Aqaba, de ideale hub om Jordanië te ontdekken

Is het daar wel veilig? Het was zowat de meest gestelde vraag toen ik vertelde dat ik naar Jordanië ging. Ik moet eerlijk zeggen dat dit op voorhand ook een beetje mijn bezorgdheid was. Gelukkig liet ik me daardoor niet afschrikken want ik ontdekte een prachtig land met supervriendelijke mensen. En ja, ik voelde me er veilig.

Het was natuurlijk wel een beetje vreemd om door de metaaldetector te moeten om musea en zelfs het hotel binnen te gaan maar we beginnen de vele veiligheidscontroles bij grote evenementen bij ons ook gewoon te worden. Helaas zijn veel toeristen wel afgeschrikt en laten ze Jordanië links liggen. Reden meer om nu wel te gaan: er zijn amper toeristen en ze leggen de toeristen die er zijn extra in de watten. Bovendien steun je de plaatselijke bevolking met je bezoekje!

Aqaba is een fantastische uitvalsbasis om andere stukken van Jordanië te verkennen. Bovendien kan je ook in Aqaba vanalles doen. Je kan uiteraard van zon, zee en strand genieten. De meeste hotels hebben uitstekende faciliteiten. Heeft je hotel geen zwembad of wil je even ‘changement de décor’ dan kan je naar beachclubs zoals bv Bérénice Beach Club.

Aqaba is ook een ideale plek voor een duikvakantie. Dit stukje Rode Zee is minder bedoken en er zijn meerdere toffe duikplekken te vinden. Zowel beginners als ervaren duikers kunnen er hun ding vinden. Meer over duiken in Aqaba in een volgende blogpost.

Sinds kort vlieg je trouwens rechtstreeks van Brussels Airport naar Aqaba met Royal Wings, een dochtermaatschappij van Royal Jordanian. Met een vliegtijd van amper 4 uur komt Aqaba letterlijk plots wel erg dichtbij als zonnige vakantiebestemming!

Eten & drinken

In Aqaba vind je heel wat plekken waar je lekker kan eten. Het hoeft daarom niet altijd uitgebreid te zijn. Je vind ook leuke eetkraampjes op straat waar je bv kikkererwten kan vinden.

Rakwet Kanaan was één van de hipste adresjes waar we gingen eten. Reserveren is zeker aangeraden want dit is een erg populaire plek. Wat mij vooral bijgebleven is was de sfeer: er was lokale muziek, er werd gedanst en meegezongen,… Heel fijn! Op tafel verschenen de meest uiteenlopende gerechten. Bijna non-stop kwam er nog wel een nieuw gerechtje bij. Geen alcohol in Jordanië maar ze hebben de lekkerste sapjes. Ik koos voor eentje met limoen.

Jordanië (35)

Een andere avond trokken we naar Aqaba House, ook populair onder de locals. Dit adresje bevindt zich aan de waterkant. En soms in het water. We schoven stelselmatig op toen het water steeds hoger kwam en toen er daarna ook nog eens een boot passeerde, eindigden we met natte voeten. Ach, het was eigenlijk vooral grappig. Wij bleken de enigen te zijn die er aandacht aan besteedden.

Naar de markt

Altijd heel leuk om te doen op vakantie: de plaatselijke markt verkennen! We mochten ruiken aan en proeven van de specerijen, dronken mierzoete thee en trokken naar de plaatselijke markt.

Jordanië (4) Jordanië (5) Jordanië (9) Jordanië (12)

Jordanië (17)

Overnachten

We verbleven tijdens de perstrip naar Jordanië in Kempinski Hotel Aqaba en ik kan dit hotel alleen maar aanraden. Dit 5-ster hotel heeft erg ruime kamers die helemaal in mijn stijl ingericht zijn. Het witte, strakke design met het zicht op de Rode Zee… Ik droom meteen weer weg terwijl ik dit hier neerschrijf. Tussen het slaapgedeelte en de badkamer was er een raam dat je kon verduisteren. Als je de verduistering open liet had je zo dus ook zeezicht vanuit je bad.

Het ontbijt was verzorgd en uitgebreid, zoals je dat van 5-ster hotels mag verwachten. Pluspunten omdat ze kanelbullar of kaneelbroodjes serveerden! Je kan binnen ontbijten maar het ontbijt smaakt dubbel zo goed als je een plaatsje zoekt op het terras buiten. Vanop het terras heb je zicht op de vele zwembaden van het hotel, de zee en de hele baai.

Je maakt tijdens je verblijf gebruik van gratis wifi en ook de mini-bar zit vol gratis frisdrank en zelfs chips! Een drankje in de bar kan je dus vervangen door een drankje op je eigen terras. Wil je toch naar de bar, hou dan rekening met fikse prijzen. Als in 5 euro voor een cola. Zeg niet dat ik je niet gewaarschuwd heb!

Tips voor uitstapjes vanuit Aqaba

Vanuit Aqaba sta je in een paar uurtjes in Wadi Rum, Petra en zelfs de Dode Zee. Aqaba is dus de perfecte hub voor je vakantie in Jordanië.

Visum

Voor Jordanië heb je een visum nodig. Dit hoeft geen gedoe te zijn. Aqaba heeft als speciale economische zone (ASEZA) enkele voordelen (tax-free!). Zo krijg je als toerist een gratis visum voor Aqaba. Kom je via Amman of op een andere manier, geef dan aan dat je naar Aqaba gaat en zorg dan dat je binnen de 48u in Aqaba bent zodat je de 40JD (iets meer dan 50 euro) niet moet betalen.

Met de jeep door Wadi Rum – Jordanië

Vanuit Aqaba sta je al snel in Wadi Rum. Net als Petra en de Dode Zee kan je Wadi Rum dus perfect combineren met een strand- of duikvakantie in Aqaba. Let wel: Wadi Rum bevindt zich tussen de 1000 en 1700 meter boven de zeespiegel. Duikers moeten dus rekening houden dat ze voldoende tijd laten tussen het duiken en het bezoek van Wadi Rum.

Jordanië - wadi rum (49)

Met de jeep door Wadi Rum

Na een korte rit uit Aqaba kwamen we aan bij Wadi Rum, of toch het deel waar de jeeps geparkeerd stonden waarmee we door Wadi Rum zouden rijden. Ik vond de landschappen onderweg naar Wadi Rum al vrij indrukwekkend en had al vrij veel foto’s genomen. Zelfs vanuit de rijdende bus. Wist ik veel dat wat zou komen nog veel indrukwekkender was!

Ik was op voorhand (en tijdens) de jeeprit vrij zenuwachtig. Onnodig zenuwachtig. Onze chauffeur had uiteraard veel ervaring en zou echt wel geen risico nemen maar ik had schrik om uit de jeep te vallen of dat de jeep zou omkantelen. Ik hield me dus heel de rit goed vast. Toch genoot ik ook van de rit en de landschappen. De woestijn zag er anders uit dan ik me het had voorgesteld. Geen oneindige zandvlakten maar intense kleuren en afwisselend zandduinen en zandsteenrotsen.

Op bezoek bij de Bedoeïenen

Jordanië (52)

De jeeprit eindigde tussen de kamelen. Die brachten ons naar een bedoeïenenkamp. Ik wil graag geloven dat dit traditionele bedoeïenen zijn die zich heroriënteerden en de toeristische opportuniteiten grepen, naast het houden van vee. Ze beseffen hierbij dat hun meerwaarde ligt in het in stand houden van hun traditionele gebruiken.

Jordanië (60)

De bedoeïenen bereidden een traditionele maaltijd voor ons. Deze dames bakten het brood. We mochten ook even proberen. Niet simpel! De plaat waar je het deeg over legt was gloeiend heet. Ik verbrandde mijn vingers zelfs, gewoon bij het deeg erop te leggen en dan om te draaien.

