Browsing Category:

Life is better at the beach

Life is better at the beach

We zijn bijna terug! De voorbije dagen heb ik wat zitten prutsen met de categorieën. Er staan ondertussen al zoveel artikels op Living by the Sea dat ik soms zelf niet meer weet wat ik al geschreven heb. Om die oudere content wat makkelijker toegankelijk te maken, deel ik de komende dagen een paar overzichtspagina’s vanwaar je naar hartelust kan doorklikken en in de archieven snuisteren. Veel leesplezier!

Nood aan een portie sea-vitamins? Op Living by the Sea verschenen al meerdere artikels met een portie frisse zeelucht, die je een blik werpen op het leven van het leven aan de kust en die je laten meegenieten alsof je zelf met je voeten in het zand zit.

Voordelen wonen aan zee

Het leven aan de strandcabine

Zelf een strandzeil naaien Fin d'Saison Strandbloemen

Tips voor trips

Oostende city guide
Neeltje Jans Raversyde Strandhuisje Den Haag Wadlopen op Texel

Meer uitstapjes aan zee vind je hier.

In, op en onder water

Zeehonden Belgische kust Erfgoed Noordzee Zeeziekte Nieuwjaarsduik

Meer duikgerelateerde artikels vind je hier.

Meer Living by the Sea? Volg LBTS dan ook op Facebook, Instagram en Twitter!

Alle artikels “Life is better at the sea” vind je hieronder.

augustus 20, 2017
/

Pareltjes uit het West-Vlaams dialect

Zonsondergang - zomer in Oostende

Het idee om hier iets met mijn dialect te doen speelt al langer in mijn hoofd. Zoals je weet woon ik aan de kust, meer bepaald in Oostende. En dat dialect, dat is het schoonste ter wereld! Ik ben in het West-Vlaams opgevoed. Je zou kunnen zeggen dat het West-Vlaamse dialect mijn moedertaal is. Het is de taal waar ik me, verbaal, het meeste in thuis voel. Als ik wil, kan ik vrij accentloos algemeen Nederlands spreken maar eerlijk gezegd: meestal heb ik daar geen goesting voor en voelt het ook niet authentiek. Als Antwerpenaars hun accent mogen laten horen (en er zelfs vanuit gaan dat ze algemeen Nederlands spreken), waarom zou mijn g en h dan juist moeten zijn? Je leest het tussen de lijntjes: ik heb het een beetje gehad met dat lachen met ons West-Vlaams en wil iedereen de schoonheid van het West-Vlaamse dialect tonen.

Ook al ben ik in het West-Vlaams opgevoed, dat betekent niet dat ik ook echt alle dialectwoorden ken. Het authentieke vissers-Oostends is aan het verdwijnen. Kinderen worden in een tussentaaltje opgevoed. Tuurlijk, ze zullen daar de voordelen van ondervinden en zich veel comfortabeler voelen in het algemeen Nederlands dan ik dat doe. Tegelijkertijd gaat een stukje cultureel erfgoed verder verloren.

Vervoegingen

Laatst was ik in Finland. Je weet, ik heb een grote interesse in vreemde talen leren. Mijn doel was dan ook wat basis Finse zinnetjes te leren. Tot ik hoorde dat er tot wel 17 verschillende mogelijkheden zijn om een bepaald woord te vervoegen. Hoe kan je dat ooit geleerd krijgen? Voor de natives is het kinderspel. Zo is het ook met de West-Vlaamse vervoegingen. Ja en nee zijn de eenvoudigste maar hetzelfde doen we met nog andere woordjes en zinnetjes. Bijna onmogelijk voor aangespoelden om op te pikken en toch staat een geboren en getogen West-Vlaming er niet bij stil. Om het nog wat moeilijker of interessanter te maken: deze vervoegingen en andere typische eigenheden verschillen van regio tot regio, van stad tot stad. Er is dus niet zomaar 1 West-Vlaams, er zijn ontelbaar veel West-Vlaamse dialecten en accenten.

In het Oostends klinkt ‘ja’ bijvoorbeeld zo:

  • Joak
  • Joaj(je)
  • Joann, joass, joat
  • Joam
  • Joaj(je)
  • Joas

En dan zijn er nog talloze varianten afhankelijk van de rest van de zin. Geloof me, het is zelfs voor een native al amper begonnen werk om het uit te schrijven, laat staan dat je het als aangespoelde moet aanleren!

Pareltjes van het West-Vlaams

Soms hoor ik een West-Vlaamse uitdrukking die ik nog niet kende, soms blader ik gewoon door het Oostends woordenboek en zie ik een grappig woordje,… Ik noteer al eventjes pareltjes van het West-Vlaamse dialect die ik hier graag even wil delen.

Wuk? Wat zeg je?
‘t Is all niet dat oar snien, ‘t is al die krulletjes legn. Als je aan iets begint, moet je het ook afwerken.
‘t Is all gin oar snien. Het is niet gemakkelijk.
E schete in e netzak. Het trekt op niets.
In d’achternoene. In de namiddag.
Der stoat vee volk in de staosje. Grote boezem.
E grote balkong. Grote boezem.
Ken dust. Ik heb dorst.
Gao we e teusje drienkn? Gaan we iets drinken?
In de kerke piesn ent op d’hillige steekn. Hypocriet zijn.
Oed joe muulle Zwijg!
Je henèrn. Iets leuk vinden.
J’is gescheten en gebrakt. Hij gelijkt er als 2 druppels water op.
Zèèr a jen oar en. Een kater hebben.
‘t Is kerremesse in d’elle. Het onweert/Regen en zon tegelijk.
E stuutte. Een boterham.
Kwitsoender… Ik vraag me af of…
Jûkste en. Jeuk hebben.
E billekarre. Een go-cart
‘t Is punaisekerremesse. Als je stijve tepels hebt van de koude.

Wat is jouw favoriete West-Vlaamse uitdrukking? Deel ze zeker even hieronder!

januari 30, 2018
/

Met de hond op het strand

Even gaan uitwaaien en met de hond op het strand wandelen, het was een van mijn favoriete bezigheden toen onze hond, een bobtail, er nog was. De hond kon op het strand al haar energie kwijt en samen hadden we erg veel plezier. Toch ben ik geen voorstander van dat honden altijd en overal op het strand mogen. Ik snap dat dit voor hondenbaasjes vervelend is maar ik hoop dat ze het ook eens van de andere kant willen bekijken: er zijn veel plekken waar het wel mag + loslopende honden en kindjes of hondendrollen en spelende kinderen zijn niet altijd een goede combinatie.

In elk geval, hieronder wil ik even oplijsten waar en wanneer het wel kan/mag. Ik doe mijn best om het lijstje up to date te houden maar geef gerust een seintje als ergens iets veranderd is. Het kan geen kwaad om nog even te dubbelchecken op de website van de kustgemeente waar je naartoe wil. Ter plekke geven borden meestal aan wat kan/niet kan. Als bonus geef ik ook nog enkele tips voor baasjes die graag met hun hond op het strand gaan wandelen.

Honden op het strand aan de Belgische kust

Honden op het strand aan de Belgische kust

Het zou makkelijker zijn als er duidelijke regels waren over wanneer honden op het strand mogen. Nu is het bij elke gemeente anders. Ook de periodes zijn anders. Je kan dus best elke keer opnieuw checken.

Met de hond op het strand aan de Westkust

  • In De Panne moet de hond altijd aan de leiband. Er zijn 3 strandzones waar je hond afhankelijk van de tijd van het jaar, al dan niet aangelijnd welkom is. In Strandzone 1, tussen het Monument Leopold I en de Franse grens, mogen honden van 1 oktober tot 31 mei vrij op het strand, zolang ze niemand anders storen. Van 1 juni tot 30 september moeten ze in Strandzone 1 aangelijnd zijn.
    In Strandzone 2, tussen het Monument Leopold I en het Canadezenplein, moeten de honden van 1 oktober tot 31 maart aangelijnd zijn. Van 1 april tot 30 september zijn honden verboden in Strandzone 2. In Strandzone 3, tussen het Canadezenplein en Sint-Idesbald, moeten honden het hele jaar door aan de leiband.
  • Ook in Koksijde (en deelgemeente Oostduinkerke) moeten honden altijd aan de leiband. Van 16 september tot 31 mei mag je altijd en overal met je hond op het strand. Van 1 juni tot 15 september mag je voor 10u30 en na 18u30 met je hond op het strand. In de gedoogzones mag dit bovendien ook tussen 10u30 en 18u30. Deze gedoogzones vind je op het stuk strand vanaf het Lucionplein in Sint-Idesbald tot aan de gemeentegrens met De Panne; op het stuk strand tussen de Vredestraat-Elisabethplein in Koksijde en Sint-André (Gilles Scottlaan) en op het stuk tussen de Fairybankhelling (Oostduinkerke) tot aan de Westenwindhelling (Groenendijk).
  • In Nieuwpoort zijn honden verboden op het strand van 15 juni t.e.m 15 september. De rest van het jaar is het, mits aangelijnd, toegelaten. Ook is het verplicht altijd hondenpoepzakjes bij zich te hebben.

