er enkele dagen Rotterdam op het programma als ik . Ik hoop dat ik het Collectiegebouw kan bezoeken als ik in 2018 enkele dagen in Rotterdam ben om Traverse, een internationale travelbloggerconferentie bij te wonen.

Deze keer mocht ik overnachten in Nhow, een hotel dat gelegen is in het grootste gebouw van Europa, qua volume. Vanuit de kamer had ik zijdelings een prachtig zicht over de stad en het water! Tip: als het weer het toelaat kan je ook op het terras ontbijten. Zeker een aanrader!

De originele versie van dit artikel verscheen eerder in KW magazine.

Met dank aan NBTC en Rotterdam Partners.
Affiliate

oktober 30, 2017
/

Op ontdekking in de Hanzesteden: Harderwijk

Posted in Europa, Nederland by

Bij de Hanzesteden denk je misschien aan Hamburg, Bremen of Lübbeck maar er zijn er veel meer. Op het hoogtepunt van de Hanze waren er 208 Hanzesteden. De Hanze was een internationaal samenwerkingsverbond ter ondersteuning van de overzeese handel. Tussen de 12e en de 16e eeuw maakten ook 9 Nederlandse steden rond de IJssel deel uit van dit handelsverbond. De steden zochten steun bij elkaar om zich te wapenen tegen piraterij en moord die van de handelsreizen gevaarlijke ondernemingen maakten. Ze voeren met koggeschepen en voerden handel in o.a. graan, hout en haring.

Omdat dit jaar de Internationale Hanzedagen voor het eerst in 20 jaar weer in Nederland georganiseerd werden en het hierna weer tot 2030 duurt voor de Hanzedagen weer in Nederland zijn, mocht ik samen met een paar andere journalisten en bloggers op ontdekking in enkele Hanzesteden. Eerder las je al mijn reisverslag over Elburg, vandaag neem ik jullie mee naar Harderwijk.

Harderwijk, de culinaire Hanzestad

Harderwijk (1)

Harderwijk wordt al in 1252 aangeduid als Hanzestad. De stad lag toen aan de Zuiderzee. De imposante bouwwerken in Harderwijk herinneren nog steeds aan deze periode.
De naam Harderwijk doet tegenwoordig wellicht meteen aan het gelijknamige dolfinarium denken. Toch heeft Harderwijk veel meer te bieden. Deze historische stad staat gekend als de culinaire Hanzestad en heeft 2 restaurants met Michelinster.

Op stap in Harderwijk

In Harderwijk kan je elke dag om 14u aan een stadswandeling deelnemen van anderhalf uur. Deze stadswandeling is ook op afspraak te boeken. Gids Hans neemt ons op sleeptouw door zijn stad. We beginnen onze rondleiding door Harderwijk in het Hortuspark. Dit stadspark was vroeger de kloostertuin, die aan de universiteit van Harderwijk ter beschikking werd gesteld. De Zweedse botanicus Carolus Linnaeus doctoreerde hier. De grote plataan in het park dateert uit deze tijd.

Aan de rand van het Hortuspark vind je restaurant Hortustuin. Eén van de muren is een stukje van de oude stadsmuur en maakte vroeger deel uit van het Minderbroedersklooster. Hortustuin serveert zowel lunch als diner. Het is heerlijk vertoeven op het zonneterras.

Het Belgenkamp

Oude stadhuis

We vervolgen onze weg naar het oude stadhuis van Harderwijk. De vloer hier is 15e eeuws. In de hall is een herdenkingsplaat aangebracht voor het Belgenkamp. Tijdens de Eerste Wereldoorlog ving Harderwijk zo’n 14.000 Belgische krijgsgevangenen op. Ze brachten de Belgen onder in een tentenkamp net buiten de stad, waar nu de autostrade loopt. De tenten werden later vervangen door niet-verwarmde barakken. Om de moraal hoog te houden organiseerden ze soms sportwedstrijden. Zo was er een wielerbaan rond het kamp gebouwd. Dit was destijds de grootste in Europa. Het is ook in dit kamp dat het eerste frietkot van Nederland stond. Een maquette van het Belgenkamp kan je in het Stadsmuseum zien. De maquette is gebouwd door de Belgische architect en krijgsgevangene Michaut. In Harderwijk zijn verder geen sporen van dit Belgenkamp meer te vinden.

Harderwijk (3)

Een volgende stop is de stadsmuur en een bezoekje aan een van de muurhuisjes. Onze rondleiding afsluiten doen we in de Grote Kerk. De toren van deze kerk is 70 meter hoog. De vorm van de kerk is ongewoon. Nadat een stuk van de kerk afbrandde besloten ze dit stuk niet opnieuw op te bouwen. Hierdoor is de akoestiek in de kerk buitengewoon goed. De Nederlandse televisie maakt graag gebruik van de Grote Kerk voor de opnames van de eucharistievieringen.