Over hoofddoeken en boerka’s zijn vele meningen – daar gaat het hier niet over. . Onze gids, een moderne jonge vrouw, wist ons te vertellen dat het eigenlijk een cultureel gebruik is en dat het voor haar dus geen religieus symbool is. Het is niet moeilijk te bedenken waar het gebruik vandaan komt. Wij merkten zelf dat we spontaan ook een sjaal in ons haar knoopten toen we plaatsnamen op de jeeps om ons haar te beschermen voor de wind. Wat later sloeg ik de sjaal zelfs voor mijn mond om me te beschermen van het woestijnstof. Plots begrepen we waarom.

Jordanië (63)

Na het eten, was er tijd voor entertainment met zang en een traditioneel instrument. We zaten erbij, keken ernaar en voelden ons helemaal zen worden.

Jordanië (66)

Een nachtje slapen in de woestijn

Na al deze belevenissen in de woestijn hoefden we nog niet naar huis. We bleven in een luxe-tentenkamp slapen. Toen ik op voorhand vertelde dat ik in november naar Wadi Rum zou gaan, vertelde bijna iedereen me dat ik zeker warme kledij moest meenemen. ‘s Nachts zou het er erg afkoelen. Ik dus naar de plaatselijke sportwinkel om een setje thermisch ondergoed met merinowol. Op het laatste nippertje besloot ik ook nog mijn winterjas mee te nemen.

Jordanië (80)

Ja, eens de zon achter de horizon verdween, koelde het flink af. Maar in het tentenkamp verzamelden we rond gezellige vuurtjes. Bovendien was er warme zoete thee. En ook in de tenten was alles voorzien zodat je het niet koud zou hebben.

Jordanië (78)

Na het diner zaten we nog even rond het vuur om naar de sterrenhemel te kijken. Veel sterren zagen we niet. Er was bewolking komen opzetten. Wanneer mijn thermisch ondergoed en winterjas dan wel van pas kwamen? Een paar uurtjes later…

Jordanië (87)

Opstaan voor de zonsopgang

Ik weet niet meer hoe laat ik mijn wekker gezet heb. Ik denk dat ik het bewust vergeten ben. In elk geval, het was ongeveer een uurtje voor zonsopgang. Of beter gezegd: 2 uur voor zonsopgang. Want iemand had zich misrekend of niet goed onthouden wat de gids gezegd had. Anyway,… Je moet weten dat er ‘s nachts in het tentenkamp geen elektriciteit is. Het was dus opstaan en je klaarmaken in het donker. Met het kleine lichtje van mijn telefoon. Gelukkig had ik alles klaargelegd en moest ik niet in mijn tas zitten rommelen. Een paar minuutjes later strompelde ik mijn tent uit. Ik hoorde honden blaffen. Ik zocht met mijn telefoonlichtje naar de uitgang van het kamp. Waar waren de anderen? Ah, daar hoorde ik nog een deur van een tentje opengaan. Wat later waren we er alle vier: Myriam, Tine, Nina en ikzelf.

Jordanië (93) Jordanië (96)

De gids had uitgelegd dat we als het kamp verlieten, we moesten doorlopen tot aan het einde van de berg en dan naar links. Of zoiets. Enfin, probeer je in het donker maar eens te oriënteren. Ik wou ook niet te ver van het kamp weglopen. Ik zag het al voor me in de krant: “Belgische toeristen verdwaald in de woestijn.”

“Grrrrom”

Myriam en Tine liepen de duin op. Nina en ik bleven halverwege staan. Plots viel het me in dat ik op mijn smartphone een kompas gedownload had. Dat kompas leerde ons dat de zon achter de berg zou opkomen en we de zonsopgang niet zouden zien. Had ik al gezegd dat er honden aan het blaffen waren? Ik hoorde ze nu ook grommen. En dichterbij komen. Ik was heeeel content dat ik daar niet alleen stond.

Toen het wat begon te schemeren zagen we voor ons en naast ons een hoopje pluche liggen. Dat gegrom bleek zich op enkele meters van ons te bevinden. Needless to say dat we daar stil bleven staan. Een beetje later kwam de dappere Jenny er aan met haar statief. Zelfzeker zei ze dat we het absoluut niet mochten tonen aan die honden dat we schrik hadden. Easier said than done. Haar houding en haar statief gaven ons het vertrouwen en we volgden haar.

We haasten ons naar de andere kant van de duin. We waren op tijd voor de zonsopgang. Zoals je ziet heb ik geen foto’s van de zonsopgang. Hoe klaarder het werd, hoe duidelijker het was dat het te bewolkt was om de zonsopgang te zien. Ach, we hadden geen zonsopgang maar wel een straf verhaal :-)

Leave nothing but footprints…

Nog deze uitsmijter. Als je zelf de woestijn bezoekt, laat je afval dan niet achter maar neem het mee! Beter nog: neem ook afval mee dat je tegenkomt. Ik was verbaasd hoeveel plastic en ander afval er in Wadi Rum te vinden was. We zagen zelfs nylons hangen in de struiken. Take nothing but pictures, leave nothing but footprints.

Jordanië (68)

Met dank aan Aqaba Tourism.

Petra, Little Petra & Petra by night – Jordanië

De zeven wereldwonderen

Zeg Petra en ik denk meteen ‘één van de zeven wereldwonderen’. Tot zover mijn kennis van Petra voor ik naar Jordanië reisde. Petra in Jordanië is inderdaad één van de zeven nieuwe wereldwonderen. Na het Colosseum is Petra nog maar het tweede wereldwonder dat ik mag afvinken. Het is vooral The Treasury die gekend is bij het grote publiek. Maar Petra is veel meer! Het is een volledige stad, uitgehouwen uit rotsen. Sinds 1985 staat Petra ook op de lijst van Unesco-erfgoed.

Petra - Jordanië (3)

Petra was ooit een vitaal deel van de handelsroute die het oude Mesopotamië met Egypte verbond. De stad ligt op 120 kilometer van Aqaba en is dus prima te doen als daguitstap. Heb je wat meer tijd, dan kan ik zeker aanraden om een nachtje te blijven slapen, naar Petra by night te gaan en ook even tijd te maken om naar Little Petra te gaan.

Weetje: wat nu zichtbaar is van Petra is maar een deeltje. Archeologen zijn er nog dagelijks in de weer met de opgravingen. Zo kan je links onderaan aan The Treasury zien dat er eigenlijk nog een verdieping onder zit!

Petra, de stad uit rotsen gehouwen

Petra - Jordanië (5)

Petra is gigantisch groot, in totaal ruim 45 vierkante kilometer. Trek dus zeker voldoende tijd uit voor je bezoek. Wij hadden ongeveer 1,5 dagen in Petra. De eerste dag bezochten we Petra zelf, met een gids. Aan de ingang krijg je een plannetje waarmee je zelf ook goed je plan kan trekken maar je mist dan natuurlijk wat leuke weetjes.

De stad Petra is uit rotsen gegraven. Een uniek gegeven dat de bouwwerken alleen nog maar unieker maakt. De zandsteen is vrij zacht waardoor dit vrij makkelijk gaat maar toch. Je moet er maar opkomen om huizen, tempels en andere gebouwen uit rotsen te gaan kerven. Dat Petra na al die eeuwen nog overeind staat (en tot een twintigtal jaar geleden zelfs nog bewoond – onze gids wist te vertellen dat zijn tante en nonkel er vroeger woonden), bewijst dat ze toch een stevige constructie hebben.

Petra - Jordanië (10)

Een bezoekje aan Petra

Een gewoon bezoek aan Petra begint in The Siq. Wie wil kan de tocht te paard of te koets maken. Wij deden de wandeling van 4,3 km te voet. Zo konden we de tijd nemen om van de kleurenpracht van de rotsen te genieten, foto’s te nemen en ons te verwonderen over de hele constructie. Als duiker beeldde ik me in hoe het zou zijn mocht er water tussen de hoge rotsen lopen. Het was vrij indrukwekkend.