Met de hond op het strand aan de Middenkust

  • Ook in Middelkerke mogen honden niet op het strand tussen 15 juni t.e.m 15 september. Voor blindengeleidehonden is er een uitzondering. Vanaf de bewaakte zone ‘Chrystal Palace’ (ter hoogte van het verlengde van de Idyllelaan) tot aan de grens met Nieuwpoort en vanaf het strandhoofd ten oosten van de bewaakte zone ‘Carlton’ (ter hoogte van het verlengde van de Sluisvaartstraat) tot aan de grens met Oostende mag het ook tijdens de zomermaanden. In deze 2 zones mogen honden ook zonder leiband lopen.
  • Geen honden op het strand in Oostende tussen het begin van de paasvakantie en 30 september. In Oostende mogen honden het hele jaar door op het stuk strand vanaf de Westlaan in Raversijde tot aan de grens met Middelkerke (zie hierboven – de honden mogen dus op het strand tussen de Sluisvaartstraat in Middelkerke en de Westlaan in Oostende). Ook het stuk vanaf de Halvemaandijk tot aan de grens met Bredene is het hele jaar door (behalve de paasvakantie en de zomervakantie) toegankelijk voor honden.
  • In Bredene mogen de honden niet op het strand tussen 1 juli en 31 augustus en dit telkens van 10u30 tot 18u30. Uitzondering hier is de zone vanaf de zone voorbij de consessiezone Twins tot aan de grens met Oostende (zie hierboven voor het aansluitende stuk in Oostende). Ze moeten ook aangelijnd zijn.
    Van 15 oktober tot 15 maart mogen honden los lopen op het strand, behalve in de surfzone aan de Twins.

Met de hond op het strand aan de Oostkust

  • De Haan en Wenduine zijn eerder vaag over wanneer het kan. Op hun website staat dat het strand tijdens de paasvakantie en badseizoen (?) verboden is voor honden tussen 10u en 19u. Je kan er best de plaatselijke borden in de gaten houden. Als er geen verbodsbord staat, mag de hond in principe zonder leiband lopen.
  • In Blankenberge zijn honden verboden op het strand vanaf het oosterstaketsel tot aan de voet van de duinen aan de Gadeynehelling en dit vanaf het begin van de paasvakantie tot aan 15 september. In de andere zones en de rest van het jaar mogen honden op het strand mits aangelijnd en hondenpoepzakje.
  • Wat Zeebrugge betreft mogen honden van 15 maart tot 15 oktober tussen het einde van de Dijk tot aan de grens met Blankenberge op het strand (= groene zone). De rest van het jaar mogen honden overal op het strand. In de groene zone mogen ze zelfs loslopen.
  • In Knokke zijn honden bijna altijd welkom. Enkel tussen 15 maart en 15 oktober mogen ze van 9u tot 21u niet op het strand. Honden moeten niet aan de leiband maar de begeleider dient steeds zijn loslopende hond in bedwang te houden en mag de openbare orde op het strand niet verstoren.

Tips voor hondeneigenaars

  • Hou je hond op plaatsen waar je hond los mag lopen toch liever aangelijnd als je hond niet altijd even goed luistert. Geloof me, andere wandelaars vinden het niet echt sympathiek als een vreemde hond naar hen toe komt gelopen ook al roept het baasje van ver ‘dat hij niets zal doen’.
  • Neem altijd een hondenpoepzakje mee en ruim ook alles wat je hond achterlaat op. Het zou een vanzelfsprekendheid moeten zijn maar helaas.
  • Neem een speeltje mee. Je hoeft het dan alleen maar weg te gooien en je hond kan erachteraan. Niets mee? Soms spoelt wel eens een stok aan. Wedden dat je hond deze speeltjes sneller zal opmerken dan jij? Wel even checken waar je hond mee afkomt. Helaas spoelen soms ook plastiek of giftige voorwerpen aan. Ook kadavers van vogels zijn geen goed speelgoed voor je hond maar dat kon je zelf natuurlijk ook bedenken!
  • Neem een grote handdoek mee om je hond na de wandeling te kunnen afdrogen. Zowat elke hond zal zich door de zee aangetrokken voelen en misschien wel even willen zwemmen. Uiteraard zal je hond zich zelf ook uitschudden maar met die handdoek krijg je hem nog net wat droger.
  • Een deken (of eventueel een plastiek) voor in de auto om het zand op te vangen kan ook handig zijn.
  • Denk aan wat water voor je hond. Neem een flesje water mee en een kommetje zodat je je hond na de wandeling wat te drinken kan aanbieden. Bij heel wat horecazaken zetten ze ook water voor de viervoeters klaar.
  • Mocht je zeehonden tegenkomen, hou je hond aangelijnd en op grote afstand. Meer over zeehonden aan de Belgische kust vind je hier.

Ga jij soms met je hond op het strand wandelen? Wat is jouw favoriet stukje strand? Laat het hieronder zeker weten!

januari 20, 2018
/

Waarom ik altijd aan zee wil blijven wonen

Er gaat een bijzondere aantrekkingskracht uit van de zee. Laat ons het vandaag eens hebben over waarom aan zee wonen voor mij een echte must is. Ik kan me echt niet voorstellen dat ik niet aan zee zou wonen. Het is niet dat ik elke dag even naar het strand ga, maar weten dat het kan, de nabijheid van de zee voelen is voor mij al heel wat waard. Ik kan eigenlijk alleen maar voordelen opnoemen van aan de kust te wonen!

wonen aan zee - oostende

Voordelen van aan zee wonen

Frisse zeelucht

Toen ik op kot zat in Gent nam ik elke vrijdag de trein terug naar huis. Het was toen, toen de deuren van de trein openden, dat ik voor het eerst bewust de zeelucht rook. De deuren van de trein gingen open en ik kon plots weer ademen. Voordien was die zeelucht voor mij zo vanzelfsprekend. Ik ben geboren aan zee en woon er al mijn hele leven. Sinds die vrijdagse treinritten apprecieer ik de zeelucht zoveel meer.

Wetenschappelijk is er zelfs een uitleg voor die gezonde zeelucht. De algen in de zee komen dankzij de beweging van de zee ook in de lucht terecht. Aan zee ademen we die deeltjes in en dit houdt onze longen jong. Het is dus meer dan jodium wat van de zeelucht gezonde lucht maakt. Dat je van die frisse zeelucht beter slaapt is ook geen geheim meer.

Gelukkiger, meer relaxt

Wetenschappers van de Michigan State University verwijzen naar ‘zicht op water’ of zeezicht als blue space en dit zou een positief effect hebben op je mentale gezondheid. Het gaat nog verder want het geluid van de golven zou ook invloed hebben op de hersenen en zorgen voor een zeer ontspannen gevoel, wat zelfs verjonging van geest en lichaam als effect zou hebben. Ik geloof dat volledig. Op kantoor hebben we hier en daar zeezicht. Even een blik door het raam werpen en je voelt de stress zo van je afzakken. Je kan dus al raden hoe relaxt ik ben na een dagje aan onze strandcabine!

Gezondere levensstijl

Het is aan zee makkelijker om er een gezonde levensstijl op na te houden. Door de aanwezigheid van de zee word je aangezet om vaker naar buiten te trekken en actiever te zijn: een strandwandeling, zwemmen in zee of een fietstochtje op de dijk. Zwemmen en drijven in zee zorgt voor een betere bloeddoorstroming waardoor we alerter en actiever worden. Het zeewater is ook een weldaad voor je huid. Voor bepaalde huidaandoeningen zoals eczeem psoriasis en wordt pootjebaden in zee zelfs aangeraden! Het is niet voor niets dat er bijvoorbeeld zeepreventoria of thermen in badplaatsen te vinden zijn.