Muurhuisjes

muurhuisjes

Vroeger moest de 6 meter naast de stadsmuur vrij blijven. De arme bevolking zag hier een goede bouwplek in. Doordat er al een muur stond, konden ze besparen. De huisjes zijn amper 14 vierkante meter groot. In Harderwijk kan je zo’n muurhuisje bezoeken. Dit was een heel speciale ervaring. Ik ben wel geïnteresseerd in tiny living en deze muurhuisjes zijn echt tiny living avant la lettre!

Het oudste stenen huis van Harderwijk vind je in de Donkerstraat. Momenteel is in dit pand een schoenenwinkel gevestigd maar je ziet nog steeds het originele 14e eeuwse plafond met houtsnijwerk en indigo geschilderd. Zeker de moeite om dus even binnen te lopen.

De Internationale Hanzedagen

Harderwijk (2)

Van 15 t.e.m 18 juni 2017 kan je in het Nederlandse Kampen naar de Internationale Hanzedagen. Elk jaar worden de Hanzedagen in een andere stad georganiseerd. Na Kampen in 2017 is het wachten tot 2030 voor de Hanzedagen nog eens in Nederland zijn. Dan is het de beurt aan Harderwijk.

Tijdens de Internationale Hanzedagen in Kampen kom je alles te weten over de Nederlandse koggen en het middeleeuwse Hanzeverbond. Je kan er 3 unieke koggen (waaronder de Kamper kogge) en oude zeilschepen bewonderen. Naast het nautische programma is er ook een middeleeuws spektakel, staan oude en nieuwe ambachten in de kijker en is er muziek, dans en theater. Op de Hanzemarkt presenteren Hanzesteden uit binnen- en buitenland zichzelf. Alle info op Hanze 2017.

De originele versie van dit artikel verscheen eerder in KW Weekend.

Met dank aan Hanzesteden Marketing.

juni 14, 2017
/

Vestingstad Elburg neemt je mee naar de middeleeuwen

Posted in Europa, Nederland by

Heb jij ooit al van de Hanzesteden gehoord? De Hanzesteden blijken niet zo gekend te zijn. Toch zijn het er een 200-tal! Naast Hamburg vallen/vielen bijvoorbeeld ook Brugge en Stockholm onder het Hanzeverbond. In april mocht ik naar aanleiding van de Internationale Hanzedagen in Kampen op ontdekking in enkele Hanzesteden rond het IJsselmeer. De vestingstad Elburg stond als eerste op het programma.

Het Hanzeverbond

In de Middeleeuwen was het geen sinecure om overzeese handel te voeren. We spreken over een tijd waarin rovers en piraterij dagelijkse kost waren voor de handelsreizigers. De Hanze was een verbond tussen steden die steun zochten bij elkaar om deze uitdagingen aan te gaan. In de loop der tijd sloten zo’n 200 steden gelegen aan de Oost- en Noordzee zich bij het Hanzeverbond aan. De handelaars voeren met koggeschepen en verhandelden rogge, mout, laken, stokvis, haring, marsepein, hout en bont.

Elburg

Pittoresk wordt in reisbrochures te pas en te onpas gebruikt maar bij Elburg is het één van de eerste woorden die in je opkomt. Bij mij meteen gevolgd door “schattig”. Kan je dat van een stad zeggen? Het is in elk geval als compliment bedoeld! Het leuke aan Elburg is dat het zo mini is. Je kan rustig de tijd nemen om de stad te ontdekken (en er is veel te ontdekken!) zonder dat je het overzicht kwijt raakt.

Tot 1932 (toen ze de Afsluitdijk bouwden en het IJsselmeer ontstond) lag Elburg aan de Zuiderzee. Met de oude wallen, de smalle steegjes, de keitjesstoepen en de oude stadsmuur, waan je je in de middeleeuwen. Binnen de stadsmuren van Elburg vind je meer dan 250 monumenten. Wie wil winkelen, vind leuke winkeltjes in de Vischpoortstraat.

Museum Elburg

Het vroegere Agnietenklooster is een imposant gebouw waar nu het stadsmuseum gevestigd is. In de kelder zit een cafetaria waar ze heerlijke kruimeltaart serveren. De kloosterwegge is niet zomaar taart, het is de specialiteit van de lokale bakker die gehuisvest is in het gebouw waar de kloosterorde vroeger begonnen is.

Kazematten

Elburg (4)

Aan de rand van de stad zie je de kazematten. Dit zijn ondergrondse ruimtes waar de soldaten vroeger inzaten. De wegen naar de kazematten waren schuin zodat ze zicht hadden op de vijandige troepen. Er zijn 3 kazematten in Elburg.

Muurhuisjes

Elburg (3)

Vroeger moest de eerste 5-6 meter binnen de stadsmuur vrij blijven. Later bouwden de armere mensen hun huizen tegen de stadsmuur aan. Zo konden ze alvast besparen op het bouwen en het materiaal van 1 muur. Wie slim was, koos voor een rondel om zijn huisje in te bouwen. Deze muurhuisjes zijn miniem, toch woonden ook grote gezinnen in dergelijke muurhuisjes. Ook vandaag wonen nog mensen in deze muurhuisjes. De prijzen van de unieke muurhuisjes zijn enorm gestegen en gaan tot 180.000 euro/stuk!