Ongeveer halverwege kom je aan The Treasury. Dit plekje voelde vrij toeristisch aan. De dag erop deden we de back trail en zagen we The Treasury van boven. Mijn hoogtevrees stak de kop op. Ik durfde echt niet bij de rand gaan staan om een foto te nemen. En toen ik hoorde dat de stenen poreus waren en regelmatig afbrokkelden ging ik nog een metertje verder achteruit. Om toch een foto van bovenaf te nemen, kroop ik op handen en knieën tot een halve meter van de rand. Ik schoof op mijn buik nog wat dichter tot bij de rand. Trillend hield ik mijn smartphone aka fototoestel tot vlak aan de rand. Allemaal voor de blog :-)

Na The Treasury is het zeker nog niet gedaan! De koninklijke graven, het theater en de straat met kolonnen volgden nog. Dit stukje deed me denken aan het Forum Romanum. Wie wil kan ook ontelbaar veel trappen naar boven klimmen om het klooster te bezoeken.

Back Trail

Als je kan moet je zeker ook een trail proberen boeken. Je wandelt dan met een plaatselijke gids langs de ‘achterkant’ van Petra. Een unieke manier om de minder platgetreden paden (letterlijk!) te ontdekken.

Petra - Jordanië (7)

Er zijn verschillende routes mogelijk. Ik ben natuurlijk niet veel gewoon qua hiking maar vond het toch vrij spannend. Bepaalde stukken vond ik zelfs een beetje beangstigend en deed ik letterlijk op handen en voeten. Natuurlijk ben je achteraf heel blij dat je ook de uitdagende stukken meegedaan hebt.

Dit groene kotje moet de meest uitzonderlijke plaats zijn waar ik al naar het toilet ben geweest! Hoewel de routes vaak verlaten lijken, is er altijd wel een toilet of theehuisje in de buurt. En waar dat niet zo is, had onze gids zelf alle faciliteiten mee om thee te maken. Over uitzonderlijke plaatsen gesproken: dat kopje thee dat we dronken bovenop Petra, met zicht op The Treasury, moet de meest uitzonderlijke plaats zijn waar ik al thee gedronken heb.

Petra - Jordanië (8)

Little Petra

Petra - Jordanië (15)

Little Petra is niet zo gekend. De meeste reisgidsen vermelden het plaatsje zelfs niet! Little Petra ligt op amper enkele kilometers van Petra en is zeker een bezoekje waard. Ik durf zelfs zeggen dat ik meer gecharmeerd was door Little Petra dan door zijn grote broer. Niet omdat er minder toeristen waren (het was in Petra zelf ook erg rustig toen we er waren) maar misschien omdat het onverwachter was. Het grote Petra ken je uit de reisgidsen en je weet wat je mag verwachten. In tegenstelling tot de meeste anderen van het reisgezelschap vond ik Petra dus niet erg overweldigend. Pas op, ik vond het zeker de moeite maar Little Petra was meer mijn ding :)

Als je naar Little Petra gaat moet je zeker eens naar de plafondschilderingen zoeken. Onze gids wou het met zoveel woorden niet gezegd hebben maar één van de rotsgebouwen deed wellicht dienst als huis van plezier. Onze gids hield het op een ‘hotel’ waar de handelaars van de karavaan konden overnachten voor ze verder trokken. Op het plafond vind je muurschilderingen van blote dames.

Petra - Jordanië (17) Petra - Jordanië (16)

Helemaal achteraan Little Petra kan je een moeilijke beklimming (lees: steile trap) nemen naar wat de plaatselijke handelaar ‘het mooiste uitzicht van de wereld’ benoemde. Wij dus naar boven. Het was rond zonsondergang en we verwachtten deze te zien. Helaas pindakaas, het uitzicht keek eigenlijk uit op een andere rots :) Maar als je er dan toch bent, kan je er evengoed even stoppen voor een kopje thee.

Petra by night

Na het avondeten bezochten we Petra nogmaals. Drie keer per week kan je er van 20u tot 22u terecht voor Petra by night. Van bij de entree staan kaarsjes aan de kant van de weg om je de weg te wijzen naar The Treasury. Hier gaat het gebeuren. Er liggen rieten matjes voor ons klaar en we worden aangemaand om te gaan zitten. Tip: neem een zachte jas mee waar je op kan zitten. Warme kledij was eind november ook geen overbodige luxe. Het koelt ‘s avonds snel af en ik was maar wat blij dat ik mijn thermisch shirtje en gesloten schoenen aan had.

Toen iedereen plaats had genomen op de rieten matjes kregen we allemaal een bekertje zoete thee aangeboden. En toen begon het: traditionele muziekinstrumenten, een (onbegrijpbaar) verhaal en magische stilte in het publiek. Dit alles was een opbouw naar een lichtshow. Heel mooi om zien en een mooie afsluiter van ons bezoek aan Petra.

Petra - Jordanië (33) Petra - Jordanië (30)

Met dank aan Aqaba Tourism.

Bucket list: drijven in de Dode Zee

Als je goed je lichaam strekt, blijf je drijven. Het was iets wat we als kind gedreven oefenden in het zwembad. In de zee was dat drijven iets makkelijker want door het zoutgehalte bleef je beter aan de oppervlakte. Ik kreeg geregeld een golf zeewater over me :)
Het drijven in onze Noordzee deed me dromen van hoe het zou zijn om echt te drijven. En niet alleen als je je lichaam helemaal opspant. Ik vond het fascinerend hoe je in de Dode Zee zomaar kan blijven drijven. Ooit wou ik dat ook doen!

In november reisde ik samen met enkele andere bloggers naar Jordanië. De laatste dag stond een bezoek aan de Dode Zee op het programma. De hele trip was één groot hoogtepunt maar die Dode Zee was toch een echte dream come true. Reden genoeg om deze blogreeks over Jordanië met de laatste dag te beginnen ;-)

Hoe komt het dat je drijft in de Dode Zee?

Er zit maar liefst 33% zout in de Dode Zee. Omdat zout water zwaarder is dan zoet water (waaruit ons lichaam grotendeels bestaat) blijven we drijven in de Dode Zee. Door dat grote zoutgehalte is er trouwens amper leven mogelijk in de Dode Zee. De Dode Zee heeft dankzij de mineralen een zeer gunstig effect op allerlei gezondheidsproblemen. Een modderbad met modder uit de Dode Zee zorgt bovendien voor een superzachte huid. Ik kan getuigen!

De Dode Zee is de laagste plek op het aardoppervlak. Je zit er meer dan 400 meter onder de zeespiegel. In de rit naar ginder kan je dat dus ook aan je oren voelen. Een beetje drinken of op iets kauwen helpt. Je kan ook gewoon je oren klaren (door zachtjes door je neus te proberen blazen terwijl je deze dichtknijpt) of met je onderkaak te bewegen of te geeuwen of te slikken. Net zoals in het vliegtuig dus.

Blijven drijven

Goed, ik had er dus erg lang naar uitgekeken en toen was het eindelijk zo ver! We arriveerden in het luxehotel Crowne Plaza Dead Sea, aan de Jordaanse kant van de Dode Zee. Na het inchecken en de lunch (ik had het buffet grotendeels links laten liggen, wilde zo snel mogelijk eten en dan de Dode Zee in) haasten we ons naar het strand. Bloggers will be bloggers en we spraken af om elkaar af te wisselen in het water zodat er telkens ook iemand was die voor foto’s en filmpjes kon zorgen :)

Dead Sea - Jordanië (13)

Ik leefde helemaal mee met de eerste bloggers die het water in gingen. Het was ook zo plezant om zien! En toen was het mijn beurt. Ik stapte voorzichtig het water in. Er was een beetje wind en miniscule druppeltjes water werden de lucht ingeblazen. Je proefde meteen het superzoute water. Het water van de Dode Zee voelt ook erg vet aan. Ik aarzelde een beetje toen ik steeds dieper in het water liep. En toen vond ik het diep genoeg om het erop te wagen. Ik leunde achterover in het water en jawel hoor, het water duwde mijn benen omhoog. Dit was echt een heel vreemd gevoel.