Verser dan aan zee zal je de vis en de garnalen niet vinden. Je koopt je verse vis en verse garnalen rechtstreeks van de vissers op de vistrap of in de vismijn. Levende vers!

Zeezicht + zonsondergang

Goed, we gaan er niet over zeveren: ik droom keihard van een huis (of appartement) met zeezicht. Ik zie het al voor me: mijn bureau staat vlak voor het raam en tussen het schrijven door, staar ik af en toe in de verte, naar de oneindigheid boven de zee. ‘s Avonds zit ik dan op mijn terras naar het bijzondere schouwspel van de zonsondergang te kijken.

Eén van de bijzonderheden aan dat zeezicht is dat het geen einde heeft. Als het helder zicht is zie je de windmolens. De horizon is oneindig en dat geeft een enorm vrijheidsgevoel.

Ik kan echt lyrisch worden over de zonsondergang. Een paar jaar geleden kwam een vriend uit Antwerpen op bezoek en hij had nog nooit de zon zien zakken in zee. Ik kon dat amper geloven. Hier is dat bijna dagelijkse kost. Het gebeurt regelmatig dat ik ‘s avonds nog op de fiets spring als ik zie dat de lucht roze of rood kleurt. Nergens is de zee met zonsondergang zo mooi als in Oostende. Laatst was de zonsondergang zo dramatisch. Er hing magie in de lucht! De wolken leken wel te dansen, een beetje zoals het noorderlicht. Zoveel kleuren!

Voor de volledigheid: als ik ooit het groot lot win, koop ik ook een pied-de-terre in Stockholm, met zicht op het water. Dromen mag, hé?

Geen files

Ok, ik heb het niet over een kustbewoner die aan zee woont en elke dag naar Brussel of Antwerpen moet met de auto. Ben jij in dat geval dan wil ik je enkel zeggen dat ik hoop dat je je job graag doet want het leven is veel te kort om het te vergooien met elke dag urenlang pendelen!

Terwijl iedereen op een zomerse dag staat aan te schuiven in de files naar de kust, zit jij al lang op het strand. Of rij je in tegenovergestelde richting, filevrij, om elders toerist in eigen land uit te hangen.

Vakantiegevoel

Tuurlijk, wie aan zee woont moet ook gewoon gaan werken. De toeristische sector zorgt voor heel wat werkgelegenheid. De kans is dus groot dat je met je job anderen een toffe vakantie bezorgt. De vakantiesfeer is nooit ver weg, ook tijdens de werkuren. Tijdens de weekends en de schoolvakanties valt het nog meer op: holiday vibes! Het is een drukte van jewelste aan zee en je surft zo mee op dat ritme.

Kustbewoners weten dat het strand en de zee niet alleen voor de zomer zijn. De zee betovert ook in de andere seizoenen. Meer en meer mensen ontdekken dat goed bewaard geheim en genieten ook van de deugden van de zee tijdens de herfst, winter en lente.

Lunchpauzes op het strand

Over de middag even uitwaaien op het strand en je kan er weer een paar uurtjes tegen. Ik doe dit zelf eigenlijk veel te weinig. Wel probeer ik, als onze strandcabine er staat, zoveel mogelijk van mijn freelance werk vanop het strand te doen. In het begin keken de strandburen een beetje raar. Nu zijn ze het al gewoon.

Sporten met zicht op zee

Als ik niet zou kunnen gaan lopen met zicht op zee, zou ik waarschijnlijk niet zo vaak gaan lopen. Ik heb verschillende vaste routes langs de zeedijk en de strekdam. Toch voelen deze routes elke keer anders. Het decor, de zee, is namelijk geen twee dagen op rij hetzelfde. Ja, als ik op de strekdam midden in zee loop, voel ik me de koning te rijk!

Geen zin om te lopen? Een strandwandeling zorgt ook voor een stevige work-out. Het zand vangt de schokken op wat beter is voor je gewrichten. Datzelfde zand zorgt ervoor dat je je spieren extra aan het werk zet en je ook meer calorieën verbrandt.

Beter weer

Ik ben al gestopt met discussiëren met binnenlanders. Ik weet dat ik gelijk heb: aan zee is het weer vaak beter. Toen ik naar Brussel pendelde reed ik ‘s morgens vaak naar de regen en ‘s avonds reisde ik de zon tegemoet. We hebben (en dat is bewezen) meer zonne-uren en minder regen en de winters zijn zachter. Ja, het kan soms stevig waaien maar dat heeft ook zijn charme en brengt een lading frisse lucht. Tijdens een hittegolf is het aan zee dragelijker en biedt een plons in zee extra afkoeling.

De kustbewoners

Ik kan er geen vinger opleggen maar iemand die ook van de kust is, heeft bij mij een streepje voor. Is het de taal die ons verbindt? Want geef toe, dat West-Vlaams is toch echt prachtig? Ik ben opgegroeid in het dialect maar merk dat ik veel oudere, echte Oostendse woorden niet ken. Jammer eigenlijk dat dat stukje erfgoed verdwijnt. Tegelijk is het voor mij soms moeilijk om me in het algemeen Nederlands uit te drukken. In het West-Vlaams voel ik me meer thuis. Naast de taal is er ook iets in de gedragingen, in het karakter van de kustbewoners dat me aanspreekt. Een soort van: ‘we goan nie trunten hé, doe moa geweune’. Ik geloof dat het harde leven van onze voorouders, de vissers hier voor iets tussenzit. Het is voor een stuk door te reizen naar bv de Hanzesteden dat ik me hier meer bewust van ben en er graag meer over wil weten.

Voila, dat zijn al heel wat voordelen hé. Als er me nog iets te binnen schiet, zal ik het hier aanvullen. En ja, aan elk verhaal zijn twee kanten. Vooraleer iedereen naar de kust verhuist en hier een leven als ‘aangespoelde’ tegemoet gaat: er zijn ook wel wat nadelen aan dat ‘aan zee wonen’. De prijzen voor huizen en appartementen swingen de pan uit, behalve in Oostende zijn de meeste badsteden tijdens de winter vrij doods en ook al hebben we vaak een vakantiegevoel, toch is het natuurlijk niet helemaal hetzelfde als ‘op vakantie zijn’. Oh en als de zeespiegel straks stijgt, ligt mijn toekomstig appartement met zeezicht misschien onder de zeespiegel ^^

augustus 30, 2017
/

DIY – zelf een strandscherm naaien

Ooit was er een tijd dat ik een blog met naaitutorials had. Na veel getwijfel heb ik een deel van die archieven onlangs ook naar deze website verhuisd (hier, hier, hier en hier). De kans dat er nieuwe tutorials komen is uiterst klein. Mijn naaimachine staat al een hele tijd stof te vergaren in mijn kast. 

Deze tutorial om zelf een strandzeil te naaien past wel op een website die ‘Living by the Sea’ heet hé. Het zeil (en de tutorial) is net geen twee jaar oud. Dat weet ik omdat ik er een groot stuk van de nacht aan heb zitten werken en mijn kleine neefje tegen de ochtend geboren was! Zijn geboortecadeautjes zullen zowat het laatste zijn dat hier nog vanonder mijn naaimachine rolde.

Moe’nk ‘t zil zetn?

DIY- zelf een strandzeil naaien

Al zolang ik me kan herinneren hebben wij een strandcabine. Eerst in Middelkerke, de laatste decennia in Oostende. Het is echt een ontmoetingsplek voor heel de familie en vele vrienden. Erg handig om je spullen te leggen en niet elke keer heen en weer te moeten sleuren, wat privacy om je om te kleden en een schuilplaats voor een plotse regenbui.

We hebben 2 windschermen. Eentje is een echt vintage stuk en was nog van mijn grootouders (en wellicht zelfs nog van mijn overgrootouders!), het andere strandzeil dateert uit mijn kinderjaren. Het is dat tweede zeil dat eerder dit jaar scheurde.

Strandzeil maken

Dat zeil was al een paar keer opgelapt maar de stof is echt aan het vergaan. Het is maar een dun stofje. De tekening is very eighties maar waren die niet weer ‘in’?