Keitjesstoep

Elburg (5) Elburg (7)

Aan de keitjes voor de huizen kan je zien wie of wat vroeger in het gebouw woonde/gehuisvest was. Zo zie je veel visjes (van vissersfamilies) of een pretzel waar de bakker vroeger woonde. De gids vertelde dat dit echt uniek voor Elburg is.

Vischpoort

Elburg (6)

Elburg is een vierkant van 350 op 270 meter, met loodrechte straten. Van de vier stadspoorten is enkel nog de Vischpoort overgebleven. Deze diende niet enkel als stadsverdediging maar was ook de vuurtoren. Het klokje op de poort gaf aan wanneer de laatste boot naar Amsterdam zou vertrekken.

Smederij

Elburg (9)

De smederij draait momenteel op vrijwilligers. Je kan er bezoeken reserveren maar vaak kan je ook gewoon even binnenlopen voor een demonstratie. De smid verwarmt het ijzer op 1600 graden en klopt er daarna een vorm in met een hamer.

Elburg (10)

Internationale Hanzedagen

Hanzestad Kampen (op een halfuurtje rijden van Elburg) is in 2017 gaststad voor de Internationale Hanzedagen. Van 15 t.e.m 18 juni staan het erfgoed van de Hanze en de sterke verbinding met het water centraal. Je reist door de tijd van de Middeleeuwen tot nu en ontdekt de oude ambachten, geniet van een middeleeuws spektakel en een imposant nautisch programma. De volgende keer dat de Internationale Hanzedagen in Nederland georganiseerd worden is pas in 2030! Dan is Harderwijk de gaststad.

Met dank aan Visit Hanzesteden.

mei 10, 2017
/

Texel: winterse tips voor een weekendje weg

Posted in Europa, Nederland by

Meteen na Jordanië zou ik naar Texel vertrekken. Ik twijfelde. Want ik geef elke bestemming graag mijn volle aandacht. Ik had een beetje schrik dat ik niet zou weten wat te schrijven over Texel na de overweldigende ervaring van Jordanië. Je kan de twee bestemmingen natuurlijk niet vergelijken… Spoiler: mijn vrees bleek onterecht.

Texel (1)

Vanop Schiphol leidde lijn GPS me vlot tot op de overzetboot. Zo grappig om de madam van TomTom voor het eerst te horen zeggen: “Neem de ferry”. De overtocht duurt ongeveer 20 minuutjes. Tijd om even op het dek van het uitzicht te genieten en snel een soepje te eten. Van zodra ik voet zette op Texel wist ik het: man, er zijn veel mooie plekken op de wereld!

Dat gevoel is blijven overheersen. Ook nu nog, als ik vrienden en familie over mijn reisjes van de laatste tijd vertel, voel ik zoveel bewondering voor onze aarde! Ik voel me zo bevoorrecht dat ik al zoveel mooie bestemmingen heb mogen zien en ervaren. Texel is daar zeker een van!

Tien jaar geleden bracht ik al eens een blits-bezoekje aan Texel. Puur werkgerelateerd, met een gigantische kater (na die avond in Amsterdam heb ik nooit nog tequila gedronken!) en buiten Ecomare zag ik toen niets van het eiland. Ik moest dus echt nog wel eens terug. Deze keer had ik 4 volle dagen om van Texel te genieten. Ik slenterde door verschillende dorpjes en bezocht uiteenlopende attracties en restaurants. Ik geef je graag wat inspiratie voor als je zelf ook een korte (winter)vakantie op Texel plant.

Doen in Texel

Museum Kaap Skil

Texel (4)

Dit museum in Oudeschild is een must voor iedereen met interesse in onderwaterarcheologie of als je gewoon nieuwsgierig bent naar hoe het leven op Texel vroeger (en nu) was. Op de eerste verdieping krijg je zicht op de wrakduikers/onderwaterarcheologen. Hoe gaan ze te werk? Welke ‘schatten’ vinden ze? Met een quiz kan je je kennis testen. In de kelder leer je alles over het VOC-schip De Drie Papegaaien.

Texel (5)

De oude huisjes buiten charmeerden me meteen. Ze zijn zo heerlijk levensecht ingericht! Het voelt een beetje alsof je onverwacht op visite gaat. Je gaat gewoon binnen zonder kloppen en komt in een heel andere wereld terecht. De keukentafel staat nog gedekt, de man des huizes ligt te snurken, en af en toe hoor je zelfs protjes (gelukkig zetten ze geen geurmarketing in)! Er ging echt heel wat aandacht naar de details.

Texel (6)

Wat verder neem je plaats in een duikboot en ga je op zoek naar een VOC-wrak. Daarna sta je plots in een viskraampje en moet je er de juiste vis uithalen voor de klanten. Ja, veel musea kunnen nog iets leren van de manier waarop Museum Kaap Skil de bezoekers spelenderwijs kennis laat maken met diverse aspecten van het leven vroeger en nu op Texel.