Dode zee - Jordanië (10)

Als duiker voel ik me als een vis in het water maar nu voelde het toch wat klungelig. Je doet niet zomaar wat je wil in de Dode Zee. Ik probeerde te zwemmen maar kantelde om. Het leek wel of mijn evenwichtsgevoel op de proef gesteld werd. Op mijn rug zwemmen lukte nog het best. Er volgde een obligate ‘ik lees een boek in de Dode Zee’-foto en toen vond ik het welletjes. Ik was klaar voor het modderbad!

Tips om het maximum uit je wellness-bezoekje aan de Dode Zee te halen

Dead Sea - Jordanië (15)Dead Sea - Jordanië (14) Dead Sea - Jordanië (17)

Dead Sea - Jordanië (16)

  • De zon gaat vroeger onder in Jordanië. Zorg dat je op tijd richting strand gaat. Een uurtje voor zonsondergang verlaten de redders (ja, er zijn redders voorzien) hun post.
  • Bezoekje aan de Dode Zee gepland? Als je kleine wondjes hebt is dit geen goed idee. Geloof me, het zout prikt zo al een beetje, daar wil je niet in met een wondje. Idem voor pas onthaarde benen of oh dear heaven een pas gewaxte bikinilijn.
    Ook geen goed idee: je hoofd onderwater steken of met je natte handen aan je gezicht komen. Dat tweede aan levende lijve ondervonden ;-)
  • Spoel je na je zwempartijtje in de Dode Zee grondig af. Als je daar even mee wacht, droogt het water op en blijft er een fijn zoutlaagje op je huid achter. Speciaal gevoel. Je huid voelt trekkerig aan en het prikt.
  • Neem de tijd voor je modderbad. Aan de waterkant staan kommetjes met vers en natuurlijk ‘Dode Zee-modder’. Smeer je volledig in (of laat je insmeren) en laat de modder 10 minuutjes drogen. Het beste zou zijn om de modder onder de douche af te spoelen maar wij vonden dat de modder er vlotter afging in de Dode Zee.
  • Spoel je badpak ook heel goed uit.
  • Sluit af met een sessie in het bubbelbad of geniet van de rust en de zon op een strandstoel.

De Dode Zee, als daguitstap vanuit Aqaba

Wij hadden het geluk een korte rondreis te kunnen maken en van de ene bezienswaardigheid verder te kunnen reizen naar de volgende, maar je kan perfect een hele week (of langer) in een hotel in Aqaba verblijven en daguitstapjes naar believen maken naar Petra en/of Wadi Rum. Ook de Dode Zee als daguitstap is zeker mogelijk. Het is 3,5 uur rijden van Aqaba naar de Dode Zee.

Met dank aan Aqaba Tourism.

Jaaroverzicht 2016

2016 was een zot jaar. In meerdere opzichten en in meerdere betekenissen. Ik mocht vele reizen maken, genoot van de lange zonnige zomer en ook op professioneel vlak bleek 2016 een boeiend jaar. Er gebeurde zoveel dat ik zaken die ik in een ‘normaal’ jaar als hoogtepunt zou beschouwen (zoals het Eurovisiesongfestival in Stockholm) bijna vergat.

Dit jaaroverzicht kwam er ook bijna niet. Maar toen vroeg de Krant van West-Vlaanderen naar mijn toppers en floppers van het voorbije jaar en sindsdien loop ik na te denken hoe ik 2016 best kan samenvatten. Gelukkig dat ik blog en zo nog een beetje weet wat ik in 2016 allemaal gedaan heb!

Dit was 2016

Reizen

Er waren heel veel reisjes. Hoewel ik me had voorgenomen om een buitenlandse trip per maand te maken, bleef ik in januari en maart gewoon thuis. In mei, september en november was ik 3 tot 4 keer per maand op reis. In totaal bezocht ik 9 landen waarvan meerdere keren naar Zweden en Nederland. In 2016 was ik voor het eerst in Denemarken, Jordanië en Malta. Mijn totaal aantal bezochte landen komt daarmee op 34.

Bloggen

Uiteraard gingen veel blogs hier over reizen :) Dat merk je ook aan de meest gelezen blogs uit 2016. Enkel de blogs die ik ook in 2016 schreef maakten kans op een plaatsje in de top 10 :-)

  1. De 5 ultieme tips voor wie een wereldreis plant

  2. Een mini-break in Den Haag, in een strandhuisje!

  3. Solo reizen: voordelen, nadelen en tips!

  4. Een weekendje in Bremerhaven!

  5. Minimalist op reis: de ultieme tips om licht te reizen

  6. Kopenhagen – complete cityguide!

  7. Malmö – complete cityguide!

  8. Ode aan Bob – de lekkerste drankjes zonder alcohol

  9. Stratford-upon-Avon, in de voetstappen van Shakespeare

  10. Een pleidooi voor meer authenticiteit

jaaroverzicht 2016

Kijken we naar de all time favourites dan scoren bloemetjes van papier, ontbijtadresjes in Oostende en 10 handige kameertips. 2016 gaat ook de geschiedenis in als het jaar dat ik een tweede blog opstartte: Take me to Sweden.

De eerste 5 herinneringen uit 2016 die in me opkomen

Dat je bovenop een duin in de woestijn staat. Midden in de nacht. Het is donker en je hoort de grommende honden dichterbij komen. De eerste keer dat ik ging opstaan om de zonsopgang te fotograferen zal ik niet gauw vergeten. Zij ook niet, denk ik.

Dat je je eerste Zweedse roman leest op de plek waar het boek geschreven is. Hundraåringen zal altijd een speciale plek ik mijn hart hebben.

Dat je met picknick naar het hoogste punt van de stad gaat en naar de zonsondergang zit te turen. Dat je lang na middernacht nog door het raam van je slaapkamer naar buiten staart en het helemaal niet donker is. Lang leve de Zweedse zomers.

Over de eindmeet van een loopevenement lopen. Des te intenser als het parcours net wat te uitdagend was. In dezelfde categorie: gaan lopen als je eigenlijk geen zin had maar toch geweest bent en je daarna onder de douche staat. Victory!

De eerste keer dat het petekindje ging pootjebaden in zee. En de vreugde die dat kleine mannetje brengt in de familie. Hoewel soms ook vermoeiend, was het een grote cadeau om op zonnige zomerdagen met dat ventje op het strand te spelen. Ik hoop in 2017 ook vooral te kunnen werken als het regent en te genieten als de zon schijnt. Hashtag freelancelife!

Welkom 2017!

Work hard, play harder blijft ook in 2017 mijn motto. Aan goede voornemens doe ik al lang niet meer. Als ik mag dromen, komt er in 2017 een rondreis door Zweden, een avontuurlijke vakantie naar IJsland en misschien zelfs een citytrip naar New York.

2017 is nog een vrij leeg blad. Momenteel ben ik bezig aan een nieuwe website voor Mermedia, daarna neem ik Living by the Sea nog eens onder handen. Er zijn plannen voor een paar line extensions. Time will tell als ik ook uiteindelijk iets doe met die wilde ideeën… ;-) In januari mag je in elk geval nog enkele blogposts verwachten van mijn reis naar Jordanië. Oh en niet vergeten, op 8 januari is er de tweede Run Blogger Run!

Beste wensen voor 2017!

Een pleidooi voor meer authenticiteit

Bloggers en authenticiteit

Of ik een tas wou kiezen om over te bloggen. Ik wou eigenlijk al meteen mijn standaardmailtje sturen om vriendelijk te bedanken voor het aanbod. Maar toevallig had ik de week ervoor zitten googlen naar een leuke weekendtas en eentje gepind op mijn wishlist. Dat ze net deze tas in hun aanbod hadden deed me toch overstag gaan. Ik had kort ervoor een nieuwe kofferset gekocht waar ik nog over wou bloggen omdat ik er zo enthousiast over was (en ben) en de reistas erbij leek me wel een interessante aanvulling.