Anyway, oplappen is plan B maar er was nood aan een nieuw zeil. De stokken waren nog in prima staat en we hadden thuis zelfs nog een reservesetje liggen. Het idee om zelf een strandzeil te maken kwam wel bij me op maar ik zag op tegen het vele rechtdoor stikken. Ja, nog trauma’s van die keer dat ik mijn gordijnen inkortte!

Maar toen ik even informeerde naar de prijs van zo’n windscherm (120 euro voor 6 meter, en 18 euro korting als je geen stokken wou bijkopen), was de keuze van toch maar zelf maken snel gemaakt. Ik koos in Ikea een gestreepte canvas uit: 6,5 meter aan 5 euro de lopende meter. Reken zelf maar uit :-)

Ik bestudeerde de strandzeilen die wij hebben, keek even naar het zeil van de buren en mat de afstand tussen de palen van de windschermen. Dat leverde me genoeg informatie op om deze tutorial uit te werken. Here we go!

Tutorial: zelf een strandzeil maken

Een beetje rekenen

Je kan vertrekken van de lengte die je wil voor je windscherm. Of je kan vertrekken van de lengte van de stof. Het eerste is makkelijker. Je rekent 15 cm voor de palen aan beide uiteinden. Voor de andere palen volstaat 12 cm (toch als je voor de methode kiest die ik gekozen heb, onderaan deze blogpost deel ik nog 2 andere mogelijkheden).

Strandzeil maken (2)

In een impulsieve bui kocht ik alvast de stof. Pas daarna bestudeerde ik hoe ik het strandzeil zou maken. Mijn stof is 6,50 meter. Voor de uiteinden heb ik dus 30 cm nodig. Even snel rekenen leerde me dat ik, als ik voor 6 palen en dus 5 delen zou gaan, ik maar om de 1,14 meter een paal zou hebben. Dat is iets meer dan de 105 cm afstand tussen de palen van het te vervangen zeil maar het leek me wel ok.

In het kort:

15 cm voor de palen aan het uiteinde. 12 cm voor de palen in het midden en tussen elke paal tussen de 80 cm en 105 cm (hier ga ik dus voor een tiental cm meer).

Aan de slag

Meten

Best saai maar heel belangrijk: alle stukken afmeten. Op 3 cm, op 6 cm, op 120 cm,… Lees gewoon verder en dan wordt het je duidelijk.

Stikken

Zigzag de zijkanten. Boven en onder kon ik zo laten want bij Ikea canvas is dit al heel mooi en stevig afgewerkt. Plooi de zijkanten 3 cm om. Strijk goed plat.

Strandzeil maken (4)

Plooi de rand 6 cm om en stik dicht tegen de rand.

Strandzeil maken (1)

Windzeil maken (2)

Zo, beide zijkanten zijn nu al klaar.

Voor de middenstukken bedacht ik 3 manieren. Ik koos voor de, in mijn ogen, eenvoudigste manier.

Plooi de stof dubbel op 1m20 (6 cm + 1,14 cm) van de stikking van de paal van de zijkant, goede kanten op elkaar en stik op 6 cm van de rand. Doe dit voor elke paal.

Windzeil strand (2)

Om zeker te zijn dat de lijntjes mooi zouden doorlopen, gebruikte ik speldenkoppen. Deze stak ik er telkens op de overgang tussen rood en wit door zodat ik kon checken of het ok was. De foto hieronder toont dat.

Windzeil maken (1)

Het is sneller geschreven dan gestikt :-) Maar het strandzeil zit in elkaar!

Morgen dus hopelijk een foto van op het strand. Voorlopig moet je het doen met deze demonstratie.

Windzeil strand (1)

Alternatieve manieren

Stroken

Je kan ook voor elke paal een strook van 16 cm op de stof stikken. Plooi dan aan beide kanten van de strook 2 cm om en stik dit op de stof vast door aan beide kanten dicht tegen de rand te stikken zodat je een tunnel bekomt. Vergeet ook zeker niet de randen te zigzaggen. Lijkt me wat meer werk maar één van de zeilen die we hebben is zo gemaakt.

Dubbel

Strandzeil maken (3)

Op de foto zie je hoe ik de stof geplooid heb, je laat eigenlijk een stuk van 6 cm overlappen. Daarna stik je aan beide kanten even door zodat je een tunnel hebt

Afwerking

Lusjes

Aan elke tunnel kan je nog lusjes bevestigen zodat je het zeil aan de haakjes in de palen kan bevestigen.

Opbergvakken

Niet gedaan maar je zou ook nog opbergvakken in het strandzeil kunnen verwerken zodat je de zonnecrème of je boekje altijd bij de hand hebt.

Zo, niet meteen een naaisel wat je elke dag maakt maar wel eentje waar we veel plezier aan zullen beleven :-)

Geïnspireerd door deze blogpost? Vergeet deze tutorial dan niet te pinnen!

juni 5, 2017
/

Wadexcursie: wadlopen op Texel

Wadlopen. Het klinkt best cool en tegelijk mysterieus. Het was zo één van die dingen die op mijn bucket list stonden ook al wist ik niet zo goed wat het precies was. Ik wist dat het op de Waddeneilanden te doen was en ik had al gehoord dat je soms van het ene wad naar het andere kan stappen.

Wadlopen - Texel (1)

Als ik in de weken voor mijn weekendje Texel vertelde dat ik zou gaan wadlopen kreeg ik twee reacties: of ze waren heel enthousiast of ze wisten (ook) niet wat het was. Het eerste geval was plezant voor mij want zo kon ik wat tips ivm kledij enz ontfutselen. In het tweede geval volgde een akward silence want ik kon ook niet echt uitleggen wat het was.

Ook benieuwd geworden naar dat wadlopen? Ik neem je graag mee naar vorige week zaterdag, naar het bijna noordelijkste puntje van Texel, een van de Waddeneilanden van Nederland. Om 11u stond natuurgids Bert De Boer mij (en een tiental Nederlanders) op te wachten voor een wadexcursie.

Kledij voor wadlopen in de herfst

Ik had me op voorhand best druk gemaakt over wat ik aan zou moeten trekken van kledij en wou liefst op alles voorbereid zijn. Ik kocht in Decathlon nieuwe (hoge) regenlaarzen maar ik zag op internet foto’s van wadlopers die tot halfweg hun bovenbeen in het water stonden. En als ik pech had dan zouden we wadlopen op een koude herfstdag. Uiteindelijk bleek het eerder een stralende zonnige herfstdag te zijn. Conclusie: ik was een beetje te goed voorbereid.

Onder mijn hoge laarzen had ik mijn sokken van Fourth Element aangetrokken. Eenerzijds omdat mijn laarzen een maat te groot waren (ik zag liever de zwarte dan de donkerblauwe maar die hadden ze niet meer in mijn maat) en er in de briefing duidelijk stond: nauwaansluitende laarzen, anderzijds omdat deze sokken ook warm blijven als ze nat zijn (stel dat mijn laarzen dan toch niet hoog genoeg zouden zijn…).

Om dezelfde reden trok ik ook mijn broek van Fourth Element aan. Dit is een deel van mijn onderpak als ik duik met een droogpak. In de auto lag ook nog een regenbroek. Als bovenkledij ging ik voor 3 laagjes: een truitje in Merinowol, een fleece (die ik gelukkig last minute nog in de auto liet liggen) en mijn ademende, winddichte en waterproof winterjas. Verder ook nog handsschoenen, sjaal en muts. En mijn zonnebril. Ik zei het al: een beetje overdreven (behalve die zonnebril).

Spoiler: het was zo zalig warm (en je stapt natuurlijk ook het grootste deel van de wadexcursie) dat ik uiteindelijk al snel met open jas rondliep. De muts en de handsschoenen deed ik zelfs niet eens aan :-)

In de zomer volstaat een korte broek trouwens! Je hoeft dan ook geen laarzen aan. Om je voeten te beschermen tegen de (oester)schelpen doe je dan best oude sportschoenen of waterschoenen met stevige zool aan.

In het voor- en najaar zijn die hoge laarzen dus echt wel een must. Twee in onze groep hadden kortere laarsjes aan en zij hadden al snel natte voeten.