Uitwaaien

Een zonnig winters weekend nodigt uit voor lange strandwandelingen. Ik genoot van het zonnetje, het ruisen van de zee en de natuur. Halfweg mijn wandeling, rustte ik even uit bij Strandpaal 21. Ik at er een stukje cheesecake met een warme chocomelk. Strandpaal 21 is echt leuk ingericht. Je kan je er tussen de schapenvelletjes voor de houtkachel nestelen om even op te warmen.

Texel (8)

Ik schreef eerder al over de wadexcursie. Dat wadlopen was zo plezant en leerrijk! Na de wadexcursie ging ik lunchen bij Strandpaviljoen Kaap Noord bij De Cocksdorp.

Texel (10)

Woolness

Texel (9)

De Texelaar is zowat het symbool van Texel. Er was een tijd dat de inwoners van Texel zo goed als enkel nog hun schapen hadden. Speciale schapen. Want door de barre weersomstandigheden: veel wind en een hoog zoutgehalte hebben de plaatselijke schapen een dikke wollen vacht. De wol van de Texelaar blijkt heel wat goede eigenschappen te hebben.

Een lokale kunstenares bedacht dat je wolpakkingen kan doen met de wol van de Texelaar. Wellness met wool dus. Het wolbad zou goed zijn voor allerlei lichamelijke klachten en door de lanoline zou je er een zacht velletje van krijgen. Iets wat ik met plezier voor jullie uittestte.

Texel - woolness

Je houdt enkel je lingerie aan en dan pakt de schoonheidsspecialiste je helemaal in de wol in. Door de vette lanoline zou de wol niet kriebelen. Je handen en voeten worden nog extra met lanoline ingesmeerd. Daarna mag je een uurtje in een kribbe gaan liggen en dekken ze je nogmaals toe met een wollen deken. Het lijkt de perfecte setting voor een middagdutje. Helaas, het licht in het toilet was blijven branden en dat maakte een vreselijk geluid. Alsof ze net buiten het hutje de haag aan het scheren waren. Mijn woolness treatment was dus niet zo relaxend maar mijn huid was na afloop wel streelzacht!

Naar de sterren turen

Het deed me spontaan luidop lachen. De week ervoor had de gids in de woestijn ons op de vele sterren aan de hemel gewezen. Het was toen echter een beetje bewolkt en ik kon er amper een paar tellen. Wat een verschil met toen ik uit mijn raam keek van het hotel in Texel en ontelbaar veel sterren aan de hemel zag!

Vuurtoren Texel De Cocksdorp

Vuurtorens spreken altijd tot de verbeelding. Voor zover ik weet zijn er ook niet zoveel vuurtorens die je kan beklimmen. Ik deed het deze zomer eens op Landsort in Zweden. De vuurtoren van Texel was dus pas de tweede vuurtoren die ik bekom. 118 trappen zijn er. Ik heb ze niet zelf geteld maar liet het me graag vertellen door de verantwoordelijke van de vuurtoren. Hij voegde er aan toe dat er 153 treden zijn tot helemaal boven maar dat stuk is enkel voor werknemers toegankelijk.

Speciaal aan deze vuurtoren is dat de nieuwe vuurtoren rond de oude gebouwd is! De oude raakte beschadigd in de oorlog. Op het vierde kan je de kogelsgaten nog zien. De nieuwe optiek bleek te groot dus besloten ze een grotere vuurtoren rond de oude vuurtoren te bouwen zodat ze de nieuwe optiek toch konden gebruiken. De oorspronkelijke vuurtoren dateert van 1864. Na de 118 trappen wacht je een leuke beloning: een prachtig zicht over het hele eiland en de Waddenzee!

Resto-tips Texel

Strandpaviljoen Paal 17

Net als Strandpaal 21 is Strandpaviljoen Paal 17 een leuk adresje, op de grens tussen de duinen en het strand. Ik ben helemaal fan van deze plekjes! Reserveren kan aan te raden zijn, zeker op zonnige weekenddagen!

Restaurant Wambinghe

Dit restaurant ligt in Hotel Greenside in De Koog. Als hapje kreeg ik pompoensoep met pompoen uit de tuin van de receptioniste, met olie van pompoenpitten. Het was de lekkerste en zachtste pompoensoep die ik ooit gegeten heb! Daarna volgden een carpaccio van zeebaars met zeekraal, en als hoofdgerecht tarbot met coquilles, mijn favoriete seafood! Ook al zagen de desserts er heerlijk uit, er was echt geen plaats meer in mijn buik :-)

De bediening in Restaurant Wambinghe was voortreffelijk. En ik was erg gecharmeerd door de lokale producten. Want pompoen uit de tuin van de receptioniste… Lokaler kan haast niet.  Klasse!

De Oude Vismarkt

Texel (2)

Deze viswinkel/restaurant in Oudeschild was de perfecte plek voor een snelle hap. Ik koos voor een Texels trio met gerookte zalm en versgepelde garnaaltjes, voor 7,95 euro en een garnaalkroket. Vergeet zeker ook niet even een kijkje te nemen in de expositieruimte boven het restaurant. Hier leer je meer over het leven van de vissers en de geschiedenis van de visserij. De expositie is gratis toegankelijk en zit echt leuk in elkaar, met video’s met persoonlijke getuigenissen van verschillende leden van een vissersfamilie.