De week nadat mijn blogpost verscheen zag ik overal vergelijkbare blogposts opduiken, van dezelfde webshop. Het voelde alsof ik mijn ziel had verkocht. Een vriendin stelde me gerust: het artikel paste echt bij de blog. En ik had de tas anders wellicht ook zelf gekocht. Toch bleef dit geval door mijn hoofd spoken. Ik was de voorbije maanden heel wat blogs gaan ontvolgen, net omdat ze te vaak blogden over toegestuurde producten. Was ik dan de enige die me hieraan stoorde?

Merk vs. blog

Hoe gaan merken om met bloggers en hoe gaan bloggers om met merken. Het is iets wat me als blogger en PR consultant uiteraard bezig houdt. Op TBEX volgde ik met veel aandacht de presentatie van Ping Helsinki. De voorbije maanden wisselde ik van gedachten met een aantal PR-mensen en andere bloggers. Twee van hen hebben er nu toevallig in dezelfde week een blog over geschreven. Zij weert in 2017 alle commerciële samenwerkingen. Een tegenbeweging die ik alleen maar kan aanmoedigen. Terug naar de essentie van het bloggen! Over de taalgrens stak zij haar nek uit en deed een oproep voor meer kwaliteit. Ook op Twitter lijkt het een hot topic.

Authenticiteit en kwaliteit

Op deze blog vind je bewust geen pagina ‘samenwerkingen’. Ik zat echter al lang te broeden op een alternatieve pagina waar ik jullie open en duidelijk wil vertellen hoe ik omga met eventuele samenwerkingen, uitnodigingen, affiliates,… Maar tegelijk zou dat eigenlijk niet nodig moeten zijn. Hoe erg is het dat bloggers uitdrukkelijk moeten zeggen dat iets hun eigen mening is? Mogen we daar niet altijd van uitgaan? Enfin, ik wou jullie graag bovenstaande websites en blogposts delen, vandaar deze blogpost.

Ik wil met Living by the Sea (en Take me to Sweden) authenticiteit garanderen. Ik schrijf over waar ik echt en oprecht achter sta. Dat heb ik (op enkele beginnersfoutjes na) altijd gedaan en zal ik ook altijd doen. Ik geloof dat dit het langst duurt. Ik wil niet dat jullie, de lezers van deze blog, zich moeten afvragen of ik iets schrijf omdat het het gevolg is van iets dat ik gratis gekregen heb. De gratis goodies waar ik in 2016 ‘ja’ op zei zijn trouwens op één hand te tellen. Hand op het hart kan ik zeggen dat ik daar telkens mijn eerlijke mening over geschreven heb.

Hetzelfde met de pers- en blogreizen. Noem het een zekere beroepsernst en vakfierheid maar ook hier zeg ik enkel toe als de bestemming en het programma bij de blog passen. Het verhaal dat je achteraf te lezen krijgt, is mijn verhaal. Het zijn de tips die ik ook aan vrienden en familie zou geven. Ik kies voor uitgewerkte langere blogposts ipv de snelle ‘5 dingen die je niet mag missen’-artikeltjes, doe uitgebreide research en dubbelcheck waar mogelijk. Ik beschouw me op dat vlak als reisjournalist. Ik wil kwalitatieve reisartikels schrijven. Wist je trouwens dat ik daarom ook oudere blogposts herwerk en up-to-date hou? Mijn blog is niet alleen mijn speeltuin maar ook mijn visitekaartje.

De andere kant

Ook als PR-consultant ga ik ook voor kwaliteit en authenticiteit en kijk ik verder dan de cijfers. Dat is niet altijd makkelijk want klanten willen graag cijfers. Toch leg ik hen altijd uit dat 10.000 volgers op Instagram geen indicatie is. Ik vind het veel belangrijker dat het merk bij de blogger past. Dat het echte ambassadeurs zijn. Dat hun lezers hen geloven. Dat we de juiste doelgroep/niche bereiken.
Ik pleit er als PR-consultant ook voor dat de influencer zo vrij mogelijk gelaten wordt om zijn/haar verhaal te brengen. De blogger kent zijn lezers het beste en weet best in welke vorm zij het verhaal graag willen. Samenwerkingen zie ik op langere termijn, niet als een eenmalig iets.

Het is vrij recent dat PR-bureaus de blogwereld ontdekten. Het is nog wat zoeken, voor beide partijen. Maar met +10 jaar ervaring in de PR-wereld en ondertussen ook al +5 jaar als blogger, denk ik wel te weten hoe je de juiste bloggers kan selecteren en op welke manier merken en bloggers het best kunnen samenwerken. Meer daarover in 2017 als ook de nieuwe Mermedia-website gelanceerd wordt.

Zo radicaal als Kelly ga ik dus niet. Ik ga gewoon verder zoals ik bezig ben. Met het delen van mijn passie voor reizen en Zweden. Met jullie van inspiratie en leuke tips te voorzien voor jullie volgende vakantie en lifehacks om het leven plezanter en makkelijker te maken. En met ijveren voor een authentieke blogwereld door ook mijn PR-klanten de juiste weg te wijzen. Op naar een authentiek 2017!

Texel: winterse tips voor een weekendje weg

Meteen na Jordanië zou ik naar Texel vertrekken. Ik twijfelde. Want ik geef elke bestemming graag mijn volle aandacht. Ik had een beetje schrik dat ik niet zou weten wat te schrijven over Texel na de overweldigende ervaring van Jordanië. Je kan de twee bestemmingen natuurlijk niet vergelijken… Spoiler: mijn vrees bleek onterecht.

Texel (1)

Vanop Schiphol leidde lijn GPS me vlot tot op de overzetboot. Zo grappig om de madam van TomTom voor het eerst te horen zeggen: “Neem de ferry”. De overtocht duurt ongeveer 20 minuutjes. Tijd om even op het dek van het uitzicht te genieten en snel een soepje te eten. Van zodra ik voet zette op Texel wist ik het: man, er zijn veel mooie plekken op de wereld!

Dat gevoel is blijven overheersen. Ook nu nog, als ik vrienden en familie over mijn reisjes van de laatste tijd vertel, voel ik zoveel bewondering voor onze aarde! Ik voel me zo bevoorrecht dat ik al zoveel mooie bestemmingen heb mogen zien en ervaren. Texel is daar zeker een van!

Tien jaar geleden bracht ik al eens een blits-bezoekje aan Texel. Puur werkgerelateerd, met een gigantische kater (na die avond in Amsterdam heb ik nooit nog tequila gedronken!) en buiten Ecomare zag ik toen niets van het eiland. Ik moest dus echt nog wel eens terug. Deze keer had ik 4 volle dagen om van Texel te genieten. Ik slenterde door verschillende dorpjes en bezocht uiteenlopende attracties en restaurants. Ik geef je graag wat inspiratie voor als je zelf ook een korte (winter)vakantie op Texel plant.

Doen in Texel

Museum Kaap Skil

Texel (4)

Dit museum in Oudeschild is een must voor iedereen met interesse in onderwaterarcheologie of als je gewoon nieuwsgierig bent naar hoe het leven op Texel vroeger (en nu) was. Op de eerste verdieping krijg je zicht op de wrakduikers/onderwaterarcheologen. Hoe gaan ze te werk? Welke ‘schatten’ vinden ze? Met een quiz kan je je kennis testen. In de kelder leer je alles over het VOC-schip De Drie Papegaaien.

Texel (5)

De oude huisjes buiten charmeerden me meteen. Ze zijn zo heerlijk levensecht ingericht! Het voelt een beetje alsof je onverwacht op visite gaat. Je gaat gewoon binnen zonder kloppen en komt in een heel andere wereld terecht. De keukentafel staat nog gedekt, de man des huizes ligt te snurken, en af en toe hoor je zelfs protjes (gelukkig zetten ze geen geurmarketing in)! Er ging echt heel wat aandacht naar de details.

Texel (6)

Wat verder neem je plaats in een duikboot en ga je op zoek naar een VOC-wrak. Daarna sta je plots in een viskraampje en moet je er de juiste vis uithalen voor de klanten. Ja, veel musea kunnen nog iets leren van de manier waarop Museum Kaap Skil de bezoekers spelenderwijs kennis laat maken met diverse aspecten van het leven vroeger en nu op Texel.