Wadexcursie

Wadlopen - Texel (2)

Na een korte inleiding door Bert vertrokken we voor een ruim 2u durende wandeling op het wad. Het wad is de zand- of modderplaat die tussen laag- en hoogwaterniveau zit. Bij eb kan je hier een wadexcursie maken. Op sommige plaatsen is het zelfs mogelijk om van het ene eiland naar het andere te stappen. Wadlopen mag je nooit alleen doen. Het is echt aan te raden om enkel mee te gaan met iemand die de weg zeer goed kent. De zee kan verraderlijk zijn! Elk jaar moet er wel iemand van het wad gered worden omdat het water te snel opkomt of omdat ze vastraken in het slib.

Wadlopen - Texel (3)

Van zodra we op het slibberige deel komen, houdt Bert even halt om ons wat uitleg te geven over de dieren die we op het wad kunnen aantreffen. En dat zijn er heel wat meer dan je op het eerste zicht zou denken. Hij gaat even met zijn hand door het zand en toont ons een wadpier. Deze wadpieren eten zand voor de eencellige beestjes die erin zitten en kunnen tot 20 cm lang worden. Als we wat later door de verrekijker turen, spotten we een zestigtal zeehonden. Zeehonden in de vrije natuur kunnen spotten, het is voor mij één van de plezantste dingen die er zijn!

Ik durf zeggen dat ik best vrij veel weet over het zeeleven maar Bert wist me toch nog heel wat nieuwe zaken bij te brengen. Ik vond het echt superinteressant! Bert weet het bovendien op een zeer onderhoudende manier te brengen. Echt een aanrader!
Zo leerde ik dat de tweekleppers, de kokkels, net onder het zand leven en met hun 2 buisjes gigantische hoeveelheden water zuiveren. Met zijn allen slagen ze erin om al het water van de Waddenzee 1x/maand te filteren.
En wist je dat de 5mm grote wadslak het diertje is waarvan er in de Waddenzee het meeste zitten? Gelukkig maar dat ze zo talrijk zijn want de steltlopers eten ze massaal op. Zo’n 700 stuks per uur, per steltloper!

Wadlopen – techniek

Sta je tijdens de zomermaanden aan onze kust soms ook even stil, voetjes in de zee, wat voor je uit te staren? Je zal vast al gemerkt hebben dat je voeten dan wat wegzakken. Dat gebeurt dus ook als je op het wad staat. Je laarzen zakken weg en zuigen zich vast in de modderige ondergrond.

Levert hilarische momenten op als je je probeert los te wrikken. Bij de ene durft de laars al eens blijven steken. De andere gaat net niet tegen de grond. Maar er zijn dus trucjes om dit wat te vermijden. Ten eerste zijn nauwaansluitende laarzen dus wel een must :-) Verder lukt het beter als je eerst een voorwaartse stap zet ipv je te proberen draaien.

Wadlopen - Texel (4)

Wil je tijdens het stappen wat minder diep zakken, dan kan je de langlauftechniek proberen. Nu is langlaufen (in Zweden, liefst) ook zoiets dat op mijn bucket list staat en ik dus nog nooit gedaan heb en waarvan ik geen idee heb hoe je dat moet doen. Het blijkt een beetje ‘recht vooruit schaatsen’-techniek-achtig te zijn. Ik zou zeggen: gelukkig bestaat er geen beeldmateriaal van mijn pogingen. We hadden in elk geval veel plezier. Na ruim 2 uur bereikten we terug de dijk en zat de wadexcursie er op.

Heb je me de voorbije week gezien, dan is de kans heel groot dat ik je enthousiast over het wadlopen gesproken heb. Ik vond het echt een supertoffe ervaring en ik heb wadlopen meteen bovenaan het lijstje: ‘nog-eens-doen!’ gezet!

Ben jij al eens gaan wadlopen? Was het ook zo leerrijk en plezant?

december 5, 2016
/

Een mini-break in Den Haag, in een strandhuisje!

Wakker worden met het ruisen van de zee op de achtergrond. Het lijkt wel een droom. Maar als ik de gordijnen open van mijn Haags Strandhuisje is het de adembenemende realiteit. Ik woon op amper een kilometertje van het strand maar deze keer bracht ik de nacht door op het strand! Meer ‘Living by the Sea’ wordt het niet :-)

Strandhuisje (3)

De avond ervoor was ik in Den Haag gearriveerd. Ze hebben er 20 strandhuisjes waarvan ééntje voorbehouden was voor bloggers. Ze kregen deze zomer al heel wat nationaliteiten over de vloer en ik mocht dat rijtje, als Belgje, aanvullen. Hoewel ik dus aan zee woon en ik de zee bijna dagelijks zie, blijft de zee een wonderlijk effect op me hebben. Het is alsof een blik op de zee alle stress en zorgen wegneemt. Na een rit van net geen 3u (plaspauze inbegrepen) van Oostende naar Den Haag (vanuit Antwerpen dus amper anderhalf uur!) klom ik vol verwachting de duin op. En ja hoor! Van zodra ik de zee zag opduiken aan de horizon was ik helemaal zen!

In het strandhuisje wachtten nog een aantal verrassingen: een lekker Haags pakket met streekspecialiteiten, cava en aardbeien en een gepersonaliseerde IXXI-mozaïek. Beetje gek om jezelf zo groot aan de muur te zien hangen :) Het strandhuisje is zalig ingericht en buiten een vaatwas is alles er eigenlijk voor handen. Even dacht ik dat er geen toiletpapier is, maar op het aanrecht staat een soort schoonmaakpakket waar ook een rolletje wc-papier zit. Ook lakens en handdoeken zijn voorzien. Ik bedacht me dat ik eigenlijk wel in zo’n huisje zou willen wonen. Permanent en al!

Strandhuisje (1)

Het hoogtepunt is absoluut het zicht naar buiten. Of vanop het terras. Heerlijk om zo te ontbijten of ‘s avonds naar de zonsondergang te turen. Naar de zee en de golven kijken… Da’s iets wat mij nooit gaat vervelen. Een huisje/appartementje/studio met zeezicht was hier al altijd een life goal maar ik denk dat het nu nog wat hoger op de bucket list geklommen is!

Surfen

Hart Beach Scheveningen surfen

Op amper een kwartiertje van het centrum van Den Haag kan je in Scheveningen goed (leren) surfen. Ik had nog nooit eerder op een surfplank gestaan en kreeg bij surfschool Hart Beach een initiatie. Spannend! Ik weet dat ik niet de handigste ben als het op zo’n dingen aankomt.

We kregen uitleg over hoe golven werken en hoe we de golven best konden nemen en na wat veiligheidsvoorschriften mochten we het water in. Ik concentreerde me: op de plank gaan liggen, kijken waar de golf is, peddelen en afduwen. Zoef! Dat ging nog sneller dan ik dacht :-) Ja, dit was plezant! Nog een keer! En dus trok ik mijn board achter me aan, weer op zoek naar een goede golf. Een keertje ging ik kopje onder en kreeg ik de plank over me. Gelukkig zonder erg.

Het lukte me om, met wat hulp van de instructeur, meerdere goede golven te pakken. Het rechtstaan op de plank liet ik voor de anderen. Zo soepel en snel ben ik niet :) Het was echt tof om doen. Vermoeiend ook wel! Surfen is echt een goede work out! Daar had ik me toch wat aan mispakt :)
Neem zeker ook even de tijd om wat te chillen op hun strandterras!

Zeeheldenkwartier in Den Haag

Zeeheldenkwartier

Wat een toffe wijk is dit! Het Zeeheldenkwartier heeft een heel eigen identiteit. De energieke gids Lorraine vertelde me dat er een Berlijn-vibe in de wijk hangt. Het is een heel creatieve buurt met een divers aanbod: unieke winkeltjes wisselen de hippe koffiespots af met artistieke speciaalzaken. Ook het eerste spirituele koffiehuis vind je in Den Haag.

Paleis Noordeinde

Paleis Noordereind

De Paleistuin was wegens een evenement uitzonderlijk niet toegankelijk maar ik passeerde wel even langs Paleis Noordeinde waar Koning Willem-Alexander zijn werkpaleis heeft. De vlag wapperde op het paleis dus ik ga ervan uit dat hij dan ook aanwezig was.

Mesdag Panorama

MEsdag panorama

Dit vergezicht van Scheveningen is het grootste schilderij van Nederland. Het dateert uit 1881 en is maar liefst 1680 vierkante meter groot. Het is alsof je aan het tijdreizen bent en 2 eeuwen terug in de tijd gekatapulteerd wordt.