Restaurant ‘t Pakhuus

Restaurant ‘t Pakhuus in de haven van Oudeschild is een echte aanrader. Ik kan hier enkel in superlatieven spreken. Het begon al met het hapje. Ze serveren bij het brood (dat nog lichtjes warm had, verser kan dus niet!) zelfgemaakte tonijnsla. Elke keer neem ik het me voor om geen brood meer te eten op restaurant maar dit brood was echt zo onweerstaanbaar lekker!

Daarna was er kreeftenbisque met zeekraal en in Nederland gepelde garnalen van de TX 65, de vissersboot die in de haven van Oudeschild aanmeert. Als hoofdgerecht had ik gegrilde schol met pastinaak, vissaus en schelpdieren. En dan moest het dessert nog komen: een dessert van aardbeien en witte chocolade met thee-extracten. Overheerlijk!

Slapen

Slapen deed ik als een roosje in Grand Hotel Opduin in De Koog. De slogan van het hotel is: ‘Life is better at the beach’. Laat dat nu ook mijn levensmotto zijn! Ik voelde me er dus meteen thuis. De kamers zijn ruim met leuke designstoelen. Mijn kamer keek uit op de duinen. De zonsondergang kleurde de lucht en ik stond erbij en genoot van het kleurenspektakel.

Texel (7)

Het hotel heeft ook een zwembad en sauna. Daar maakte ik dankbaar gebruik van! Ook pluspunten voor het ontbijt (pannenkoeken en wafeltjes!). In heel wat hotels krijg je mini-glaasjes voor de fruitsap. Erg vervelend want dan moet je midden in je ontbijt terug naar het buffet lopen om aan te vullen. Bij Grand Hotel Opduin kreeg je niet alleen glazen van normaal formaat maar er stonden zelfs karafjes bij zodat je zelfs twee glazen versgeperst fruitsap kon drinken zonder tussentijds te moeten gaan bijtanken! Er was ook cava of champagne beschikbaar.

Het restaurant verdient ook een vermelding. Ik at er lokale Waddenzeegarnalenbisque + garnalencocktail als voorgerecht. Voor het hoofdgerecht koos ik de courgettini met chamignons. Als dessert was er tiramisu.

Ging jij al eens naar één van de Waddeneilanden? Nog tips voor Texel? Deel ze zeker in de comments want ik hoop deze zomer nog eens terug te kunnen gaan!

Met dank aan NBTC en VVV Texel. 

december 10, 2016
/

Wadexcursie: wadlopen op Texel

Wadlopen. Het klinkt best cool en tegelijk mysterieus. Het was zo één van die dingen die op mijn bucket list stonden ook al wist ik niet zo goed wat het precies was. Ik wist dat het op de Waddeneilanden te doen was en ik had al gehoord dat je soms van het ene wad naar het andere kan stappen.

Wadlopen - Texel (1)

Als ik in de weken voor mijn weekendje Texel vertelde dat ik zou gaan wadlopen kreeg ik twee reacties: of ze waren heel enthousiast of ze wisten (ook) niet wat het was. Het eerste geval was plezant voor mij want zo kon ik wat tips ivm kledij enz ontfutselen. In het tweede geval volgde een akward silence want ik kon ook niet echt uitleggen wat het was.

Ook benieuwd geworden naar dat wadlopen? Ik neem je graag mee naar vorige week zaterdag, naar het bijna noordelijkste puntje van Texel, een van de Waddeneilanden van Nederland. Om 11u stond natuurgids Bert De Boer mij (en een tiental Nederlanders) op te wachten voor een wadexcursie.

Kledij voor wadlopen in de herfst

Ik had me op voorhand best druk gemaakt over wat ik aan zou moeten trekken van kledij en wou liefst op alles voorbereid zijn. Ik kocht in Decathlon nieuwe (hoge) regenlaarzen maar ik zag op internet foto’s van wadlopers die tot halfweg hun bovenbeen in het water stonden. En als ik pech had dan zouden we wadlopen op een koude herfstdag. Uiteindelijk bleek het eerder een stralende zonnige herfstdag te zijn. Conclusie: ik was een beetje te goed voorbereid.

Onder mijn hoge laarzen had ik mijn sokken van Fourth Element aangetrokken. Eenerzijds omdat mijn laarzen een maat te groot waren (ik zag liever de zwarte dan de donkerblauwe maar die hadden ze niet meer in mijn maat) en er in de briefing duidelijk stond: nauwaansluitende laarzen, anderzijds omdat deze sokken ook warm blijven als ze nat zijn (stel dat mijn laarzen dan toch niet hoog genoeg zouden zijn…).