Uitwaaien

Een zonnig winters weekend nodigt uit voor lange strandwandelingen. Ik genoot van het zonnetje, het ruisen van de zee en de natuur. Halfweg mijn wandeling, rustte ik even uit bij Strandpaal 21. Ik at er een stukje cheesecake met een warme chocomelk. Strandpaal 21 is echt leuk ingericht. Je kan je er tussen de schapenvelletjes voor de houtkachel nestelen om even op te warmen.

Texel (8)

Ik schreef eerder al over de wadexcursie. Dat wadlopen was zo plezant en leerrijk! Na de wadexcursie ging ik lunchen bij Strandpaviljoen Kaap Noord bij De Cocksdorp.

Texel (10)

Woolness

Texel (9)

De Texelaar is zowat het symbool van Texel. Er was een tijd dat de inwoners van Texel zo goed als enkel nog hun schapen hadden. Speciale schapen. Want door de barre weersomstandigheden: veel wind en een hoog zoutgehalte hebben de plaatselijke schapen een dikke wollen vacht. De wol van de Texelaar blijkt heel wat goede eigenschappen te hebben.

Een lokale kunstenares bedacht dat je wolpakkingen kan doen met de wil van de Texelaar. Wellness met wool dus. Het wolbad zou goed zijn voor allerlei lichamelijke klachten en door de lanoline zou je er een zacht velletje van krijgen. Iets wat ik met plezier voor jullie uittestte.

Texel - woolness

Je houdt enkel je lingerie aan en dan pakt de schoonheidsspecialiste je helemaal in de wol in. Door de vette lanoline zou de wol niet kriebelen. Je handen en voeten worden nog extra met lanoline ingesmeerd. Daarna mag je een uurtje in een kribbe gaan liggen en dekken ze je nogmaals toe met een wollen deken. Het lijkt de perfecte setting voor een middagdutje. Helaas, het licht in het toilet was blijven branden en dat maakte een vreselijk geluid. Alsof ze net buiten het hutje de haag aan het scheren waren. Mijn woolness treatment was dus niet zo relaxend maar mijn huid was na afloop wel streelzacht!

Naar de sterren turen

Het deed me spontaan luidop lachen. De week ervoor had de gids in de woestijn ons op de vele sterren aan de hemel gewezen. Het was echter een beetje bewolkt en ik kon er amper een paar tellen. Wat een verschil met toen ik uit mijn raam keek van het hotel en ontelbaar veel sterren aan de hemel zag!

Vuurtoren Texel De Cocksdorp

Vuurtorens spreken altijd tot de verbeelding. Voor zover ik weet zijn er ook niet zoveel vuurtorens die je kan beklimmen. Ik deed het deze zomer eens op Landsort in Zweden. De vuurtoren van Texel was dus pas de tweede vuurtoren die ik bekom. 118 trappen zijn er. Ik heb ze niet zelf geteld maar liet het me graag vertellen door de verantwoordelijke van de vuurtoren. Hij voegde er aan toe dat er 153 treden zijn tot helemaal boven maar dat stuk is enkel voor werknemers toegankelijk.

Speciaal aan deze vuurtoren is dat de nieuwe vuurtoren rond de oude gebouwd is! De oude raakte beschadigd in de oorlog. Op het vierde kan je de kogelsgaten nog zien. De nieuwe optiek bleek te groot dus besloten ze een grotere vuurtoren rond de oude vuurtoren te bouwen zodat ze de nieuwe optiek toch konden gebruiken. De oorspronkelijke vuurtoren dateert van 1864. Na de 118 trappen wacht je een leuke beloning: een prachtig zicht over het hele eiland en de Waddenzee!

Resto-tips Texel

Strandpaviljoen Paal 17

Net als Strandpaal 21 is Strandpaviljoen Paal 17 een leuk adresje, op de grens tussen de duinen en het strand. Ik ben helemaal fan van deze plekjes! Reserveren kan aan te raden zijn, zeker op zonnige weekenddagen!

Restaurant Wambinghe

Dit restaurant ligt in Hotel Greenside in De Koog. Als hapje kreeg ik pompoensoep met pompoen uit de tuin van de receptioniste, met olie van pompoenpitten. Het was de lekkerste en zachtste pompoensoep die ik ooit gegeten heb! Daarna volgden een carpaccio van zeebaars met zeekraal, en als hoofdgerecht tarbot met coquilles, mijn favoriete seafood! Ook al zagen de desserts er heerlijk uit, er was echt geen plaats meer in mijn buik :-)

De bediening in Restaurant Wambinghe was voortreffelijk. En ik was erg gecharmeerd door de lokale producten. Want pompoen uit de tuin van de receptioniste… Lokaler kan haast niet.  Klasse!

De Oude Vismarkt

Texel (2)

Deze viswinkel/restaurant in Oudeschild was de perfecte plek voor een snelle hap. Ik koos voor een Texels trio met gerookte zalm en versgepelde garnaaltjes, voor 7,95 euro en een garnaalkroket. Vergeet zeker ook niet even een kijkje te nemen in de expositieruimte boven het restaurant. Hier leer je meer over het leven van de vissers en de geschiedenis van de visserij. De expositie is gratis toegankelijk en zit echt leuk in elkaar, met video’s met persoonlijke getuigenissen van verschillende leden van een vissersfamilie.

Restaurant ‘t Pakhuus

Restaurant ‘t Pakhuus in de haven van Oudeschild is een echte aanrader. Ik kan hier enkel maar in superlatieven spreken. Het begon al met het hapje. Ze serveren bij het brood (dat nog lichtjes warm had, verser kan dus niet!) zelfgemaakte tonijnsla. Elke keer neem ik het me voor om geen brood meer te eten op restaurant maar dit brood was echt zo onweerstaanbaar lekker!

Daarna was er kreeftenbisque met zeekraal en in Nederland gepelde garnalen van de TX 65, de vissersboot die in de haven van Oudeschild aanmeert. Als hoofdgerecht had ik gegrilde schol met pastinaak, vissaus en schelpdieren. En dan moest het dessert nog komen: het dessert was met aardbeien en witte chocolade en thee-extracten. Overheerlijk!

Slapen

Slapen deed ik als een roosje in Grand Hotel Opduin in De Koog. De slogan van het hotel is: ‘Life is better at the beach’. Laat dat nu ook mijn levensmotto zijn! Ik voelde me er dus meteen thuis. De kamers zijn ruim met leuke designstoelen. Mijn kamer keek uit op de duinen. De zonsondergang kleurde de lucht en ik stond erbij en genoot van het kleurenspektakel.

Texel (7)

Het hotel heeft ook een zwembad en sauna. Daar maakte ik dankbaar gebruik van! Ook pluspunten voor het ontbijt (pannenkoeken en wafeltjes!). In heel wat hotels krijg je mini-glaasjes voor de fruitsap. Erg vervelend want dan moet je midden in je ontbijt terug naar het buffet lopen om aan te vullen. Bij Grand Hotel Opduin kreeg je niet alleen glazen van normaal formaat maar er stonden zelfs karafjes bij zodat je zelfs twee glazen versgeperst fruitsap kon drinken zonder tussentijds te moeten gaan bijtanken! Er was ook cava of champagne beschikbaar.

Het restaurant verdient ook een vermelding. Ik at er lokale Waddenzeegarnalenbisque + garnalencocktail als voorgerecht. Voor het hoofdgerecht koos ik de courgettini met chamignons. Als dessert was er tiramisu.

Ging jij al eens naar één van de Waddeneilanden? Nog tips voor Texel? Deel ze zeker in de comments want ik hoop deze zomer nog eens terug te kunnen gaan!

Met dank aan NBTC en VVV Texel. 

Wadexcursie: wadlopen op Texel

Wadlopen. Het klinkt best cool en tegelijk mysterieus. Het was zo één van die dingen die op mijn bucket list stonden ook al wist ik niet zo goed wat het precies was. Ik wist dat het op de Waddeneilanden te doen was en ik had al gehoord dat je soms van het ene wad naar het andere kan stappen.