De Pier van Scheveningen

Pier reuzenrad Scheveningen

De pier van Scheveningen is een ware foodboulevard met allemaal leuke kraampjes. Er is voor elk wat wils. Er zijn twee verdiepingen. Nieuw, sinds enkele weken, is het reuzenrad. Het rad is 40 meter hoog en telt 30 gondels. Een ritje duurt net geen halfuur. Ik had helaas geen tijd om een rondje te maken. Maar zij deden dat enkele dagen voor mij wel. Voor meer kindvriendelijke tips voor Den Haag verwijs ik je ook graag naar hen door.

Kurhaus Scheveningen

Ik wandelde ook nog even verder op de promenade van Scheveningen. 10-15 jaar geleden was ik er al eens geweest. Het was destijds een blitzbezoekje en ik herinnerde me enkel nog het Sea Life Centre (wat het doel van het bezoek was – ik werkte toen als jobstudente in de Blankenbergse vestiging) en de beach bars waar de lokale jeugd Engels met elkaar sprak :) Het Kurhaus herinnerde ik me niet meer. Maar wat een imposant gebouw is dat! Ik weet al waar ik volgende keer wil overnachten ;-)

Pokémon-hoofdstad

Pokemon Kijkduin

Het was rond valavond toen ik op mijn gemak op het terras van mijn strandhuisje zat en er een gezin, al lopend, voorbij kwam. Al snel gevolgd door nog een groepje waarvan iemand riep dat ze nog 7 minuten hadden. En toen volgden er nog meer. Ik dacht even dat ze de bus wilden halen. Bleek dat ze op Pokémonjacht waren! Die paar groepjes werden er al snel enkele honderden! In het weekend zijn het er soms zelfs duizenden. Het was erg grappig om zien. Zeker toen ze wat later de andere richting begonnen uitlopen.

Kijkduin is de Pokémon-hoofdstad van Nederland. ‘t Is maar dat je het weet.

Food tips

Strandpaviljoen Zuid

Zuid Strandpaviljoen

Scheveningen heeft heel wat leuke beach bars. Strandpaviljoen Zuid is er zo eentje. De beach bar is een trekker voor heel wat locals. Ik had natuurlijk geluk met het mooie weer maar het was er echt leuk zitten. Heerlijk gegeten ook: ik koos voor de Noordzeevis in Josper Houtskool oven: kabeljauw krokant met gekarameliseerde Guernseyboter, citroen, tomatensalsa, frisse salade en biologische frietjes. Na het diner keer je onder een sterrenhemel terug naar je strandhuisje.

Typisch Belgisch

Frietatelier

Dan hebben we iets wat typisch Belgisch is, dan laten we de Fransen de naam claimen en laten we de Nederlanders er een gedistingeerd product van maken. Typisch Belgisch! Ik hoorde waaien dat de frieten bij een andere frietboetiek in het Den Haagse Frietdistrict lekkerder zouden zijn maar omdat Sergio Herman een halve Belg is, koos ik toch voor de frietjes van het Frietatelier in de Venestraat. De frietjes zelf vond ik wat minder maar de sausjes die ze erbij serveren… Wat dacht je van basilicum- of truffelmayonnaise? Devos-Lemmens, waar wachten jullie op? Ik zou een partnership met Sergio aan gaan! Er komt trouwens ook een Frietatelier in Antwerpen.

Hortus

Lunchen deed ik midden in het Zeeheldenkwartier, op het rustige Anna Paulownaplein. Ik koos voor een heerlijke salade met geroosterde groentjes en een versgeperste vruchtensap. Hortus is een gastronomisch vegetarisch restaurant en ook niet-vegetariërs zijn vol lof over dit eetadresje.

HaagseStrandhuisjes

Strandhuisje (2)

Van april tot oktober staan er 20 strandhuisjes bij Kijkduin in Den Haag. Deze HaagseStrandhuisjes zijn erg leuk ingericht, een mix van de typische beach look met wat Scandinavische elementen. Helemaal mijn stijl dus! Je kan er met vier personen in (een paar huisjes bieden zelfs plaats aan vijf personen). De strandhuisjes liggen wat afgelegen waardoor je echt ten volle van de natuur kan genieten. Op een klein halfuurtje sta je in het centrum, met de bus, fiets of auto.
Elke avond maakt de uitbater trouwens ook een rondje langs de huisjes om de gasten een soort nieuwsbrief te bezorgen met activiteiten in Den Haag en andere tips. Leuk initiatief!
Alle info over de strandhuisjes vind je op hun website.

Next time…

48 uur in Den Haag was absoluut te kort. Ik heb al een lijstje voor een volgend bezoekje:

  • Gemeentemuseum Den Haag voor de grootste Mondriaancollectie van Nederland (en wie kinders heeft, check zeker ook De Wonderkamers)!
  • Kust: eetadresje op de Pier waarbij ze oud bouwmateriaal van de Pier geïntegreerd hebben.
  • Pistache Café, vlakbij de Paleistuin. Hier passeerde ik maar ik had net frietjes gegeten en daar nog een dessertje bovenop leek me net iets te veel van het goede. Het terras en de inrichting zag er in elk geval veelbelovend uit.
  • Mauritshuis voor het meisje met de parel van Vermeer.
  • Eten in The Penthouse, het hoogste restaurant van Nederland.

Was jij al in Den Haag? Wat mag ik daar de volgende keer absoluut niet missen?
En dat zicht op zee of een strandhuisje… Droom jij daar ook van?

Met dank aan Haagse Strandhuisjes en Den Haag Marketing.

september 10, 2016
/

Fin d’saison, maar eigenlijk niet echt

fin d'saison - zomer in Oostende

Zoef, de grote vakantie is alweer voorbij! En toch gaat het leven hier volgende week gewoon verder. Vroeger was dat anders. Toen was er elk jaar die eerste schooldag. Niet dat ik niet graag naar school ging maar de eerste dag na de vakantie was toch niet mijn favoriete dag. En ook al bruist Oostende het hele jaar door, 31 augustus is aan de kust toch een beetje fin d’saison.

Die zomers van toen

Toen ik als kind in Middelkerke woonde en mijn ouders een horecazaak hadden was 31 augustus een dag waarop de zaak overdag gesloten was en we zelf eens een uitstapje deden. Ik herinner me één keer dat mijn pa mee kwam naar het strand en in pre-zandsculptuurtijden voor ons een Formule 1-wagen in het zand bouwde. Dat zal wellicht op een 31ste augustus geweest zijn.

Op 31 augustus was er ‘s avonds een klein feestje met het personeel. Nog tijdens hun werkuren klonken ze op het voorbije seizoen. Stiekem waren ze ook wel een beetje blij dat het nu weer wat kalmer zou worden ;-) Ook hier zou ik wel wat anekdotes kunnen vertellen.

Fin d’saison op het strand

Dat fin d’saison-ding is een beetje blijven hangen. Tegen het einde van de grote vakantie nemen we een fles bubbels mee naar onze strandcabine. We blijven nog een laatste keer tot ‘s avonds laat op het strand plakken. Ik weet dat we niet de enige cabine zijn met dit jaarlijks ritueel. Vele strandburen halen ook een flesje boven. Dit jaar hebben we zelfs al met een paar strandburen afgesproken om gezellig samen fin d’saison te vieren. Dankbaar voor de vele mooie dagen die we deze zomer kregen.

We vieren ook meerdere keren fin d’saison: een keertje als de grote vakantie op zijn einde loopt en voor de zekerheid zowat elke zonnige dag tot eind september als de strandcabine weer voor een paar maanden verdwijnt.

Terwijl voor heel wat gezinnen de dagelijkse routine zich herneemt, bol ik hier nog even verder op zomerritme. Augustus verschilt daarin niet veel van september. Mooi weer? Dan probeer ik maximaal van het strand te genieten, desnoods met laptop op de schoot en werk inhalen in de late avonduren want het najaar wordt druk, dat staat nu al vast. Ik duim alvast voor een mooie nazomer! Live while your alive!