Om dezelfde reden trok ik ook mijn broek van Fourth Element aan. Dit is een deel van mijn onderpak als ik duik met een droogpak. In de auto lag ook nog een regenbroek. Als bovenkledij ging ik voor 3 laagjes: een truitje in Merinowol, een fleece (die ik gelukkig last minute nog in de auto liet liggen) en mijn ademende, winddichte en waterproof winterjas. Verder ook nog handsschoenen, sjaal en muts. En mijn zonnebril. Ik zei het al: een beetje overdreven (behalve die zonnebril).

Spoiler: het was zo zalig warm (en je stapt natuurlijk ook het grootste deel van de wadexcursie) dat ik uiteindelijk al snel met open jas rondliep. De muts en de handsschoenen deed ik zelfs niet eens aan :-)

In de zomer volstaat een korte broek trouwens! Je hoeft dan ook geen laarzen aan. Om je voeten te beschermen tegen de (oester)schelpen doe je dan best oude sportschoenen of waterschoenen met stevige zool aan.

In het voor- en najaar zijn die hoge laarzen dus echt wel een must. Twee in onze groep hadden kortere laarsjes aan en zij hadden al snel natte voeten.

Wadexcursie

Wadlopen - Texel (2)

Na een korte inleiding door Bert vertrokken we voor een ruim 2u durende wandeling op het wad. Het wad is de zand- of modderplaat die tussen laag- en hoogwaterniveau zit. Bij eb kan je hier een wadexcursie maken. Op sommige plaatsen is het zelfs mogelijk om van het ene eiland naar het andere te stappen. Wadlopen mag je nooit alleen doen. Het is echt aan te raden om enkel mee te gaan met iemand die de weg zeer goed kent. De zee kan verraderlijk zijn! Elk jaar moet er wel iemand van het wad gered worden omdat het water te snel opkomt of omdat ze vastraken in het slib.

Wadlopen - Texel (3)

Van zodra we op het slibberige deel komen, houdt Bert even halt om ons wat uitleg te geven over de dieren die we op het wad kunnen aantreffen. En dat zijn er heel wat meer dan je op het eerste zicht zou denken. Hij gaat even met zijn hand door het zand en toont ons een wadpier. Deze wadpieren eten zand voor de eencellige beestjes die erin zitten en kunnen tot 20 cm lang worden. Als we wat later door de verrekijker turen, spotten we een zestigtal zeehonden. Zeehonden in de vrije natuur kunnen spotten, het is voor mij één van de plezantste dingen die er zijn!

Ik durf zeggen dat ik best vrij veel weet over het zeeleven maar Bert wist me toch nog heel wat nieuwe zaken bij te brengen. Ik vond het echt superinteressant! Bert weet het bovendien op een zeer onderhoudende manier te brengen. Echt een aanrader!
Zo leerde ik dat de tweekleppers, de kokkels, net onder het zand leven en met hun 2 buisjes gigantische hoeveelheden water zuiveren. Met zijn allen slagen ze erin om al het water van de Waddenzee 1x/maand te filteren.
En wist je dat de 5mm grote wadslak het diertje is waarvan er in de Waddenzee het meeste zitten? Gelukkig maar dat ze zo talrijk zijn want de steltlopers eten ze massaal op. Zo’n 700 stuks per uur, per steltloper!

Wadlopen – techniek

Sta je tijdens de zomermaanden aan onze kust soms ook even stil, voetjes in de zee, wat voor je uit te staren? Je zal vast al gemerkt hebben dat je voeten dan wat wegzakken. Dat gebeurt dus ook als je op het wad staat. Je laarzen zakken weg en zuigen zich vast in de modderige ondergrond.

Levert hilarische momenten op als je je probeert los te wrikken. Bij de ene durft de laars al eens blijven steken. De andere gaat net niet tegen de grond. Maar er zijn dus trucjes om dit wat te vermijden. Ten eerste zijn nauwaansluitende laarzen dus wel een must :-) Verder lukt het beter als je eerst een voorwaartse stap zet ipv je te proberen draaien.

Wadlopen - Texel (4)

Wil je tijdens het stappen wat minder diep zakken, dan kan je de langlauftechniek proberen. Nu is langlaufen (in Zweden, liefst) ook zoiets dat op mijn bucket list staat en ik dus nog nooit gedaan heb en waarvan ik geen idee heb hoe je dat moet doen. Het blijkt een beetje ‘recht vooruit schaatsen’-techniek-achtig te zijn. Ik zou zeggen: gelukkig bestaat er geen beeldmateriaal van mijn pogingen. We hadden in elk geval veel plezier. Na ruim 2 uur bereikten we terug de dijk en zat de wadexcursie er op.

Heb je me de voorbije week gezien, dan is de kans heel groot dat ik je enthousiast over het wadlopen gesproken heb. Ik vond het echt een supertoffe ervaring en ik heb wadlopen meteen bovenaan het lijstje: ‘nog-eens-doen!’ gezet!

Ben jij al eens gaan wadlopen? Was het ook zo leerrijk en plezant?

december 5, 2016
/

Een mini-break in Den Haag, in een strandhuisje!