Wadlopen - Texel (1)

Als ik in de weken voor mijn weekendje Texel vertelde dat ik zou gaan wadlopen kreeg ik twee reacties: of ze waren heel enthousiast of ze wisten (ook) niet wat het was. Het eerste geval was plezant voor mij want zo kon ik wat tips ivm kledij enz ontfutselen. In het tweede geval volgde een akward silence want ik kon ook niet echt uitleggen wat het was.

Ook benieuwd geworden naar dat wadlopen? Ik neem je graag mee naar vorige week zaterdag, naar het bijna noordelijkste puntje van Texel, een van de Waddeneilanden van Nederland. Om 11u stond natuurgids Bert De Boer mij (en een tiental Nederlanders) op te wachten voor een wadexcursie.

Kledij voor wadlopen in de herfst

Ik had me op voorhand best druk gemaakt over wat ik aan zou moeten trekken van kledij. Ik wou liefst op alles voorbereid zijn. Ik kocht in Decathlon nieuwe (hoge) regenlaarzen maar ik zag op internet foto’s van wadlopers die tot halfweg hun bovenbeen in het water stonden. En als ik pech had dan zouden we wadlopen op een koude herfstdag. Uiteindelijk bleek het eerder een stralende zonnige herfstdag te zijn. Conclusie: ik was een beetje te goed voorbereid.

Onder mijn hoge laarzen had ik mijn sokken van Fourth Element aangetrokken. Eenerzijds omdat mijn laarzen een maat te groot waren (ik zag liever de zwarte dan de donkerblauwe maar die hadden ze niet meer in mijn maat) en er in de briefing duidelijk stond: nauwaansluitende laarzen, anderzijds omdat deze sokken ook warm blijven als ze nat zijn (stel dat mijn laarzen dan toch niet hoog genoeg zouden zijn…).

Om dezelfde reden trok ik ook mijn broek van Fourth Element aan. Dit is een deel van mijn onderpak als ik duik met een droogpak. In de auto lag ook nog een regenbroek. Als bovenkledij ging ik voor 3 laagjes: een truitje in Merinowol, een fleece (die ik gelukkig last minute nog in de auto liet liggen) en mijn ademende, winddichte en waterproof winterjas. Verder ook nog handsschoenen, sjaal en muts. En mijn zonnebril. Ik zei het al: een beetje overdreven (behalve die zonnebril).

Spoiler: het was zo zalig warm (en je stapt natuurlijk ook het grootste deel van de wadexcursie) dat ik uiteindelijk al snel met open jas rondliep. De muts en de handsschoenen deed ik zelfs niet eens aan :-)

In de zomer volstaat een korte broek trouwens! Je hoeft dan ook geen laarzen aan. Om je voeten te beschermen tegen de (oester)schelpen doe je dan best oude sportschoenen of waterschoenen met stevige zool aan.

In het voor- en najaar zijn die hoge laarzen dus echt wel een must. Twee in onze groep hadden kortere laarsjes aan en zij hadden al snel natte voeten.

Wadexcursie

Wadlopen - Texel (2)

Na een korte inleiding door Bert vertrokken we voor een ruim 2u durende wandeling op het wad. Het wad is de zand- of modderplaat die tussen laag- en hoogwaterniveau zit. Bij eb kan je hier een wadexcursie maken. Op sommige plaatsen is het zelfs mogelijk om van het ene eiland naar het andere te stappen. Wadlopen mag je nooit alleen doen. Het is echt aan te raden om enkel mee te gaan met iemand die de weg zeer goed kent. De zee kan verraderlijk zijn! Elk jaar moet er wel iemand van het wad gered worden omdat het water te snel opkomt of omdat ze vastraken in het slib.

Wadlopen - Texel (3)

Van zodra we op het slibberige deel komen, houdt Bert even halt om ons wat uitleg te geven over de dieren die we op het wad kunnen aantreffen. En dat zijn er heel wat meer dan je op het eerste zicht zou denken. Hij gaat even met zijn hand door het zand en toont ons een wadpier. Deze wadpieren eten zand voor de eencellige beestjes die erin zitten en kunnen tot 20 cm lang worden. Als we wat later door de verrekijker turen, spotten we een zestigtal zeehonden. Zeehonden in de vrije natuur kunnen spotten, het is voor mij één van de plezantste dingen die er zijn!

Ik durf zeggen dat ik best vrij veel weet over het zeeleven maar Bert wist me toch nog heel wat nieuwe zaken bij te brengen. Ik vond het echt superinteressant! Bert weet het bovendien op een zeer onderhoudende manier te brengen. Echt een aanrader!
Zo leerde ik dat de tweekleppers, de kokkels, net onder het zand leven en met hun 2 buisjes gigantische hoeveelheden water zuiveren. Met zijn allen slagen ze erin om al het water van de Waddenzee 1x/maand te filteren.
En wist je dat de 5mm grote wadslak het diertje is waarvan er in de Waddenzee het meeste zitten? Gelukkig maar dat ze zo talrijk zijn want de steltlopers eten ze massaal op. Zo’n 700 stuks per uur, per steltloper!

Wadlopen – techniek

Sta je tijdens de zomermaanden aan onze kust soms ook even stil, voetjes in de zee, wat voor je uit te staren? Je zal vast al gemerkt hebben dat je voeten dan wat wegzakken. Dat gebeurt dus ook als je op het wad staat. Je laarzen zakken weg en zuigen zich vast in de modderige ondergrond.

Levert hilarische momenten op als je je probeert los te wrikken. Bij de ene durft de laars al eens blijven steken. De andere gaat net niet tegen de grond. Maar er zijn dus trucjes om dit wat te vermijden. Ten eerste zijn nauwaansluitende laarzen dus wel een must :-) Verder lukt het beter als je eerst een voorwaartse stap zet ipv je te proberen draaien.

Wadlopen - Texel (4)

Wil je tijdens het stappen wat minder diep zakken, dan kan je de langlauftechniek proberen. Nu is langlaufen (in Zweden, liefst) ook zoiets dat op mijn bucket list staat en ik dus nog nooit gedaan heb en waarvan ik geen idee heb hoe je dat moet doen. Het blijkt een beetje ‘recht vooruit schaatsen’-techniek-achtig te zijn. Ik zou zeggen: gelukkig bestaat er geen beeldmateriaal van mijn pogingen. We hadden in elk geval veel plezier. Na ruim 2 uur bereikten we terug de dijk en zat de wadexcursie er op.

Heb je me de voorbije week gezien, dan is de kans heel groot dat ik je enthousiast over het wadlopen gesproken heb. Ik vond het echt een supertoffe ervaring en ik heb wadlopen meteen bovenaan het lijstje: ‘nog-eens-doen!’ gezet!

Ben jij al eens gaan wadlopen? Was het ook zo leerrijk en plezant?

PS Ik kreeg al een paar keer de vraag naar een tweede Run Blogger Run. En dankzij haar schop onder mijn kont (ze kwam bovendien met een heel leuk idee voor een parcours), kan ik je deze Save-the-date al meegeven: zondag 8 januari 2017 om 10u in Oostende! Meer info volgt hier en inschrijven kan hier. Hopelijk tot dan?!

Obidos en Peniche, 2 charmante stadjes in Centraal-Portugal

2 voor de prijs van 1! Vandaag neem ik je voor de laatste keer mee naar Centraal-Portugal, naar 2 unieke stadjes. Obidos kende zichzelf de titel toe van literaire stad, Peniche is dan weer een heerlijk havenstadje dat zelfs Jamie Oliver wist te charmeren.

Obidos

Op 4 km van Caldas en zo’n 45 minuten van de luchthaven van Lissabon vind je Obidos. Het is een typisch Zuid-Europees stadje met witte huisjes.

Obidos (5)

Bij het binnenkomen van het stadje wacht een muzikant je op. Hij bespeelt een traditioneel Portugees instrument waarvan ik de naam niet kon uitspreken, laat staan spellen. Kijk in de poort ook even naar boven voor een 18e eeuws tegeltableau.