Kennen jullie het fenomeen ‘fin d’saison’? Hoe vieren jullie dit?

augustus 30, 2016
/

Zeehonden aan de Belgische kust

Belangrijke boodschap: zeehonden komen regelmatig op het strand om uit te rusten. Dit betekent daarom niet dat ze ziek zijn! Hou honden aan de leiband en blijf op ruime afstand (minstens 10 meter) om het dier geen stress te bezorgen. Hieronder lees je waar je aan de Belgische kust kans hebt om zeehonden te spotten en wat je kan/moet doen als je een zeehond op het strand ziet.

Zeehonden aan de Belgische kust

We waren met de boot naar de duikplek aan het varen. En plots riep S: “Kijk daar een zeehond!” Als we gaan duiken op zee zien we onderweg regelmatig bruinvissen maar een zeehond? Het was de eerste keer, ondertussen al heel wat jaren terug, dat ik in onze contreien onverwacht een zeehond in het wild zag (de zieke zeehonden die aanspoelden en ik voor mijn job – ik werkte ooit enkele jaren in een zeehondenopvangcentrum – moest ophalen tel ik niet mee. Leuke anekdote: er was er eens eentje op het naaktstrand in Bredene aangespoeld. Ik kan je verzekeren, het was gek om daar als énige aangekleed te staan. Maar ik kan nu dus wel zeggen dat ik ooit naar het naaktstrand ging).

Waar kan je zeehonden zien aan de Belgische kust?

Ik ken aan onze Belgische kust wel enkele plekjes waar regelmatig zeehonden gezien worden. In Koksijde, ter hoogte van Ster der Zee kan je, met een beetje geluk, zeehonden spotten (foto bovenaan is van in Koksijde van een paar jaar geleden). Ook de haven van Nieuwpoort heeft regelmatig een zeehondje op bezoek. In Oostende kan je met wat geluk eentje zien rond de Strekdammen. En ook in Zeeland zijn heel wat spots waar je zeehonden kan spotten. Je moet dus niet naar Antarctica reizen om zeehonden in het wild te zien.

Maar het leukst zijn de onverwachte ontmoetingen. Zoals die eerste keer, op zee. Vandaag had ik weer prijs. Ik was op wandel met het petekindje, op de zeedijk in Oostende. Plots zag ik iets in het water. Zou het? Ik moest onmiddellijk denken aan die keer toen we gingen duiken in de Noordzee. Maar ik had ondertussen al een paar keer gedacht dat ik een zeehond zag in de verte en telkens bleek het een vogel te zijn. Ik was dus niet zeker. Maar mijn hart maakte al een sprongetje. Je moet weten, ik heb iets met zeehondjes. En neen, niet omdat ze er zo lief uitzien.

Ik bleef dus naar de horizon turen. Het stipje bleef wel heel lang weg. Dat verkleinde de kans dat het een vogel was… En toen was hij er terug. Nu was ik het echt zeker: ik had een zeehond gezien! Ik probeerde foto’s te nemen. En een kort filmpje. Die vind je beide op Instagram. Ik bleef nog even naar de horizon turen en spotte de zeehond nog een paar keer. Af en toe dook hij onderwater om dan na een poosje (zeehonden kunnen wel even onder water blijven) weer aan de oppervlakte te verschijnen.

Zeehonden aan de Belgische kust

Zowel de gewone zeehond als de grijze zeehond kunnen aan onze kust gespot worden. De gewone zeehond is een stukje kleiner en zijn kop heeft de vorm van een kattenkop. Zij worden in de zomermaanden geboren en verliezen meteen hun babyvacht. Grijze zeehonden zijn een stuk groter, vaak ook donkerder maar vooral herkenbaar aan hun ‘hondenkop’. Die grijze zeehonden staan er ook om bekend wat agressiever te zijn. Ze kunnen bijvoorbeeld hun hoofd recht naar achter draaien, iets waar we destijds als zeehondenverzorger voor moesten oppassen. Grijze zeehonden worden in de wintermaanden geboren en verliezen pas na enkele weken hun witte vacht.

Heel uitzonderlijk komen ook de klapmutsen, zadelrobben of ringelrobben eens tot bij ons maar dan zijn ze wel een eindje weg van hun natuurlijke verblijfplaats.

Een zeehond op het strand?

Het is niet zo uitzonderlijk dat er gewone of grijze zeehonden gezien worden aan de Belgische kust. Vroeger was er zelfs een echte kolonie. Het exemplaar dat ik vandaag zag, zat in het water, maar de zeehonden komen ook vaak uitrusten op de golfbrekers of op het strand. Ze liggen dan vaak in een ‘banaan’. Dit is perfect normaal. Ze zonnen om vitamine D op te doen. Jaag hen dus zeker niet terug in het water!

Wat moet je doen als je een zeehond op het strand ziet?

Afstand houden + honden aanlijnen en uit de buurt houden

Allereerst, nogmaals: het is niet omdat een zeehond op het strand ligt dat deze ook ziek is! Blijf ook op een veilige afstand (zo’n 10 meter, liefst nog verder, volgens het Marine Mammal Protection Act zelfs 50 meter!) van de dieren. Ze zien er misschien lief uit maar ze hebben scherpe tanden! Ze kunnen niet alleen lelijk bijten, ze dragen vaak ook allerlei microben met zich mee. Een zeehond proberen aaien is dus een slecht idee!

Hou ook je hond aan de leiband en uit de buurt van de zeehonden. Ze delen namelijk heel wat aanverwante ziektes (ik bespaar je de wetenschappelijke namen en uitleg). Bovendien kan jouw hond voor extra stress bij de zeehond zorgen.

Nog een extra reden om afstand te houden: bij grijze zeehonden (zeker als ze hun witte vacht nog hebben) is de moederzeehond misschien nog in de buurt en durft die, omdat er mensen of honden bij haar pup staan, niet dichterbij komen om haar jong te zogen.

Extreem mager of ziek dier?

Ziet de zeehond er extreem mager uit of zie je uitwendige verwondingen? Dan is het slim om de plaatselijke hulpdiensten te verwittigen. Zij weten wat ze moeten doen. Zelf blijf je best gewoon op afstand! Hou ook andere mensen en dieren op afstand.

Belangrijk om weten: zeehonden zijn geen dolfijnen en hun vacht moet niet constant nat blijven. Zeehonden kunnen zonder problemen gedurende langere tijd aan land blijven.

Nog vragen? Stel ze in de comments hieronder. Ik heb tussen 1999 en 2007 in een zeehondenopvangcentrum gewerkt en veel over zeezoogdieren gelezen. Als ik zelf het antwoord niet ken, zoek ik het graag voor je uit. 

Deel dit artikel gerust! Ik blijf me erover verbazen hoe weinig mensen weten dat zeehonden soms gewoon op het strand komen uitrusten of dat er zeehonden aan de Belgische kust te vinden zijn. 

 

oktober 30, 2015
/

Weekendje in Zeeland: Deltapark Neeltje Jans en Renesse

#lovezeeland

Sinds ik duik, spendeer ik heel wat weekendjes in Zeeland. De Oosterschelde en het Grevelingenmeer zijn perfecte duikplekken: niet zo heel ver en met een gevarieerd onderwaterleven. Ja hoor, er valt heel wat te zien onder water!

Ook boven de waterlijn is heel wat te bezoeken en te beleven in Zeeland: Zierikzee en Goes begin ik al een beetje te kennen. De terrasjes en de winkeltjes in elk geval.

Hoog tijd om eens wat meer van Zeeland te zien, boven water. Zo wil ik al jaren eens naar Neeltje Jans. Dankzij NBTC en VVV Zeeland maakte ik er nu eindelijk werk van.

Start to vlog

Het was geleden van de lessen audiovisuele technieken in mijn opleiding journalistiek… Door de blog en vooral het gemak van mijn Samsung Zoom begon ik af en toe iets te filmen. En toen verdiepte ik me wat meer in het vloggen en volgde een paar workshops. Ik ging zelfs voor de aankoop van professioneel materiaal. Ahja, want het moet toch een beetje goed zijn. Geen wind die in de microfoon blaast enzo waardoor alles onverstaanbaar is.

Ik begin meer en meer plezier te krijgen in het filmen en monteren. En ja, zelfs in het spreken voor de camera. Geen sinecure voor een West-Vlaamse! Ik zie nog heel veel leerpuntjes. Maar ik zie ook vooruitgang.