Wakker worden met het ruisen van de zee op de achtergrond. Het lijkt wel een droom. Maar als ik de gordijnen open van mijn Haags Strandhuisje is het de adembenemende realiteit. Ik woon op amper een kilometertje van het strand maar deze keer bracht ik de nacht door op het strand! Meer ‘Living by the Sea’ wordt het niet :-)

Strandhuisje (3)

De avond ervoor was ik in Den Haag gearriveerd. Ze hebben er 20 strandhuisjes waarvan ééntje voorbehouden was voor bloggers. Ze kregen deze zomer al heel wat nationaliteiten over de vloer en ik mocht dat rijtje, als Belgje, aanvullen. Hoewel ik dus aan zee woon en ik de zee bijna dagelijks zie, blijft de zee een wonderlijk effect op me hebben. Het is alsof een blik op de zee alle stress en zorgen wegneemt. Na een rit van net geen 3u (plaspauze inbegrepen) van Oostende naar Den Haag (vanuit Antwerpen dus amper anderhalf uur!) klom ik vol verwachting de duin op. En ja hoor! Van zodra ik de zee zag opduiken aan de horizon was ik helemaal zen!

In het strandhuisje wachtten nog een aantal verrassingen: een lekker Haags pakket met streekspecialiteiten, cava en aardbeien en een gepersonaliseerde IXXI-mozaïek. Beetje gek om jezelf zo groot aan de muur te zien hangen :) Het strandhuisje is zalig ingericht en buiten een vaatwas is alles er eigenlijk voor handen. Even dacht ik dat er geen toiletpapier is, maar op het aanrecht staat een soort schoonmaakpakket waar ook een rolletje wc-papier zit. Ook lakens en handdoeken zijn voorzien. Ik bedacht me dat ik eigenlijk wel in zo’n huisje zou willen wonen. Permanent en al!

Strandhuisje (1)

Het hoogtepunt is absoluut het zicht naar buiten. Of vanop het terras. Heerlijk om zo te ontbijten of ‘s avonds naar de zonsondergang te turen. Naar de zee en de golven kijken… Da’s iets wat mij nooit gaat vervelen. Een huisje/appartementje/studio met zeezicht was hier al altijd een life goal maar ik denk dat het nu nog wat hoger op de bucket list geklommen is!

Surfen

Hart Beach Scheveningen surfen

Op amper een kwartiertje van het centrum van Den Haag kan je in Scheveningen goed (leren) surfen. Ik had nog nooit eerder op een surfplank gestaan en kreeg bij surfschool Hart Beach een initiatie. Spannend! Ik weet dat ik niet de handigste ben als het op zo’n dingen aankomt.

We kregen uitleg over hoe golven werken en hoe we de golven best konden nemen en na wat veiligheidsvoorschriften mochten we het water in. Ik concentreerde me: op de plank gaan liggen, kijken waar de golf is, peddelen en afduwen. Zoef! Dat ging nog sneller dan ik dacht :-) Ja, dit was plezant! Nog een keer! En dus trok ik mijn board achter me aan, weer op zoek naar een goede golf. Een keertje ging ik kopje onder en kreeg ik de plank over me. Gelukkig zonder erg.

Het lukte me om, met wat hulp van de instructeur, meerdere goede golven te pakken. Het rechtstaan op de plank liet ik voor de anderen. Zo soepel en snel ben ik niet :) Het was echt tof om doen. Vermoeiend ook wel! Surfen is echt een goede work out! Daar had ik me toch wat aan mispakt :)
Neem zeker ook even de tijd om wat te chillen op hun strandterras!

Zeeheldenkwartier in Den Haag

Zeeheldenkwartier

Wat een toffe wijk is dit! Het Zeeheldenkwartier heeft een heel eigen identiteit. De energieke gids Lorraine vertelde me dat er een Berlijn-vibe in de wijk hangt. Het is een heel creatieve buurt met een divers aanbod: unieke winkeltjes wisselen de hippe koffiespots af met artistieke speciaalzaken. Ook het eerste spirituele koffiehuis vind je in Den Haag.

Paleis Noordeinde

Paleis Noordereind

De Paleistuin was wegens een evenement uitzonderlijk niet toegankelijk maar ik passeerde wel even langs Paleis Noordeinde waar Koning Willem-Alexander zijn werkpaleis heeft. De vlag wapperde op het paleis dus ik ga ervan uit dat hij dan ook aanwezig was.

Mesdag Panorama

MEsdag panorama

Dit vergezicht van Scheveningen is het grootste schilderij van Nederland. Het dateert uit 1881 en is maar liefst 1680 vierkante meter groot. Het is alsof je aan het tijdreizen bent en 2 eeuwen terug in de tijd gekatapulteerd wordt.

De Pier van Scheveningen

Pier reuzenrad Scheveningen

De pier van Scheveningen is een ware foodboulevard met allemaal leuke kraampjes. Er is voor elk wat wils. Er zijn twee verdiepingen. Nieuw, sinds enkele weken, is het reuzenrad. Het rad is 40 meter hoog en telt 30 gondels. Een ritje duurt net geen halfuur. Ik had helaas geen tijd om een rondje te maken. Maar zij deden dat enkele dagen voor mij wel. Voor meer kindvriendelijke tips voor Den Haag verwijs ik je ook graag naar hen door.