Obidos (4)

Om de hoek kan je de trap nemen en een stukje op de oude stadsmuur wandelen. Na de sportieve uitdaging op de trappen kan je bekomen en terwijl van het mooie uitzicht genieten. Wees voorzichtig op de trappen. Het zijn vrij hoge treden en er is geen leuning.

Obidos (2)

In de gezellige straatjes wisselen de eethuisjes en de winkeltjes elkaar af. In de winkeltjes vind je heel wat artisanale producten: keramieken tegeltjes, voorwerpen in kurk,… Je kan er ook de lokale specialiteit proberen: kersenliqueur geschonken in chocolade glaasjes.

Obidos (7)

Achteraan het stadje kan je ook op de stadsmuur lopen met zicht over de omgeving. Deze zijn nog iets avontuurlijker dan deze aan de voorkant. Ik begon er vol goede moed aan maar toen de muur smaller werd en je amper tegenliggers kon passeren, keerde ik op mijn stappen terug. Niet meteen geschikt voor wie hoogtevrees heeft want ook hier is er geen balustrade en kijk je zo de dieperik in.

Óbidos, de literaire stad van Portugal

Obidos (6)

Op initiatief van de Ler Devagar boekhandel openden verschillende boekenwinkeltjes in het stadje. Deze zijn steeds genoemd naar de plaats waar de boekenwinkel gevestigd is. Zo is er nu bijvoorbeeld ook een biological market bookstore. De vroegere functie (een markt waar je biologische producten kon kopen) is er nu gecombineerd met een boekenwinkeltje. Het stadje wist zich met dit opmerkelijke project snel in de kijker te werken en pakt overal uit met deze toeristische troef.

Hoteltip: The Literary Man Obidos Hotel

Boekenhotel Obidos (3)

Boekenhotel Obidos (2)

Lounge, bar en bookshop in 1. Er is een open keuken waar het ontbijt geserveerd wordt en waar ook kookworkshops georganiseerd kunnen worden. De boeken in dit stuk hebben allen een link met koken en eten. De kamers zijn trendy ingericht en overal zijn boeken te vinden. Open sinds april 2016.

Boekenhotel Obidos (1)

Daarna is het alweer tijd om Obidos te verlaten (en eerlijk, een halve dag is prima om dit stadje te verkennen). Voor we wegrijden neem ik ook nog even een foto van de aquaduct. Sinds de Italië-reis in het zesde middelbaar heb ik wel iets met aquaducten. Ik weet niet goed waarom maar ik vind ze erg interessant.

Obidos (1)

Peniche

Niet ver van Obidos vind je Peniche. Blikvanger hier is het fort van D. João IV uit de 17e eeuw. Het fort was een belangrijk militair complex om het land te beschermen tegen invallen vanuit zee. Tijdens de dictatuur (1933 to 1974) deed het fort dienst als gevangenis. Er zouden plannen zijn om het fort om te bouwen tot luxe hotel maar bepaalde politieke groeperingen zijn tegen.

Peniche (1)

Ook de visserij is voor Peniche erg belangrijk. Heerlijk om even over het water te turen en de vissersboten gade te slaan die hun vis komen lossen in de haven. Uiteraard komt deze verse vis dan ook veelvuldig voor in de lokale gastronomie. Vorig jaar nog kwam de Naked Chef Jamie Oliver naar Peniche om er een programma op te nemen, uiteraard met de vis in de hoofdrol.

Peniche (2)

Lunchen deden we in Restaurant Nau dos Corvos. Hoewel de bediening vriendelijker kon, maakte het uitzicht en het lekkere eten veel goed. Het restaurant zit op een schiereiland midden in zee. Een goede plek ook voor vogelspotters.

Met dank aan Toerisme Portugal.

Coimbra

Vandaag krijg je de voorlaatste blogpost van de blogtrip naar Centraal-Portugal. Coimbra is de oudste universiteit van Portugal en is op 1 maart 1290 gesticht. Net als Leuven behoort Coimbra tot de tien oudste universiteiten van Europa. De universiteit van Coimbra behoort tot het UNESCO Werelderfgoed.

Coimbra (4)

Tot de universiteitsgebouwen behoren ook de 12e eeuwse Kathedraal van Santa Cruz en een aantal 16e eeuwse colleges, het Koninklijk Paleis van Alcáçova (waar sinds 1537 de universiteit gehuisvestigd is), de Joanine Library met een duidelijke barokke inrichting en de University City die in 1940 gebouwd werd toen onder de dictatuur beslist werd de oude bouwvallige middeleeuwse huisjes af te breken om op die plek enkele universiteitsgebouwen op te trekken.

Aan de ingangspoort van de Court Yard zorgt de Royal Academic Guard nog steeds voor de veiligheid. Binnen de muren van de universiteit gelden eigen rechtsregels. De politie mag zelfs pas door de poort als de rector hiervoor toestemming geeft! De Guards zijn nog een overblijfsel van toen er een gevangenis was.

Universiteitsbibliotheek van Coimbra

Coimbra (5)

Ik was vrij onder de indruk van de universiteitsbibliotheek van Coimbra. Ze hebben een gigantische collectie historische boeken.
Boeken uit de bibliotheek, ook de historische, kunnen uitgeleend worden. De aanvraag wordt na 24u (ze checken je achtergrond) beantwoord en dan wordt het boek naar de openbare bieb gebracht. Daar kan je het inkijken terwijl iemand van de bibliotheek een oogje in het zeil houdt. je moet zelfs handschoenen aantrekken om de pagina’s om te draaien! Mocht mijn Latijn niet zo roestig zijn, ik zou wel eens zo’n oud boek willen lezen.

Om de boeken tegen insecten en motten te beschermen hebben ze een familie vleermuizen die in de bibliotheek woont en deze insecten opeet. Elke avond leggen ze een leren doek op de Braziliaanse hardhouten tafels om deze te beschermen tegen de uitwerpselen van de vleermuizen.

Via de catacomben kom je in de oude gevangenis. Er zijn ook twee isoleercellen waar je tot een maand in het donker opgesloten werd.

Graduation zaal

Coimbra (1)

We mochten ook een blik werpen in de graduation zaal waar net een student zijn thesis of doctoraat aan het verdedigen was. De gids wist ons op een humoristische en onderhoudende manier enkele anekdotes te vertellen over de tradities op de universiteit. Zo zit de rector altijd op de hoogste stoel. Zelfs toen de paus enkele jaren geleden de universiteit bezocht, moest de rector hoger zitten.

In de zaal hangen portretten van (bijna) alle Portugese koningen. Dit was oorspronkelijk de troonzaal. Ook alle ceremonies en de opening van het academiejaar gebeurt in deze zaal. De inrichting dateert van 1655!

Bij graduation wordt door vrienden en familie het uniform in stukken geknipt en aan de toegangspoort geknoopt. De cape wordt niet geknipt maar afgenomen door een van je collega studenten en deze moet je dan terug te pakken zien te krijgen. Na de graduatieviering gaat iedereen met de cape aan vieren in de stad.

Kapel

In de kapel word je letterlijk onder de voeten gelopen van de toeristen. De Japanners op kop! Ook deze universiteitskapel is rijkelijk gedecoreerd. Pronkstuk is het orgel uit 1733 met maar liefst 2000 buizen en heel veel goud! Naast de horizontale buizen zijn er ook enkele verticale wat uitzonderlijk is. De kapel dateert van de 16e eeuw. De wanden zijn bekleed met tegels van 1663.

Lunchtip: Coimbra – Cafeteria of the Science Museum of the University of Coimbra is een plek waar de locals duidelijk graag komen. We hebben op deze trip vele lekkere dingen gegeten maar het vegetarische gerecht dat ze hier serveerden was het allerlekkerste! Ook hun huisgemaakte limonades verdienen een vermelding in dit artikel :-)

Coimbra (3)

Coimbra (2)

Met dank aan Toerisme Portugal.