Vloggen in Neeltje Jans

Afgelopen weekend filmde ik in Zeeland. Best gek hoor zo’n selfie-video (bestaat daar een naam voor?). Ik zie het mezelf dan ook nog niet doen waar er veel volk bij staat. Het resultaat van een dagje filmen is een video van 10 minuutjes. En ik durf in alle bescheidenheid zeggen dat ik er trots op ben.

Het einde kon beter. Ik was tegen het einde van de dag zo moe dat ik het filmen wat vergat. Anders dan met zinnen, moet het bij video liefst meteen goed zitten. Je kan er achteraf niet veel meer aan veranderen. Elke keer weer wat beter ;-)

Benieuwd naar jouw feedback!

Neeltje Jans

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (2)

De Westerscheldetunnel is sinds een aantal jaar de vervanger van de vroegere overzetboot. De overzetboot is er nog, maar enkel voor fietsers en voetgangers.
Ik ben die Westerscheldetunnel al ettelijke keren doorgereden en toch blijft het wel speciaal.
Deze keer moest ik na de Westerscheldetunnel niet rechtsaf slaan richting Zeelandbrug (ook héél spectaculair om over te rijden! Wat een view!) maar ging het verder naar de Noordzeekust, tot aan Neeltje Jans.

Aan de onthaalbalie van Deltapark Neeltje Jans kreeg ik een grondplannetje met ook de uren van de verschillende voorstellingen op. Echt handig. Ik had de website even vlug bekeken maar was toch verrast over hoe groot het domein was. Een ticket kost ongeveer 20 euro en het park is die prijs zeker waard. In vergelijking met de toegangsprijs vind ik de parking (7,00 euro) redelijk duur.

Delta Experience

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (3)

Ik begon met het nieuwe Delta Experience. Je gaat een donkere ruimte binnen waar ze een woonkamer nagebootst hebben. Je komt terecht in 1953, de avond van de storm. Ik was zwaar onder de indruk. Kippenvel als je het kindje naar zijn mama hoort roepen! Als de klok vier uur slaat, barst het glas van de harde wind en wapperen de gordijnen. Je voelt de koude wind ook echt!

De tweede zaal is haast nog aangrijpender, zeker op het moment van de dijkbreuk. Spoiler-alert: voor de personages loopt het wonderwel goed af :-) Wat volgt is wat uitleg over het deltaplan en de gigantische bouwwerken om de zee-armen af te sluiten.

Bezoek aan/in Stormvloedkering

Na Delta Experience besluit ik de mosseltentoonstelling en de filmpjes over te slaan en meteen het buitengedeelte te bezoeken. Eerst passeer ik een openluchttentoonstelling met de delta-werktuigen. De drilnaald bijvoorbeeld ziet er echt als een kunstwerk uit. Tegelijk leer je hoe ze te werk gegaan zijn om de stormvloedkering te bouwen.

Ik passeer nog een roofvogelshow (sorry, niet blijven kijken – vind ik scary!) en zette toen pas richting de stormvloedkering.

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (9)

Na een eerste inleidende deel met onder andere filmpjes van koningin Beatrix bij de opening van de Stormvloedkering, ga je écht door de stormvloedkering. Best spannend hoor! En niet ideaal als je wat hoogtevrees hebt. Niet dat ik hoogtevrees heb maar ik ben toch geen stoute als het op naar beneden kijken aankomt als je op een trap met roosters (en dus gaatjes) moet stappen.

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (6)

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (5)

Deze twee markeringen tonen hoe hoog het water stond in 1953 en hoe hoog ze nu de panelen zakken om overstroming te voorkomen.

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (7)

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (8)

Pijler 66

Een bepalende factor in de skyline van Neeltje Jans: de pijler die ze op overschot hadden.

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (15)

Zeehonden, haaien en walvissen

Rond de middag at ik iets in het Restaurant Deltaplaza. Eten in pretparken is problematisch en dat is hier niet anders. Zeker als je het wat gezond wil houden en je geen vlees eet. Ik koos voor de (biologische) tomatensoep en at er een donker broodje bij. Met een limonade erbij betaalde ik net geen 10 euro. Pretparkprijzen dus :)

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (10)

Orkaanmachine

Het was trouwens zalig rondlopen in het park. Perfect weer en niet te druk. Ik begon de namiddag in de Orkaanmachine. Aan de ingang krijg je een beschermingsbril en ik checkte nog even met de begeleidster of het wel te doen was om je fototoestel vast te houden in de windtunnel. Het resultaat is een beetje schots en scheef :)

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (11)

Blue Reef Aquarium

Na de Orkaanmachine ging het naar het Blue Reef Aquarium. Ik heb zelf jaren in Sea Life gewerkt en ben nog altijd nieuwsgierig om zien hoe andere aquaria ingericht zijn. In het aquarium heb ik vooral gefilmd. Ik blijk niet over het talent te beschikken om een haai scherp op foto vast te kunnen leggen.

Je kan de haaien hier trouwens ook voederen, Dit gebeurt vanuit een kooi in het water. Ziet er spectaculair uit en ik zou het zeker aanraden om te doen als je fan van haaien bent, of als je dit gewoon eens wil doen. Zelf heb ik een paar jaar haaien gevoederd en er ook tussen gedoken dus het hoefde voor mij niet meteen :-)

Walvisexpo

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (12)

Waar ik bij het Blue Reef Aquarium een beetje teleurgesteld was, was ik blij verrast door de walvisexpo. Het lijkt alsof je in een walvis wandelt en het is echt een interactieve en educatieve tentoonstelling geworden. Thumbs up!

Er is ook heel leuk met de ruimte gespeeld, aandacht voor de walvisjacht en de gevolgen,…

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (13)

En uiteraard mag een walvisskelet dan niet ontbreken.

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (14)

Zeehonden en zeeleeuwen

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (19)

Ik heb de shows niet bijgewoond maar wil (met mijn ervaring en achtergrond) toch graag een suggestie doen: mogen de zeehondjes geen leuker bassin? Nu zwemmen ze echt in een rechthoekig zwembad. En dat terwijl er op een paar honderd meter wilde soortgenoten van de schoonheid van de Oosterschelde en de Noordzee mogen genieten…

Aquasplash

Ook aan de kinderen is gedacht! Ze kunnen zich uitleven met het nieuwe Aquasplash, op de Waterspeelplaats, op het Speelkasteel of op de Waterglijbaan. Tip voor de ouders: breng dus zeker zwemkledij en een handdoek mee voor de kleine pagadders!

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (16)

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (18)

Christiaan B

Zou ik nog bijna vergeten zeggen dat je voor amper 3 euro een boottochtje op de Oosterschelde kan maken.

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (17)

Conclusie

Leuk park voor heel de familie waar fun en educatieve insteken hand in hand gaan! Je kan hier gerust een hele dag doorbrengen! Voor meer info: Deltapark Neeltje Jans

Renesse

Na mijn bezoekje aan Neeltje Jans reed ik door naar Renesse. Tijdens de zomermaanden kan het erg druk zijn in Renesse. Met het schitterende weer was het dan ook erg druk op het strand en een gezellige drukte in het dorpje. Nadat ik incheckte in Hotel Zeeuwse Stromen, trok ik eventjes naar het strand en van daar naar het dorpje van Renesse.

Zeehonden

Gek maar op de een of andere manier was ik op het strand even vergeten dat je hier vaak zeehonden kan spotten. Ik heb dus niet goed uitgekeken. Misschien waren ze er wel. Je kan ze vaak zien bij Watergat (vooral vlak voor het hoogtij). Bij laag water zie je ze dan weer op de zandbanken terwijl ze zonnen (dan liggen ze vaak in banaan-vorm). Ook aan de Belgische kust kan je zeehonden spotten.

Hotel De Zeeuwse Stromen

Ik lag daarnet al even op bed: als ik niet goed slaap, zal het zeker niet aan het bed liggen. Mijn kamer heeft toegang tot een groot terras. Het was er daarnet heerlijk zitten! Bij de eerste muggenbeet ben ik naar binnen verhuisd :)

Zeeland - Neeltje Jans - Renesse (20)

Jammer dat ik mijn badpak vergeten ben. Het hotel beschikt over een zwembad en een sauna waar je gratis gebruik van kan maken. Ook de parking en de wifi is gratis. De wifi werkt trouwens best vlot. Gelukkig want zo kan ik dit artikel nu al schrijven en online plaatsen :-)

Met dank aan NBTC en VVV Zeeland

Affiliate

augustus 29, 2015
/