Kurhaus Scheveningen

Ik wandelde ook nog even verder op de promenade van Scheveningen. 10-15 jaar geleden was ik er al eens geweest. Het was destijds een blitzbezoekje en ik herinnerde me enkel nog het Sea Life Centre (wat het doel van het bezoek was – ik werkte toen als jobstudente in de Blankenbergse vestiging) en de beach bars waar de lokale jeugd Engels met elkaar sprak :) Het Kurhaus herinnerde ik me niet meer. Maar wat een imposant gebouw is dat! Ik weet al waar ik volgende keer wil overnachten ;-)

Pokémon-hoofdstad

Pokemon Kijkduin

Het was rond valavond toen ik op mijn gemak op het terras van mijn strandhuisje zat en er een gezin, al lopend, voorbij kwam. Al snel gevolgd door nog een groepje waarvan iemand riep dat ze nog 7 minuten hadden. En toen volgden er nog meer. Ik dacht even dat ze de bus wilden halen. Bleek dat ze op Pokémonjacht waren! Die paar groepjes werden er al snel enkele honderden! In het weekend zijn het er soms zelfs duizenden. Het was erg grappig om zien. Zeker toen ze wat later de andere richting begonnen uitlopen.

Kijkduin is de Pokémon-hoofdstad van Nederland. ‘t Is maar dat je het weet.

Food tips

Strandpaviljoen Zuid

Zuid Strandpaviljoen

Scheveningen heeft heel wat leuke beach bars. Strandpaviljoen Zuid is er zo eentje. De beach bar is een trekker voor heel wat locals. Ik had natuurlijk geluk met het mooie weer maar het was er echt leuk zitten. Heerlijk gegeten ook: ik koos voor de Noordzeevis in Josper Houtskool oven: kabeljauw krokant met gekarameliseerde Guernseyboter, citroen, tomatensalsa, frisse salade en biologische frietjes. Na het diner keer je onder een sterrenhemel terug naar je strandhuisje.

Typisch Belgisch

Frietatelier

Dan hebben we iets wat typisch Belgisch is, dan laten we de Fransen de naam claimen en laten we de Nederlanders er een gedistingeerd product van maken. Typisch Belgisch! Ik hoorde waaien dat de frieten bij een andere frietboetiek in het Den Haagse Frietdistrict lekkerder zouden zijn maar omdat Sergio Herman een halve Belg is, koos ik toch voor de frietjes van het Frietatelier in de Venestraat. De frietjes zelf vond ik wat minder maar de sausjes die ze erbij serveren… Wat dacht je van basilicum- of truffelmayonnaise? Devos-Lemmens, waar wachten jullie op? Ik zou een partnership met Sergio aan gaan! Er komt trouwens ook een Frietatelier in Antwerpen.

Hortus

Lunchen deed ik midden in het Zeeheldenkwartier, op het rustige Anna Paulownaplein. Ik koos voor een heerlijke salade met geroosterde groentjes en een versgeperste vruchtensap. Hortus is een gastronomisch vegetarisch restaurant en ook niet-vegetariërs zijn vol lof over dit eetadresje.

HaagseStrandhuisjes

Strandhuisje (2)

Van april tot oktober staan er 20 strandhuisjes bij Kijkduin in Den Haag. Deze HaagseStrandhuisjes zijn erg leuk ingericht, een mix van de typische beach look met wat Scandinavische elementen. Helemaal mijn stijl dus! Je kan er met vier personen in (een paar huisjes bieden zelfs plaats aan vijf personen). De strandhuisjes liggen wat afgelegen waardoor je echt ten volle van de natuur kan genieten. Op een klein halfuurtje sta je in het centrum, met de bus, fiets of auto.
Elke avond maakt de uitbater trouwens ook een rondje langs de huisjes om de gasten een soort nieuwsbrief te bezorgen met activiteiten in Den Haag en andere tips. Leuk initiatief!
Alle info over de strandhuisjes vind je op hun website.

Next time…

48 uur in Den Haag was absoluut te kort. Ik heb al een lijstje voor een volgend bezoekje:

  • Gemeentemuseum Den Haag voor de grootste Mondriaancollectie van Nederland (en wie kinders heeft, check zeker ook De Wonderkamers)!
  • Kust: eetadresje op de Pier waarbij ze oud bouwmateriaal van de Pier geïntegreerd hebben.
  • Pistache Café, vlakbij de Paleistuin. Hier passeerde ik maar ik had net frietjes gegeten en daar nog een dessertje bovenop leek me net iets te veel van het goede. Het terras en de inrichting zag er in elk geval veelbelovend uit.
  • Mauritshuis voor het meisje met de parel van Vermeer.
  • Eten in The Penthouse, het hoogste restaurant van Nederland.

Was jij al in Den Haag? Wat mag ik daar de volgende keer absoluut niet missen?
En dat zicht op zee of een strandhuisje… Droom jij daar ook van?

Met dank aan Haagse Strandhuisjes en Den Haag Marketing.

september 10, 2016
/